Salmos 102

Modern Greek (GREEK) vs BKJ

Sair da comparação
1 Κυριε, εισακουσον της προσευχης μου, και η κραυγη μου ας ελθη προς σε.
1 Oração do aflito, quando ele está sobrecarregado, e derrama a sua queixa perante o Senhor. Ouve a minha oração, ó SENHOR, e chegue a ti o meu clamor.
2 Μη κρυψης το προσωπον σου απ' εμου· καθ' ην ημεραν θλιβομαι, κλινον προς εμε το ωτιον σου· καθ' ην ημεραν σε επικαλουμαι, ταχεως επακουε μου.
2 Não escondas de mim a tua face no dia da minha angústia, inclina o teu ouvido para mim; no dia em que eu clamar, responda-me depressa.
3 Διοτι εξελιπον ως καπνος αι ημεραι μου, και τα οστα μου ως φρυγανον κατεξηρανθησαν.
3 Pois os meus dias consomem-se como a fumaça, e os meus ossos são queimados como uma lareira.
4 Επληγωθη η καρδια μου και εξηρανθη ως χορτος, ωστε ελησμονησα να τρωγω τον αρτον μου.
4 O meu coração está ferido, e seco como a erva, por isso me esqueço de comer o meu pão.
5 Απο φωνης του στεναγμου μου εκολληθησαν τα οστα μου εις το δερμα μου.
5 Por causa da voz do meu gemido, os meus ossos se apegam à minha pele.
6 Κατεσταθην ομοιος του ερημικου πελεκανος· εγεινα ως νυκτοκοραξ εν ταις ερημοις.
6 Sou como o pelicano do deserto; sou como a coruja do deserto.
7 Αγρυπνω και ειμαι ως στρουθιον μοναζον επι δωματος.
7 Eu vigio, e sou como o pardal solitário sobre o telhado da casa.
8 Ολην την ημεραν με ονειδιζουσιν οι εχθροι μου· οι μαινομενοι ομνυουσι κατ' εμου.
8 Os meus inimigos me censuram todo o dia; e aqueles que se enfurecem contra mim têm jurado contra mim.
9 Διοτι εφαγον στακτην ως αρτον και συνεκερασα με δακρυα το ποτον μου,
9 Pois eu tenho comido cinza como pão, e misturado a minha bebida com lágrimas.
10 Εξ αιτιας της οργης σου και της αγανακτησεως σου· διοτι σηκωσας με ερριψας κατω.
10 Por causa da tua indignação e da tua ira, pois tu me levantaste e me abateste.
11 Αι ημεραι μου παρερχονται ως σκια, και εγω εξηρανθην ως χορτος.
11 Meus dias são como a sombra que declina, e eu estou seco como a erva.
12 Συ δε, Κυριε, εις τον αιωνα διαμενεις, και το μνημοσυνον σου εις γενεαν και γενεαν.
12 Mas tu, ó SENHOR, durarás para sempre, e tua memória em todas as gerações.
13 Συ θελεις σηκωθη, θελεις σπλαγχνισθη την Σιων· διοτι ειναι καιρος να ελεησης αυτην, διοτι ο διωρισμενος καιρος εφθασεν.
13 Tu te levantarás e terás misericórdia de Sião; pois o tempo de favorecê-la, sim, o tempo determinado, é chegado.
14 Επειδη οι δουλοι σου αρεσκονται εις τους λιθους αυτης και σπλαγχνιζονται το χωμα αυτης.
14 Pois os teus servos têm prazer nas suas pedras, e se favorecem do seu pó.
15 Τοτε τα εθνη θελουσι φοβηθη το ονομα του Κυριου, και παντες οι βασιλεις της γης την δοξαν σου.
15 Assim os pagãos temerão o nome do SENHOR, e todos os reis da terra a tua glória.
16 Οταν ο Κυριος οικοδομηση την Σιων θελει φανη εν τη δοξα αυτου.
16 Quando o SENHOR edificar a Sião, ele há de aparecer em sua glória.
17 Θελει επιβλεψει επι την προσευχην των εγκαταλελειμμενων και δεν θελει καταφρονησει την δεησιν αυτων.
17 Ele considerará a oração do necessitado, e não desprezará a sua oração.
18 Τουτο θελει γραφθη δια την γενεαν την επερχομενην· και ο λαος, οστις θελει δημιουργηθη, θελει αινει τον Κυριον.
18 Isto será escrito para a geração vindoura; e o povo que será criado irá louvar ao SENHOR.
19 Διοτι εκυψεν εκ του υψους του αγιαστηριου αυτου, εξ ουρανου επεβλεψεν ο Κυριος επι την γην,
19 Pois ele olhou para baixo lá do alto do seu santuário, dos céus o SENHOR contemplou a terra,
20 δια να ακουση τον στεναγμον των δεσμιων, δια να λυση τους καταδεδικασμενους εις θανατον·
20 para ouvir o gemido dos prisioneiros, para libertar os que estão sentenciados à morte;
21 δια να κηρυττωσιν εν Σιων το ονομα του Κυριου και την αινεσιν αυτου εν Ιερουσαλημ,
21 para declarar o nome do SENHOR em Sião, e o seu louvor em Jerusalém,
22 οταν συναχθωσιν ομου οι λαοι και αι βασιλειαι, δια να δουλευσωσι τον Κυριον.
22 quando os povos se reunirem, e os reinos, para servirem ao SENHOR.
23 Ηδυνατισεν εν τη οδω την ισχυν μου· συνετεμε τας ημερας μου.
23 Ele enfraqueceu a minha força no caminho; ele encurtou os meus dias.
24 Εγω ειπα, μη με αρπασης, Θεε μου, εν τω ημισει των ημερων μου· τα ετη σου ειναι εις γενεας γενεων.
24 Eu disse: Ó meu Deus, não me leves no meio dos meus dias, os teus anos são por todas as gerações.
25 Κατ' αρχας συ, Κυριε, την γην εθεμελιωσας, και εργα των χειρων σου ειναι οι ουρανοι.
25 Desde a antiguidade estabeleceste a fundação da terra, e os céus são obra das tuas mãos.
26 Αυτοι θελουσιν απολεσθη, συ δε διαμενεις· και παντες ως ιματιον θελουσι παλαιωθη· ως περιενδυμα θελεις τυλιξει αυτους, και θελουσιν αλλαχθη·
26 Eles perecerão, mas tu durarás; sim, todos eles se envelhecerão como um vestido; como uma roupa tu os mudarás, e eles ficarão mudados.
27 συ ομως εισαι ο αυτος, και τα ετη σου δεν θελουσιν εκλειψει.
27 Mas tu és o mesmo, e os teus anos não terão fim.
28 Οι υιοι των δουλων σου θελουσι κατοικει, και το σπερμα αυτων θελει διαμενει ενωπιον σου.
28 Os filhos dos teus servos continuarão, e a sua semente se estabelecerá diante de ti.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 102, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.