2 Reis 7
Ghari Bible (GRI) vs NTLH
1 Ma Elisa e gokovisu vania me tsaria, “!Ko rongomia na omea e tsaria na Taovia! Tana tagu vaga nogo ia ke dani, igamu sauba kamu volia ke tolu na kilo na uiti dou bâ, se ke ono na kilo na barli ke kesa lelê moa na tavina siliva na matena.”
1 Eliseu respondeu: — Escute o que o
2 Ma nina mane adigoko na taovia tsapakae e tsarivania a Elisa, “!E utu saikesa ke laba vaga ia, atsa moa ti na Taovia aia segenina nogo ke moloa ke tumu na usa kalina nogo ia!”
2 O ajudante pessoal do rei disse a Eliseu: — Mesmo que o Eliseu respondeu: — Com os seus próprios olhos você vai ver isso acontecer, mas não vai comer.
3 Mi tana tagu ia, mara tu vati na mane mudo ara tu totu i taba i tano tana matsapakapuna na verabau ni Samaria, mi tugira ara tu vaigokovigi mara tu tsaria, “?Egua, sauba ka tu tototu moa ieni poi tsau kalina ka tu mate tugita?
3 Quatro homens que sofriam de uma doença contagiosa da pele estavam do lado de fora dos portões da cidade de Samaria. Eles disseram uns aos outros: — Por que ficamos aqui sentados esperando a morte?
4 E tagara sa rongona ka tu bâ i laona na verabau, rongona sauba ka tu mate na vitoa i tana; me ti vaga ka tu tototu moa ieni me sauba goto moa ka tu mate. Me vaga ia, ida ma ka tu vano tana nauna ara tototu igira na Siria; me ti vaga kara gaea tu maurida, me sauba ka tu mauri, me ti vaga kara labumatesitugita me sauba nogoria ka tu mate.”
4 Não vale a pena entrar na cidade porque lá iríamos morrer de fome; mas, se ficarmos aqui, também morreremos. Vamos então para o acampamento dos sírios. Se eles nos deixarem viver, ficaremos vivos; se nos matarem, bem, nós vamos morrer de qualquer jeito mesmo.
5 Bâ, mi kalina e tuturiga na rovo, mi tugira ara tu ba kalea i tana ara tototu igira na Siria, mi kalina ara tu ba tsau tana nauna ia, mara tu reia laka e mangu popono, tagara goto ke kesa ke totuvisu i tana.
5 E assim, quando começou a escurecer, eles foram até o acampamento dos sírios. Porém, quando chegaram, não havia ninguém lá.
6 Na Taovia nogo e naua, migira na Siria ara rongomia na tatangina na omea vaga saikesa nogo ti kalina na alaala loki na mane vaumate ara maimaiginigira i sautu, kolua niqira ose ma niqira terê, migira na Siria ara padâ laka na taovia tsapakae ni Israel nogo e voligira na Het migira goto na taovia tsapakae ni Ejipt kolugira niqira mane vaumate kara baginigira.
6 Deus havia feito com que os sírios ouvissem um barulho que parecia o de um grande exército, com cavalos e carros de guerra. Então eles pensaram que o rei de Israel havia pago os reis dos heteus e dos egípcios e os seus exércitos para os atacarem.
7 Vaga ia, mi tana ngulavi rovo nogo ia, migira na Siria ara viri tsogo sui, mara gini boe moa na mauriqira segeni, mara mololegira sui niqira valepolo, niqira ose, ma niqira asi, ma na omea sui i laona na nauna tana ara tototu.
7 Por isso, ao anoitecer, os sírios haviam fugido para salvar a sua vida, abandonando as barracas, os cavalos e jumentos e deixando o acampamento como estava.
8 Mi kalina tugira vati na mane mudo ara tu ba tsau i liligina na nauna ia, mara tu ba sage i laona kesa na valepolo, mara tu gania mara tu inuvia na omea ara totu i tana, mara tu tsakogira na siliva ma na qolu ma na polo ara tu reia i tana, mara tu vano mara tu ba molopoigira; mi muri mara tu visumaitugua, mara tu sage i laona kesa segeni goto na valepolo, mara tu ba naua kesa goto moa atsa na omea.
8 Quando os quatro homens chegaram ao acampamento, entraram numa barraca, comeram e beberam do que havia ali e pegaram a prata, o ouro e as roupas que acharam. Depois saíram e esconderam tudo. Aí voltaram, entraram em outra barraca e fizeram a mesma coisa.
9 Mi muri, mara tu vaigokovigi tugua mara tu tsaria, “!E tau dou ka tu nauvaganana ia! Tugita a tu tamanina nogo kesa rago na turupatu dou, me ti vaga ka tu gini mui lê moa, ma ka tu pitua ke matsaraka ti ka tu tsarivulagia, me sauba nomoa kara kedetugita. !Ida ma ka tu vano nogo kalina ia, ma ka tu ba tsarivulagia vanigira nina mane sasanga na taovia tsapakae!”
9 Mas então disseram: — Nós não estamos agindo bem! Temos boas notícias e não devíamos ficar calados. Se esperarmos até amanhã para contar, certamente seremos castigados. Vamos agora mesmo contar isso lá no palácio.
10 Mi tana, mara tu mololetugua tana nauna ara tsogotania igira na Siria, mara tu visutugua i Samaria, mara tu gu bâ vanigira na mane matali tana matsapakapuna na vera, mara tu tsaria, “I tugami ami tu vano tana niqira nauna na tototu igira na Siria, mami tu tau goto reia se kami tu rongomia ke kesa i tana; migira na ose ma na asi ara tau goto nusigira, ma niqira valepolo ara totu dou saikesa moa.”
10 Então saíram do acampamento dos sírios, voltaram para Samaria e gritaram para os guardas que estavam nos portões: — Nós fomos até o acampamento dos sírios e não vimos, nem ouvimos ninguém. Os cavalos e os jumentos estão lá amarrados, e as barracas estão do mesmo jeito que os sírios deixaram!
11 Migira na mane matali ara rasavagini bamaia na turupatuna, ma na turupatu ia e ba laba tana valena na taovia tsapakae.
11 Os guardas anunciaram a notícia, e ela foi contada no palácio.
12 Me bongi moa, maia na taovia tsapakae e tuligi tania na nigena me tsarivanigira nina mane sasanga, “!Inau sauba kau tsarivanigamu na omea ara vangaraua na nauana igira na Siria! Igira ara dona nogo laka na uvirau e gadovigita igita, bâ, migira ara mololea na nauna tana ara tototu mara ba taopoi kesa tana nauna segeni. Rongona ara padâ laka igita sauba ka rutsu tania nida verabau na lave gada mutsa, mi tana ti igira kara tangolimaurisigita ma kara tangoligotoa na verada.”
12 Ainda era de noite, mas o rei se levantou e disse aos seus oficiais: — Vou dizer a vocês o que foi que os sírios planejaram. Eles sabem que nós não temos nenhuma comida e por isso saíram do acampamento e foram se esconder no campo. Eles pensam que nós vamos sair da cidade para procurar comida e aí nos pegarão vivos e conquistarão a cidade.
13 Me kesa vidaqira nina mane sasanga e tsarivania, “Igira na tinoni ara totu tana verabau iani ara pitua moa na mate, vaga moa igira ara mate sui nogo. Ida ma ka molovanogira ke visana nida mane kolugira ke tsege na ose ara totuvisu, ma ka gini tsodovulagia nagua e laba.”
13 Um dos oficiais disse: — Os que ficaram aqui na cidade vão morrer de qualquer jeito, como alguns já morreram. Portanto, deixe que nós mandemos alguns homens com cinco dos cavalos que restaram, para assim podermos descobrir o que foi que aconteceu.
14 Mara viligira visana na mane, ma na taovia tsapakae e molovanogira i laona e ruka na terê, me ketsaligira kara bâ ma kara tsodovulagia na omea e laba vanigira na mane vaumate ni Siria.
14 Eles escolheram alguns homens, e o rei os mandou em dois carros de guerra com ordem para descobrirem o que havia acontecido com o exército dos sírios.
15 Ma na mane girani ara vano, mara ba tsau tana Kô Jordan, mi tana sautu popono ara reigira moa na polo ma na omea levolevo igira na Siria ara tsidavaginigira kalina ara tsogo. Mi muri, mara visutugua i vera, mara ba turupatuna vania na taovia tsapakae.
15 Os homens foram até o rio Jordão e viram por toda a estrada as roupas e as armas que os sírios tinham abandonado enquanto fugiam. Então voltaram e contaram ao rei.
16 Migira na tinoni ni Samaria ara ulo rutsu tsaku, mara ba laba tana nauna i tana ara vaturikaegira niqira valepolo igira na Siria, mara aditamaniqira na omea sui ara totu i tana. E laba vaga nogo na omea na Taovia e kate idanogoa, laka ke tolu na kilo na uiti dou bâ se ke ono na kilo na barli kara tsabiriginia ke kesa lelê moa na tavina siliva na matena.
16 O povo de Samaria saiu e avançou nas coisas que tinha no acampamento dos sírios. E, conforme o Senhor tinha dito, três quilos e meio do melhor trigo ou sete quilos de cevada foram vendidos por uma barra de prata.
17 Na taovia tsapakae ni Israel e moloa nina mane sasanga, aia nogo e totu kolua kalina e goko vania a Elisa i noana, ke tagao tana matsapakapuna na verabau ia. Migira na tinoni ara tsogori rapasia me mate, vaga e kate idanogoa a Elisa kalina na taovia tsapakae e ba reia.
17 Acontece que o rei de Israel tinha colocado o seu ajudante pessoal como encarregado do portão da cidade. Esse oficial foi atropelado pelo povo e morreu, como Eliseu tinha dito quando o rei tinha ido falar com ele.
18 Ma Elisa e tsarivaninogoa na taovia tsapakae laka tana tagu vaga nogo ia tana dani i muri, sauba kara tsabiria ke tolu kilo na uiti dou bâ, se ke ono kilo na barli, ke kesa lelê moa na tavina siliva na matena.
18 Eliseu tinha dito ao rei que no dia seguinte, naquela hora, três quilos e meio do melhor trigo ou sete quilos de cevada seriam vendidos em Samaria por uma barra de prata,
19 Ma na mane sasanga e gokovisu vania a Elisa me tsaria, “!E utu saikesa ke laba vaga ia, atsa moa ti na Taovia segenina nogo ke moloa ke tumu na usa kalina nogo ia!” Ma Elisa e tsarivania, “Dou, sauba nomoa ko reia ke laba vaga nogo ia, migoe moa e utu lelê ko sanga na ganiana sa piqena.”
19 e o oficial havia respondido: “Mesmo que o Senhor Deus abrisse janelas no céu e fizesse cair trigo e cevada, isso nunca poderia acontecer!” E Eliseu havia respondido: “Com os seus próprios olhos você vai ver isso acontecer, mas não vai comer.”
20 Maia saikesa nogo e vaga na omea e laba vania, igira na tinoni ara tsogori rapasia tana matsapakapuna na verabau, me mate.
20 E foi exatamente isso o que aconteceu com ele: morreu pisado pelo povo no portão da cidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.