Provérbios 13
Modern Greek (GREEK) vs ARC
1 Ο σοφος υιος δεχεται την διδασκαλιαν του πατρος· ο δε χλευαστης δεν ακουει ελεγχον.
1 O filho sábio ouve a correção do pai, mas o escarnecedor não ouve a repreensão.
2 Εκ των καρπων του στοματος αυτου ο ανθρωπος θελει φαγει αγαθα· η δε ψυχη των ανομων αδικιαν.
2 Do fruto da boca cada um comerá o bem, mas a alma dos prevaricadores comerá a violência.
3 Ο φυλαττων το στομα αυτου διαφυλαττει την ζωην αυτου· ο δε ανοιγων προπετως τα χειλη αυτου θελει απολεσθη.
3 O que guarda a sua boca conserva a sua alma, mas o que muito abre os lábios tem perturbação.
4 Η ψυχη του οκνηρου επιθυμει και δεν εχει· η δε ψυχη των επιμελων θελει χορτασθη.
4 A alma do preguiçoso deseja e coisa nenhuma alcança, mas a alma dos diligentes engorda.
5 Ο δικαιος μισει λογον ψευδη· ο δε ασεβης καθισταται δυσωδης και ατιμος.
5 O justo aborrece a palavra de mentira, mas o ímpio é abominável e se confunde.
6 Η δικαιοσυνη φυλαττει τον τελειον την οδον· η δε ασεβεια καταστρεφει τον αμαρτωλον.
6 A justiça guarda ao que é sincero no seu caminho, mas a impiedade transtornará o pecador.
7 Υπαρχει ανθρωπος οστις καμνει τον πλουσιον, και δεν εχει ουδεν· και αλλος οστις καμνει τον πτωχον, και εχει πλουτον πολυν.
7 Há quem se faça rico, não tendo coisa nenhuma, e quem se faça pobre, tendo grande riqueza.
8 Το λυτρον της ψυχης του ανθρωπου ειναι ο πλουτος αυτου· ο δε πτωχος δεν ακουει επιπληξιν.
8 O resgate da vida de cada um são as suas riquezas, mas o pobre não ouve as ameaças.
9 Το φως των δικαιων ειναι φαιδρον· ο δε λυχνος των ασεβων θελει σβεσθη.
9 A luz dos justos alegra, mas a candeia dos ímpios se apagará.
10 Μονον απο της υπερηφανιας προερχεται η ερις· η δε σοφια ειναι μετα των δεχομενων συμβουλας.
10 Da soberba só provém a contenda, mas com os que se aconselham se acha a sabedoria.
11 Τα εκ ματαιοτητος πλουτη θελουσιν ελαττωθη· ο δε συναγων με την χειρα αυτου θελει αυξηνθη.
11 A fazenda que procede da vaidade diminuirá, mas quem a ajunta pelo trabalho terá aumento.
12 Η ελπις αναβαλλομενη ατονιζει την καρδιαν· το δε ποθουμενον, οταν ερχηται, ειναι δενδρον ζωης.
12 A esperança demorada enfraquece o coração, mas o desejo chegado é árvore de vida.
13 Ο καταφρονων τον λογον θελει αφανισθη· ο δε φοβουμενος την εντολην, ουτος θελει ανταμειφθη.
13 O que despreza a palavra perecerá, mas o que teme o mandamento será galardoado.
14 Ο νομος του σοφου ειναι πηγη ζωης, απομακρυνων απο παγιδων θανατου.
14 A doutrina do sábio é uma fonte de vida para desviar dos laços da morte.
15 Συνεσις αγαθη διδει χαριν· η δε οδος των παρανομων φερει εις ολεθρον.
15 O bom entendimento dá graça, mas o caminho dos prevaricadores é áspero.
16 Πας φρονιμος πραττει μετα γνωσεως· ο δε αφρων ανακαλυπτει μωριαν.
16 Todo prudente age com conhecimento, mas o tolo espraia a sua loucura.
17 Ο κακος μηνυτης πιπτει εις δυστυχιαν· ο δε πιστος πρεσβυς ειναι ιασις.
17 Um mau mensageiro cai no mal, mas o embaixador fiel é saúde.
18 Πτωχεια και αισχυνη θελουσιν εισθαι εις τον αποβαλλοντα την διδασκαλιαν· ο δε φυλαττων τον ελεγχον θελει τιμηθη.
18 Pobreza e afronta virão ao que rejeita a correção, mas o que guarda a repreensão será venerado.
19 Επιθυμια εκπληρωθεισα ευφραινει την ψυχην· εις δε τους αφρονας ειναι βδελυρον να εκκλινωσιν απο του κακου.
19 O desejo que se cumpre deleita a alma, mas apartar-se do mal é abominação para os loucos.
20 Ο περιπατων μετα σοφων θελει εισθαι σοφος· ο δε συντροφος των αφρονων θελει απολεσθη.
20 Anda com os sábios e serás sábio, mas o companheiro dos tolos será afligido.
21 Κακον παρακολουθει τους αμαρτωλους· εις δε τους δικαιους θελει ανταποδοθη καλον.
21 O mal perseguirá aos pecadores, mas os justos serão galardoados com o bem.
22 Ο αγαθος αφινει κληρονομιαν εις υιους υιων· ο πλουτος δε του αμαρτωλου θησαυριζεται δια τον δικαιον.
22 O homem de bem deixa uma herança aos filhos de seus filhos, mas a riqueza do pecador é depositada para o justo.
23 Πολλην τροφην διδει ο αγρος των πτωχων· τινες δε δι' ελλειψιν κρισεως αφανιζονται.
23 Abundância de mantimento há na lavoura do pobre, mas alguns há que se consomem por falta de juízo.
24 Ο φειδομενος της ραβδου αυτου μισει τον υιον αυτου· αλλ' ο αγαπων αυτον παιδευει αυτον εν καιρω.
24 O que retém a sua vara aborrece a seu filho, mas o que o ama, a seu tempo, o castiga.
25 Ο δικαιος τρωγει μεχρι χορτασμου της ψυχης αυτου· η δε κοιλια των ασεβων θελει στερεισθαι.
25 O justo come até que a sua alma fique satisfeita, mas o ventre dos ímpios terá necessidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Provérbios 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.