Provérbios 8
Modern Greek (GREEK) vs ARC
1 Δεν κραζει η σοφια; και δεν εκπεμπει την φωνην αυτης η συνεσις;
1 Não clama, porventura, a Sabedoria? E a Inteligência não dá a sua voz?
2 Ισταται επι της κορυφης των υψηλων τοπων, υπερ την οδον, εν τω μεσω των τριοδων.
2 No cume das alturas, junto ao caminho, nas encruzilhadas das veredas, ela se coloca.
3 Κραζει πλησιον των πυλων, εν τη εισοδω της πολεως, εν τη εισοδω των θυρων·
3 Da banda das portas da cidade, à entrada da cidade e à entrada das portas está clamando:
4 προς εσας, ανθρωποι, κραζω· και η φωνη μου εκπεμπεται προς τους υιους των ανθρωπων.
4 A vós, ó homens, clamo; e a minha voz se dirige aos filhos dos homens.
5 Απλοι, νοησατε φρονησιν· και αφρονες, αποκτησατε νοημονα καρδιαν.
5 Entendei, ó simples, a prudência; e vós, loucos, entendei de coração.
6 Ακουσατε· διοτι θελω λαλησει πραγματα εξοχα, και τα χειλη μου θελουσι προφερει ορθα.
6 Ouvi, porque proferirei coisas excelentes; os meus lábios se abrirão para a equidade.
7 Διοτι αληθειαν θελει λαλησει ο λαρυγξ μου· τα δε χειλη μου βδελυττονται την ασεβειαν.
7 Porque a minha boca proferirá a verdade; os meus lábios abominam a impiedade.
8 Παντες οι λογοι του στοματος μου ειναι μετα δικαιοσυνης· δεν υπαρχει εν αυτοις δολιον διεστραμμενον·
8 Em justiça são todas as palavras da minha boca; não há nelas nenhuma coisa tortuosa nem perversa.
9 Παντες ειναι σαφεις εις τον νοουντα και ορθοι εις τους ευρισκοντας γνωσιν.
9 Todas elas são retas para o que bem as entende e justas, para os que acham o conhecimento.
10 Λαβετε την παιδειαν μου, και μη αργυριον· και γνωσιν, μαλλον παρα χρυσιον εκλεκτον.
10 Aceitai a minha correção, e não a prata, e o conhecimento mais do que o ouro fino escolhido.
11 Διοτι η σοφια ειναι καλητερα λιθων πολυτιμων· και παντα τα επιθυμητα πραγματα δεν ειναι ανταξια αυτης.
11 Porque melhor é a sabedoria do que os rubins; e de tudo o que se deseja nada se pode comparar com ela.
12 Εγω η σοφια κατοικω μετα της φρονησεως, και εφευρισκω γνωσιν συνετων βουλευματων.
12 Eu, a Sabedoria, habito com a prudência e acho a ciência dos conselhos.
13 Ο φοβος του Κυριου ειναι να μιση τις το κακον· αλαζονειαν και αυθαδειαν και πονηραν οδον και διεστραμμενον στομα εγω μισω.
13 O temor do Senhor é aborrecer o mal; a soberba, e a arrogância, e o mau caminho, e a boca perversa aborreço.
14 Εμου ειναι η βουλη και η ασφαλεια· εγω ειμαι η συνεσις· εμου η δυναμις.
14 Meu é o conselho e a verdadeira sabedoria; eu sou o entendimento, minha é a fortaleza.
15 Δι' εμου οι βασιλεις βασιλευουσι, και οι αρχοντες θεσπιζουσι δικαιοσυνην.
15 Por mim, reinam os reis, e os príncipes ordenam justiça.
16 Δι' εμου οι ηγεμονες ηγεμονευουσι, και οι μεγιστανες, παντες οι κριται της γης·
16 Por mim governam os príncipes e os nobres; sim, todos os juízes da terra.
17 Εγω τους εμε αγαπωντας αγαπω· και οι ζητουντες με θελουσι με ευρει.
17 Eu amo os que me amam, e os que de madrugada me buscam me acharão.
18 Πλουτος και δοξα ειναι μετ' εμου, αγαθα διαμενοντα και δικαιοσυνη.
18 Riquezas e honra estão comigo; sim, riquezas duráveis e justiça.
19 Οι καρποι μου ειναι καλητεροι χρυσιου και χρυσιου καθαρου· και τα γεννηματα μου, εκλεκτου αργυριου.
19 Melhor é o meu fruto do que o ouro, sim, do que o ouro refinado; e as minhas novidades, melhores do que a prata escolhida.
20 Περιπατω εν οδω δικαιοσυνης, αναμεσον των τριβων της κρισεως,
20 Faço andar pelo caminho da justiça, no meio das veredas do juízo.
21 δια να καμω τους αγαπωντας με να κληρονομησωσιν αγαθα, και να γεμισω τους θησαυρους αυτων.
21 Para fazer herdar bens permanentes aos que me amam e encher os seus tesouros.
22 Ο Κυριος με ειχεν εν τη αρχη των οδων αυτου, προ των εργων αυτου, απ' αιωνος.
22 O Senhor me possuiu no princípio de seus caminhos e antes de suas obras mais antigas.
23 Προ του αιωνος με εχρισεν, απ' αρχης, πριν υπαρξη η γη.
23 Desde a eternidade, fui ungida; desde o princípio, antes do começo da terra.
24 Εγεννηθην οτε δεν ησαν αι αβυσσοι, οτε δεν υπηρχον αι πηγαι αι αναβρυουσαι υδατα·
24 Antes de haver abismos, fui gerada; e antes ainda de haver fontes carregadas de águas.
25 Πριν τα ορη θεμελιωθωσι, προ των λοφων, εγω εγεννηθην·
25 Antes que os montes fossem firmados, antes dos outeiros, eu fui gerada.
26 ενω δεν ειχεν ετι καμει την γην ουτε πεδιαδας, ουτε κορυφας χωματων της οικουμενης.
26 Ainda ele não tinha feito a terra, nem os campos, nem sequer o princípio do pó do mundo.
27 Οτε ητοιμαζε τους ουρανους, εγω ημην εκει· οτε περιεγραφε καμαραν υπερανω του προσωπου της αβυσσου·
27 Quando ele preparava os céus, aí estava eu; quando compassava ao redor a face do abismo;
28 οτε εστερεονε τον αιθερα επανω· οτε ωχυρονε τας πηγας της αβυσσου·
28 quando firmava as nuvens de cima, quando fortificava as fontes do abismo;
29 οτε επεβαλλε τον νομον αυτου εις την θαλασσαν, να μη παραβωσι τα υδατα το προσταγμα αυτου· οτε διεταττε τα θεμελια της γης·
29 quando punha ao mar o seu termo, para que as águas não trespassassem o seu mando; quando compunha os fundamentos da terra,
30 τοτε ημην πλησιον αυτου δημιουργουσα· και εγω ημην καθ' ημεραν η τρυφη αυτου, ευφραινομενη παντοτε ενωπιον αυτου,
30 então, eu estava com ele e era seu aluno; e era cada dia as suas delícias, folgando perante ele em todo o tempo,
31 ευφραινομενη εν τη οικουμενη της γης αυτου· και η τρυφη μου ητο μετα των υιων των ανθρωπων.
31 folgando no seu mundo habitável e achando as minhas delícias com os filhos dos homens.
32 Τωρα λοιπον ακουσατε μου, ω τεκνα· διοτι μακαριοι οι φυλαττοντες τας οδους μου.
32 Agora, pois, filhos, ouvi-me, porque bem-aventurados serão os que guardarem os meus caminhos.
33 Ακουσατε παιδειαν και γενεσθε σοφοι, και μη αποδοκιμαζετε αυτην.
33 Ouvi a correção, não a rejeiteis e sede sábios.
34 Μακαριος ο ανθρωπος, οστις μου ακουση, αγρυπνων καθ' ημεραν εν ταις πυλαις μου, περιμενων εις τους παραστατας των θυρων μου·
34 Bem-aventurado o homem que me dá ouvidos, velando às minhas portas cada dia, esperando às ombreiras da minha entrada.
35 διοτι οστις ευρη εμε, θελει ευρει ζωην, και θελει λαβει χαριν παρα Κυριου.
35 Porque o que me achar achará a vida e alcançará favor do Senhor .
36 Οστις ομως αμαρτηση εις εμε, την εαυτου ψυχην αδικει· παντες οι μισουντες με αγαπωσι θανατον.
36 Mas o que pecar contra mim violentará a sua própria alma; todos os que me aborrecem amam a morte.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Provérbios 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.