Mateus 14

Ta lǝ Luwǝ Kunmindɨ kɨ Sigɨ (GQR) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Dɔkagilo’ə’tɨ kin Erodɨ kɨ nje konɓe dɔ dɔnangɨ’tɨ kɨ Galile oo ta tɔɓar lə Jeju.
1 Naquele tempo ouviu Herodes, o tetrarca, a fama de Jesus,
2 Ə el nje ra kulə’gɨ lə’ne ene: «De kin in Jan Batisɨ! In in ə ində taa dann njekoy’gɨ’tɨ. Ginn’ə kin ə, awɨ’n kɨ tɔgɨ tadɔ ra’n nyakɔjɨ’gɨ kɨ ətɨ ɓol.»
2 E disse aos seus criados: Este é João o Batista; ressuscitou dos mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
3 Erodɨ el be, tadɔ ndɔ kɨ inɓe adɨ uwəi Jan, dɔi’ə kɨ kulə gindɨ, iləi’ə dangay’tɨ, tadɔ lə Erodiyadɨ, kɨ ne ngonnkon’a Pilipɨ,
3 Porque Herodes tinha prendido João, e tinha-o maniatado e encerrado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe;
4 kɨ Jan el’ə ta dɔ’tɨ ene: «In gorow’ə’tɨ el kadɨ in ta’a ne’i’tɨ.»
4 Porque João lhe dissera: Não te é lícito possuí-la.
5 Me ta’tɨ kin, Erodɨ ndigɨ tɔl Jan, nan ɓol bulə de’gɨ, tadɔ bulə de’gɨ oyi Jan kadɨ in njekeltakita Luwə’tɨ.
5 E, querendo matá-lo, temia o povo; porque o tinham como profeta.
6 Nga a, ndɔ rɔnel kojɨ Erodɨ’tɨ, ngonn lə Erodiyadɨ kɨ dene, te la non de’gɨ’tɨ kɨ ɓari’de lo nyakusɔ’tɨ, ə nəl Erodɨ ngayn,
6 Festejando-se, porém, o dia natalício de Herodes, dançou a filha de Herodias diante dele, e agradou a Herodes.
7 adɨ Erodɨ un ndu’ne kɨ kiwrɔ kadɨ n’a n’ad’a nya’gɨ pətɨ kɨ dəjɨ’ne.
7 Por isso prometeu, com juramento, dar-lhe tudo o que pedisse;
8 Lo kin’tɨ, kon’a sul’ə, adɨ el ene: «Adɨ’m, tokɨ jɨ ra’n ne inɓe kin, dɔ Jan Batisɨ me supira’tɨ.»
8 E ela, instruída previamente por sua mãe, disse: Dá-me aqui, num prato, a cabeça de João o Batista.
9 Me ngar tujɨ ɔjɨ’n dɔ nya kɨ ngonn kɨ dene dəj’ə kin, nan tadɔ kun mindɨ kɨ un kɨ kiwrɔ, taa tadɔ de’gɨ kɨ ɓar’de lo nyakusɔ’tɨ kin tɔ ningə, un ndu’ne kadɨ adi’ə dɔ Jan.
9 E o rei afligiu-se, mas, por causa do juramento, e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse.
10 Be ə, adɨ de madɨ aw gangɨ dɔ Jan me kəy dangay’tɨ,
10 E mandou degolar João no cárcere.
11 re’n me supira’tɨ, adi ngonn kɨ dene kakin, adɨ awɨ’n adɨ kon’ne.
11 E a sua cabeça foi trazida num prato, e dada à jovem, e ela a levou a sua mãe.
12 Njendo’gɨ lə Jan rei uni ninn’ə awi duwi, ningə awi ɔri poy’o Jeju ad’a oo.
12 E chegaram os seus discípulos, e levaram o corpo, e o sepultaram; e foram anunciá-lo a Jesus.
13 Lokɨ Jeju oo ta kin ningə, un to ə aw ɔsi rɔ’ne ngərəngɨ kɨ kar’ne ba lokɨ de’gɨ gotoi’tɨ. Lokɨ bulə de’gɨ oyi ta’a ningə, in kɨ ɓebo’gɨ kɨ dangɨ dangɨ awi kɨ nja’de go’ə’tɨ.
13 E Jesus, ouvindo isto, retirou-se dali num barco, para um lugar deserto, apartado; e, sabendo-o o povo, seguiu-o a pé desde as cidades.
14 Lokɨ Jeju ur nanga me to’tɨ, oo bulə de’gɨ ngayn, lokɨ oo’de, oo kumtondoo lə’de, adɨ ajɨ njemonyi’gɨ lə’de.
14 E, Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e possuído de íntima compaixão para com ela, curou os seus enfermos.
15 Lokɨ kadɨ aw to ur ningə, njendo’gɨ ɔti kɨ rɔ Jeju’tɨ eli’ə eyina: «Lo kɨ ji rai’tɨ ne kin, in lo kɨ de’gɨ gotoi’tɨ, ningə kadɨ isɨ ur nga tɔ, ə inyə bulə de’gɨ kam adɨ awi kɨ ngannɓe’gɨ’tɨ, ndogi nyakusɔ sɔi.»
15 E, sendo chegada a tarde, os seus discípulos aproximaram-se dele, dizendo: O lugar é deserto, e a hora é já avançada; despede a multidão, para que vão pelas aldeias, e comprem comida para si.
16 Nan Jeju el’de ene: «Awi kɨ ndo kadɨ ai lo el, inɓe’gɨ adi’de nya sɔi.»
16 Jesus, porém, lhes disse: Não é mister que vão; dai-lhes vós de comer.
17 Ə eli Jeju eyina: «Kɨ jɨ ra’n ne kin, j’aw kɨ mapa mi ə kanjɨ joo tɔ par.»
17 Então eles lhe disseram: Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Ningə Jeju el’de ene: «Rei se’de ne adi’m’in m’oo.»
18 E ele disse: Trazei-mos aqui.
19 Ningə go’tɨ, adɨ ndu’ne kadɨ bulə de’gɨ kakin sii nanga dɔ mu’gɨ’tɨ. Ningə ɔy mapa’gɨ kɨ mi kɨ kanjɨ’gɨ kɨ joo kakin, un kum’ne kɨ taa, elta kɨ Luwə kadɨ njangɨ’n dɔ nyakusɔ kin, ningə uwə gangɨ’de nan’tɨ, adɨ njendo’gɨ, kadɨ adi bulə de’gɨ.
19 E, tendo mandado que a multidão se assentasse sobre a erva, tomou os cinco pães e os dois peixes, e, erguendo os olhos ao céu, os abençoou, e, partindo os pães, deu-os aos discípulos, e os discípulos à multidão.
20 De’gɨ pətɨ sɔi nya ndanni majɨ. Ningə, ɔyi ndəgɨ mapa kɨ nanyi, kara dɔgɨ gidə in joo.
20 E comeram todos, e saciaramse; e levantaram dos pedaços, que sobejaram, doze alcofas cheias.
21 De’gɨ kɨ sɔi nya kin asi dingəm’gɨ dər mi, de tudə dene’gɨ kɨ ngann’gɨ kɨ sɔi nya se’de səm’tɨ el.
21 E os que comeram foram quase cinco mil homens, além das mulheres e crianças.
22 Nden ba go’tɨ, Jeju ɔsɨ njendo’gɨ lə’ne adɨ ali me to’tɨ, kadɨ awi gidɨ ba’tɨ kete non’ne’tɨ, dɔkagilo’tɨ kɨ in a inyə’n bulə de’gɨ.
22 E logo ordenou Jesus que os seus discípulos entrassem no barco, e fossem adiante para o outro lado, enquanto despedia a multidão.
23 Lokɨ Jeju inyə’de adɨ awi ningə, ɔtɨ al aw dɔ mbal’tɨ, ɔsɨ rɔ’ne kɨ kar’ne ba tadɔ kelta kɨ Luwə. Lokɨ kadɨ ur, Jeju isɨ low’ə’tɨ non kɨ kar’ne ba.
23 E, despedida a multidão, subiu ao monte para orar, à parte. E, chegada já a tarde, estava ali só.
24 Dɔ gangɨ low’ə’tɨ kin, to in dann batɨ, sanyi kɨ ngangɨ ba nga. Nəl ulə sur to kɨ gogɨ gogɨ, adɨ pungum babo ra’de majel.
24 E o barco estava já no meio do mar, açoitado pelas ondas; porque o vento era contrário;
25 Taginnlo’tɨ, Jeju in ra njiyə dɔ mann’tɨ, isɨ aw kɨ rɔ njendo’gɨ’tɨ lə’ne.
25 Mas, à quarta vigília da noite, dirigiu-se Jesus para eles, andan-do por cima do mar.
26 Ə lokɨ njendo’gɨ oyi’ə ra njiyə dɔ mann’tɨ ningə, dɔ’de majel, adɨ eli eyina: «In muwə de,» ningə ɓol tɔl’de, adɨ uri kɔl.
26 E os discípulos, vendo-o an-dando sobre o mar, assustaram-se, dizendo: É um fantasma. E gritaram com medo.
27 Nan kalangɨ ba, Jeju el’de ene: «Adɨ me’se osɨ nanga nan in m’in, ə ɓoli el!»
27 Jesus, porém, lhes falou logo, dizendo: Tende bom ânimo, sou eu, não temais.
28 Lo kin’tɨ, Piyər ilə Jeju’tɨ ene: «Burəɓe, re in in ə, adɨ’m ndu’i adɨ m’njiyə dɔ mann’tɨ m’aw rɔ’i’tɨ.»
28 E respondeu-lhe Pedro, e disse: Senhor, se és tu, manda-me ir ter contigo por cima das águas.
29 Ə Jeju el ene: «Re!» Ningə Piyər in me to’tɨ, ur dɔ mann’tɨ, njiyə dɔ’tɨ isɨ re kɨ rɔ Jeju’tɨ.
29 E ele disse: Vem. E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas para ir ter com Jesus.
30 Nan lokɨ Piyər oo nəl kɨ isɨ ulə ningə, ɓol ra’a adɨ ulə ngirə ndu’i mann, adɨ non ene: «Burəɓe, ajɨ’m!»
30 Mas, sentindo o vento forte, teve medo; e, começando a ir para o fundo, clamou, dizendo: Senhor, salva-me!
31 Ə kalangɨ ba, Jeju ilə ji’ne uwə’n Piyər, ningə el’ə ene: «In de kɨ kunme lə’i in ndikiri ba, ra bann ə in tadɨ wa?»
31 E logo Jesus, estendendo a mão, segurou-o, e disse-lhe: Homem de pouca fé, por que duvidaste?
32 Ningə lokɨ ali taa me to’tɨ ə, ginn nəl gangɨ.
32 E, quando subiram para o barco, acalmou o vento.
33 Ə nje kɨ sii me to’tɨ ɔsi məkəsɨ’de nanga non’a’tɨ, ningə eli’ə eyina: «Tokɨ rɔta’tɨ, in Ngonn lə Luwə inɓe!»
33 Então aproximaram-se os que estavam no barco, e adoraram-no, dizendo: És verdadeiramente o Filho de Deus.
34 Lokɨ Jeju in kɨ njendo’gɨ lə’ne indəi babo gangi ningə, tei dɔnangɨ Genejaretɨ’tɨ.
34 E, tendo passado para o outro lado, chegaram à terra de Genesaré.
35 De’gɨ kɨ low’ə’tɨ gəri Jeju, adɨ uləi kulə kɨ lo lo, dɔnangɨ kɨ Genejaretɨ’tɨ ba pətɨ, ə de’gɨ rei kɨ njemonyi’gɨ pətɨ rɔ’a’tɨ.
35 E, quando os homens daquele lugar o conheceram, mandaram por todas aquelas terras em redor e trouxeram-lhe todos os que estavam enfermos.
36 De’gɨ nonyi dɔ Jeju’tɨ kadɨ inyə njemonyi’gɨ adɨ ɔdi ta ku li’ə, ningə de’gɨ pətɨ kɨ ɔdi ta ku li’ə ingəi lapiya tɔ.
36 E rogavam-lhe que ao menos eles pudessem tocar a orla da sua roupa; e todos os que a tocavam ficavam sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.