Marcos 5

Ta lǝ Luwǝ Kunmindɨ kɨ Sigɨ (GQR) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jeju in kɨ njendo’gɨ lə’ne tei gidɨ ba’tɨ, dɔnangɨ’tɨ lə de’gɨ kɨ Gerasa’tɨ.
1 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
2 Lokɨ Jeju in me to’tɨ ur nanga ningə, tanan’tɨ non, de madɨ kare kɨ aw kɨ ndil kɨ majel rɔ’ne’tɨ, te dɔɓadɨ’gɨ’tɨ re ingə’ə.
2 Assim que Jesus saiu do barco, foi encontrar-se com ele um homem que estava dominado por um espírito mau.
3 De kakin ra ɓe dɔɓadɨ’gɨ’tɨ. Re in kɨ kulə gindɨ kaa, de kare kɨ asɨ dɔ’a lokatɨ goto.
3 O homem vinha do cemitério, onde estava morando. Ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo usando correntes.
4 Dɔi’ə kɨ kulə gindɨ nja banyi banyi, ta ləi kangila gindɨ nja’a’tɨ tɔ. Nan gangɨ kulə gindɨ riw riw ta, tətɨ gindɨ nɔsɨ nɔsɨ tɔ. De kɨ asɨ kuwə ginn tɔgɨ’ne’tɨ goto.
4 Muitas vezes já tinham amarrado as suas mãos e os seus pés com correntes de ferro, mas ele quebrava tudo, e ninguém conseguia dominá-lo.
5 Dɔkagilo’gɨ pətɨ, kondɔ’tɨ kɨ kada, lo njiyə in dɔɓadɨ’gɨ’tɨ kɨ dann mbal’gɨ’tɨ kɨ wuyi kɨ kur ta’ne’tɨ. Ningə tujə rɔ’ne gangɨ batɨ batɨ kɨ gajɨ mbal’gɨ.
5 Passava os dias e as noites nos montes e entre os túmulos, gritando e se ferindo de propósito com pedras.
6 Lokɨ oo Jeju sanyi nu ɓay ningə, anyi kɨ ngodɨ re ɔsɨ məkəsi’ne nanga non’a’tɨ.
6 Ele viu Jesus de longe, correu, caiu de joelhos diante dele
7 Ningə ur kɔl kɨ tɔgɨ’ne ngayn ene: «Jeju kɨ Ngonn lə Luwə kɨ Nje kisɨ dɔ nya’gɨ’tɨ pətɨ, ri ə ge rɔ’m wa? Nja’i ba! me tɔ Luwə’tɨ, adɨ’m kon el!»
7 e gritou: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Em nome de Deus eu peço: não me castigue!
8 El ta kin be tadɔ ta kɨ Jeju el’ə ene: «In ndil kɨ majel, te kɔ rɔ dingəm’tɨ kin.»
8 Ele disse isso porque Jesus havia mandado: “Espírito mau, saia desse homem!”
9 Jeju dəj’ə ene: «Tɔ’i nan nan?» In təl el’ə ene: «Tɔ’m nan “bulə njerɔ’gɨ”, tadɔ jɨ banyi ngayn.»
9 Jesus perguntou: Ele respondeu: — O meu nome é Multidão, porque somos muitos.
10 Non kɨ dɔ Jeju’tɨ kɨ nja nan’tɨ nan’tɨ kadɨ tuwə’de kɔ me ɓe’tɨ kin el.
10 E pedia com muita insistência a Jesus que não expulsasse os espíritos maus para fora daquela região.
11 Dɔkagilo’ə’tɨ kin, bulə kɔsongɨ’gɨ ngayn ra sɔi nya kadɨ mbal’tɨ non.
11 Acontece que num morro perto dali havia muitos porcos comendo.
12 Ndil’gɨ kɨ majel nonyi dɔ Jeju’tɨ eli’ə eyina: «Tuwə’je adɨ j’aw dann kɔsongɨ’gɨ’tɨ kam, j’ur me de’tɨ.»
12 Os espíritos pediram a Jesus com insistência: — Nos mande ficar naqueles porcos; nos deixe entrar neles!
13 Jeju ndigɨ se’de dɔ’tɨ, adɨ tei me dingəm’tɨ kakin, ə awi uri me kɔsongɨ’gɨ’tɨ. Tanan’tɨ non, bulə kɔsongɨ’gɨ kɨ asi dər joo kare, ɓingəi nan kadɨ mbal’tɨ taa, tosi me ba’tɨ, adɨ anyinan mann oyi.
13 Ele deixou, e os espíritos saíram do homem e entraram nos porcos. E estes, que eram quase dois mil, se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
14 Njengəm kɔsongɨ’gɨ anyinan awi me ɓebo’tɨ, kɨ me ndɔɔ’gɨ, ɔri poy nya kɨ ra nya de’gɨ, adɨ de’gɨ awi kadɨ n’oyi nya kɨ ra nya kakin.
14 Os homens que estavam tomando conta dos porcos fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos campos. Muita gente foi ver o que havia acontecido.
15 Lokɨ de’gɨ kakin rei tei rɔ Jeju’tɨ ningə, oy dingəm kɨ aw kɨ ndil’gɨ kɨ majel kakin isɨ rɔ’a’tɨ. Oyi’ə kadɨ isɨ kɨ hangal kɨ majɨ, taa isɨ kɨ ku rɔ’ne’tɨ tɔ. Nya’gɨ kin ra adɨ ɓol ra’de ngayn.
15 Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem que antes estava dominado por demônios; e ficaram espantados porque ele estava sentado, vestido e no seu perfeito juízo.
16 Ningə de’gɨ kɨ awi lo nya’gɨ’tɨ kɨ Jeju ra, ɔri madɨ de’gɨ poy nya kɨ te dɔ dingəm’tɨ kɨ aw kɨ ndil’gɨ kɨ majel, kɨ nya kɨ te dɔ kɔsongɨ’gɨ’tɨ.
16 Os que tinham visto tudo aquilo lhes contaram o que havia acontecido com o homem e com os porcos.
17 Be ə, uləi ngirə kadɨ nonyi dɔ Jeju eyina: «Nja’i ba, inyə dɔnangɨ lə’je, ə aw.»
17 Então começaram a pedir com insistência a Jesus que saísse da terra deles.
18 Dɔkagilo’tɨ kɨ Jeju ra ala me to’tɨ gogɨ ningə, dingəm kɨ Jeju tuwə ndil’gɨ kɨ majel me’ə’tɨ kakin dəj’ə kadɨ n’aw si’ə.
18 Quando ele estava entrando no barco, o homem curado pediu com insistência: — Me deixe ir com o senhor!
19 Nan Jeju ɔdɨ el, ə el’ə ene: «Ɔtɨ aw ɓe dann noj’i’gɨ’tɨ, ɔr’de poy nya kɨ Burəɓe ra sə’i kɨ koo kumtondoo kɨ ətɨ ɓol kɨ ɔjɨ dɔ’i’tɨ kin.»
19 Mas Jesus não deixou e disse:
20 In be ə, dingəm kakin ɔtɨ aw dɔnangɨ Ɓebo’gɨ’tɨ kɨ Dɔgɨ, ɔr poy nya’gɨ kɨ Jeju ra si’ə. De’gɨ pətɨ kɨ oyi ta kin, ətɨ’de ɓol.
20 Então ele foi embora e contava, na região das Dez Cidades , o que Jesus tinha feito por ele. E todos ficavam admirados.
21 Lokɨ Jeju təl aw gidə ba’tɨ kɨ to ningə, bulə de’gɨ ngayn kawinan rɔ’a’tɨ kadɨ ba’tɨ.
21 Jesus voltou para o lado oeste do lago, e muitas pessoas foram se encontrar com ele na praia.
22 Ningə dingəm kare kɨ dann njekundɔ kəykawnan’tɨ lə Juwipɨ’gɨ kɨ, tɔ’a nan Jayrusɨ re. Lokɨ oo Jeju ningə, osɨ nanga nja’a’tɨ,
22 Um homem chamado Jairo, chefe da sinagoga , foi e se jogou aos pés de Jesus,
23 non dɔ’a’tɨ kɨ tɔgɨ’ne ene: «Ngonn’m kɨ dene kɨ du isɨ oy. Nja’i ba kadɨ aw ində ji’i dɔ’a’tɨ adɨ ingə kajɨ, ə oy el.»
23 pedindo com muita insistência: — A minha filha está morrendo! Venha comigo e ponha as mãos sobre ela para que sare e viva!
24 Jeju ɔtɨ aw si’ə, ningə bulə de’gɨ ngayn njiyəi go’ə’tɨ, mborei’ə kɨ yo ge kɨ ne ge.
24 E Jesus foi com ele. Uma grande multidão foi junto e o apertava de todos os lados.
25 Dene kare kɨ monyi mosɨ ad’a kon ɓal dɔgɨ gidə in joo in dann bulə de’gɨ’tɨ non.
25 Chegou ali uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia.
26 Monyi kin ad’a kon ngayn, adɨ anyi ngodɨ ngayn tɔ go de’gɨ’tɨ kɨ njera de’gɨ monyi, nan tujɨ nyakingə lə’ne dɔ’tɨ kɔ kare, ningə ingə kon ji’de’tɨ to kingə yo. Monyi aw kɨ kete kete to kaw par, nya kɨ to sotɨ goto.
26 Havia gastado tudo o que tinha, tratando-se com muitos médicos. Estes a fizeram sofrer muito; mas, em vez de melhorar, ela havia piorado cada vez mais.
27 Dene kakin oo ta lə Jeju. Be ə, dann bulə de’gɨ’tɨ, re kɨ row kɨ gidɨ Jeju’tɨ, ɔdɨ ta ku li’ə.
27 Ela havia escutado falar de Jesus; então entrou no meio da multidão e, chegando por trás dele, tocou na sua capa ,
28 Tadɔ el me’ne’tɨ ene: «Kin ə re ku li’ə par ə m’ɔdɨ ə rɔ’m a ingə lapiya.»
28 pois pensava assim: “Se eu apenas tocar na capa dele, ficarei curada.”
29 Ningə tanan’tɨ non par ə ginn mosɨ li’ə gangɨ, adɨ gər me darɔ’ne’tɨ tokɨ darɔ’ne ingə lapiya nga.
29 Logo o sangue parou de escorrer, e ela teve certeza de que estava curada.
30 Low’ə’tɨ non, Jeju gər me hangal’ne’tɨ tokɨ tɔgɨ te rɔ’ne’tɨ. Be ə, təl kum’ne gogɨ dann bulə de’gɨ’tɨ, dəjɨ’de ene: «Nan ə ɔdɨ ta ku lə’m wa?»
30 No mesmo instante Jesus sentiu que dele havia saído poder. Então virou-se no meio da multidão e perguntou:
31 Ə Njendo’gɨ li’ə eli’ə eyina: «Inɓe in gər majɨ kadɨ bulə de’gɨ mborei nu kɨ yo ge kɨ ne ge, ə in təl dəjɨ ene: “Nan ɔdɨ’m ɓay wa?”»
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo como esta gente o está apertando de todos os lados e ainda pergunta isso?
32 Nan Jeju nanyi kɨ lo gon lo’tɨ gugɨ gidɨ’ne kadɨ n’oo dene inɓe kɨ ra nya kin.
32 Mas Jesus ficou olhando em volta para ver quem tinha feito aquilo.
33 Ɓol ra dene kakin ngayn, adɨ dadɨ par par, tadɔ gər nya kɨ ra’a me rɔ’a’tɨ. Be ə, re osɨ nanga nja Jeju’tɨ, el’ə ta’gɨ kɨ rɔta’tɨ pətɨ kɨ to me’ə’tɨ.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe havia acontecido, atirou-se aos pés dele, tremendo de medo, e contou tudo.
34 Nan Jeju el’ə ene: «Ngonn’m, kunme lə’i aj’i. Aw kɨ lapiya, ə kadɨ ingə lapiya dɔ monyi’tɨ lə’i.»
34 E Jesus disse:
35 Lokɨ Jeju ra elta ba ɓay ningə, de’gɨ madɨ in me kəy’tɨ lə Jayrusɨ, kɨ in kɨ njekundɔ kəykawnan lə Juwipɨ’gɨ, rei eli Jayrusɨ eyina: «Ngonn’i oy, in ndɔjɨ Njendo, el nga.»
35 Jesus ainda estava falando, quando chegaram alguns empregados da casa de Jairo e disseram: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
36 Lokɨ Jeju oo ta kel’de be ningə, usə dɔ’tɨ el, ə elta kɨ njekundɔ kəykawnan lə Juwipɨ’gɨ ene: «Adɨ ɓol rai el, un me’i par!»
36 Mas Jesus não se importou com a notícia e disse a Jairo:
37 Jeju ɔgɨ kadɨ de’gɨ dani’ə, nan inyə Piyər num, Jakɨ num, Jan kɨ ngonnkon Jakɨ num par ə adɨ dani’ə.
37 Jesus deixou que fossem com ele Pedro e os irmãos Tiago e João, e ninguém mais.
38 Lokɨ rei tei ɓe lə njekundɔ kəykawnan lə Juwipɨ’gɨ ningə, Jeju oo de’gɨ kɨ isɨ singəi səkitə, isɨ nonyi ge uri wuyi ge.
38 Quando entraram na casa de Jairo, Jesus encontrou ali uma confusão geral, com todos chorando alto e gritando.
39 Jeju ur me kəy’tɨ ningə, el’de ene: «Ra bann ə de’gɨ singəi dɔnan’tɨ səkitə kɨ non be wa? Ngonn oy el, nan to ɓi kare.»
39 Então ele disse:
40 De’gɨ kogi dɔ Jeju’tɨ, soki’ə’n’ə. Be ə, Jeju adɨ de’gɨ pətɨ tei taga, ningə baw ngonn num, kon ngonn num, njendo’gɨ li’ə kɨ dani’ə num par ə ai si’ə me kəy’tɨ kɨ ngonn to’tɨ.
40 Então eles começaram a caçoar dele. Mas Jesus mandou que todos saíssem e, junto com os três discípulos e os pais da menina, entrou no quarto onde ela estava.
41 Jeju uwə ji ngonn, el’ə ene: «Talita kumi!» Adɨ kɔr me’ə nan: «ngonn kɨ dene, m’el’i m’ene, ində taa!»
41 Pegou-a pela mão e disse:
42 Tanan’tɨ non, ngonn kɨ dene ində taa, njiyə, tadɔ ɓal’a in dɔgɨ gidə in joo. Nya kɨ Jeju ra kin ətɨ de’gɨ ɓol kɨ dum.
42 No mesmo instante, a menina, que tinha doze anos, levantou-se e começou a andar. E todos ficaram muito admirados.
43 Lo kin’tɨ, Jeju ndəjɨ’de kadɨ elita nya kɨ ra nya kin de madɨ el. Ningə, el’de kadɨ uni nyakusɔ adɨ ngonn kɨ dene kakin sɔ.
43 Então Jesus ordenou que de jeito nenhum espalhassem a notícia dessa cura. E mandou que dessem comida à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.