Marcos 7
Ta lǝ Luwǝ Kunmindɨ kɨ Sigɨ (GQR) vs NVT
1 Parisɨ’gɨ kɨ njendo ndukun’gɨ lə Luwə madɨ in Jerujalem’tɨ, kawinan dɔ Jeju’tɨ.
1 Certo dia, alguns fariseus e mestres da lei chegaram de Jerusalém para ver Jesus.
2 Oyi kadɨ njendo’gɨ li’ə kɨ kɨ madɨ’gɨ sɔi nya ji’de yoro um togi ji’de kigo row ragotɨ el.
2 Observaram que alguns de seus discípulos comiam sua refeição com as mãos impuras, ou seja, sem lavá-las.
3 Tokɨ rɔta’tɨ, Parisɨ’gɨ kɨ Juwipɨ’gɨ ba pətɨ, togɨ ji’de ə binəm taa sɔi nya, um sɔi nya kɨ ji’de kɨ yoro el. Adɨ in kində kum go nyajibəlɓe’tɨ lə kaw’de’gɨ.
3 (Pois todos os judeus, sobretudo os fariseus, não comem sem antes lavar cuidadosamente as mãos, como exige a tradição dos líderes religiosos.
4 Be tɔ ə, re təli sukɨ’tɨ ningə, a ndogi mann rɔ’de sukɨ sukɨ ɓay ta a sɔi nya. Awi kɨ nyajibəlɓe’gɨ kɨ rangɨ ngayn kɨ isɨ təli rɔ’de go’tɨ ɓay to togɨ nya kaynmann’gɨ kɨ ngo’gɨ kɨ ngoo ningə kasɨ, kɨ gorow ra’a’tɨ.
4 Quando chegam do mercado, não comem coisa alguma sem antes mergulhar as mãos em água. Essa é apenas uma das muitas tradições às quais se apegam, como a lavagem de copos, jarras e panelas. )
5 Parisɨ’gɨ kɨ njendo ndukun’gɨ lə Luwə dəji Jeju eyina: «Tadɔ ri ə njendo’gɨ lə’i təli rɔ’de go nya jibəlɓe’tɨ lə kaw’je’gɨ el wa? Ra bann ə togi ji’de el par ə sɔi nya kɨ ji’de kɨ yoro ba wa?»
5 Então os fariseus e mestres da lei lhe perguntaram: “Por que seus discípulos não seguem a tradição dos líderes religiosos? Eles comem sem antes realizar a cerimônia de lavar as mãos!”.
6 Jeju ilə’de’tɨ ene: «Ta kɨ Luwə el kɨ ta njekeltakita’ne’tɨ Ejay dɔ’se’tɨ in ta kɨ rɔta’tɨ. In njekədikum de’gɨ, tadɔ Luwə adɨ Ejay ndangɨ ene:
6 Jesus respondeu: “Hipócritas! Isaías tinha razão quando profetizou a seu respeito, pois escreveu: ‘Este povo me honra com os lábios, mas o coração está longe de mim.
7 Tɔjɨ kɨ isɨ uləi dɔ’m’tɨ, nda’a goto,
7 Sua adoração é uma farsa, pois ensinam doutrinas humanas como se fossem mandamentos de Deus’.
8 Jeju el’de ene: «Inyəi mbərkikində lə Luwə dow kare, ə in təli rɔ’se go nya jibəlɓe’tɨ lə de’gɨ yo.»
8 Vocês desprezam a lei de Deus e a substituem por sua própria tradição”.
9 Ningə, Jeju el ɓay ene: «To rɔ’se el kadɨ inyəi go mbərkikində lə Luwə kalangɨ ba kadɨ ngəmi go nyajibəlɓe lə’se!
9 Disse ainda: “Vocês se esquivam com habilidade da lei de Deus para se apegar à sua própria tradição.
10 Tadɔ, Mojɨ ene: “Ɔsɨ kurə baw’i kɨ kon’i.” Taa el ɓay ene: “De kɨ elta kɨ majel baw’ne eke kon’ne asɨ ta koy.”
10 Por exemplo, Moisés deu esta lei: ‘Honre seu pai e sua mãe’ e ‘Quem insultar seu pai ou sua mãe será executado’.
11 Nan ingɨ, eli eyina: “Re de madɨ el baw’ne eke kon’ne ene: ‹Nya majɨ’gɨ kɨ re m’a m’ɔsɨ’n kɔyi ə in kɔrban› (kɔr me’ə nan kadikare lə Luwə).”
11 Vocês, porém, ensinam que alguém pode dizer a seus pais: ‘Não posso ajudá-los. Jurei entregar como oferta a Deus aquilo que eu teria dado a vocês’.
12 In kin ɔjɨ kadɨ utɨ tarow kadɨ de madɨ ra nya ɔsɨ’n kɔy baw’ne eke kon’ne.
12 Com isso, desobrigam as pessoas de cuidarem dos pais,
13 Gonyi row tujɨ kɨ isɨ tuji ta lə Luwə kɨ nyajibəlɓe lə’se kin oyi! Nya kɨ isɨ ndoi de’gɨ kɨ kete kete. Ta nya’gɨ kɨ rangɨ kɨ toi be ngayn kɨ isɨ rai in non ɓay.»
13 anulando a palavra de Deus a fim de transmitir sua própria tradição. E esse é apenas um exemplo entre muitos outros”.
14 Go’tɨ ningə, Jeju ɓar bulə de’gɨ kɨ rɔ’ne’tɨ ɓay ə el’de ene: «Ingɨ pətɨ uri mbi’se majɨ kadɨ oyi dɔ ta lə’m, kadɨ gəri me’ə tɔ.»
14 Jesus chamou a multidão para perto de si e disse: “Ouçam, todos vocês, e procurem entender.
15 Nya madɨ kɨ in taga aw me de’tɨ kɨ a təl’ə nya kɨ to njen’tɨ goto. Nan nya kɨ in me de’tɨ te taga ə a təl’ə nya kɨ to njen’tɨ.
15 Não é o que entra no corpo que os contamina; vocês se contaminam com o que sai do coração.
16 [Re de madɨ aw kɨ mbi’ne kadɨ oo’n dɔ ta ningə, kadɨ oo.]
16 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça com atenção!”.
17 Lokɨ Jeju inyə bulə de’gɨ, ə təl aw me kəy’tɨ ningə, njendo’gɨ li’ə dəji’ə kadɨ ɔr’de ginn kujita kakin.
17 Então Jesus entrou numa casa para se afastar da multidão, e seus discípulos lhe perguntaram o que ele queria dizer com a parábola que havia acabado de contar.
18 Jeju el’de ene: «Adɨ inɓe’gɨ kaa gəri nya el tɔ wa? In gəri me ta kɨ m’ge kel kin el wa? Nya pətɨ kɨ in taga kɨ aw me de’tɨ, nya kare kɨ a təl’ə kɨ njen’tɨ goto.
18 “Vocês também ainda não entendem?”, perguntou. “Não percebem que a comida que entra no corpo não pode contaminá-los?
19 Tokɨ rɔta’tɨ, nya’gɨ kin pətɨ awi ngarme’ə’tɨ el, nan awi kanda’a’tɨ yo, ningə go’tɨ tei kɔ awi ɓe sin’tɨ. Ta lə Jeju kin tɔjɨ kadɨ nyakusɔ’gɨ pətɨ in kɨ kar njay.»
19 O alimento não vai para o coração, mas apenas passa pelo estômago e vai parar no esgoto.” (Ao dizer isso, declarou que todo tipo de comida é aceitável.)
20 Ningə Jeju el’de ɓay ene: «Nya kɨ te rɔ de’tɨ kɨ taga ə in nya kɨ nje təl de nya kɨ to njen’tɨ.
20 Em seguida, acrescentou: “Aquilo que vem de dentro é que os contamina.
21 In me de’tɨ kəy, in ngarme de’tɨ ə, mərta’gɨ kɨ majel sii tei’tɨ, kɨ kaya kɨ ra, kɨ ɓogɨ, kɨ tɔl nan,
21 Pois, de dentro, do coração da pessoa, vêm maus pensamentos, imoralidade sexual, roubo, homicídio,
22 kɨ kuwə marum, kɨ ra kumnda nya, kɨ mendul, kɨ kədinan, kɨ nyara kɨ gorow’ə’tɨ el, kɨ kɔjirɔ, taa kulə ra’gɨ kɨ to mbo tɔ.
22 adultério, cobiça, perversidade, engano, paixões carnais, inveja, calúnias, orgulho e insensatez.
23 Nya’gɨ kɨ majel kin pətɨ in me de’tɨ ə təli’ə nya kɨ to njen’tɨ.»
23 Todas essas coisas desprezíveis vêm de dentro; são elas que os contaminam”.
24 Jeju in low’ə’tɨ non ningə aw dɔnangɨ’tɨ kɨ Tir. Aw ur me kəy’tɨ madɨ, ge kadɨ de’gɨ gəri go’ne el, nan lowə goto.
24 Então Jesus deixou a Galileia e se dirigiu para o norte, para a região de Tiro. Não queria que ninguém soubesse onde ele estava hospedado, mas não foi possível manter segredo.
25 Re inɓe kɨ Jeju re te ɓay par ə, dene madɨ kɨ ndil kɨ majel isɨ adɨ kon ngonn’o kɨ dene oo ta li’ə, ə anyi re osɨ nanga nja’a’tɨ.
25 De imediato, uma mulher que tinha ouvido falar dele veio e caiu a seus pés. A filha dela estava possuída por um espírito impuro,
26 In dene kɨ in Juwipɨ el, ɓe koj’o in Penesi, dɔnangɨ Siri’tɨ. Non kɨ dɔ Jeju’tɨ kadɨ tuwə ndil kɨ majel kɨ isɨ adɨ kon ngonn’o kin kɔ.
26 e ela implorou que ele expulsasse o demônio que estava na menina. Sendo ela grega, nascida na região da Fenícia, na Síria,
27 Nan Jeju el’ə ene: «Inyə adɨ ngann’gɨ kɨ me kəy’tɨ sɔi asɨ’de ɓay ta. Tadɔ in go’tɨ el kadɨ de un nyakusɔ lə ngann’gɨ, ilə adɨ ngann busɨ’gɨ.»
27 Jesus lhe disse: “Primeiro devem-se alimentar os filhos. Não é certo tirar comida das crianças e jogá-la aos cachorros”.
28 Ə dene kakin ilə’tɨ ene: «In rɔta’tɨ Burəɓe, nan k’in ə ngann busɨ’gɨ kɨ rai ginn tabilə’tɨ a sɔi bunə nya’gɨ kɨ tei ta ngann’gɨ’tɨ tosɨ nanga tɔ.»
28 “Senhor, é verdade”, disse a mulher. “No entanto, até os cachorros, debaixo da mesa, comem as migalhas dos pratos dos filhos.”
29 Ningə Jeju el’ə ene: «Takul ta kɨ te ta’i’tɨ kin, ɔtɨ aw ɓe lə’i, tadɔ ndil kɨ majel te me ngonn’i’tɨ kɨ dene kɔ nga.»
29 “Boa resposta!”, disse Jesus. “Vá para casa, pois o demônio já deixou sua filha.”
30 Dene kakin təl aw ɓe ningə, ingə ngonn’ne, to dɔ tirə’tɨ kare, tadɔ ndil kɨ majel kakin te rɔ’a’tɨ kɔ.
30 E, quando ela chegou à sua casa, sua filha estava deitada na cama, e o demônio a havia deixado.
31 Jeju in dɔnangɨ Tir, gangɨ Sidon, ningə ində dɔnangɨ Ɓebo’gɨ’tɨ kɨ Dɔgɨ gangɨ ɓay ta re te ta mann ba Galile’tɨ.
31 Jesus saiu de Tiro e subiu para Sidom antes de voltar ao mar da Galileia e à região das Dez Cidades.
32 De’gɨ rei kɨ dingəm kare kɨ mbi’ə boy, kɨ lo kelta ngan si’ə, rɔ Jeju’tɨ, dəji’ə kadɨ ində ji’ne dɔ’a’tɨ, kadɨ ingə lapiya.
32 Algumas pessoas lhe trouxeram um homem surdo e com dificuldade de fala, e lhe pediram que pusesse as mãos sobre ele e o curasse.
33 Jeju ɔr’ɔ kɨ kar’a ba aw si’ə sanyi kɨ bulə de’gɨ. Lokɨ tulə ngann ji’ne’gɨ mbi njemonyi’tɨ ningə, tuw mann ta’ne ɔdɨ’n ndonn dingəm kakin.
33 Jesus o afastou da multidão para ficar a sós com ele. Pôs os dedos nos ouvidos do homem e, em seguida, cuspiu nos dedos e tocou a língua dele.
34 Go’tɨ ningə, Jeju un kum’ne kɨ dɔran’tɨ, ilə kon puu, ə el ene: «Epata» (kɔr me ta kin nan: mbutɨ).
34 Olhando para o céu, suspirou e disse: “ Efatá! ”, que significa “Abra-se!”.
35 Tanan’tɨ non par ə mbi dingəm kakin mbutɨ, ə ndonn’o tutɨ adɨ elta ar njay njay.
35 No mesmo instante, o homem passou a ouvir perfeitamente; sua língua ficou livre, e ele começou a falar com clareza.
36 Jeju ndɔr mbi de’gɨ kɨ oyi nya kin kadɨ de el ta’a kete adɨ de kɨ rangɨ oo el. Lokɨ ndɔr mbi’de kɨ nja nan’tɨ nan’tɨ kadɨ de ɔr poy nya kin el ningə, kadibe ɓay ə de’gɨ ɔri poy nyara’a kɨ kete kete.
36 Jesus ordenou à multidão que não contasse a ninguém, mas, quanto mais ele os proibia, mais divulgavam o que havia acontecido.
37 Nya ra Jeju ətɨ bulə de’gɨ ɓol ngayn adɨ eli eyina: «Nya ra’a’gɨ pətɨ majɨ: Ra nje’gɨ kɨ mbi’de boy adɨ oyi dɔ ta, ta ra mbiki’gɨ adɨ elita tɔ.»
37 Estavam muito admirados e diziam repetidamente: “Tudo que ele faz é maravilhoso! Ele até faz o surdo ouvir e o mudo falar!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.