Marcos 14
Text-Critical Greek NT (GRC_TCG) vs VC
1 Ἦν δὲ τὸ Πάσχα καὶ τὰ ἄζυμα μετὰ δύο ἡμέρας· καὶ ἐζήτουν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ γραμματεῖς πῶς αὐτὸν ἐν δόλῳ κρατήσαντες ἀποκτείνωσιν.
1 Ora, dali a dois dias seria a festa da Páscoa e dos {pães} Ázimos; e os sumos sacerdotes e os escribas buscavam algum meio de prender Jesus à traição para matá-lo.
2 Ἔλεγονδέ, Μὴ ἐν τῇ ἑορτῇ, μήποτεθόρυβος ἔσται τοῦ λαοῦ.
2 Mas não durante a festa, diziam eles, para não haver talvez algum tumulto entre o povo.
3 Καὶ ὄντος αὐτοῦ ἐν Βηθανίᾳ, ἐν τῇ οἰκίᾳ Σίμωνος τοῦ λεπροῦ, κατακειμένου αὐτοῦ, ἦλθε γυνὴ ἔχουσα ἀλάβαστρον μύρου νάρδου πιστικῆς πολυτελοῦς·καὶ συντρίψασατὸ ἀλάβαστρον, κατέχεεν αὐτοῦκατὰ τῆς κεφαλῆς.
3 Jesus se achava em Betânia, em casa de Simão, o leproso. Quando ele se pôs à mesa, entrou uma mulher trazendo um vaso de alabastro cheio de um perfume de nardo puro, de grande preço, e, quebrando o vaso, derramou-lho sobre a cabeça.
4 Ἦσαν δέ τινες ἀγανακτοῦντες πρὸς ἑαυτούς,καὶ λέγοντες, Εἰς τί ἡ ἀπώλεια αὕτη τοῦ μύρου γέγονεν;
4 Alguns, porém, ficaram indignados e disseram entre si: Por que este desperdício de bálsamo?
5 Ἠδύνατο γὰρτοῦτο πραθῆναι ἐπάνωτριακοσίων δηναρίων, καὶ δοθῆναι τοῖς πτωχοῖς. Καὶ ἐνεβριμῶντο αὐτῇ.
5 Poder-se-ia tê-lo vendido por mais de trezentos denários, e os dar aos pobres. E irritavam-se contra ela.
6 Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν,
6 Mas Jesus disse-lhes: Deixai-a. Por que a molestais? Ela me fez uma boa obra.
7 — ausente —
7 Vós sempre tendes convosco os pobres e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; mas a mim não me tendes sempre.
8 — ausente —
8 Ela fez o que pode: embalsamou-me antecipadamente o corpo para a sepultura.
9 — ausente —
9 Em verdade vos digo: onde quer que for pregado em todo o mundo o Evangelho, será contado para sua memória o que ela fez.
10 Καὶὁ Ἰούδαςὁ Ἰσκαριώτης, εἷς τῶν δώδεκα, ἀπῆλθε πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς, ἵναπαραδῷ αὐτὸν αὐτοῖς.
10 Judas Iscariotes, um dos Doze, foi avistar-se com os sumos sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Οἱ δὲ ἀκούσαντες ἐχάρησαν, καὶ ἐπηγγείλαντο αὐτῷἀργύριον δοῦναι, καὶ ἐζήτει πῶςεὐκαίρως αὐτὸν παραδῷ.
11 A esta notícia, eles alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava ocasião oportuna para o entregar.
12 Καὶ τῇ πρώτῃ ἡμέρᾳ τῶν ἀζύμων, ὅτε τὸ Πάσχα ἔθυον, λέγουσιν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, Ποῦ θέλεις ἀπελθόντεςἑτοιμάσωμεν ἵνα φάγῃς τὸ Πάσχα;
12 No primeiro dia dos Ázimos, em que se imolava a Páscoa, perguntaram-lhe os discípulos: Onde queres que preparemos a refeição da Páscoa?
13 Καὶ ἀποστέλλει δύο τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, καὶ λέγει αὐτοῖς,
13 Ele enviou dois dos seus discípulos, dizendo: Ide à cidade, e sair-vos-á ao encontro um homem, carregando um cântaro de água.
14 — ausente —
14 Segui-o e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre pergunta: Onde está a sala em que devo comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 — ausente —
15 E ele vos mostrará uma grande sala no andar superior, mobiliada e pronta. Fazei ali os preparativos.
16 Καὶ ἐξῆλθον οἱ μαθηταὶαὐτοῦ, καὶ ἦλθον εἰς τὴν πόλιν, καὶ εὗρον καθὼς εἶπεν αὐτοῖς, καὶ ἡτοίμασαν τὸ Πάσχα.
16 Partiram os discípulos para a cidade e acharam tudo como Jesus lhes havia dito, e prepararam a Páscoa.
17 Καὶ ὀψίας γενομένης ἔρχεται μετὰ τῶν δώδεκα.
17 Chegando a tarde, dirigiu-se ele para lá com os Doze.
18 Καὶ ἀνακειμένων αὐτῶν καὶ ἐσθιόντων,εἶπεν ὁ Ἰησοῦς,
18 E enquanto estavam sentados à mesa e comiam, Jesus disse: Em verdade vos digo: um de vós que come comigo me há de entregar.
19 Οἱ δὲ ἤρξαντο λυπεῖσθαι, καὶ λέγειν αὐτῷ εἷςκαθ᾽ εἷς, Μήτι ἐγώ;Καὶ ἄλλος, Μήτι ἐγώ;
19 Começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um após outro: Porventura sou eu?
20 Ὁ δὲἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς,
20 Respondeu-lhes ele: É um dos Doze, que se serve comigo do mesmo prato.
21 — ausente —
21 O Filho do homem vai, segundo o que dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem for traído! Melhor lhe seria que nunca tivesse nascido...
22 Καὶ ἐσθιόντων αὐτῶν, λαβὼνὁ Ἰησοῦς ἄρτον,εὐλογήσας ἔκλασε καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς, καὶ εἶπε,
22 Durante a refeição, Jesus tomou o pão e, depois de o benzer, partiu-o e deu-lho, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Καὶ λαβὼντὸ ποτήριον, εὐχαριστήσας ἔδωκεν αὐτοῖς, καὶ ἔπιον ἐξ αὐτοῦ πάντες.
23 Em seguida, tomou o cálice, deu graças e apresentou-lho, e todos dele beberam.
24 Καὶ εἶπεν αὐτοῖς,
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos.
25 — ausente —
25 Em verdade vos digo: já não beberei do fruto da videira, até aquele dia em que o beberei de novo no Reino de Deus.
26 Καὶ ὑμνήσαντες ἐξῆλθον εἰς τὸ ὄρος τῶν Ἐλαιῶν.
26 Terminado o canto dos Salmos, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Καὶ λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς ὅτι
27 E Jesus disse-lhes: Vós todos vos escandalizareis, pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas {Zac 13,7}.
28 — ausente —
28 Mas depois que eu ressurgir, eu vos precederei na Galiléia.
29 Ὁ δὲ Πέτρος ἔφη αὐτῷ,Καὶ εἰ πάντες σκανδαλισθήσονται, ἀλλ᾽ οὐκ ἐγώ.
29 Entretanto, Pedro lhe respondeu: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu, porém, nunca!
30 Καὶ λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς,
30 Jesus disse-lhe: Em verdade te digo: hoje, nesta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me terás negado.
31 Ὁδὲἐκπερισσοῦ ἔλεγε μᾶλλον, Ἐάνμε δέῃ συναποθανεῖν σοι, οὐ μή σεἀπαρνήσωμαι. Ὡσαύτως δὲ καὶ πάντες ἔλεγον.
31 Mas Pedro repetia com maior ardor: Ainda que seja preciso morrer contigo, não te renegarei.E todos disseram o mesmo.
32 Καὶ ἔρχονται εἰς χωρίον οὗ τὸ ὄνομαΓεθσημανῆ, καὶ λέγει τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ,
32 Foram em seguida para o lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto vou orar.
33 Καὶ παραλαμβάνει τὸν Πέτρον καὶἸάκωβον καὶἸωάννηνμεθ᾽ ἑαυτοῦ, καὶ ἤρξατο ἐκθαμβεῖσθαι καὶ ἀδημονεῖν.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João; e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Καὶλέγει αὐτοῖς,
34 Disse-lhes: A minha alma está numa tristeza mortal; ficai aqui e vigiai.
35 Καὶπροσελθὼν μικρόν,ἔπεσεν ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ προσηύχετο ἵνα, εἰ δυνατόν ἐστι, παρέλθῃ ἀπ᾽ αὐτοῦ ἡ ὥρα.
35 Adiantando-se alguns passos, prostrou-se com a face por terra e orava que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Καὶ ἔλεγεν,
36 Aba! {Pai!}, suplicava ele. Tudo te é possível; afasta de mim este cálice! Contudo, não se faça o que eu quero, senão o que tu queres.
37 Καὶ ἔρχεται καὶ εὑρίσκει αὐτοὺς καθεύδοντας, καὶ λέγει τῷ Πέτρῳ,
37 Em seguida, foi ter com seus discípulos e achou-os dormindo. Disse a Pedro: Simão, dormes? Não pudeste vigiar uma hora!
38 — ausente —
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. Pois o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
39 Καὶ πάλιν ἀπελθὼν προσηύξατο, τὸν αὐτὸν λόγον εἰπών.
39 Afastou-se outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Καὶὑποστρέψας εὗρεν αὐτοὺς πάλιν καθεύδοντας· ἦσαν γὰροἱ ὀφθαλμοὶ αὐτῶνβεβαρημένοι, καὶ οὐκ ᾔδεισαν τίαὐτῷ ἀποκριθῶσι.
40 Voltando, achou-os de novo dormindo, porque seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Καὶ ἔρχεται τὸ τρίτον, καὶ λέγει αὐτοῖς,
41 Voltando pela terceira vez, disse-lhes: Dormi e descansai. Basta! Veio a hora! O Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 — ausente —
42 Levantai-vos e vamos! Aproxima-se o que me há de entregar.
43 Καὶεὐθέως, ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος,παραγίνεταιἸούδας, εἷςὢν τῶν δώδεκα, καὶ μετ᾽ αὐτοῦ ὄχλοςπολὺς μετὰ μαχαιρῶν καὶ ξύλων,παρὰ τῶν ἀρχιερέων καὶτῶν γραμματέων καὶ τῶν πρεσβυτέρων.
43 Ainda falava, quando chegou Judas Iscariotes, um dos Doze, e com ele um bando armado de espadas e cacetes, enviado pelos sumos sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Δεδώκει δὲ ὁ παραδιδοὺς αὐτὸν σύσσημον αὐτοῖς, λέγων, Ὃν ἂν φιλήσω, αὐτός ἐστι· κρατήσατε αὐτόν, καὶἀπαγάγετε ἀσφαλῶς.
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado o seguinte sinal: Aquele a quem eu beijar é ele. Prendei-o e levai-o com cuidado.
45 Καὶ ἐλθών,εὐθέως προσελθὼν αὐτῷ λέγειαὐτῷ,Ῥαββί, ῥαββί· καὶ κατεφίλησεν αὐτόν.
45 Assim que ele se aproximou de Jesus, disse: Rabi!, e o beijou.
46 Οἱ δὲἐπέβαλονἐπ᾽ αὐτὸν τὰς χεῖρας αὐτῶν, καὶ ἐκράτησαν αὐτόν.
46 Lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Εἷς δέ τις τῶν παρεστηκότων σπασάμενος τὴν μάχαιραν ἔπαισε τὸν δοῦλον τοῦ ἀρχιερέως, καὶ ἀφεῖλεν αὐτοῦ τὸὠτίον.
47 Um dos circunstantes tirou da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha.
48 Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς,
48 Mas Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Como a um bandido, saístes com espadas e cacetes para prender-me!
49 — ausente —
49 Entretanto, todos os dias estava convosco, ensinando no templo, e não me prendestes. Mas isso acontece para que se cumpram as Escrituras.
50 Καὶ ἀφέντες αὐτὸνπάντες ἔφυγον.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Καὶεἷς τις νεανίσκοςἠκολούθησεν αὐτῷ, περιβεβλημένος σινδόνα ἐπὶ γυμνοῦ. Καὶ κρατοῦσιν αὐτὸνοἱ νεανίσκοι·
51 Seguia-o um jovem coberto somente de um pano de linho; e prenderam-no.
52 ὁ δὲ καταλιπὼν τὴν σινδόνα γυμνὸς ἔφυγενἀπ᾽ αὐτῶν.
52 Mas, lançando ele de si o pano de linho, escapou-lhes despido.
53 Καὶ ἀπήγαγον τὸν Ἰησοῦν πρὸς τὸν ἀρχιερέα· καὶ συνέρχονταιαὐτῷ πάντες οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι καὶ οἱ γραμματεῖς.
53 Conduziram Jesus à casa do sumo sacerdote, onde se reuniram todos os sacerdotes, escribas e anciãos.
54 Καὶ ὁ Πέτρος ἀπὸ μακρόθεν ἠκολούθησεν αὐτῷ ἕως ἔσω εἰς τὴν αὐλὴν τοῦ ἀρχιερέως· καὶ ἦνσυγκαθήμενος μετὰ τῶν ὑπηρετῶν, καὶ θερμαινόμενος πρὸς τὸ φῶς.
54 Pedro o foi seguindo de longe até dentro do pátio. Sentou-se junto do fogo com os servos e aquecia-se.
55 Οἱ δὲ ἀρχιερεῖς καὶ ὅλον τὸ συνέδριον ἐζήτουν κατὰ τοῦ Ἰησοῦ μαρτυρίαν, εἰς τὸ θανατῶσαι αὐτόν, καὶ οὐχεὕρισκον.
55 Os sumos sacerdotes e todo o conselho buscavam algum testemunho contra Jesus, para o condenar à morte, mas não o achavam.
56 Πολλοὶ γὰρ ἐψευδομαρτύρουν κατ᾽ αὐτοῦ, καὶ ἴσαι αἱ μαρτυρίαι οὐκ ἦσαν.
56 Muitos diziam falsos testemunhos contra ele, mas seus depoimentos não concordavam.
57 Καί τινες ἀναστάντες ἐψευδομαρτύρουν κατ᾽ αὐτοῦ, λέγοντες
57 Levantaram-se, então, alguns e deram esse falso testemunho contra ele:
58 ὅτι Ἡμεῖς ἠκούσαμεν αὐτοῦ λέγοντος ὅτι Ἐγὼ καταλύσω τὸν ναὸν τοῦτον τὸν χειροποίητον, καὶ διὰ τριῶν ἡμερῶν ἄλλον ἀχειροποίητον οἰκοδομήσω.
58 Ouvimo-lo dizer: Eu destruirei este templo, feito por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, que não será feito por mãos de homens.
59 Καὶ οὐδὲ οὕτως ἴση ἦν ἡ μαρτυρία αὐτῶν.
59 Mas nem neste ponto eram coerentes os seus testemunhos.
60 Καὶ ἀναστὰς ὁ ἀρχιερεὺς εἰςμέσονἐπηρώτησε τὸν Ἰησοῦν, λέγων, Οὐκ ἀποκρίνῃ οὐδέν; Τί οὗτοί σου καταμαρτυροῦσιν;
60 O sumo sacerdote levantou-se no meio da assembléia e perguntou a Jesus: Não respondes nada? O que é isto que dizem contra ti?
61 Ὁ δὲ ἐσιώπα, καὶοὐδὲν ἀπεκρίνατο. Πάλιν ὁ ἀρχιερεὺς ἐπηρώτα αὐτόν, καὶ λέγει αὐτῷ, Σὺ εἶ ὁ Χριστός, ὁ υἱὸς τοῦ εὐλογητοῦ;
61 Mas Jesus se calava e nada respondia. O sumo sacerdote tornou a perguntar-lhe: És tu o Cristo, o Filho de Deus bendito?
62 Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν,
62 Jesus respondeu: Eu o sou. E vereis o Filho do Homem sentado à direita do poder de Deus, vindo sobre as nuvens do céu.
63 Ὁ δὲ ἀρχιερεὺςδιαρρήξας τοὺς χιτῶνας αὐτοῦ λέγει, Τί ἔτι χρείαν ἔχομεν μαρτύρων;
63 O sumo sacerdote rasgou então as suas vestes. Para que desejamos ainda testemunhas?!, exclamou ele.
64 Ἠκούσατε τῆς βλασφημίας. Τί ὑμῖν φαίνεται; Οἱ δὲ πάντες κατέκριναν αὐτὸνεἶναι ἔνοχον θανάτου.
64 Ouvistes a blasfêmia! Que vos parece? E unanimemente o julgaram merecedor da morte.
65 Καὶ ἤρξαντό τινες ἐμπτύειν αὐτῷ, καὶ περικαλύπτειντὸ πρόσωπον αὐτοῦ, καὶ κολαφίζειν αὐτόν, καὶ λέγειν αὐτῷ,Προφήτευσον. Καὶ οἱ ὑπηρέται ῥαπίσμασιν αὐτὸνἔβαλλον.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a tapar-lhe o rosto, a dar-lhe socos e a dizer-lhe: Adivinha! Os servos igualmente davam-lhe bofetadas.
66 Καὶ ὄντος τοῦ Πέτρουἐν τῇ αὐλῇ κάτω, ἔρχεται μία τῶν παιδισκῶν τοῦ ἀρχιερέως,
66 Estando Pedro embaixo, no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote.
67 καὶ ἰδοῦσα τὸν Πέτρον θερμαινόμενον, ἐμβλέψασα αὐτῷ λέγει, Καὶ σὺ μετὰ τοῦΝαζαρηνοῦἸησοῦ ἦσθα.
67 Ela fixou os olhos em Pedro, que se aquecia, e disse: Também tu estavas com Jesus de Nazaré.
68 Ὁ δὲ ἠρνήσατο, λέγων,Οὐκ οἶδα,οὐδὲ ἐπίσταμαιτί σὺ λέγεις. Καὶ ἐξῆλθεν ἔξω εἰς τὸ προαύλιον·καὶ ἀλέκτωρ ἐφώνησε.
68 Ele negou: Não sei, nem compreendo o que dizes. E saiu para a entrada do pátio; e o galo cantou.
69 Καὶ ἡ παιδίσκη ἰδοῦσα αὐτὸνπάλιν ἤρξατο λέγειν τοῖςπαρεστηκόσιν ὅτι Οὗτος ἐξ αὐτῶν ἐστιν.
69 A criada, que o vira, começou a dizer aos circunstantes: Este faz parte do grupo deles.
70 Ὁ δὲ πάλιν ἠρνεῖτο. Καὶ μετὰ μικρὸν πάλιν οἱ παρεστῶτες ἔλεγον τῷ Πέτρῳ, Ἀληθῶς ἐξ αὐτῶν εἶ· καὶ γὰρ Γαλιλαῖος εἶ,καὶ ἡ λαλιά σου ὁμοιάζει.
70 Mas Pedro negou outra vez. Pouco depois, os que ali estavam diziam de novo a Pedro: Certamente tu és daqueles, pois és galileu.
71 Ὁ δὲ ἤρξατο ἀναθεματίζειν καὶὀμνύναι ὅτι Οὐκ οἶδα τὸν ἄνθρωπον τοῦτον ὃν λέγετε.
71 Então ele começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Καὶ ἐκ δευτέρου ἀλέκτωρ ἐφώνησε. Καὶ ἀνεμνήσθη ὁ Πέτροςτὸ ῥῆμα ὃ εἶπεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς ὅτιΚαὶ ἐπιβαλὼν ἔκλαιε.
72 E imediatamente cantou o galo pela segunda vez. Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe havia dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, lembrando-se disso, rompeu em soluços.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.