Apocalipse 16

Ghari Bible (GRI) vs BKJ

Sair da comparação
1 Mi muri, mau rongomia na tatangina kesa na goko loki e talumai tana vale tabu, me tsarivanitugira vitu na angelo: “!Kamu tu baa, ma kamu tu qetutugira vitu na dangana popo na korena God tana barangengo!”
1 E eu ouvi uma grande voz sair do templo, dizendo aos sete anjos: Ide pelos vossos caminhos, e derramai as taças da ira de Deus sobre a terra.
2 Me tuu na kesanina na angelo, me baa, me qetua nina popo tana barangengo. Mara viri laba na vora loki sigini seko sosongo tana koniqira na tinoni sui ara tamanina nina marepapadana na omea atsi loki, mara samasama vania na nununa aia.
2 E foi o primeiro, e derramou a sua taça sobre a terra, e recaiu uma fétida e dolorosa ferida sobre os homens que tinham a marca da besta e sobre aqueles que adoravam a sua imagem.
3 Ma na rukanina na angelo e baa, me qetua nina popo tana tasi. Ma na tasi e oli me lia vaga na gabuna na tinoni mate, me pipi sui lakalaka na omea mamauri i laona na tasi ara viri mate sui.
3 E o segundo anjo derramou a sua taça sobre o mar; e este se tornou em sangue como o de um homem morto; e toda a alma vivente morreu no mar.
4 Mi muri, ma na tolunina na angelo e baa, me qetua nina popo tana ko loki mi tana vuravura sui, mara oli na koo, mara viri lia sui na gabu.
4 E o terceiro anjo derramou a sua taça sobre os rios e nas fontes das águas, e eles se tornaram em sangue.
5 Minau au rongomia na angelo, aia gana aqo na reitutuguaqira na koo, e goko me tsarivaganana, “!Igoe Kesa o tabu loki, igoe o totu kalina ia, mo totu nogo i sau vasau! !Mo pedegira na tinoni sui tana gotolaka saikesa!
5 E eu ouvi o anjo das águas dizer: Tu és justo, ó Senhor, que és, e que eras, e serás, porque tu julgaste assim.
6 Eo, igira nogoria ara reoa na gabuqira nimu tinoni ma nimu propete igoe, maia na rongona ti igoe o tuu mo saugotoa na gabu vanigira kara inuvia. !Aia nogoria na pepeluna niqira aqo seko ara naua igira!”
6 Porque eles derramaram o sangue de santos e profetas, e tu lhes deste sangue para beber; porque eles são dignos.
7 Mi muri, mau rongomigotoa kesa na goko e talumai tana bela tabu me tsarivaganana, “!Eo, Taovia God susuliga sosongo, nimu pede sui igoe ara mana mara gotolaka saikesa!”
7 E ouvi outro vindo do altar dizer: Ainda assim, Senhor Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Ma na vatinina na angelo e baa, me qetutsunaa nina popo tana aso, me ketsalia na aso ke paraginigira na tinoni na paparana loki.
8 E o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado poder para queimar os homens com fogo.
9 Migira na tinoni e rangigira na paparana loki na aso ia, ara gini kore loki mara tuu, mara soasekolia na asana God, aia e susuliga kaputigira na rota loki sui girani. Mara tau goto gini piloligi tanigira niqira sasi, ma kara tsonikaea na Taovia.
9 E os homens foram queimados com grande calor, e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e eles não se arrependeram para lhe darem glória.
10 Mi muri, ma na tsegenina na angelo e baa, me qetua nina popo i kelana nina sasana na totukae na omea atsi loki. Ma na rodo pulipuli e tsavu poponoa na verana aia. Migira sui nina tinoni ara gatsakaliki mara aikoi, rongona e bingigira na rota loki.
10 E o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino era cheio de trevas; eles mordiam suas línguas por causa da dor,
11 Migira ara tuu, mara soasekolia moa na God na baragata, rongona e gadovigira na vatsangisavi seko ma na vora loki tana koniqira. Miava, migira ara tau lelee goto gini pilotoba, ma kara mololea na nauana na omea seko ara lavu na nauana.
11 e blasfemavam o Deus do céu por causa das suas dores e suas feridas, e não se arrependeram dos seus atos.
12 Maia na ononina na angelo e baa, me qetua nina popo tana ko loki sosongo ara soaginia Euprates. Mau reia e tavongani mamatsa lee saikesa na ko loki ia, rongona ke gini mangamanga vanigira na taovia tsapakae ni longa na liumai i tana.
12 E o sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a água dali secou-se, para que o caminho dos reis do oriente pudesse ser preparado.
13 Mi muri, mau reitugira tu tolu na tidao baubau ara tu rerei vaga moa na qori, e kesa e labarutsu mai i laona na mangana na vua loki, me kesa i mangana na omea atsi loki, me kesa i mangana na propete peropero.
13 E eu vi três espíritos imundos semelhantes a rãs, saírem da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta.
14 I tugira nogo na tidaoqira na tidao seko ara aqosigira na valatsatsa. I tugira nogo tu tolu na tarunga ara tu vano i koniqira na taovia tsapakae sui tana barangengo popono, mara tu raigira kara saikolu mai gana na vailabugi tana nina dani loki na God Susuliga Sosongo.
14 Porque eles são espíritos de demônios, operando milagres; os quais vão ao encontro dos reis da terra e de todo o mundo, para reuni-los para a batalha do grande dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Mi tana e tuu na Taovia me tsaria, “!Kamu rorongo dou! !Inau sauba kau mai vaga na mane komi! !Ke dou baa vania aia e totu mamata me piqu kakaia na pipisina, rongona ke tau tavero lee, me ke gini vangamaa na liu malaiole i mataqira na toga!”
15 Eis que eu venho como ladrão. Abençoado é aquele que vigia, e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e eles vejam sua vergonha.
16 Mi muri, mi tugira tolu na tidao baubau ara tu adisaigira sui na taovia tsapakae, kesa tana nauna ara soaginia i Armagedon tana goko Hibru.
16 E eles os reuniu em um lugar que na língua hebraica se chama Armagedom.
17 Maia na vitunina na angelo e baa, me qetua nina popo tana masaoka. Me kesa na goko loki e tangimai talu tana nina sasana na totukae na Taovia i laona na vale tabu, me tsarivaganana, “!Eo, e sui nogo!”
17 E o sétimo anjo derramou a sua taça no ar, e saiu grande voz do templo do céu, do trono, dizendo: Está feito.
18 Mi tana e kirapi na angaanga, me poda na quluqulu, me kasi na vuluge loki seko sosongo, e tau vati kasi loki vaga sa vuluge tu kalina ara botsamai na tinoni tana barangengo. Ma na vuluge ia, aia e seko liusigira sui lakalaka.
18 E houve vozes, e trovões, e relâmpagos, e um grande terremoto, como nunca houve desde que há homens sobre a terra; tão poderoso terremoto, e tão grande.
19 Ma Babilon na vera loki ia, e tapavota tolu na turina, ma na vera sui tana barangengo ara viri luvu sui. Eo, God e padavisua na vera loki i Babilon, me turuginia ke inuvisuia na tseu na uaenina na korena loki.
19 E a grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram; e a grande Babilônia veio à lembrança diante de Deus, para dar-lhe do cálice do vinho da fúria de sua ira.
20 Migira na momoru sui ara tavongani luvu lee, ma na vungavunga sui ara nangaligi lee.
20 E toda ilha fugiu; e as montanhas não foram encontradas.
21 Na belena na kakoluna na usa loki ara talu tana masaoka, me pipi kesa gana mamava e tugua e tsege sangavulu na kilo, mara viri puka tsavugira na tinoni. Migira na tinoni ara soasekolia moa God, rongona aia e tamia na rota loki ke gadovigira tana kakoluna na usa, aia na rota e loki me seko sosongo putsikae baa.
21 E caiu sobre os homens um grande granizo do céu, cada pedra com o peso de cerca de um talento; e os homens blasfemaram a Deus por causa da praga do granizo. Porque sua praga é extremamente grande.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.