Mateus 14
Ta lǝ Luwǝ Kunmindɨ kɨ Sigɨ (GQR) vs ARIB
1 Dɔkagilo’ə’tɨ kin Erodɨ kɨ nje konɓe dɔ dɔnangɨ’tɨ kɨ Galile oo ta tɔɓar lə Jeju.
1 Naquele tempo Herodes, o tetrarca, ouviu a fama de Jesus,
2 Ə el nje ra kulə’gɨ lə’ne ene: «De kin in Jan Batisɨ! In in ə ində taa dann njekoy’gɨ’tɨ. Ginn’ə kin ə, awɨ’n kɨ tɔgɨ tadɔ ra’n nyakɔjɨ’gɨ kɨ ətɨ ɓol.»
2 e disse aos seus cortesãos: Este é João, o Batista; ele ressuscitou dentre os mortos, e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
3 Erodɨ el be, tadɔ ndɔ kɨ inɓe adɨ uwəi Jan, dɔi’ə kɨ kulə gindɨ, iləi’ə dangay’tɨ, tadɔ lə Erodiyadɨ, kɨ ne ngonnkon’a Pilipɨ,
3 Pois Herodes havia prendido a João, e, maniatando-o, o guardara no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Felipe;
4 kɨ Jan el’ə ta dɔ’tɨ ene: «In gorow’ə’tɨ el kadɨ in ta’a ne’i’tɨ.»
4 porque João lhe dizia: Não te é lícito possuí-la.
5 Me ta’tɨ kin, Erodɨ ndigɨ tɔl Jan, nan ɓol bulə de’gɨ, tadɔ bulə de’gɨ oyi Jan kadɨ in njekeltakita Luwə’tɨ.
5 E queria matá-lo, mas temia o povo; porque o tinham como profeta.
6 Nga a, ndɔ rɔnel kojɨ Erodɨ’tɨ, ngonn lə Erodiyadɨ kɨ dene, te la non de’gɨ’tɨ kɨ ɓari’de lo nyakusɔ’tɨ, ə nəl Erodɨ ngayn,
6 Festejando-se, porém, o dia natalício de Herodes, a filha de Herodias dançou no meio dos convivas, e agradou a Herodes,
7 adɨ Erodɨ un ndu’ne kɨ kiwrɔ kadɨ n’a n’ad’a nya’gɨ pətɨ kɨ dəjɨ’ne.
7 pelo que este prometeu com juramento dar-lhe tudo o que pedisse.
8 Lo kin’tɨ, kon’a sul’ə, adɨ el ene: «Adɨ’m, tokɨ jɨ ra’n ne inɓe kin, dɔ Jan Batisɨ me supira’tɨ.»
8 E instigada por sua mãe, disse ela: Dá-me aqui num prato a cabeça de João, o Batista.
9 Me ngar tujɨ ɔjɨ’n dɔ nya kɨ ngonn kɨ dene dəj’ə kin, nan tadɔ kun mindɨ kɨ un kɨ kiwrɔ, taa tadɔ de’gɨ kɨ ɓar’de lo nyakusɔ’tɨ kin tɔ ningə, un ndu’ne kadɨ adi’ə dɔ Jan.
9 Entristeceu-se, então, o rei; mas, por causa do juramento, e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse,
10 Be ə, adɨ de madɨ aw gangɨ dɔ Jan me kəy dangay’tɨ,
10 e mandou degolar a João no cárcere;
11 re’n me supira’tɨ, adi ngonn kɨ dene kakin, adɨ awɨ’n adɨ kon’ne.
11 e a cabeça foi trazida num prato, e dada à jovem, e ela a levou para a sua mãe.
12 Njendo’gɨ lə Jan rei uni ninn’ə awi duwi, ningə awi ɔri poy’o Jeju ad’a oo.
12 Então vieram os seus discípulos, levaram o corpo e o sepultaram; e foram anunciá-lo a Jesus.
13 Lokɨ Jeju oo ta kin ningə, un to ə aw ɔsi rɔ’ne ngərəngɨ kɨ kar’ne ba lokɨ de’gɨ gotoi’tɨ. Lokɨ bulə de’gɨ oyi ta’a ningə, in kɨ ɓebo’gɨ kɨ dangɨ dangɨ awi kɨ nja’de go’ə’tɨ.
13 Jesus, ouvindo isto, retirou-se dali num barco, para um, lugar deserto, à parte; e quando as multidões o souberam, seguiram-no a pé desde as cidades.
14 Lokɨ Jeju ur nanga me to’tɨ, oo bulə de’gɨ ngayn, lokɨ oo’de, oo kumtondoo lə’de, adɨ ajɨ njemonyi’gɨ lə’de.
14 E ele, ao desembarcar, viu uma grande multidão; e, compadecendo-se dela, curou os seus enfermos.
15 Lokɨ kadɨ aw to ur ningə, njendo’gɨ ɔti kɨ rɔ Jeju’tɨ eli’ə eyina: «Lo kɨ ji rai’tɨ ne kin, in lo kɨ de’gɨ gotoi’tɨ, ningə kadɨ isɨ ur nga tɔ, ə inyə bulə de’gɨ kam adɨ awi kɨ ngannɓe’gɨ’tɨ, ndogi nyakusɔ sɔi.»
15 Chegada a tarde, aproximaram-se dele os discípulos, dizendo: O lugar é deserto, e a hora é já passada; despede as multidões, para que vão às aldeias, e comprem o que comer.
16 Nan Jeju el’de ene: «Awi kɨ ndo kadɨ ai lo el, inɓe’gɨ adi’de nya sɔi.»
16 Jesus, porém, lhes disse: Não precisam ir embora; dai-lhes vós de comer.
17 Ə eli Jeju eyina: «Kɨ jɨ ra’n ne kin, j’aw kɨ mapa mi ə kanjɨ joo tɔ par.»
17 Então eles lhe disseram: Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Ningə Jeju el’de ene: «Rei se’de ne adi’m’in m’oo.»
18 E ele disse: trazei-mos aqui.
19 Ningə go’tɨ, adɨ ndu’ne kadɨ bulə de’gɨ kakin sii nanga dɔ mu’gɨ’tɨ. Ningə ɔy mapa’gɨ kɨ mi kɨ kanjɨ’gɨ kɨ joo kakin, un kum’ne kɨ taa, elta kɨ Luwə kadɨ njangɨ’n dɔ nyakusɔ kin, ningə uwə gangɨ’de nan’tɨ, adɨ njendo’gɨ, kadɨ adi bulə de’gɨ.
19 Tendo mandado às multidões que se reclinassem sobre a relva, tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e partindo os pães, deu-os aos discípulos, e os discípulos às multidões.
20 De’gɨ pətɨ sɔi nya ndanni majɨ. Ningə, ɔyi ndəgɨ mapa kɨ nanyi, kara dɔgɨ gidə in joo.
20 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobejaram levantaram doze cestos cheios.
21 De’gɨ kɨ sɔi nya kin asi dingəm’gɨ dər mi, de tudə dene’gɨ kɨ ngann’gɨ kɨ sɔi nya se’de səm’tɨ el.
21 Ora, os que comeram foram cerca de cinco mil homens, além de mulheres e crianças.
22 Nden ba go’tɨ, Jeju ɔsɨ njendo’gɨ lə’ne adɨ ali me to’tɨ, kadɨ awi gidɨ ba’tɨ kete non’ne’tɨ, dɔkagilo’tɨ kɨ in a inyə’n bulə de’gɨ.
22 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco, e passar adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia as multidões.
23 Lokɨ Jeju inyə’de adɨ awi ningə, ɔtɨ al aw dɔ mbal’tɨ, ɔsɨ rɔ’ne kɨ kar’ne ba tadɔ kelta kɨ Luwə. Lokɨ kadɨ ur, Jeju isɨ low’ə’tɨ non kɨ kar’ne ba.
23 Tendo-as despedido, subiu ao monte para orar à parte. Ao anoitecer, estava ali sozinho.
24 Dɔ gangɨ low’ə’tɨ kin, to in dann batɨ, sanyi kɨ ngangɨ ba nga. Nəl ulə sur to kɨ gogɨ gogɨ, adɨ pungum babo ra’de majel.
24 Entrementes, o barco já estava a muitos estádios da terra, açoitado pelas ondas; porque o vento era contrário.
25 Taginnlo’tɨ, Jeju in ra njiyə dɔ mann’tɨ, isɨ aw kɨ rɔ njendo’gɨ’tɨ lə’ne.
25 À quarta vigília da noite, foi Jesus ter com eles, andando sobre o mar.
26 Ə lokɨ njendo’gɨ oyi’ə ra njiyə dɔ mann’tɨ ningə, dɔ’de majel, adɨ eli eyina: «In muwə de,» ningə ɓol tɔl’de, adɨ uri kɔl.
26 Os discípulos, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, assustaram-se e disseram: É um fantasma. E gritaram de medo.
27 Nan kalangɨ ba, Jeju el’de ene: «Adɨ me’se osɨ nanga nan in m’in, ə ɓoli el!»
27 Jesus, porém, imediatamente lhes falou, dizendo: Tende ânimo; sou eu; não temais.
28 Lo kin’tɨ, Piyər ilə Jeju’tɨ ene: «Burəɓe, re in in ə, adɨ’m ndu’i adɨ m’njiyə dɔ mann’tɨ m’aw rɔ’i’tɨ.»
28 Respondeu-lhe Pedro: Senhor! se és tu, manda-me ir ter contigo sobre as águas.
29 Ə Jeju el ene: «Re!» Ningə Piyər in me to’tɨ, ur dɔ mann’tɨ, njiyə dɔ’tɨ isɨ re kɨ rɔ Jeju’tɨ.
29 Disse-lhe ele: Vem. Pedro, descendo do barco, e andando sobre as águas, foi ao encontro de Jesus.
30 Nan lokɨ Piyər oo nəl kɨ isɨ ulə ningə, ɓol ra’a adɨ ulə ngirə ndu’i mann, adɨ non ene: «Burəɓe, ajɨ’m!»
30 Mas, sentindo o vento, teve medo; e, começando a submergir, clamou: Senhor, salva-me.
31 Ə kalangɨ ba, Jeju ilə ji’ne uwə’n Piyər, ningə el’ə ene: «In de kɨ kunme lə’i in ndikiri ba, ra bann ə in tadɨ wa?»
31 Imediatamente estendeu Jesus a mão, segurou-o, e disse-lhe: Homem de pouca fé, por que duvidaste?
32 Ningə lokɨ ali taa me to’tɨ ə, ginn nəl gangɨ.
32 E logo que subiram para o barco, o vento cessou.
33 Ə nje kɨ sii me to’tɨ ɔsi məkəsɨ’de nanga non’a’tɨ, ningə eli’ə eyina: «Tokɨ rɔta’tɨ, in Ngonn lə Luwə inɓe!»
33 Então os que estavam no barco adoraram-no, dizendo: Verdadeiramente tu és Filho de Deus.
34 Lokɨ Jeju in kɨ njendo’gɨ lə’ne indəi babo gangi ningə, tei dɔnangɨ Genejaretɨ’tɨ.
34 Ora, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré.
35 De’gɨ kɨ low’ə’tɨ gəri Jeju, adɨ uləi kulə kɨ lo lo, dɔnangɨ kɨ Genejaretɨ’tɨ ba pətɨ, ə de’gɨ rei kɨ njemonyi’gɨ pətɨ rɔ’a’tɨ.
35 Quando os homens daquele lugar o reconheceram, mandaram por toda aquela circunvizinhança, e trouxeram-lhe todos os enfermos;
36 De’gɨ nonyi dɔ Jeju’tɨ kadɨ inyə njemonyi’gɨ adɨ ɔdi ta ku li’ə, ningə de’gɨ pətɨ kɨ ɔdi ta ku li’ə ingəi lapiya tɔ.
36 e rogaram-lhe que apenas os deixasse tocar a orla do seu manto; e todos os que a tocaram ficaram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.