João 8
Text-Critical Greek NT (GRC_TCG) vs VC
1 Ἰησοῦς δὲ ἐπορεύθηεἰς τὸ ὄρος τῶν Ἐλαιῶν.
1 Dirigiu-se Jesus para o monte das Oliveiras.
2 Ὄρθρου δὲπάλινπαρεγένετο εἰς τὸ ἱερόν, καὶ πᾶς ὁλαὸςἤρχετο· καὶ καθίσας ἐδίδασκεν αὐτούς.
2 Ao romper da manhã, voltou ao templo e todo o povo veio a ele. Assentou-se e começou a ensinar.
3 Ἄγουσι δὲ οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι πρὸς αὐτὸν γυναῖκαἐν μοιχείᾳκαταληφθεῖσαν· καὶ στήσαντες αὐτὴν ἐνμέσῳ,
3 Os escribas e os fariseus trouxeram-lhe uma mulher que fora apanhada em adultério.
4 λέγουσιν αὐτῷ,πειράζοντες, Διδάσκαλε,αὕτη ἡ γυνὴ κατελήφθη ἐπ᾽αὐτοφόρῳ μοιχευομένη.
4 Puseram-na no meio da multidão e disseram a Jesus: Mestre, agora mesmo esta mulher foi apanhada em adultério.
5 Ἐν δὲ τῷ νόμῳΜωσῆς ἡμῖν ἐνετείλατο τὰς τοιαύταςλιθοβολεῖσθαι· σὺ οὖν τίλέγεις;
5 Moisés mandou-nos na lei que apedrejássemos tais mulheres. Que dizes tu a isso?
6 Τοῦτο δὲἔλεγονπειράζοντες αὐτόν, ἵναἔχωσικατηγορεῖν αὐτοῦ. Ὁ δὲ Ἰησοῦς κάτω κύψας,τῷ δακτύλῳἔγραφεν εἰς τὴν γῆν,μὴ προσποιούμενος.
6 Perguntavam-lhe isso, a fim de pô-lo à prova e poderem acusá-lo. Jesus, porém, se inclinou para a frente e escrevia com o dedo na terra.
7 Ὡς δὲ ἐπέμενονἐρωτῶντες αὐτόν,ἀνακύψας εἶπεπρὸς αὐτούς,
7 Como eles insistissem, ergueu-se e disse-lhes: Quem de vós estiver sem pecado, seja o primeiro a lhe atirar uma pedra.
8 Καὶ πάλινκάτω κύψας ἔγραφεν εἰς τὴν γῆν.
8 Inclinando-se novamente, escrevia na terra.
9 Οἱ δέ, ἀκούσαντες,καὶ ὑπὸ τῆς συνειδήσεως ἐλεγχόμενοι,ἐξήρχοντο εἷςκαθ᾽ εἷς, ἀρξάμενοι ἀπὸ τῶνπρεσβυτέρων· καὶ κατελείφθημόνος ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἡ γυνὴ ἐν μέσῳοὖσα.
9 A essas palavras, sentindo-se acusados pela sua própria consciência, eles se foram retirando um por um, até o último, a começar pelos mais idosos, de sorte que Jesus ficou sozinho, com a mulher diante dele.
10 Ἀνακύψας δὲ ὁ Ἰησοῦς,καὶ μηδένα θεασάμενος πλὴν τῆς γυναικός, εἶπεναὐτῇ,
10 Então ele se ergueu e vendo ali apenas a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão os que te acusavam? Ninguém te condenou?
11 Ἡ δὲ εἶπεν, Οὐδείς, Κύριε. Εἶπεδὲ ὁ Ἰησοῦς,
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor. Disse-lhe então Jesus: Nem eu te condeno. Vai e não tornes a pecar.
12 Πάλιν οὖναὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς ἐλάλησε λέγων,
12 Falou-lhes outra vez Jesus: Eu sou a luz do mundo; aquele que me segue não andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Εἶπον οὖν αὐτῷ οἱ Φαρισαῖοι, Σὺ περὶ σεαυτοῦ μαρτυρεῖς· ἡ μαρτυρία σου οὐκ ἔστιν ἀληθής.
13 A isso, os fariseus lhe disseram: Tu dás testemunho de ti mesmo; teu testemunho não é digno de fé.
14 Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτοῖς,
14 Respondeu-lhes Jesus: Embora eu dê testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é digno de fé, porque sei de onde vim e para onde vou; mas vós não sabeis de onde venho nem para onde vou.
15 — ausente —
15 Vós julgais segundo a aparência; eu não julgo ninguém.
16 — ausente —
16 E, se julgo, o meu julgamento é conforme a verdade, porque não estou sozinho, mas comigo está o Pai que me enviou.
17 — ausente —
17 Ora, na vossa lei está escrito: O testemunho de duas pessoas é digno de fé {Dt 19,15}.
18 — ausente —
18 Eu dou testemunho de mim mesmo; e meu Pai, que me enviou, o dá também.
19 Ἔλεγον οὖν αὐτῷ, Ποῦ ἐστιν ὁ πατήρ σου; ἈπεκρίθηἸησοῦς,
19 Perguntaram-lhe: Onde está teu Pai? Respondeu Jesus: Não conheceis nem a mim nem a meu Pai; se me conhecêsseis, certamente conheceríeis também a meu Pai.
20 Ταῦτα τὰ ῥήματα ἐλάλησενὁ Ἰησοῦς ἐν τῷ γαζοφυλακίῳ, διδάσκων ἐν τῷ ἱερῷ· καὶ οὐδεὶς ἐπίασεν αὐτόν, ὅτι οὔπω ἐληλύθει ἡ ὥρα αὐτοῦ.
20 Estas palavras proferiu Jesus ensinando no templo, junto aos cofres de esmola. Mas ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Εἶπεν οὖν πάλιν αὐτοῖςὁ Ἰησοῦς,
21 Jesus disse-lhes: Eu me vou, e procurar-me-eis e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Ἔλεγον οὖν οἱ Ἰουδαῖοι, Μήτι ἀποκτενεῖ ἑαυτόν, ὅτι λέγει,;
22 Perguntavam os judeus: Será que ele se vai matar, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?
23 Καὶεἶπεν αὐτοῖς,
23 Ele lhes disse: Vós sois cá de baixo, eu sou lá de cima. Vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 — ausente —
24 Por isso vos disse: morrereis no vosso pecado; porque, se não crerdes o que eu sou, morrereis no vosso pecado.
25 Ἔλεγον οὖν αὐτῷ, Σὺ τίς εἶ;Καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς,
25 Quem és tu?, perguntaram-lhe eles então. Jesus respondeu: Exatamente o que eu vos declaro.
26 — ausente —
26 Tenho muitas coisas a dizer e a julgar a vosso respeito, mas o que me enviou é verdadeiro e o que dele ouvi eu o digo ao mundo.
27 Οὐκ ἔγνωσαν ὅτι τὸν πατέρα αὐτοῖς ἔλεγεν.
27 Eles, porém, não compreenderam que ele lhes falava do Pai.
28 Εἶπεν οὖναὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς,
28 Jesus então lhes disse: Quando tiverdes levantado o Filho do Homem, então conhecereis quem sou e que nada faço de mim mesmo, mas falo do modo como o Pai me ensinou.
29 — ausente —
29 Aquele que me enviou está comigo; ele não me deixou sozinho, porque faço sempre o que é do seu agrado.
30 Ταῦτα αὐτοῦ λαλοῦντος πολλοὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν.
30 Tendo proferido essas palavras, muitos creram nele.
31 Ἔλεγεν οὖν ὁ Ἰησοῦς πρὸς τοὺς πεπιστευκότας αὐτῷ Ἰουδαίους,
31 E Jesus dizia aos judeus que nele creram: Se permanecerdes na minha palavra, sereis meus verdadeiros discípulos;
32 — ausente —
32 conhecereis a verdade e a verdade vos livrará.
33 Ἀπεκρίθησαναὐτῷ, Σπέρμα Ἀβραάμ ἐσμεν, καὶ οὐδενὶ δεδουλεύκαμεν πώποτε· πῶς σὺ λέγεις ὅτι;
33 Replicaram-lhe: Somos descendentes de Abraão e jamais fomos escravos de alguém. Como dizes tu: Sereis livres?
34 Ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς,
34 Respondeu Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: todo homem que se entrega ao pecado é seu escravo.
35 — ausente —
35 Ora, o escravo não fica na casa para sempre, mas o filho sim, fica para sempre.
36 — ausente —
36 Se, portanto, o Filho vos libertar, sereis verdadeiramente livres.
37 — ausente —
37 Bem sei que sois a raça de Abraão; mas quereis matar-me, porque a minha palavra não penetra em vós.
38 — ausente —
38 Eu falo o que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que aprendestes de vosso pai.
39 Ἀπεκρίθησαν καὶεἶπον αὐτῷ, Ὁ πατὴρ ἡμῶν Ἀβραάμ ἐστι. Λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς,
39 Nosso pai, replicaram eles, é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se fôsseis filhos de Abraão, faríeis as obras de Abraão.
40 — ausente —
40 Mas, agora, procurais tirar-me a vida, a mim que vos falei a verdade que ouvi de Deus! Isso Abraão não o fez.
41 Εἶπονοὖν αὐτῷ, Ἡμεῖς ἐκ πορνείαςοὐ γεγεννήμεθα· ἕνα πατέρα ἔχομεν, τὸν Θεόν.
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Retrucaram-lhe eles: Nós não somos filhos da fornicação; temos um só pai: Deus.
42 Εἶπενοὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς,
42 Jesus replicou: Se Deus fosse vosso pai, vós me amaríeis, porque eu saí de Deus. É dele que eu provenho, porque não vim de mim mesmo, mas foi ele quem me enviou.
43 — ausente —
43 Por que não compreendeis a minha linguagem? É porque não podeis ouvir a minha palavra.
44 — ausente —
44 Vós tendes como pai o demônio e quereis fazer os desejos de vosso pai. Ele era homicida desde o princípio e não permaneceu na verdade, porque a verdade não está nele. Quando diz a mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.
45 — ausente —
45 Mas eu, porque vos digo a verdade, não me credes.
46 — ausente —
46 Quem de vós me acusará de pecado? Se vos falo a verdade, por que me não credes?
47 — ausente —
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus, e se vós não as ouvis é porque não sois de Deus.
48 Ἀπεκρίθησανοὖν οἱ Ἰουδαῖοι καὶεἶπον αὐτῷ, Οὐ καλῶς λέγομεν ἡμεῖς ὅτιΣαμαρείτης εἶ σύ, καὶ δαιμόνιον ἔχεις;
48 Responderam então os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que estás possesso de um demônio?
49 Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς,
49 Respondeu-lhes Jesus: Eu não estou possesso de demônio, mas honro a meu Pai. Vós, porém, me ultrajais!
50 — ausente —
50 Não busco a minha glória. Há quem a busque e ele fará justiça.
51 — ausente —
51 Em verdade, em verdade vos digo: se alguém guardar a minha palavra, não verá jamais a morte.
52 Εἶπονοὖν αὐτῷ οἱ Ἰουδαῖοι, Νῦν ἐγνώκαμεν ὅτι δαιμόνιον ἔχεις. Ἀβραὰμ ἀπέθανε καὶ οἱ προφῆται, καὶ σὺ λέγεις,
52 Disseram-lhe os judeus: Agora vemos que és possuído de um demônio. Abraão morreu, e também os profetas. E tu dizes que, se alguém guardar a tua palavra, jamais provará a morte...
53 Μὴ σὺ μείζων εἶ τοῦ πατρὸς ἡμῶν Ἀβραάμ, ὅστις ἀπέθανε; Καὶ οἱ προφῆται ἀπέθανον· τίνα σεαυτὸνσὺ ποιεῖς;
53 És acaso maior do que nosso pai Abraão? E, entretanto, ele morreu... e os profetas também. Quem pretendes ser?
54 Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς,
54 Respondeu Jesus: Se me glorifico a mim mesmo, a minha glória não é nada; meu Pai é quem me glorifica, aquele que vós dizeis ser o vosso Deus
55 — ausente —
55 e, contudo, não o conheceis. Eu, porém, o conheço e, se dissesse que não o conheço, seria mentiroso como vós. Mas conheço-o e guardo a sua palavra.
56 — ausente —
56 Abraão, vosso pai, exultou com o pensamento de ver o meu dia. Viu-o e ficou cheio de alegria.
57 Εἶπον οὖν οἱ Ἰουδαῖοι πρὸς αὐτόν, Πεντήκοντα ἔτη οὔπω ἔχεις, καὶ Ἀβραὰμ ἑώρακας;
57 Os judeus lhe disseram: Não tens ainda cinqüenta anos e viste Abraão!...
58 Εἶπεν αὐτοῖςὁ Ἰησοῦς,
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: antes que Abraão fosse, eu sou.
59 Ἦραν οὖν λίθους ἵνα βάλωσιν ἐπ᾽ αὐτόν· Ἰησοῦς δὲ ἐκρύβη, καὶ ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ ἱεροῦ,διελθὼν διὰ μέσου αὐτῶν· καὶ παρῆγεν οὕτως.
59 A essas palavras, pegaram então em pedras para lhas atirar. Jesus, porém, se ocultou e saiu do templo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.