Provérbios 8
Modern Greek (GREEK) vs BKJ
1 Δεν κραζει η σοφια; και δεν εκπεμπει την φωνην αυτης η συνεσις;
1 Acaso a sabedoria não clama? E não ergue o entendimento a sua voz?
2 Ισταται επι της κορυφης των υψηλων τοπων, υπερ την οδον, εν τω μεσω των τριοδων.
2 Ela se posta no topo dos lugares altos, pelo caminho nos lugares das veredas.
3 Κραζει πλησιον των πυλων, εν τη εισοδω της πολεως, εν τη εισοδω των θυρων·
3 Ela clama nos portões, à entrada da cidade, ao chegar às portas.
4 προς εσας, ανθρωποι, κραζω· και η φωνη μου εκπεμπεται προς τους υιους των ανθρωπων.
4 A vós, ó homens, eu clamo; e a minha voz é aos filhos dos homens.
5 Απλοι, νοησατε φρονησιν· και αφρονες, αποκτησατε νοημονα καρδιαν.
5 Ó simples, entendei a sabedoria; e vós tolos sede de coração compreensivo.
6 Ακουσατε· διοτι θελω λαλησει πραγματα εξοχα, και τα χειλη μου θελουσι προφερει ορθα.
6 Ouvi, porque eu falarei de coisas excelentes, e o abrir dos meus lábios será para as coisas certas.
7 Διοτι αληθειαν θελει λαλησει ο λαρυγξ μου· τα δε χειλη μου βδελυττονται την ασεβειαν.
7 Porque a minha boca falará a verdade, e os meus lábios abominam a perversidade.
8 Παντες οι λογοι του στοματος μου ειναι μετα δικαιοσυνης· δεν υπαρχει εν αυτοις δολιον διεστραμμενον·
8 São justas todas as palavras da minha boca; não há nelas nada de mau ou perverso.
9 Παντες ειναι σαφεις εις τον νοουντα και ορθοι εις τους ευρισκοντας γνωσιν.
9 Todas elas são claras para aquele que entende, e certas para aquele que encontra o conhecimento.
10 Λαβετε την παιδειαν μου, και μη αργυριον· και γνωσιν, μαλλον παρα χρυσιον εκλεκτον.
10 Recebei a minha instrução, e não a prata; e o conhecimento, mais do que o ouro fino escolhido.
11 Διοτι η σοφια ειναι καλητερα λιθων πολυτιμων· και παντα τα επιθυμητα πραγματα δεν ειναι ανταξια αυτης.
11 Porque melhor é a sabedoria do que os rubis; e todas as coisas que se podem desejar não se comparam a ela.
12 Εγω η σοφια κατοικω μετα της φρονησεως, και εφευρισκω γνωσιν συνετων βουλευματων.
12 Eu, a sabedoria, habito com a prudência, e acho o conhecimento das invenções espirituosas.
13 Ο φοβος του Κυριου ειναι να μιση τις το κακον· αλαζονειαν και αυθαδειαν και πονηραν οδον και διεστραμμενον στομα εγω μισω.
13 O temor do SENHOR é odiar o mal; o orgulho, a arrogância, o mau caminho e a boca perversa, eu odeio.
14 Εμου ειναι η βουλη και η ασφαλεια· εγω ειμαι η συνεσις· εμου η δυναμις.
14 Meu é o conselho e a perfeita sabedoria; eu sou o entendimento, eu tenho força.
15 Δι' εμου οι βασιλεις βασιλευουσι, και οι αρχοντες θεσπιζουσι δικαιοσυνην.
15 Por mim reinam os reis, e os príncipes decretam justiça.
16 Δι' εμου οι ηγεμονες ηγεμονευουσι, και οι μεγιστανες, παντες οι κριται της γης·
16 Por mim príncipes governam, e nobres; todos os juízes da terra.
17 Εγω τους εμε αγαπωντας αγαπω· και οι ζητουντες με θελουσι με ευρει.
17 Eu amo aqueles que me amam, e os que cedo me buscarem, me acharão.
18 Πλουτος και δοξα ειναι μετ' εμου, αγαθα διαμενοντα και δικαιοσυνη.
18 Riquezas e honra estão comigo; sim, riquezas duráveis e a justiça.
19 Οι καρποι μου ειναι καλητεροι χρυσιου και χρυσιου καθαρου· και τα γεννηματα μου, εκλεκτου αργυριου.
19 Meu fruto é melhor do que o ouro; sim, do que o ouro refinado, e o meu rendimento mais do que a prata escolhida.
20 Περιπατω εν οδω δικαιοσυνης, αναμεσον των τριβων της κρισεως,
20 Guio pelo caminho da justiça, no meio das veredas do juízo;
21 δια να καμω τους αγαπωντας με να κληρονομησωσιν αγαθα, και να γεμισω τους θησαυρους αυτων.
21 para que eu faça herdar bens aqueles que me amam; e eu encherei seus tesouros.
22 Ο Κυριος με ειχεν εν τη αρχη των οδων αυτου, προ των εργων αυτου, απ' αιωνος.
22 O SENHOR me possuiu no princípio de seu caminho, antes de suas obras mais antigas.
23 Προ του αιωνος με εχρισεν, απ' αρχης, πριν υπαρξη η γη.
23 Fui formada desde a eternidade, desde o princípio, antes do começo da terra.
24 Εγεννηθην οτε δεν ησαν αι αβυσσοι, οτε δεν υπηρχον αι πηγαι αι αναβρυουσαι υδατα·
24 Quando não havia profundidades, fui gerada, quando não havia fontes abundantes de água.
25 Πριν τα ορη θεμελιωθωσι, προ των λοφων, εγω εγεννηθην·
25 Antes que os montes fossem estabelecidos, antes das colinas, eu fui gerada;
26 ενω δεν ειχεν ετι καμει την γην ουτε πεδιαδας, ουτε κορυφας χωματων της οικουμενης.
26 enquanto ainda ele não havia feito a terra, nem os campos, nem o princípio do pó do mundo.
27 Οτε ητοιμαζε τους ουρανους, εγω ημην εκει· οτε περιεγραφε καμαραν υπερανω του προσωπου της αβυσσου·
27 Eu estava lá quando ele preparou os céus; quando ele traçou um círculo sobre a face do abismo;
28 οτε εστερεονε τον αιθερα επανω· οτε ωχυρονε τας πηγας της αβυσσου·
28 quando ele estabeleceu as nuvens acima; quando fortificou as fontes do abismo;
29 οτε επεβαλλε τον νομον αυτου εις την θαλασσαν, να μη παραβωσι τα υδατα το προσταγμα αυτου· οτε διεταττε τα θεμελια της γης·
29 quando ele assinalou ao mar o seu decreto, para que as águas não traspassassem o seu mandamento, quando ele determinou os fundamentos da terra;
30 τοτε ημην πλησιον αυτου δημιουργουσα· και εγω ημην καθ' ημεραν η τρυφη αυτου, ευφραινομενη παντοτε ενωπιον αυτου,
30 então eu estava junto a ele, como um, criando com ele; e eu era diariamente o seu deleite, regozijando-me sempre diante dele;
31 ευφραινομενη εν τη οικουμενη της γης αυτου· και η τρυφη μου ητο μετα των υιων των ανθρωπων.
31 regozijando-me na parte habitável de sua terra; e meus deleites estavam com os filhos dos homens.
32 Τωρα λοιπον ακουσατε μου, ω τεκνα· διοτι μακαριοι οι φυλαττοντες τας οδους μου.
32 Agora, pois, ó filhos, ouvi-me; porque abençoados são aqueles que guardam os meus caminhos.
33 Ακουσατε παιδειαν και γενεσθε σοφοι, και μη αποδοκιμαζετε αυτην.
33 Ouvi a instrução, e sede sábios, não a rejeiteis.
34 Μακαριος ο ανθρωπος, οστις μου ακουση, αγρυπνων καθ' ημεραν εν ταις πυλαις μου, περιμενων εις τους παραστατας των θυρων μου·
34 Abençoado é o homem que me ouve, vigiando diariamente aos meus portões, esperando às ombreiras das minhas portas.
35 διοτι οστις ευρη εμε, θελει ευρει ζωην, και θελει λαβει χαριν παρα Κυριου.
35 Porque o que me encontrar, encontrará a vida, e obterá o favor do SENHOR.
36 Οστις ομως αμαρτηση εις εμε, την εαυτου ψυχην αδικει· παντες οι μισουντες με αγαπωσι θανατον.
36 Mas aquele que pecar contra mim, arruinará a própria alma; todos aqueles que me odeiam amam a morte.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Provérbios 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.