Marcos 7
Ta lǝ Luwǝ Kunmindɨ kɨ Sigɨ (GQR) vs VC
1 Parisɨ’gɨ kɨ njendo ndukun’gɨ lə Luwə madɨ in Jerujalem’tɨ, kawinan dɔ Jeju’tɨ.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 Oyi kadɨ njendo’gɨ li’ə kɨ kɨ madɨ’gɨ sɔi nya ji’de yoro um togi ji’de kigo row ragotɨ el.
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 Tokɨ rɔta’tɨ, Parisɨ’gɨ kɨ Juwipɨ’gɨ ba pətɨ, togɨ ji’de ə binəm taa sɔi nya, um sɔi nya kɨ ji’de kɨ yoro el. Adɨ in kində kum go nyajibəlɓe’tɨ lə kaw’de’gɨ.
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Be tɔ ə, re təli sukɨ’tɨ ningə, a ndogi mann rɔ’de sukɨ sukɨ ɓay ta a sɔi nya. Awi kɨ nyajibəlɓe’gɨ kɨ rangɨ ngayn kɨ isɨ təli rɔ’de go’tɨ ɓay to togɨ nya kaynmann’gɨ kɨ ngo’gɨ kɨ ngoo ningə kasɨ, kɨ gorow ra’a’tɨ.
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Parisɨ’gɨ kɨ njendo ndukun’gɨ lə Luwə dəji Jeju eyina: «Tadɔ ri ə njendo’gɨ lə’i təli rɔ’de go nya jibəlɓe’tɨ lə kaw’je’gɨ el wa? Ra bann ə togi ji’de el par ə sɔi nya kɨ ji’de kɨ yoro ba wa?»
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 Jeju ilə’de’tɨ ene: «Ta kɨ Luwə el kɨ ta njekeltakita’ne’tɨ Ejay dɔ’se’tɨ in ta kɨ rɔta’tɨ. In njekədikum de’gɨ, tadɔ Luwə adɨ Ejay ndangɨ ene:
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Tɔjɨ kɨ isɨ uləi dɔ’m’tɨ, nda’a goto,
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 Jeju el’de ene: «Inyəi mbərkikində lə Luwə dow kare, ə in təli rɔ’se go nya jibəlɓe’tɨ lə de’gɨ yo.»
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 Ningə, Jeju el ɓay ene: «To rɔ’se el kadɨ inyəi go mbərkikində lə Luwə kalangɨ ba kadɨ ngəmi go nyajibəlɓe lə’se!
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 Tadɔ, Mojɨ ene: “Ɔsɨ kurə baw’i kɨ kon’i.” Taa el ɓay ene: “De kɨ elta kɨ majel baw’ne eke kon’ne asɨ ta koy.”
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 Nan ingɨ, eli eyina: “Re de madɨ el baw’ne eke kon’ne ene: ‹Nya majɨ’gɨ kɨ re m’a m’ɔsɨ’n kɔyi ə in kɔrban› (kɔr me’ə nan kadikare lə Luwə).”
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 In kin ɔjɨ kadɨ utɨ tarow kadɨ de madɨ ra nya ɔsɨ’n kɔy baw’ne eke kon’ne.
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Gonyi row tujɨ kɨ isɨ tuji ta lə Luwə kɨ nyajibəlɓe lə’se kin oyi! Nya kɨ isɨ ndoi de’gɨ kɨ kete kete. Ta nya’gɨ kɨ rangɨ kɨ toi be ngayn kɨ isɨ rai in non ɓay.»
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 Go’tɨ ningə, Jeju ɓar bulə de’gɨ kɨ rɔ’ne’tɨ ɓay ə el’de ene: «Ingɨ pətɨ uri mbi’se majɨ kadɨ oyi dɔ ta lə’m, kadɨ gəri me’ə tɔ.»
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 Nya madɨ kɨ in taga aw me de’tɨ kɨ a təl’ə nya kɨ to njen’tɨ goto. Nan nya kɨ in me de’tɨ te taga ə a təl’ə nya kɨ to njen’tɨ.
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 [Re de madɨ aw kɨ mbi’ne kadɨ oo’n dɔ ta ningə, kadɨ oo.]
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 Lokɨ Jeju inyə bulə de’gɨ, ə təl aw me kəy’tɨ ningə, njendo’gɨ li’ə dəji’ə kadɨ ɔr’de ginn kujita kakin.
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 Jeju el’de ene: «Adɨ inɓe’gɨ kaa gəri nya el tɔ wa? In gəri me ta kɨ m’ge kel kin el wa? Nya pətɨ kɨ in taga kɨ aw me de’tɨ, nya kare kɨ a təl’ə kɨ njen’tɨ goto.
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 Tokɨ rɔta’tɨ, nya’gɨ kin pətɨ awi ngarme’ə’tɨ el, nan awi kanda’a’tɨ yo, ningə go’tɨ tei kɔ awi ɓe sin’tɨ. Ta lə Jeju kin tɔjɨ kadɨ nyakusɔ’gɨ pətɨ in kɨ kar njay.»
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Ningə Jeju el’de ɓay ene: «Nya kɨ te rɔ de’tɨ kɨ taga ə in nya kɨ nje təl de nya kɨ to njen’tɨ.
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 In me de’tɨ kəy, in ngarme de’tɨ ə, mərta’gɨ kɨ majel sii tei’tɨ, kɨ kaya kɨ ra, kɨ ɓogɨ, kɨ tɔl nan,
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 kɨ kuwə marum, kɨ ra kumnda nya, kɨ mendul, kɨ kədinan, kɨ nyara kɨ gorow’ə’tɨ el, kɨ kɔjirɔ, taa kulə ra’gɨ kɨ to mbo tɔ.
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 Nya’gɨ kɨ majel kin pətɨ in me de’tɨ ə təli’ə nya kɨ to njen’tɨ.»
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Jeju in low’ə’tɨ non ningə aw dɔnangɨ’tɨ kɨ Tir. Aw ur me kəy’tɨ madɨ, ge kadɨ de’gɨ gəri go’ne el, nan lowə goto.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 Re inɓe kɨ Jeju re te ɓay par ə, dene madɨ kɨ ndil kɨ majel isɨ adɨ kon ngonn’o kɨ dene oo ta li’ə, ə anyi re osɨ nanga nja’a’tɨ.
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 In dene kɨ in Juwipɨ el, ɓe koj’o in Penesi, dɔnangɨ Siri’tɨ. Non kɨ dɔ Jeju’tɨ kadɨ tuwə ndil kɨ majel kɨ isɨ adɨ kon ngonn’o kin kɔ.
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Nan Jeju el’ə ene: «Inyə adɨ ngann’gɨ kɨ me kəy’tɨ sɔi asɨ’de ɓay ta. Tadɔ in go’tɨ el kadɨ de un nyakusɔ lə ngann’gɨ, ilə adɨ ngann busɨ’gɨ.»
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Ə dene kakin ilə’tɨ ene: «In rɔta’tɨ Burəɓe, nan k’in ə ngann busɨ’gɨ kɨ rai ginn tabilə’tɨ a sɔi bunə nya’gɨ kɨ tei ta ngann’gɨ’tɨ tosɨ nanga tɔ.»
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Ningə Jeju el’ə ene: «Takul ta kɨ te ta’i’tɨ kin, ɔtɨ aw ɓe lə’i, tadɔ ndil kɨ majel te me ngonn’i’tɨ kɨ dene kɔ nga.»
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Dene kakin təl aw ɓe ningə, ingə ngonn’ne, to dɔ tirə’tɨ kare, tadɔ ndil kɨ majel kakin te rɔ’a’tɨ kɔ.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Jeju in dɔnangɨ Tir, gangɨ Sidon, ningə ində dɔnangɨ Ɓebo’gɨ’tɨ kɨ Dɔgɨ gangɨ ɓay ta re te ta mann ba Galile’tɨ.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 De’gɨ rei kɨ dingəm kare kɨ mbi’ə boy, kɨ lo kelta ngan si’ə, rɔ Jeju’tɨ, dəji’ə kadɨ ində ji’ne dɔ’a’tɨ, kadɨ ingə lapiya.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Jeju ɔr’ɔ kɨ kar’a ba aw si’ə sanyi kɨ bulə de’gɨ. Lokɨ tulə ngann ji’ne’gɨ mbi njemonyi’tɨ ningə, tuw mann ta’ne ɔdɨ’n ndonn dingəm kakin.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Go’tɨ ningə, Jeju un kum’ne kɨ dɔran’tɨ, ilə kon puu, ə el ene: «Epata» (kɔr me ta kin nan: mbutɨ).
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Tanan’tɨ non par ə mbi dingəm kakin mbutɨ, ə ndonn’o tutɨ adɨ elta ar njay njay.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Jeju ndɔr mbi de’gɨ kɨ oyi nya kin kadɨ de el ta’a kete adɨ de kɨ rangɨ oo el. Lokɨ ndɔr mbi’de kɨ nja nan’tɨ nan’tɨ kadɨ de ɔr poy nya kin el ningə, kadibe ɓay ə de’gɨ ɔri poy nyara’a kɨ kete kete.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Nya ra Jeju ətɨ bulə de’gɨ ɓol ngayn adɨ eli eyina: «Nya ra’a’gɨ pətɨ majɨ: Ra nje’gɨ kɨ mbi’de boy adɨ oyi dɔ ta, ta ra mbiki’gɨ adɨ elita tɔ.»
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.