Josué 10

Ghari Bible (GRI) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ma Adonisedek na taovia tsapakae ni Jerusalem e rongomia laka a Josua e tangolinogoa me toroutsania na vera ni Jeriko ma nina taovia tsapakae. Me rongomigotoa laka igira na tinoni ni Gibeon ara sailaka kolugira na Israel mara mamauri nogo i laoqira.
1 E sucedeu que, ouvindo Adoni-Zedeque, rei de Jerusalém, que Josué tomara a Ai, e a tinha destruído totalmente, e fizera a Ai e ao seu rei como tinha feito a Jericó e ao seu rei, e que os moradores de Gibeão fizeram paz com os israelitas, e estavam no meio deles,
2 Igira na tinoni ni Jerusalem ara gini matagu loki sosongo kalina ara rongomia na omea vaga ia e laba, rongona i Gibeon aia e kesa na vera e loki atsa kolugira na verabau sui ara tamanina niqira taovia tsapakae, me loki liusigotoa na vera ni Ai, ma nina tinoni ara tinoni malagai dou mara dona sosongo na vailabu.
2 temeu muito, porque Gibeão era uma cidade grande como uma das cidades reais e ainda maior do que Ai, e todos os seus homens, valentes.
3 Maia Adonisedek e mologoko bâ vanitugira a Hoham na taovia tsapakae ni Hebron, ma Piram na taovia tsapakae ni Jarmut, ma Japia na taovia tsapakae ni Lakis, maia Debir na taovia tsapakae ni Eglon, me tsarivanitugira:
3 Pelo que Adoni-Zedeque, rei de Jerusalém, enviou mensageiros a Hoão, rei de Hebrom, e a Pirã, rei de Jarmute, e a Jafia, rei de Laquis, e a Debir, rei de Eglom, dizendo:
4 “Kamu tu mai ma kamu tu sangaau inau na vailabu koluaqira na Gibeon, rongona igira na tinoni ni tana ara aqosinogoa na sailaka kolua a Josua migira na tinoni ni Israel.”
4 Subi a mim e ajudai-me; e firamos a Gibeão, porquanto fez paz com Josué e com os filhos de Israel.
5 Mi tugira tsege niqira taovia tsapakae na Amor, tugira nogo na taovia tsapakae ni Jerusalem, mi Hebron, mi Jarmut, mi Lakis, mi Eglon, ara sai alaala mara ba tupolia na Gibeon mara bokia.
5 Então, se ajuntaram e subiram cinco reis dos amorreus, o rei de Jerusalém, o rei de Hebrom, o rei de Jarmute, o rei de Laquis, o rei de Eglom, eles e todos os seus exércitos; e sitiaram a Gibeão e pelejaram contra ela.
6 Mi kalina ara moro vaga igira na mane ni Gibeon, ara tû mara mologoko bâ vania a Josua aia e tototu moa i Gilgal mara tsaria, “!Taovia, ko laka na mololeamami! !Ko mai tsaku nogo kalina ia, mo ko sangagami! !Ko laumaurisigami! !Igira sui na taovia tsapakae na Amor igira ara totu tana kao vungavungaga ara sai alaala mara bokinogoa na veramami!”
6 Enviaram, pois, os homens de Gibeão a Josué ao arraial de Gilgal, dizendo: Não retires as tuas mãos de teus servos; sobe apressadamente a nós, e livra-nos, e ajuda-nos, porquanto todos os reis dos amorreus que habitam na montanha se ajuntaram contra nós.
7 Ma Josua migira nina alaala na mane vaumate popono, kolugira goto igira nina mane malagai susuliga bâ ara aligiri mara mololea i Gilgal.
7 Então, subiu Josué de Gilgal, ele e toda a gente de guerra com ele e todos os valentes e valorosos.
8 Mi tana tagu ia, ma na Taovia e goko vania a Josua me tsaria, “Ko laka saikesa na mataguniaqira igira. Inau au sauvanigo nogo gamu tangomana. Me sauba ke tagara lelê ke kesa vidaqira igira tangomana ke tuliusigo.”
8 E o Senhor disse a Josué: Não os temas, porque os tenho dado na tua mão; nenhum deles parará diante de ti.
9 Mi tana bongi popono ia ma Josua migira nina alaala na mane vaumate ara vanovano tû i Gilgal mara ba tsau i Gibeon, mara labunovotigira na Amor.
9 E Josué lhes sobreveio de repente, porque toda a noite veio subindo desde Gilgal.
10 Ma na Taovia e naua mara gini matagu na Amor mara viri tsogo saranga bamai kalina ara morosigira ara mai na mane vaumate ni Israel. Migira na Israel ara labumatesigira na Amor i Gibeon, mara takuvitsunagira liu bâ i Bet Horon, mara labugira babâ poi ara ba tsau i Aseka mi Makeda tabana i ata.
10 E o Senhor os conturbou diante de Israel, e os feriu de grande ferida em Gibeão, e seguiu-os pelo caminho que sobe a Bete-Horom, e os feriu até Azeca e Maquedá.
11 Mi kalina igira na Amor ara tsogo taoni tetena tanigira na mane vaumate ni Israel, ma na Taovia e rasavaginitsunâ na kolina na usa kakai vaga na vatu loki i koniqira poi ara ba tsau i Aseka. Mara danga bâ ara gini mate na kolina na usa kakai ia liusigira igira na Israel ara labumatesigira.
11 E sucedeu que, fugindo eles diante de Israel à descida de Bete-Horom, o Senhor lançou sobre eles, do céu, grandes pedras até Azeca, e morreram; e foram muitos mais os que morreram das pedras da saraiva do que os que os filhos de Israel mataram à espada.
12 Mi tana dani ia, kalina na Taovia e saua na tangomana vanigira na mane ni Israel na tuliusiaqira na Amor, ma Josua e goko vania na Taovia. Mi mataqira na mane ni Israel maia e tsaria,
12 Então, Josué falou ao Senhor , no dia em que o Senhor deu os amorreus na mão dos filhos de Israel, e disse aos olhos dos israelitas: Sol, detém-te em Gibeão, e tu lua, no vale de Aijalom.
13 Me laba saikesa vaga nogo ia. Na aso e totuvata ma na vula e tau goto ratsu poi igira na Israel ara labugira sui gaqira gala. Na turupatuna na omea iani ara marea tana Nina Papi a Jasar. Na aso e totuvata i levugana na masaoka me tau goto ratsu na dani popono.
13 E o sol se deteve, e a lua parou, até que o povo se vingou de seus inimigos. Isso não está escrito no Livro do Reto? O sol, pois, se deteve no meio do céu e não se apressou a pôr-se, quase um dia inteiro.
14 E tau goto vati laba sa dani vaga ia i sau, me tû tana dani ia, me tsau mai i dani eni tagara goto, i tana na Taovia e rongomangana kesa na tinoni lê moa. !Na Taovia segenina nogo e sanga na vailabu tabana koniqira na Israel!
14 E não houve dia semelhante a este, nem antes nem depois dele, ouvindo o Senhor , assim, a voz de um homem; porque o Senhor pelejava por Israel.
15 Mi murina ia, ma Josua ma nina alaala na mane vaumate ara visutugua i Gilgal.
15 E tornou-se Josué, e todo o Israel com ele, ao arraial, a Gilgal.
16 Mi tugira tsege niqira taovia tsapakae na Amor ara tu tsogo mara tu ba taopoi i laona kesa na vatuluma i Makeda.
16 Aqueles cinco reis, porém, fugiram e se esconderam numa cova em Maquedá.
17 Mara visana nogo nina mane a Josua ara reitsodogira, mara ba tatamanga vania a Josua tana nauna ara tu taopoi tugira.
17 E foi anunciado a Josué, dizendo: Acharam-se os cinco reis escondidos numa cova em Maquedá.
18 Ma Josua e tsarivanigira, “Kamu bâ ma kamu keli bâ visana na vatu loki ma kamu vongo kapusiginia na matana na vatuluma ia. Ma kamu mologira kara visana na mane matali kara matalia.
18 Disse, pois, Josué: Arrojai grandes pedras à boca da cova e ponde sobre ela homens que os guardem;
19 Migamu segeni kamu laka na totuvisu i tana. Kamu takuvi tsarigira gada gala ma kamu labugira babâ. !Kamu laka saikesa na tami vaniaqira kara ba tsau i veraqira! Na Taovia nimui God e mologira nogo i limamui.”
19 porém vós não vos detenhais; segui os vossos inimigos e feri os que ficaram atrás; não os deixeis entrar nas suas cidades, porque o Senhor , vosso Deus, já vo-los deu na vossa mão.
20 Ma Josua migira na mane ni Israel ara labumatesigira, mara visana nomoa i vidaqira ara tangomana kara tsogoravi i laona na baravatuna na veraqira mara tau mate.
20 E sucedeu que, acabando Josué e os filhos de Israel de os ferir a grande ferida, até consumi-los, e tendo os que ficaram deles se retirado às cidades fortes,
21 Mi murina ia, migira sui nina mane a Josua ara visumai dou tugua i tana ara tototu i Makeda.
21 todo o povo se tornou em paz a Josué, ao arraial em Maquedá; não havendo ninguém que movesse a sua língua contra os filhos de Israel.
22 Mi muri, ma Josua e tsarivanigira nina mane, “Kamu keliligitugua na vatu tania na matana na vatuluma ia, ma kamu adirutsumitugira mai i mataqu inau tugira tsege na taovia tsapakae tugira.”
22 Depois, disse Josué: Abri a boca da cova e trazei-me aqueles cinco reis para fora da cova.
23 Migira nina mane ara bâ mara keliligia na vatu tania na matana na vatuluma, mara adirutsumitugira na taovia tsapakae ni Jerusalem, mi Hebron, mi Jarmut, mi Lakis, mi Eglon,
23 Fizeram, pois, assim e trouxeram-lhe aqueles cinco reis para fora da cova: o rei de Jerusalém, o rei de Hebrom, o rei de Jarmute, o rei de Laquis e o rei de Eglom.
24 mara aditugira bâ vania a Josua. Mi muri ma Josua e soagira sui na mane ni Israel kara mai i konina, me ketsaligira nina mane sasanga igira ara dulikolua tana vailabu, kara mai ma kara tsogori vatavia tu lioqira na taovia tsapakae tugira. Migira ara nauvaganana nogo ia.
24 E sucedeu que, sendo trazidos aqueles reis a Josué, este chamou todos os homens de Israel e disse aos capitães da gente de guerra, que com eles foram: Chegai e ponde os vossos pés sobre os pescoços destes reis. E chegaram e puseram os seus pés sobre os seus pescoços.
25 Mi muri ma Josua e tsarivanigira goto nina mane sasanga, “Igamu kamu laka na matagu ma na tobaruka. Kamu padakuti matena ma kamu malagai, rongona na omea vaga amu reia e laba ieni aia nogo na omea sauba na Taovia ke nauvanigira sui gamui gala.”
25 Então, Josué lhes disse: Não temais, nem vos espanteis; esforçai-vos e animai-vos, porque assim fará o Senhor a todos os vossos inimigos, contra os quais pelejardes.
26 Mi tana, ma Josua e matesitugira na taovia tsapakae tugira, me ketsaligira nina mane kara sori tsauranginitugira i kelana tsege na gai, mi tana ara tu tsautsau poi tsau tana ngulavi.
26 E, depois disto, Josué os feriu, e os matou, e os pendurou em cinco madeiros; e ficaram enforcados nos madeiros até à tarde.
27 Mi tana sû na aso, ma Josua e ketsaligira tugua nina mane, mara bâ mara adistuna tu koniqira mara tsoni sagevisutugira tugua tana vatuluma nogo i tana tugira ara tu taopoi tana idana. Mara moloa kesa na tsupu na vatu loki i matana na vatuluma ia, ma na tsupu na vatu loki ia e tototu moa i tana.
27 E sucedeu que, ao tempo do pôr do sol, deu Josué ordem que os tirassem dos madeiros; e lançaram-nos na cova onde se esconderam e puseram grandes pedras à boca da cova, que ainda ali estão até ao mesmo dia de hoje.
28 Mi tana dani nogo ia, ma Josua e bokia me tangolia na vera ni Makeda me matesia na taovia tsapakae ni tana. Me labumatesigira sui goto na tinoni tana verabau ia; me tau lele goto pipidi ke kesa. Ma na omea e nauvania na taovia tsapakae ni Makeda, e vaga saikesa nogo na omea e nauvania na taovia tsapakae ni Jeriko.
28 E, naquele mesmo dia, tomou Josué a Maquedá, feriu-a a fio de espada e destruiu o seu rei, a eles e a toda alma que nela havia; nada deixou de resto; e fez ao rei de Maquedá como fizera ao rei de Jericó.
29 Mi murina ia, ma Josua migira nina alaala na mane vaumate ara mololea i Makeda mara vano i Libna mara bokia na vera ia.
29 Então, Josué, e todo o Israel com ele, passou de Maquedá a Libna e pelejou contra Libna.
30 Ma na Taovia e moloa na verabau ia ma nina taovia tsapakae i limaqira na Israel. Migira ara tau lelê goto gaea ke kesa, ara matesigira sui pipi tinoni i laona na vera ia. Ma na omea ara nauvania na taovia tsapakae ni Libna, e vaga saikesa nogo na omea ara nauvania na taovia tsapakae ni Jeriko.
30 E também o Senhor a deu na mão de Israel, a ela e a seu rei, e a feriu a fio de espada, a ela e a toda alma que nela havia; nada deixou de resto; e fez ao seu rei como fizera ao rei de Jericó.
31 Mi murina ia, ma Josua ma nina alaala na mane vaumate ara mololea i Libna mara vano i Lakis, mara tupolia na vera ia mara bokia.
31 Então, Josué, e todo o Israel com ele, passou de Libna a Laquis, e a sitiou, e pelejou contra ela.
32 Mi tana rukanina dani na vailabu, ma na Taovia e mologotoa i limaqira na Israel na verabau ni Lakis. Mi tana ara naua vaga saikesa nogo ara naua i Libna, ara tau goto gaea ke kesa, ara labumatesigira sui pipi tinoni i laona na verabau ia.
32 E o Senhor deu a Laquis na mão de Israel, e tomou-a no dia seguinte, e a feriu a fio de espada, a ela e a toda alma que nela havia, conforme tudo o que fizera a Libna.
33 Maia Horam na taovia tsapakae ni Geser ma nina tinoni ara mai goto na sangaaqira na tinoni ni Lakis, maia Josua ma nina mane vaumate ara tuliusigira goto mara tau goto molomaurisia ke kesa vidaqira nina mane a Horam.
33 Então, Horão, rei de Gezer, subiu a ajudar a Laquis; porém Josué o feriu, a ele e ao seu povo, até que nenhum lhe deixou de resto.
34 Mi murina goto ia, ma Josua ma nina alaala na mane vaumate ara mololea i Lakis mara vano i Eglon, mara tupoligotoa na vera ia mara bokia.
34 E Josué, e todo o Israel com ele, passou de Laquis a Eglom, e a sitiaram e pelejaram contra ela;
35 Mi tana dani nogo ia, migira ara tangolia na vera ia, mara matesigira goto pipi sui na tinoni i tana, vaga nogo ara naua i Lakis.
35 e, no mesmo dia, a tomaram e a feriram a fio de espada; e a toda alma que nela havia destruiu totalmente no mesmo dia, conforme tudo o que fizeram a Laquis.
36 Mi murina ia, ma Josua ma nina alaala na mane vaumate ara mololea i Eglon mara dato bâ tana vungavunga mara ba tsau i Hebron mara bokia,
36 Depois, Josué, e todo o Israel com ele, subiu de Eglom a Hebrom, e pelejaram contra ela;
37 mara tangolia na vera ia. Ara labumatesia na taovia tsapakae ni tana me pipi sui na tinoni i laona na verabau ia, kolugira sui goto na tinoni ara totu tana vera varangi. Ma Josua e pedea kara toroutsani saikesalia na verabau ia, vaga saikesa nogo na omea aia e nauvania na vera ni Eglon. Me tagara lelê kesa sa vidaqira i laona na vera ia ke mauri.
37 e a tomaram e a feriram a fio de espada, assim ao seu rei como a todas as suas cidades, e a toda alma que nelas havia; a ninguém deixou com vida, conforme tudo o que fizeram a Eglom; e Josué a destruiu totalmente, a ela e a toda alma que nela havia.
38 Mi tana, ma Josua ma nina alaala na mane vaumate ara pilovisu mara ba bokigotoa na vera ni Debir.
38 Então, Josué e todo o Israel com ele, tornou a Debir e pelejou contra ela;
39 Me tangolia na vera ia kolua nina taovia tsapakae migira sui goto na vera ara totu varangisia. Ara labumatesigira sui lakalaka na tinoni ara totu tana. Ma Josua e nauvania na vera ni Debir ma nina taovia tsapakae na omea vaga aia e nauvaninogoa na vera ni Hebron mi Libna kolu ka niqira taovia tsapakae.
39 e tomou-a com o seu rei e todas as suas cidades e as feriu a fio de espada; e a toda alma que nelas havia destruiu totalmente, nada deixou de resto; como fizera a Hebrom, a Libna e ao seu rei, assim fez a Debir e ao seu rei.
40 Ma Josua e sugutigira sui lakalaka na vera popono tana, me tuliusigira sui na taovia tsapakae ara totu tana kao vungavungaga, mi tana tutsunana tabana i longa, mi tana tuana na vungavunga tabana i tasi, migira goto tana kao mamatsa tabana i ata. E tau lelê goto gaea ke kesa. E matesigira sui lakalaka. E vaga nogo na omea na Taovia e ketsaligira kara naua.
40 Assim, feriu Josué toda aquela terra, as montanhas, e o sul, e as campinas, e as descidas das águas, e todos os seus reis; nada deixou de resto; mas tudo o que tinha fôlego destruiu, como ordenara o Senhor , Deus de Israel.
41 Eo, a Josua e tuliusigira sui e tû i Kades Barnea tabana i ata, me tsau bâ i Gasa liligina na tasi, mi tana butona kao popono i Gosen tsau bâ i Gibeon tabana i vava.
41 E Josué os feriu desde Cades-Barneia até Gaza, como também toda a terra de Gósen até Gibeão.
42 Me kesa moa kalina a Josua e labugira sui popono na taovia tsapakae girani me laua niqira butona na kao, rongona na Taovia na God ni Israel e sangagira na Israel tana vailabu.
42 E de uma vez tomou Josué todos esses reis e as suas terras, porquanto o Senhor , Deus de Israel, pelejava por Israel.
43 Mi murina ia, ma Josua ma nina alaala na mane vaumate ara visutugua i tana ara tototu i Gilgal.
43 Então, Josué, e todo o Israel com ele, se tornou ao arraial em Gilgal.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.