Marcos 6
Text-Critical Greek NT (GRC_TCG) vs ARA
1 Καὶ ἐξῆλθεν ἐκεῖθεν, καὶἦλθεν εἰς τὴν πατρίδααὐτοῦ· καὶ ἀκολουθοῦσιν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Καὶ γενομένου σαββάτου, ἤρξατοἐν τῇ συναγωγῇ διδάσκειν· καὶπολλοὶ ἀκούοντες ἐξεπλήσσοντο, λέγοντες, Πόθεν τούτῳ ταῦτα; Καὶ τίς ἡ σοφία ἡ δοθεῖσααὐτῷ,καὶδυνάμεις τοιαῦται διὰ τῶν χειρῶν αὐτοῦγίνονται;
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ τέκτων, ὁ υἱὸςΜαρίας,ἀδελφὸς δὲ Ἰακώβου καὶἸωσῆ καὶ Ἰούδα καὶ Σίμωνος; Καὶ οὐκ εἰσὶν αἱ ἀδελφαὶ αὐτοῦ ὧδε πρὸς ἡμᾶς; Καὶ ἐσκανδαλίζοντο ἐν αὐτῷ.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Ἔλεγε δὲ αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς ὅτι
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Καὶ οὐκἠδύνατο ἐκεῖοὐδεμίαν δύναμιν ποιῆσαι, εἰ μὴ ὀλίγοις ἀρρώστοις ἐπιθεὶς τὰς χεῖρας, ἐθεράπευσε.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Καὶἐθαύμαζε διὰ τὴν ἀπιστίαν αὐτῶν. Jesus Sends Out the Twelve Apostles Καὶ περιῆγε τὰς κώμας κύκλῳ διδάσκων.
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 Καὶ προσκαλεῖται τοὺς δώδεκα, καὶ ἤρξατο αὐτοὺς ἀποστέλλειν δύο δύο, καὶ ἐδίδου αὐτοῖς ἐξουσίαν τῶν πνευμάτων τῶν ἀκαθάρτων.
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Καὶ παρήγγειλεν αὐτοῖς ἵνα μηδὲν αἴρωσιν εἰς ὁδόν, εἰ μὴ ῥάβδον μόνον· μὴπήραν, μὴ ἄρτον, μὴ εἰς τὴν ζώνην χαλκόν·
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 ἀλλ᾽ ὑποδεδεμένους σανδάλια· καὶ μὴἐνδύσησθε δύο χιτῶνας.
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς,
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 — ausente —
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Καὶ ἐξελθόντεςἐκήρυσσον ἵναμετανοήσωσι·
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 καὶ δαιμόνια πολλὰ ἐξέβαλλον, καὶ ἤλειφον ἐλαίῳ πολλοὺς ἀρρώστους καὶ ἐθεράπευον.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Καὶ ἤκουσεν ὁ βασιλεὺς Ἡρῴδης, φανερὸν γὰρ ἐγένετο τὸ ὄνομα αὐτοῦ, καὶἔλεγεν ὅτιἸωάννης ὁ βαπτίζωνἐκ νεκρῶν ἠγέρθη, καὶ διὰ τοῦτο ἐνεργοῦσιν αἱ δυνάμεις ἐν αὐτῷ.
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 Ἄλλοι ἔλεγον ὅτιἨλίας ἐστίν· ἄλλοι δὲ ἔλεγον ὅτι Προφήτηςἐστίν, ὡς εἷς τῶν προφητῶν.
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 Ἀκούσας δὲἩρῴδηςεἶπενὅτι Ὃν ἐγὼ ἀπεκεφάλισαἸωάννην, οὗτός ἐστιν· αὐτὸς ἠγέρθηἐκ νεκρῶν.
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 Αὐτὸς γὰρ ὁ Ἡρῴδης ἀποστείλας ἐκράτησε τὸνἸωάννην, καὶ ἔδησεν αὐτὸν ἐνφυλακῇ, διὰ Ἡρῳδιάδα τὴν γυναῖκα Φιλίππου τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, ὅτι αὐτὴν ἐγάμησεν.
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 Ἔλεγε γὰρ ὁἸωάννης τῷ Ἡρῴδῃ ὅτι Οὐκ ἔξεστί σοι ἔχειν τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου.
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Ἡ δὲ Ἡρῳδιὰς ἐνεῖχεν αὐτῷ, καὶ ἤθελεν αὐτὸν ἀποκτεῖναι· καὶ οὐκ ἠδύνατο·
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 ὁ γὰρ Ἡρῴδης ἐφοβεῖτο τὸνἸωάννην, εἰδὼς αὐτὸν ἄνδρα δίκαιον καὶ ἅγιον, καὶ συνετήρει αὐτόν· καὶἀκούσας αὐτοῦ, πολλὰἐποίει, καὶ ἡδέως αὐτοῦ ἤκουε.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 Καὶ γενομένης ἡμέρας εὐκαίρου, ὅτε Ἡρῴδης τοῖς γενεσίοις αὐτοῦ δεῖπνονἐποίει τοῖς μεγιστᾶσιν αὐτοῦ καὶ τοῖςχιλιάρχοις καὶ τοῖς πρώτοις τῆς Γαλιλαίας,
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 καὶ εἰσελθούσης τῆς θυγατρὸςαὐτῆς τῆς Ἡρῳδιάδος καὶ ὀρχησαμένης,καὶ ἀρεσάσης τῷ Ἡρῴδῃ καὶ τοῖς συνανακειμένοις,εἶπεν ὁ βασιλεὺς τῷ κορασίῳ, Αἴτησόν με ὃ ἐὰν θέλῃς, καὶ δώσω σοί·
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 καὶ ὤμοσεναὐτῇὅτι Ὃ ἐάν με αἰτήσῃς, δώσω σοί, ἕως ἡμίσους τῆς βασιλείας μου.
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 Ἡ δὲ ἐξελθοῦσα εἶπε τῇ μητρὶ αὐτῆς, Τίαἰτήσομαι; Ἡ δὲ εἶπε, Τὴν κεφαλὴνἸωάννου τοῦβαπτιστοῦ.
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Καὶ εἰσελθοῦσαεὐθέως μετὰ σπουδῆς πρὸς τὸν βασιλέα, ᾐτήσατο, λέγουσα, Θέλω ἵναμοι δῷς ἐξαυτῆς ἐπὶ πίνακι τὴν κεφαλὴνἸωάννου τοῦ βαπτιστοῦ.
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Καὶ περίλυπος γενόμενος ὁ βασιλεύς, διὰ τοὺς ὅρκους καὶ τοὺςσυνανακειμένους οὐκ ἠθέλησεναὐτὴν ἀθετῆσαι.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Καὶεὐθέως ἀποστείλας ὁ βασιλεὺςσπεκουλάτορα ἐπέταξενἐνεχθῆναι τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 Ὁ δὲ ἀπελθὼν ἀπεκεφάλισεν αὐτὸν ἐν τῇ φυλακῇ, καὶ ἤνεγκε τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ἐπὶ πίνακι, καὶ ἔδωκεν αὐτὴν τῷ κορασίῳ· καὶ τὸ κοράσιον ἔδωκεν αὐτὴν τῇ μητρὶ αὐτῆς.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 Καὶ ἀκούσαντες οἱ μαθηταὶ αὐτοῦἦλθον, καὶ ἦραν τὸ πτῶμα αὐτοῦ, καὶ ἔθηκαν αὐτὸ ἐν μνημείῳ.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 Καὶ συνάγονται οἱ ἀπόστολοι πρὸς τὸν Ἰησοῦν, καὶ ἀπήγγειλαν αὐτῷ πάντα,καὶ ὅσα ἐποίησαν καὶ ὅσα ἐδίδαξαν.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 Καὶεἶπεν αὐτοῖς,Ἦσαν γὰρ οἱ ἐρχόμενοι καὶ οἱ ὑπάγοντες πολλοί, καὶ οὐδὲ φαγεῖνεὐκαίρουν.
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 Καὶ ἀπῆλθονεἰς ἔρημον τόπον τῷ πλοίῳ κατ᾽ ἰδίαν.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 Καὶεἶδον αὐτοὺςὑπάγοντας καὶἐπέγνωσαναὐτὸν πολλοί, καὶ πεζῇ ἀπὸ πασῶν τῶν πόλεων συνέδραμον ἐκεῖ, καὶ προῆλθον αὐτούς,καὶ συνῆλθον πρὸς αὐτόν.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Καὶ ἐξελθὼνεἶδεν ὁ Ἰησοῦς πολὺν ὄχλον, καὶ ἐσπλαγχνίσθη ἐπ᾽αὐτοῖς, ὅτι ἦσαν ὡς πρόβατα μὴ ἔχοντα ποιμένα· καὶ ἤρξατο διδάσκειν αὐτοὺς πολλά.
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Καὶ ἤδη ὥρας πολλῆς γενομένης, προσελθόντες αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦλέγουσιν ὅτι Ἔρημός ἐστιν ὁ τόπος, καὶ ἤδη ὥρα πολλή·
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 ἀπόλυσον αὐτούς, ἵνα ἀπελθόντες εἰς τοὺς κύκλῳ ἀγροὺς καὶ κώμας ἀγοράσωσιν ἑαυτοῖςἄρτους. Τί γὰρ φάγωσιν οὐκ ἔχουσιν.
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς,Καὶ λέγουσιν αὐτῷ, Ἀπελθόντες ἀγοράσωμενδηναρίων διακοσίων ἄρτους, καὶδῶμεν αὐτοῖς φαγεῖν;
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Ὁ δὲ λέγει αὐτοῖς,Καὶ γνόντες λέγουσι, Πέντε, καὶ δύο ἰχθύας.
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Καὶ ἐπέταξεν αὐτοῖςἀνακλῖναι πάντας συμπόσια συμπόσια ἐπὶ τῷ χλωρῷ χόρτῳ.
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Καὶἀνέπεσον πρασιαὶ πρασιαί,ἀνὰ ἑκατὸν καὶ ἀνὰ πεντήκοντα.
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Καὶ λαβὼν τοὺς πέντε ἄρτους καὶ τοὺς δύο ἰχθύας, ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανόν, εὐλόγησε, καὶ κατέκλασε τοὺς ἄρτους, καὶ ἐδίδου τοῖς μαθηταῖςαὐτοῦ ἵναπαραθῶσιν αὐτοῖς· καὶ τοὺς δύο ἰχθύας ἐμέρισε πᾶσι.
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 Καὶ ἔφαγον πάντες, καὶ ἐχορτάσθησαν·
42 Todos comeram e se fartaram;
43 καὶ ἦρανκλασμάτων δώδεκακοφίνους πλήρεις, καὶ ἀπὸ τῶν ἰχθύων.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Καὶ ἦσαν οἱ φαγόντες τοὺς ἄρτουςπεντακισχίλιοι ἄνδρες.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 Καὶεὐθέως ἠνάγκασε τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ ἐμβῆναι εἰς τὸ πλοῖον, καὶ προάγειν εἰς τὸ πέραν πρὸςΒηθσαϊδάν, ἕως αὐτὸςἀπολύσῃ τὸν ὄχλον.
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Καὶ ἀποταξάμενος αὐτοῖς, ἀπῆλθεν εἰς τὸ ὄρος προσεύξασθαι.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 Καὶ ὀψίας γενομένης, ἦν τὸ πλοῖον ἐν μέσῳ τῆς θαλάσσης, καὶ αὐτὸς μόνος ἐπὶ τῆς γῆς.
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Καὶεἶδεν αὐτοὺς βασανιζομένους ἐν τῷ ἐλαύνειν, ἦν γὰρ ὁ ἄνεμος ἐναντίος αὐτοῖς,καὶ περὶ τετάρτην φυλακὴν τῆς νυκτὸς ἔρχεται πρὸς αὐτούς, περιπατῶν ἐπὶ τῆς θαλάσσης· καὶ ἤθελε παρελθεῖν αὐτούς.
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 Οἱ δέ, ἰδόντες αὐτὸνπεριπατοῦντα ἐπὶ τῆς θαλάσσης, ἔδοξανφάντασμα εἶναι, καὶ ἀνέκραξαν·
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 πάντες γὰρ αὐτὸνεἶδον, καὶ ἐταράχθησαν.Καὶεὐθέως ἐλάλησε μετ᾽ αὐτῶν, καὶ λέγει αὐτοῖς,
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 Καὶ ἀνέβηπρὸς αὐτοὺς εἰς τὸ πλοῖον, καὶ ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος· καὶ λίανἐκπερισσοῦ ἐν ἑαυτοῖς ἐξίσταντο,καὶ ἐθαύμαζον.
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 Οὐ γὰρ συνῆκαν ἐπὶ τοῖς ἄρτοις·ἦν γὰραὐτῶν ἡ καρδία πεπωρωμένη.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Καὶ διαπεράσαντεςἦλθον ἐπὶ τὴν γῆνΓεννησαρέτ, καὶ προσωρμίσθησαν.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 Καὶ ἐξελθόντων αὐτῶν ἐκ τοῦ πλοίου,εὐθέως ἐπιγνόντες αὐτόν,
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 περιδραμόντες ὅλην τὴνπερίχωρον ἐκείνην,ἤρξαντο ἐπὶ τοῖςκραββάτοις τοὺς κακῶς ἔχοντας περιφέρειν, ὅπου ἤκουον ὅτιἐκεῖ ἐστι.
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 Καὶ ὅπου ἂν εἰσεπορεύετο εἰς κώμας ἢπόλεις ἢ ἀγρούς, ἐν ταῖς ἀγοραῖςἐτίθουν τοὺς ἀσθενοῦντας, καὶ παρεκάλουν αὐτὸν ἵνα κἂν τοῦ κρασπέδου τοῦ ἱματίου αὐτοῦ ἅψωνται· καὶ ὅσοι ἂνἥπτοντο αὐτοῦ ἐσῴζοντο.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.