Salmos 102

Modern Greek (GREEK) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Κυριε, εισακουσον της προσευχης μου, και η κραυγη μου ας ελθη προς σε.
1 Senhor , ouve a minha oração, e chegue a ti o meu clamor.
2 Μη κρυψης το προσωπον σου απ' εμου· καθ' ην ημεραν θλιβομαι, κλινον προς εμε το ωτιον σου· καθ' ην ημεραν σε επικαλουμαι, ταχεως επακουε μου.
2 Não escondas de mim o teu rosto no dia da minha angústia; inclina para mim os teus ouvidos; no dia em que eu clamar, ouve-me depressa.
3 Διοτι εξελιπον ως καπνος αι ημεραι μου, και τα οστα μου ως φρυγανον κατεξηρανθησαν.
3 Porque os meus dias se consomem como fumaça, e os meus ossos ardem como lenha.
4 Επληγωθη η καρδια μου και εξηρανθη ως χορτος, ωστε ελησμονησα να τρωγω τον αρτον μου.
4 O meu coração está ferido e seco como a erva, pelo que até me esqueço de comer o meu pão.
5 Απο φωνης του στεναγμου μου εκολληθησαν τα οστα μου εις το δερμα μου.
5 Já os meus ossos se pegam à minha pele, em virtude do meu gemer doloroso.
6 Κατεσταθην ομοιος του ερημικου πελεκανος· εγεινα ως νυκτοκοραξ εν ταις ερημοις.
6 Sou semelhante ao pelicano no deserto; sou como um mocho nas solidões.
7 Αγρυπνω και ειμαι ως στρουθιον μοναζον επι δωματος.
7 Velo e sou como o pardal solitário no telhado.
8 Ολην την ημεραν με ονειδιζουσιν οι εχθροι μου· οι μαινομενοι ομνυουσι κατ' εμου.
8 Os meus inimigos me afrontam todo o dia; os que contra mim se enfurecem me amaldiçoam.
9 Διοτι εφαγον στακτην ως αρτον και συνεκερασα με δακρυα το ποτον μου,
9 Pois tenho comido cinza como pão e misturado com lágrimas a minha bebida,
10 Εξ αιτιας της οργης σου και της αγανακτησεως σου· διοτι σηκωσας με ερριψας κατω.
10 por causa da tua ira e da tua indignação, pois tu me levantaste e me arremessaste.
11 Αι ημεραι μου παρερχονται ως σκια, και εγω εξηρανθην ως χορτος.
11 Os meus dias são como a sombra que declina, e como a erva me vou secando.
12 Συ δε, Κυριε, εις τον αιωνα διαμενεις, και το μνημοσυνον σου εις γενεαν και γενεαν.
12 Mas tu, Senhor , permanecerás para sempre, e a tua memória, de geração em geração.
13 Συ θελεις σηκωθη, θελεις σπλαγχνισθη την Σιων· διοτι ειναι καιρος να ελεησης αυτην, διοτι ο διωρισμενος καιρος εφθασεν.
13 Tu te levantarás e terás piedade de Sião; pois o tempo de te compadeceres dela, o tempo determinado, já chegou.
14 Επειδη οι δουλοι σου αρεσκονται εις τους λιθους αυτης και σπλαγχνιζονται το χωμα αυτης.
14 Porque os teus servos têm prazer nas suas pedras e se compadecem do seu pó.
15 Τοτε τα εθνη θελουσι φοβηθη το ονομα του Κυριου, και παντες οι βασιλεις της γης την δοξαν σου.
15 Então, as nações temerão o nome do Senhor , e todos os reis da terra, a sua glória,
16 Οταν ο Κυριος οικοδομηση την Σιων θελει φανη εν τη δοξα αυτου.
16 quando o Senhor edificar a Sião, e na sua glória se manifestar,
17 Θελει επιβλεψει επι την προσευχην των εγκαταλελειμμενων και δεν θελει καταφρονησει την δεησιν αυτων.
17 e atender à oração do desamparado, e não desprezar a sua oração.
18 Τουτο θελει γραφθη δια την γενεαν την επερχομενην· και ο λαος, οστις θελει δημιουργηθη, θελει αινει τον Κυριον.
18 Isto se escreverá para a geração futura; e o povo que se criar louvará ao Senhor ,
19 Διοτι εκυψεν εκ του υψους του αγιαστηριου αυτου, εξ ουρανου επεβλεψεν ο Κυριος επι την γην,
19 porquanto olhara desde o alto do seu santuário; desde os céus, o Senhor observou a terra,
20 δια να ακουση τον στεναγμον των δεσμιων, δια να λυση τους καταδεδικασμενους εις θανατον·
20 para ouvir o gemido dos presos, para soltar os sentenciados à morte;
21 δια να κηρυττωσιν εν Σιων το ονομα του Κυριου και την αινεσιν αυτου εν Ιερουσαλημ,
21 a fim de que seja anunciado o nome do Senhor em Sião, e o seu louvor, em Jerusalém,
22 οταν συναχθωσιν ομου οι λαοι και αι βασιλειαι, δια να δουλευσωσι τον Κυριον.
22 quando os povos todos se congregarem, e os reinos, para servirem ao Senhor .
23 Ηδυνατισεν εν τη οδω την ισχυν μου· συνετεμε τας ημερας μου.
23 Abateu a minha força no caminho; abreviou os meus dias.
24 Εγω ειπα, μη με αρπασης, Θεε μου, εν τω ημισει των ημερων μου· τα ετη σου ειναι εις γενεας γενεων.
24 Dizia eu: Deus meu, não me leves no meio dos meus dias, tu, cujos anos alcançam todas as gerações.
25 Κατ' αρχας συ, Κυριε, την γην εθεμελιωσας, και εργα των χειρων σου ειναι οι ουρανοι.
25 Desde a antiguidade fundaste a terra; e os céus são obra das tuas mãos.
26 Αυτοι θελουσιν απολεσθη, συ δε διαμενεις· και παντες ως ιματιον θελουσι παλαιωθη· ως περιενδυμα θελεις τυλιξει αυτους, και θελουσιν αλλαχθη·
26 Eles perecerão, mas tu permanecerás; todos eles, como uma veste, envelhecerão; como roupa os mudarás, e ficarão mudados.
27 συ ομως εισαι ο αυτος, και τα ετη σου δεν θελουσιν εκλειψει.
27 Mas tu és o mesmo, e os teus anos nunca terão fim.
28 Οι υιοι των δουλων σου θελουσι κατοικει, και το σπερμα αυτων θελει διαμενει ενωπιον σου.
28 Os filhos dos teus servos continuarão, e a sua descendência ficará firmada perante ti.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 102, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.