Apocalipse 6

Greek NT Family 35 (GRC_F35) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Καὶ εἶδον ὅτιἤνοιξεν τὸ Ἀρνίον μίαν ἐκ τῶν ἑπτὰ σφραγίδων,καὶ ἤκουσα ἑνὸς ἐκ τῶν τεσσάρων ζῴων λέγοντος, ὡς φωνὴβροντῆς, «Ἔρχου.»
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 Καὶ εἶδον καὶ ἰδού,ἵππος λευκός, καὶ ὁ καθήμενος ἐπ᾿ αὐτὸνἔχων τόξον. Καὶ ἐδόθη αὐτῷ στέφανος· καὶ ἐξῆλθεν νικῶν, καὶ ἵνα νικήσῃ.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 Καὶ ὅτε ἤνοιξεν τὴν δευτέραν σφραγῖδαἤκουσα τοῦ δευτέρου ζῴου λέγοντος, «Ἔρχου.»
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Καὶἐξῆλθεν ἄλλος ἵππος, πυρρός,καὶ τῷ καθημένῳ ἐπ᾿ αὐτὸνἐδόθη αὐτῷ λαβεῖν τὴν εἰρήνην ἐκτῆς γῆς,ἵνα ἀλλήλους σφάξωσιν·καὶ ἐδόθη αὐτῷ μάχαιρα μεγάλη.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Καὶ ὅτε ἤνοιξεν τὴν σφραγῖδα τὴν τρίτην,ἤκουσα τοῦ τρίτου ζῴου λέγοντος, «Ἔρχου.» Καὶ εἶδον καὶ ἰδού,ἵππος μέλας, καὶ ὁ καθήμενος ἐπ᾿ αὐτὸνἔχωνζυγὸν ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Καὶ ἤκουσαφωνὴν ἐν μέσῳ τῶν τεσσάρων ζῴων λέγουσαν· «Χοῖνιξ σίτου δηναρίου, καὶ τρεῖς χοίνικες κριθῆςδηναρίου· καὶ τὸ ἔλαιον καὶ τὸν οἶνον μὴ ἀδικήσῃς.»
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Καὶ ὅτε ἤνοιξεν τὴν σφραγῖδα τὴν τετάρτην, ἤκουσα φωνὴντοῦ τετάρτου ζῴου λέγοντος,«Ἔρχου.»
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 Καὶ εἶδον καὶ ἰδού,ἵππος χλωρός, καὶ ὁ καθήμενος ἐπάνω αὐτοῦ, ὄνομα αὐτῷ Θάνατος,καὶ ὁ ᾍδης ἀκολουθεῖμετ᾿ αὐτοῦ.Καὶ ἐδόθη αὐτῷἐξουσία ἐπὶ τὸ τέταρτον τῆς γῆς, ἀποκτεῖναιἐν ῥομφαίᾳ καὶ ἐν λιμῷ καὶ ἐν θανάτῳ, καὶ ὑπὸ τῶν θηρίων τῆς γῆς.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 Καὶ ὅτε ἤνοιξεν τὴν πέμπτην σφραγῖδα, εἶδον ὑποκάτω τοῦ θυσιαστηρίου τὰς ψυχὰς τῶν ἀνθρώπωντῶν ἐσφαγμένων διὰ τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ διὰ τὴν μαρτυρίαν τοῦ Ἀρνίουἣν εἶχον.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Καὶ ἔκραξανφωνῇ μεγάλῃ,λέγοντες· «Ἕως πότε, ὁ Δεσπότης, ὁ ἅγιος καὶἀληθινός, οὐ κρίνεις καὶ ἐκδικεῖς τὸ αἷμα ἡμῶν ἐκτῶν κατοικούντων ἐπὶ τῆς γῆς;»
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Καὶ ἐδόθηαὐτοῖς ἑκάστῳστολὴ λευκή,καὶ ἐρρέθη αὐτοῖς ἵνα ἀναπαύσωνταιἔτι χρόνον,ἕως οὗπληρώσωσινκαὶ οἱ σύνδουλοι αὐτῶν καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτῶν,οἱ μέλλοντες ἀποκτένεσθαιὡς καὶ αὐτοί.
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 Καὶ εἶδον, καὶὅτε ἤνοιξεν τὴν σφραγῖδα τὴν ἕκτην, καὶσεισμὸς μέγας ἐγένετο· καὶ ὁ ἥλιος μέλας ἐγένετοὡς σάκκος τρίχινος, καὶ ἡ σελήνηἐγένετο ὡς αἷμα.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 Καὶ οἱ ἀστέρες τοῦ οὐρανοῦ ἔπεσονεἰς τὴν γῆν, ὡς συκῆ βάλλειτοὺς ὀλύνθους αὐτῆς ὑπὸ μεγάλου ἀνέμουσειομένη.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Καὶ ὁ οὐρανὸς ἀπεχωρίσθη, ὡς βιβλίον ἑλισσόμενον,καὶ πᾶν ὄρος καὶ νῆσος ἐκ τῶν τόπων αὐτῶν ἐκινήθησαν.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Καὶ οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς καὶ οἱ μεγιστᾶνες καὶ οἱ χιλίαρχοι καὶ οἱ πλούσιοικαὶ οἱ ἰσχυροί,καὶ πᾶς δοῦλος καὶ πᾶς ἐλεύθερος,ἔκρυψαν ἑαυτοὺς εἰς τὰ σπήλαια καὶ εἰς τὰς πέτρας τῶν ὀρέων.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Καὶ λέγουσιν τοῖς ὄρεσιν καὶ ταῖς πέτραις· «Πέσετεἐφ᾿ ἡμᾶς καὶ κρύψατε ἡμᾶς ἀπὸ προσώπου τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ θρόνουκαὶ ἀπὸ τῆς ὀργῆς τοῦ Ἀρνίου·
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 ὅτι ἦλθεν ἡ ἡμέρα ἡ μεγάλη τῆς ὀργῆς αὐτοῦ,καὶ τίς δύναται σταθῆναι;»
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.