Marcos 14
Text-Critical Greek NT (GRC_TCG) vs NAA
1 Ἦν δὲ τὸ Πάσχα καὶ τὰ ἄζυμα μετὰ δύο ἡμέρας· καὶ ἐζήτουν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ γραμματεῖς πῶς αὐτὸν ἐν δόλῳ κρατήσαντες ἀποκτείνωσιν.
1 Dois dias depois seria celebrada a Páscoa e a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de prender Jesus, à traição, para matá-lo.
2 Ἔλεγονδέ, Μὴ ἐν τῇ ἑορτῇ, μήποτεθόρυβος ἔσται τοῦ λαοῦ.
2 Pois diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Καὶ ὄντος αὐτοῦ ἐν Βηθανίᾳ, ἐν τῇ οἰκίᾳ Σίμωνος τοῦ λεπροῦ, κατακειμένου αὐτοῦ, ἦλθε γυνὴ ἔχουσα ἀλάβαστρον μύρου νάρδου πιστικῆς πολυτελοῦς·καὶ συντρίψασατὸ ἀλάβαστρον, κατέχεεν αὐτοῦκατὰ τῆς κεφαλῆς.
3 Quando Jesus estava em Betânia, fazendo uma refeição na casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume muito valioso, de nardo puro; e, quebrando o frasco, derramou o perfume sobre a cabeça de Jesus.
4 Ἦσαν δέ τινες ἀγανακτοῦντες πρὸς ἑαυτούς,καὶ λέγοντες, Εἰς τί ἡ ἀπώλεια αὕτη τοῦ μύρου γέγονεν;
4 Alguns dos que estavam ali ficaram indignados e diziam entre si: — Para que este desperdício de perfume?
5 Ἠδύνατο γὰρτοῦτο πραθῆναι ἐπάνωτριακοσίων δηναρίων, καὶ δοθῆναι τοῖς πτωχοῖς. Καὶ ἐνεβριμῶντο αὐτῇ.
5 Este perfume poderia ter sido vendido por mais de trezentos denários, para ser dado aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν,
6 Mas Jesus disse:
7 — ausente —
7 Porque os pobres estarão sempre com vocês, e, quando quiserem, podem fazer-lhes o bem, mas a mim vocês nem sempre terão.
8 — ausente —
8 Ela fez o que pôde: ungiu o meu corpo antecipadamente para a sepultura.
9 — ausente —
9 Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo o evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.
10 Καὶὁ Ἰούδαςὁ Ἰσκαριώτης, εἷς τῶν δώδεκα, ἀπῆλθε πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς, ἵναπαραδῷ αὐτὸν αὐτοῖς.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi falar com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Οἱ δὲ ἀκούσαντες ἐχάρησαν, καὶ ἐπηγγείλαντο αὐτῷἀργύριον δοῦναι, καὶ ἐζήτει πῶςεὐκαίρως αὐτὸν παραδῷ.
11 Eles, ouvindo isto, se alegraram e prometeram dar dinheiro a ele; nesse meio-tempo, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.
12 Καὶ τῇ πρώτῃ ἡμέρᾳ τῶν ἀζύμων, ὅτε τὸ Πάσχα ἔθυον, λέγουσιν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, Ποῦ θέλεις ἀπελθόντεςἑτοιμάσωμεν ἵνα φάγῃς τὸ Πάσχα;
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?
13 Καὶ ἀποστέλλει δύο τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, καὶ λέγει αὐτοῖς,
13 Então Jesus enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
14 — ausente —
14 Sigam esse homem e digam ao dono da casa em que ele entrar que o Mestre pergunta: “Onde fica o meu aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?”
15 — ausente —
15 E ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado e pronto; ali façam os preparativos.
16 Καὶ ἐξῆλθον οἱ μαθηταὶαὐτοῦ, καὶ ἦλθον εἰς τὴν πόλιν, καὶ εὗρον καθὼς εἶπεν αὐτοῖς, καὶ ἡτοίμασαν τὸ Πάσχα.
16 Os discípulos saíram, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 Καὶ ὀψίας γενομένης ἔρχεται μετὰ τῶν δώδεκα.
17 Ao cair da tarde, Jesus chegou com os doze.
18 Καὶ ἀνακειμένων αὐτῶν καὶ ἐσθιόντων,εἶπεν ὁ Ἰησοῦς,
18 Quando estavam à mesa e comiam, Jesus disse:
19 Οἱ δὲ ἤρξαντο λυπεῖσθαι, καὶ λέγειν αὐτῷ εἷςκαθ᾽ εἷς, Μήτι ἐγώ;Καὶ ἄλλος, Μήτι ἐγώ;
19 E eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um por um: — Por acaso seria eu?
20 Ὁ δὲἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς,
20 Jesus respondeu:
21 — ausente —
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!
22 Καὶ ἐσθιόντων αὐτῶν, λαβὼνὁ Ἰησοῦς ἄρτον,εὐλογήσας ἔκλασε καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς, καὶ εἶπε,
22 E, enquanto comiam, Jesus pegou um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo:
23 Καὶ λαβὼντὸ ποτήριον, εὐχαριστήσας ἔδωκεν αὐτοῖς, καὶ ἔπιον ἐξ αὐτοῦ πάντες.
23 A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Καὶ εἶπεν αὐτοῖς,
24 Então lhes disse:
25 — ausente —
25 Em verdade lhes digo que nunca mais beberei do fruto da videira, até aquele dia em que beberei o vinho novo, no Reino de Deus.
26 Καὶ ὑμνήσαντες ἐξῆλθον εἰς τὸ ὄρος τῶν Ἐλαιῶν.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Καὶ λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς ὅτι
27 E Jesus disse aos discípulos:
28 — ausente —
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.
29 Ὁ δὲ Πέτρος ἔφη αὐτῷ,Καὶ εἰ πάντες σκανδαλισθήσονται, ἀλλ᾽ οὐκ ἐγώ.
29 Então Pedro disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, não o será para mim!
30 Καὶ λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς,
30 Mas Jesus lhe disse:
31 Ὁδὲἐκπερισσοῦ ἔλεγε μᾶλλον, Ἐάνμε δέῃ συναποθανεῖν σοι, οὐ μή σεἀπαρνήσωμαι. Ὡσαύτως δὲ καὶ πάντες ἔλεγον.
31 Mas Pedro insistia com mais veemência: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os outros diziam a mesma coisa.
32 Καὶ ἔρχονται εἰς χωρίον οὗ τὸ ὄνομαΓεθσημανῆ, καὶ λέγει τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ,
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani. Ali, Jesus disse aos seus discípulos:
33 Καὶ παραλαμβάνει τὸν Πέτρον καὶἸάκωβον καὶἸωάννηνμεθ᾽ ἑαυτοῦ, καὶ ἤρξατο ἐκθαμβεῖσθαι καὶ ἀδημονεῖν.
33 E, levando consigo Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 Καὶλέγει αὐτοῖς,
34 E lhes disse:
35 Καὶπροσελθὼν μικρόν,ἔπεσεν ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ προσηύχετο ἵνα, εἰ δυνατόν ἐστι, παρέλθῃ ἀπ᾽ αὐτοῦ ἡ ὥρα.
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 Καὶ ἔλεγεν,
36 E dizia:
37 Καὶ ἔρχεται καὶ εὑρίσκει αὐτοὺς καθεύδοντας, καὶ λέγει τῷ Πέτρῳ,
37 E, voltando, achou-os dormindo. E disse a Pedro:
38 — ausente —
38 Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Καὶ πάλιν ἀπελθὼν προσηύξατο, τὸν αὐτὸν λόγον εἰπών.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 Καὶὑποστρέψας εὗρεν αὐτοὺς πάλιν καθεύδοντας· ἦσαν γὰροἱ ὀφθαλμοὶ αὐτῶνβεβαρημένοι, καὶ οὐκ ᾔδεισαν τίαὐτῷ ἀποκριθῶσι.
40 E voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os olhos deles estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Καὶ ἔρχεται τὸ τρίτον, καὶ λέγει αὐτοῖς,
41 E, quando voltou pela terceira vez, Jesus lhes disse:
42 — ausente —
42 Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.
43 Καὶεὐθέως, ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος,παραγίνεταιἸούδας, εἷςὢν τῶν δώδεκα, καὶ μετ᾽ αὐτοῦ ὄχλοςπολὺς μετὰ μαχαιρῶν καὶ ξύλων,παρὰ τῶν ἀρχιερέων καὶτῶν γραμματέων καὶ τῶν πρεσβυτέρων.
43 E logo, enquanto Jesus ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e, com ele, uma multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Δεδώκει δὲ ὁ παραδιδοὺς αὐτὸν σύσσημον αὐτοῖς, λέγων, Ὃν ἂν φιλήσω, αὐτός ἐστι· κρατήσατε αὐτόν, καὶἀπαγάγετε ἀσφαλῶς.
44 Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam e levem-no com segurança.”
45 Καὶ ἐλθών,εὐθέως προσελθὼν αὐτῷ λέγειαὐτῷ,Ῥαββί, ῥαββί· καὶ κατεφίλησεν αὐτόν.
45 E logo que chegou, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Mestre! E o beijou.
46 Οἱ δὲἐπέβαλονἐπ᾽ αὐτὸν τὰς χεῖρας αὐτῶν, καὶ ἐκράτησαν αὐτόν.
46 Então eles agarraram Jesus e o prenderam.
47 Εἷς δέ τις τῶν παρεστηκότων σπασάμενος τὴν μάχαιραν ἔπαισε τὸν δοῦλον τοῦ ἀρχιερέως, καὶ ἀφεῖλεν αὐτοῦ τὸὠτίον.
47 Nisto, um dos que estavam ali, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς,
48 Jesus lhes disse:
49 — ausente —
49 Todos os dias eu estava com vocês no templo, ensinando, e vocês não me prenderam; mas isto é para que se cumprissem as Escrituras.
50 Καὶ ἀφέντες αὐτὸνπάντες ἔφυγον.
50 Então todos o deixaram e fugiram.
51 Καὶεἷς τις νεανίσκοςἠκολούθησεν αὐτῷ, περιβεβλημένος σινδόνα ἐπὶ γυμνοῦ. Καὶ κρατοῦσιν αὐτὸνοἱ νεανίσκοι·
51 Um jovem, coberto unicamente com um lençol, seguia Jesus. Eles o agarraram,
52 ὁ δὲ καταλιπὼν τὴν σινδόνα γυμνὸς ἔφυγενἀπ᾽ αὐτῶν.
52 mas ele largou o lençol e fugiu nu.
53 Καὶ ἀπήγαγον τὸν Ἰησοῦν πρὸς τὸν ἀρχιερέα· καὶ συνέρχονταιαὐτῷ πάντες οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι καὶ οἱ γραμματεῖς.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e então se reuniram todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Καὶ ὁ Πέτρος ἀπὸ μακρόθεν ἠκολούθησεν αὐτῷ ἕως ἔσω εἰς τὴν αὐλὴν τοῦ ἀρχιερέως· καὶ ἦνσυγκαθήμενος μετὰ τῶν ὑπηρετῶν, καὶ θερμαινόμενος πρὸς τὸ φῶς.
54 Pedro seguiu Jesus de longe até o interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os servos, aquentando-se ao fogo.
55 Οἱ δὲ ἀρχιερεῖς καὶ ὅλον τὸ συνέδριον ἐζήτουν κατὰ τοῦ Ἰησοῦ μαρτυρίαν, εἰς τὸ θανατῶσαι αὐτόν, καὶ οὐχεὕρισκον.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte, mas não achavam nada.
56 Πολλοὶ γὰρ ἐψευδομαρτύρουν κατ᾽ αὐτοῦ, καὶ ἴσαι αἱ μαρτυρίαι οὐκ ἦσαν.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Καί τινες ἀναστάντες ἐψευδομαρτύρουν κατ᾽ αὐτοῦ, λέγοντες
57 E, levantando-se alguns, testemunhavam falsamente, dizendo:
58 ὅτι Ἡμεῖς ἠκούσαμεν αὐτοῦ λέγοντος ὅτι Ἐγὼ καταλύσω τὸν ναὸν τοῦτον τὸν χειροποίητον, καὶ διὰ τριῶν ἡμερῶν ἄλλον ἀχειροποίητον οἰκοδομήσω.
58 — Nós o ouvimos declarar: “Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.”
59 Καὶ οὐδὲ οὕτως ἴση ἦν ἡ μαρτυρία αὐτῶν.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Καὶ ἀναστὰς ὁ ἀρχιερεὺς εἰςμέσονἐπηρώτησε τὸν Ἰησοῦν, λέγων, Οὐκ ἀποκρίνῃ οὐδέν; Τί οὗτοί σου καταμαρτυροῦσιν;
60 E, levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?
61 Ὁ δὲ ἐσιώπα, καὶοὐδὲν ἀπεκρίνατο. Πάλιν ὁ ἀρχιερεὺς ἐπηρώτα αὐτόν, καὶ λέγει αὐτῷ, Σὺ εἶ ὁ Χριστός, ὁ υἱὸς τοῦ εὐλογητοῦ;
61 Jesus, porém, guardou silêncio e nada respondeu. O sumo sacerdote tornou a interrogá-lo: — Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν,
62 Jesus respondeu:
63 Ὁ δὲ ἀρχιερεὺςδιαρρήξας τοὺς χιτῶνας αὐτοῦ λέγει, Τί ἔτι χρείαν ἔχομεν μαρτύρων;
63 O sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: — Por que ainda precisamos de testemunhas?
64 Ἠκούσατε τῆς βλασφημίας. Τί ὑμῖν φαίνεται; Οἱ δὲ πάντες κατέκριναν αὐτὸνεἶναι ἔνοχον θανάτου.
64 Vocês ouviram a blasfêmia. Qual é o parecer de vocês? E todos o julgaram réu de morte.
65 Καὶ ἤρξαντό τινες ἐμπτύειν αὐτῷ, καὶ περικαλύπτειντὸ πρόσωπον αὐτοῦ, καὶ κολαφίζειν αὐτόν, καὶ λέγειν αὐτῷ,Προφήτευσον. Καὶ οἱ ὑπηρέται ῥαπίσμασιν αὐτὸνἔβαλλον.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a bater nele e a dizer-lhe: — Profetize! E os guardas davam-lhe bofetadas.
66 Καὶ ὄντος τοῦ Πέτρουἐν τῇ αὐλῇ κάτω, ἔρχεται μία τῶν παιδισκῶν τοῦ ἀρχιερέως,
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das empregadas do sumo sacerdote
67 καὶ ἰδοῦσα τὸν Πέτρον θερμαινόμενον, ἐμβλέψασα αὐτῷ λέγει, Καὶ σὺ μετὰ τοῦΝαζαρηνοῦἸησοῦ ἦσθα.
67 e, vendo Pedro, que se aquecia, fixou os olhos nele e disse: — Você também estava com Jesus, o Nazareno.
68 Ὁ δὲ ἠρνήσατο, λέγων,Οὐκ οἶδα,οὐδὲ ἐπίσταμαιτί σὺ λέγεις. Καὶ ἐξῆλθεν ἔξω εἰς τὸ προαύλιον·καὶ ἀλέκτωρ ἐφώνησε.
68 Mas ele negou, dizendo: — Não o conheço, nem compreendo o que você está falando. E saiu para o pórtico. E o galo cantou.
69 Καὶ ἡ παιδίσκη ἰδοῦσα αὐτὸνπάλιν ἤρξατο λέγειν τοῖςπαρεστηκόσιν ὅτι Οὗτος ἐξ αὐτῶν ἐστιν.
69 E a empregada, vendo-o, tornou a dizer aos que estavam ali: — Este é um deles.
70 Ὁ δὲ πάλιν ἠρνεῖτο. Καὶ μετὰ μικρὸν πάλιν οἱ παρεστῶτες ἔλεγον τῷ Πέτρῳ, Ἀληθῶς ἐξ αὐτῶν εἶ· καὶ γὰρ Γαλιλαῖος εἶ,καὶ ἡ λαλιά σου ὁμοιάζει.
70 Mas ele negou outra vez. E, pouco depois, os que estavam ali disseram outra vez a Pedro: — Com certeza você é um deles, porque também é galileu.
71 Ὁ δὲ ἤρξατο ἀναθεματίζειν καὶὀμνύναι ὅτι Οὐκ οἶδα τὸν ἄνθρωπον τοῦτον ὃν λέγετε.
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!
72 Καὶ ἐκ δευτέρου ἀλέκτωρ ἐφώνησε. Καὶ ἀνεμνήσθη ὁ Πέτροςτὸ ῥῆμα ὃ εἶπεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς ὅτιΚαὶ ἐπιβαλὼν ἔκλαιε.
72 E no mesmo instante o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes.” E, caindo em si, começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.