Apocalipse 16

Ghari Bible (GRI) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Mi muri, mau rongomia na tatangina kesa na goko loki e talumai tana vale tabu, me tsarivanitugira vitu na angelo: “!Kamu tu baa, ma kamu tu qetutugira vitu na dangana popo na korena God tana barangengo!”
1 Ouvi uma voz forte, vinda do santuário, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Me tuu na kesanina na angelo, me baa, me qetua nina popo tana barangengo. Mara viri laba na vora loki sigini seko sosongo tana koniqira na tinoni sui ara tamanina nina marepapadana na omea atsi loki, mara samasama vania na nununa aia.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra, e apareceram úlceras malignas e dolorosas nas pessoas que tinham a marca da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Ma na rukanina na angelo e baa, me qetua nina popo tana tasi. Ma na tasi e oli me lia vaga na gabuna na tinoni mate, me pipi sui lakalaka na omea mamauri i laona na tasi ara viri mate sui.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, e o mar se transformou em sangue, como de um morto, e morreu todo ser vivo que havia no mar.
4 Mi muri, ma na tolunina na angelo e baa, me qetua nina popo tana ko loki mi tana vuravura sui, mara oli na koo, mara viri lia sui na gabu.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes de água, e eles se transformaram em sangue.
5 Minau au rongomia na angelo, aia gana aqo na reitutuguaqira na koo, e goko me tsarivaganana, “!Igoe Kesa o tabu loki, igoe o totu kalina ia, mo totu nogo i sau vasau! !Mo pedegira na tinoni sui tana gotolaka saikesa!
5 Então ouvi o anjo das águas dizendo: “Tu és justo, tu que és e que eras, o Santo, pois julgaste estas coisas.
6 Eo, igira nogoria ara reoa na gabuqira nimu tinoni ma nimu propete igoe, maia na rongona ti igoe o tuu mo saugotoa na gabu vanigira kara inuvia. !Aia nogoria na pepeluna niqira aqo seko ara naua igira!”
6 Porque derramaram sangue de santos e de profetas, também lhes deste sangue para beber. É o que merecem.”
7 Mi muri, mau rongomigotoa kesa na goko e talumai tana bela tabu me tsarivaganana, “!Eo, Taovia God susuliga sosongo, nimu pede sui igoe ara mana mara gotolaka saikesa!”
7 Ouvi uma voz do altar, que dizia: “Certamente, ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.”
8 Ma na vatinina na angelo e baa, me qetutsunaa nina popo tana aso, me ketsalia na aso ke paraginigira na tinoni na paparana loki.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e lhe foi dado queimar a humanidade com fogo.
9 Migira na tinoni e rangigira na paparana loki na aso ia, ara gini kore loki mara tuu, mara soasekolia na asana God, aia e susuliga kaputigira na rota loki sui girani. Mara tau goto gini piloligi tanigira niqira sasi, ma kara tsonikaea na Taovia.
9 As pessoas se queimaram com o intenso calor e blasfemaram contra o nome de Deus, que tem autoridade sobre estes flagelos. Porém, não se arrependeram para darem glória a Deus.
10 Mi muri, ma na tsegenina na angelo e baa, me qetua nina popo i kelana nina sasana na totukae na omea atsi loki. Ma na rodo pulipuli e tsavu poponoa na verana aia. Migira sui nina tinoni ara gatsakaliki mara aikoi, rongona e bingigira na rota loki.
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta. O reino da besta ficou em trevas, e as pessoas mordiam a língua por causa da dor que sentiam
11 Migira ara tuu, mara soasekolia moa na God na baragata, rongona e gadovigira na vatsangisavi seko ma na vora loki tana koniqira. Miava, migira ara tau lelee goto gini pilotoba, ma kara mololea na nauana na omea seko ara lavu na nauana.
11 e blasfemavam contra o Deus do céu por causa das angústias e das úlceras que sofriam. Porém, não se arrependeram de suas obras.
12 Maia na ononina na angelo e baa, me qetua nina popo tana ko loki sosongo ara soaginia Euprates. Mau reia e tavongani mamatsa lee saikesa na ko loki ia, rongona ke gini mangamanga vanigira na taovia tsapakae ni longa na liumai i tana.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates. As águas do rio secaram, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do Oriente.
13 Mi muri, mau reitugira tu tolu na tidao baubau ara tu rerei vaga moa na qori, e kesa e labarutsu mai i laona na mangana na vua loki, me kesa i mangana na omea atsi loki, me kesa i mangana na propete peropero.
13 Então vi sair da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs.
14 I tugira nogo na tidaoqira na tidao seko ara aqosigira na valatsatsa. I tugira nogo tu tolu na tarunga ara tu vano i koniqira na taovia tsapakae sui tana barangengo popono, mara tu raigira kara saikolu mai gana na vailabugi tana nina dani loki na God Susuliga Sosongo.
14 São espíritos de demônios, operadores de sinais, e se dirigem aos reis do mundo inteiro a fim de ajuntá-los para a batalha do grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Mi tana e tuu na Taovia me tsaria, “!Kamu rorongo dou! !Inau sauba kau mai vaga na mane komi! !Ke dou baa vania aia e totu mamata me piqu kakaia na pipisina, rongona ke tau tavero lee, me ke gini vangamaa na liu malaiole i mataqira na toga!”
15 “Eis que venho como vem o ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua vergonha.”
16 Mi muri, mi tugira tolu na tidao baubau ara tu adisaigira sui na taovia tsapakae, kesa tana nauna ara soaginia i Armagedon tana goko Hibru.
16 Então ajuntaram os reis no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Maia na vitunina na angelo e baa, me qetua nina popo tana masaoka. Me kesa na goko loki e tangimai talu tana nina sasana na totukae na Taovia i laona na vale tabu, me tsarivaganana, “!Eo, e sui nogo!”
17 Então o sétimo anjo derramou a sua taça pelo ar. E uma voz forte saiu do santuário, do lado do trono, dizendo: — Está feito!
18 Mi tana e kirapi na angaanga, me poda na quluqulu, me kasi na vuluge loki seko sosongo, e tau vati kasi loki vaga sa vuluge tu kalina ara botsamai na tinoni tana barangengo. Ma na vuluge ia, aia e seko liusigira sui lakalaka.
18 E sobrevieram relâmpagos, vozes e trovões, e ocorreu um grande terremoto, como nunca houve igual desde que há gente sobre a terra, tal foi o terremoto, forte e grande.
19 Ma Babilon na vera loki ia, e tapavota tolu na turina, ma na vera sui tana barangengo ara viri luvu sui. Eo, God e padavisua na vera loki i Babilon, me turuginia ke inuvisuia na tseu na uaenina na korena loki.
19 E a grande cidade se dividiu em três partes, e caíram as cidades das nações. E Deus se lembrou da grande Babilônia para dar-lhe o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Migira na momoru sui ara tavongani luvu lee, ma na vungavunga sui ara nangaligi lee.
20 Todas as ilhas fugiram, e os montes não foram achados.
21 Na belena na kakoluna na usa loki ara talu tana masaoka, me pipi kesa gana mamava e tugua e tsege sangavulu na kilo, mara viri puka tsavugira na tinoni. Migira na tinoni ara soasekolia moa God, rongona aia e tamia na rota loki ke gadovigira tana kakoluna na usa, aia na rota e loki me seko sosongo putsikae baa.
21 Também desabou do céu sobre as pessoas uma grande chuva de granizo, com pedras que pesavam mais de trinta quilos. E, por causa do flagelo da chuva de pedras, as pessoas blasfemaram contra Deus, porque esse flagelo do granizo era terrível.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.