Marcos 1
Ta lǝ Luwǝ Kunmindɨ kɨ Sigɨ (GQR) vs BKJ
1 Poyta kɨ majɨ kɨ ɔjidɔ Jeju Kirisitɨ, kɨ Ngonn lə Luwə, ə kulə ngirə to kin.
1 O princípio do evangelho de Jesus Cristo, o Filho de Deus,
2 Ndangi me makitu’tɨ lə njekeltakita Luwə’tɨ, Ejay, eyina:
2 como está escrito nos profetas: Eis que eu envio o meu mensageiro diante de tua face, que preparará o teu caminho diante de ti.
3 Ndu de madɨ ɓar diləlo’tɨ ene:
3 A voz de um que clama no deserto: Preparai o caminho do Senhor, endireitai as suas veredas.
4 Jan Batisɨ te diləlo’tɨ, el de’gɨ ene: «Inyəi gorow njiyə’se’gɨ kɨ majel kɔ, adɨ rai’se batəm, kadɨ Luwə inyə’n go majel’gɨ lə’se kɔ.»
4 João batizava no deserto, e pregava o batismo de arrependimento para remissão dos pecados.
5 De’gɨ pətɨ kɨ dɔnangɨ Jude’tɨ kɨ ɓebo Jerujalem’tɨ, rei rɔ Jan’tɨ, tɔrindu’de dɔ majel’gɨ’tɨ lə’de, adɨ Jan ra’de batəm me ba Jurden’tɨ.
5 E iam ter com ele toda a terra da Judeia, e os de Jerusalém, e todos eram batizados por ele no rio Jordão, confessando os seus pecados.
6 Ku kɨ Jan ulə rɔ’ne’tɨ, in kɨ ra kɨ bin jambal, ningə dɔ me’ne kɨ ndar tɔ. Nyakusɔ’a in giwiri’gɨ kɨ təjɨ.
6 E João vestia-se com pelos de camelo, e com um cinto de pele em torno de sua cintura, e ele comia locustas e mel silvestre;
7 Jan el bulə de’gɨ ene: «De madɨ kɨ nje tɔgɨ kɨ ətɨ ɓol, kɨ utə’m sanyi, a re go’m’tɨ non. In de kɨ kulə sa li’ə kaa m’asɨ kulə dɔ’m bo m’tutɨ el.
7 e pregava, dizendo: Após mim vem um que é mais poderoso do que eu, de quem não sou digno de, inclinando-me, desatar a correia das sandálias.
8 M’in, m’ra’se batəm me mann’tɨ, nan in a ra’se batəm, me Ndil Luwə’tɨ.»
8 Eu, em verdade, tenho-vos batizado com água; mas ele vos batizará com o Espírito Santo.
9 Dɔkagilo’ə’tɨ kin, Jeju in Najaretɨ’tɨ, kɨ in ngonn ɓekon kɨ Galile’tɨ, re adɨ Jan ra’a batəm, me ba Jurden’tɨ.
9 E aconteceu naqueles dias que veio Jesus de Nazaré da Galileia, e foi batizado por João no Jordão.
10 Lokɨ Jeju isɨ te me mann’tɨ, oo dɔran til, ningə oo Ndil Luwə, risɨ to dər dum be re isɨ dɔ’a’tɨ.
10 E imediatamente, saindo da água, ele viu os céus abertos, e o Espírito como pomba descendo sobre ele;
11 Ningə, ndu ta madɨ te dɔran’tɨ, ene: «In Ngonn’m, m’ndig’ə, kɨ in nya rɔnel lə’m kibo ngayn.»
11 e ali veio uma voz do céu, dizendo: Tu és o meu Filho amado em quem eu me comprazo.
12 Kalangɨ ba go’tɨ, Ndil Luwə ɔsɨ Jeju aw si’ə diləlo’tɨ.
12 E imediatamente o Espírito o conduziu para o deserto.
13 Jeju ra ndɔ dɔsɔ diləlo’tɨ. *Satan re rɔ’a’tɨ, nan’a. Jeju in nan’tɨ kɨ da’gɨ kɨ mu, malayka’gɨ rai si’ə.
13 E ele esteve ali no deserto quarenta dias, tentado por Satanás; e estava entre as feras, e os anjos o serviam.
14 Go kuwə’tɨ kɨ uwəi Jan dangay’tɨ, Jeju aw Galile’tɨ, iləmbər Poyta kɨ majɨ lə Luwə ene:
14 Ora, depois que João foi colocado na prisão, veio Jesus para a Galileia, pregando o evangelho do reino de Deus,
15 «Dɔkagilo kɨ Luwə ɔjɨ kaa re nga, ningə Konɓe lə Luwə kaa, in ndəkba rɔ’se’tɨ tɔ. Inyəi gorow njiyə’se’gɨ kɨ majel kɔ, ə uni me’se adi Poyta kɨ majɨ.»
15 e dizendo: O tempo está cumprido, e o reino de Deus está próximo. Arrependei-vos, e crede no evangelho.
16 Ndɔ kare, Jeju a dər kadɨ babo’tɨ kɨ Galile ningə, oo Simon in kɨ ngonnkon’ne Andire kɨ in njekuwə kanjɨ’gɨ, ra iləi bandɨ me mann’tɨ.
16 E, andando junto do mar da Galileia, ele viu Simão e André, seu irmão, os quais lançavam a rede ao mar, pois eles eram pescadores.
17 Jeju el’de ene: «Rei go’m’tɨ adɨ m’ndo’se, kadɨ in təli nje sangɨ de’gɨ adɨ m’in kadɨ ingəi kajɨ.»
17 E Jesus lhes disse: Vinde após mim, e eu farei que vos torneis pescadores de homens.
18 Kalangɨ ba, inyəi bandɨ’gɨ lə’de, ə awi uni go’ə.
18 E, imediatamente, eles abandonaram as suas redes, e o seguiram.
19 Jeju ɔtɨ nden kete ningə, oo Jakɨ in kɨ Jan kɨ in ngann lə Jebede, sii me to’tɨ, isɨ rai go bandɨ’gɨ lə’de.
19 E ele, indo um pouco adiante, viu Tiago, filho de Zebedeu, e João, seu irmão, que também estavam no barco consertando as suas redes.
20 Kalangɨ ba, Jeju ɓar’de, ningə inyəi baw’de Jebede kɨ nje ra si’ə kulə’gɨ, me to’tɨ, ə ai kɨ Jeju.
20 E imediatamente ele os chamou; e eles deixando o seu pai Zebedeu no barco com os servos assalariados, o seguiram.
21 Jeju in kɨ njendo’gɨ lə’ne awi Kapernayim’tɨ. Jeju ur kəykawnan’tɨ lə *Juwipɨ’gɨ kɨ ndɔ kɔrkon lə’de, ningə ulə ngirə ndo nya.
21 E eles entraram em Cafarnaum, e imediatamente no dia do shabat entrou na sinagoga, e ensinava.
22 Nyando li’ə, ətɨ de’gɨ kɨ isɨ oyi dɔ’a ɓol kɨ dum, tadɔ ndo nya kɨ tɔgɨ kɨ ingə rɔ Luwə’tɨ, um ndo nya to njendo ndukun’gɨ lə Luwə el.
22 E eles admiravam-se da sua doutrina, pois ele os ensinava como tendo autoridade, e não como os escribas.
23 Ningə, de madɨ kare kɨ ndil kɨ majel ra’a, isɨ me kəykawnan’tɨ lə Juwipɨ’gɨ non, non kɨ ndu’ne kibo ene:
23 E ali estava na sinagoga deles um homem com um espírito imundo; e ele gritava,
24 «Jeju kɨ Najaretɨ, ri ə, ge rɔ’je’tɨ wa? In re kadɨ tujɨ’je wa? M’gər’i majɨ: in kɨ Kar njay lə Luwə.»
24 dizendo: Deixe-nos sozinhos; o que temos nós contigo, Jesus de Nazaré? Vieste destruir-nos? Eu sei quem tu és: o Santo de Deus.
25 Jeju ndangɨ ndil kɨ majel kɨ tɔgɨ’ne ene: «Utɨ ta’i, ə in te kɔ rɔ dingəm’tɨ kam.»
25 Mas Jesus o repreendeu, dizendo: Cala-te, e sai dele.
26 Lo kin’tɨ, ndil kɨ majel, ndajɨ dingəm rururu, kɨ tɔgɨ’ne, ningə te rɔ’a’tɨ kɨ non ta’ne’tɨ.
26 Então o espírito imundo, convulsionando-o, e gritando em alta voz, saiu dele.
27 Nya kin ətɨ de’gɨ ɓol, adɨ dəji nan ta dann’de’tɨ eyina: «Ri ə ra nya be wa? Oyi nyando kɨ sigɨ, kɨ aw kɨ tɔgɨ’ne ngayn kin! Ningə, ndil’gɨ kɨ majel kaa, ulə’de ginn tɔgɨ’ne’tɨ, adɨ təli rɔ’de go ndu’ə’tɨ ɓay tɔ.»
27 E eles todos se espantaram, de tal modo que questionavam entre si, dizendo: Que coisa é esta? Que nova doutrina é esta? Porque com autoridade ordena aos espíritos imundos, e eles lhe obedecem.
28 In be ə, de’gɨ sananyinan kɨ tɔɓar lə Jeju, dɔnangɨ kɨ Galile’tɨ kalangɨ ba.
28 E imediatamente sua fama se espalhou por toda a região ao redor da Galileia.
29 Lokɨ tei kəykawnan’tɨ lə Juwipɨ’gɨ kakin ningə, Jeju in kɨ Jakɨ kɨ Jan num, awi me kəy’tɨ lə Simon in kɨ Andire.
29 E, em seguida, saindo eles da sinagoga, entraram na casa de Simão e André, com Tiago e João.
30 Məm Simon kɨ dene, rɔ’a on por rigɨ rigɨ adɨ to nanga. Be ə, lokɨ Jeju ur me kəy’tɨ ningə, kalangɨ ba, eli’ə ta rɔto li’ə.
30 Mas a mãe da esposa de Simão estava deitada doente com febre, e logo lhe falaram a respeito dela.
31 Jeju re rɔ’a’tɨ, uwə ji’ə, un’ə kɨ taa, ningə, rɔ’a kɨ kete tingə ngayn kakin, təl sɔl, adɨ ingə lapiya nga. Go’tɨ, ra nyakusɔ adɨ’de.
31 E ele veio, tomou-a pela mão, e levantou-a; e imediatamente a febre a deixou, e ela os serviu.
32 Lokɨ lo sɔl, go kadɨ kur’tɨ, de’gɨ rei kɨ njemonyi’gɨ kɨ de’gɨ pətɨ kɨ ndil’gɨ kɨ majel, rai’de, rɔ Jeju’tɨ.
32 E, quando o sol se pôs, trouxeram-lhe todos os que estavam enfermos, e os possuídos com demônios.
33 De’gɨ pətɨ kɨ me ɓebo’tɨ kawinan kɨ takəy’tɨ, takəy’tɨ.
33 E toda a cidade estava reunida à porta.
34 Jeju adɨ lapiya de’gɨ ngayn kɨ monyi kɨ dangɨ dangɨ ra’de, ta tuwə ndil’gɨ kɨ majel ngayn dɔ’de’tɨ kɔ tɔ. Ningə, adɨ tarow, ndil’gɨ kɨ majel kadɨ eli ta’a el, tadɔ gəri’ə ɓətɨ.
34 E ele curou muitos que estavam enfermos de diversas enfermidades, e expulsou muitos demônios; mas não permitia que os demônios falassem, porque eles o conheciam.
35 Taginnlo’tɨ, lokɨ lo tujə el ɓay, Jeju ində taa, te me kəy’tɨ aw diləlo’tɨ, ningə low’ə’tɨ non, ulə ngirə kelta kɨ Baw’ne.
35 E, de madrugada, levantando-se muito antes de o dia clarear, ele saiu e foi a um lugar deserto, e ali orava.
36 Simon in kɨ ndəgɨ de’gɨ kɨ in si’ə, awi sangi Jeju.
36 E seguiram-no Simão e os que com ele estavam.
37 Lokɨ ingəi’ə ningə, eli’ə eyina: «De’gɨ pətɨ ra sangi nu».
37 E, ao encontrá-lo, disseram-lhe: Todos os homens procuram por ti.
38 Jeju el’de ene: «Adɨ j’awi ngann ɓe’gɨ’tɨ, kɨ kadɨ’tɨ kin nga, tadɔ, majɨ kadɨ m’iləmbər Poyta kɨ majɨ nu tɔ. Tadɔ, m’re kadɨ m’ra kulə kin.»
38 E ele lhes disse: Vamos às aldeias vizinhas, para que eu possa pregar ali também; porque para isso é que eu vim.
39 In be ə, Jeju njiyə dɔnangɨ Galile’tɨ ba pətɨ, ndo ta me kəykawnan’gɨ’tɨ lə Juwipɨ’gɨ, ningə tuwə ndil’gɨ kɨ majel tɔ.
39 E ele pregava nas sinagogas deles, por toda a Galileia, e expulsava os demônios.
40 Njebanjɨ ɔtɨ re rɔ Jeju’tɨ, ɔsɨ məkəsi’ne nanga non’a’tɨ, ningə non dɔ’a’tɨ ene: «Re in ndigɨ ə, asɨ kadɨ banjɨ lə’m ur adɨ rɔ’m ar njay.»
40 E vindo a ele um leproso, suplicava-lhe, ajoelhando-se diante dele, lhe dizendo: Se tu quiseres, podes purificar-me.
41 Jeju oo kumtondoo li’ə, adɨ ulə ji’ne ɔdɨ’n’ə, ningə, el’ə ene: «M’ndigɨ, ə kadɨ banjɨ lə’i ur adɨ rɔ’i ar njay.»
41 E Jesus, movido com compaixão, estendeu sua mão, e tocou-o, e disse-lhe: Eu quero, seja purificado.
42 Tanan’tɨ non banjɨ li’ə ur, adɨ rɔ’a ar njay.
42 E, tendo ele dito isto, imediatamente a lepra saiu dele, e ele foi purificado.
43 Ningə kete ɓay ta kadɨ Jeju inyə’ə adɨ aw, ndəj’ə kɨ tɔgɨ’ne ngayn,
43 E, advertindo-lhe severamente, logo o despediu,
44 ə el’ə ene: «Ononyi kadɨ el ta’a de madɨ, ə aw ɔjɨ rɔ’i njekujənyamosɨ kadikare, ningə adɨ nya kar rɔ njay tokɨ ndukun lə *Mojɨ dəjɨ’n. Ra be kadɨ gəri tokɨ banjɨ lə’i ur adɨ ingə lapiya.»
44 dizendo-lhe: Olha, nada digas a nenhum homem; mas vai pelo teu caminho, e mostra-te ao sacerdote e oferece pela tua purificação as coisas que Moisés determinou, para lhes servir de testemunho.
45 Nan lokɨ dingəm kakin ɔtɨ aw ningə, iləmbər dɔ nya’tɨ kɨ Jeju ra si’ə kin, adɨ de’gɨ pətɨ oyi. Nya kin ra adɨ Jeju asɨ kadɨ ur me ɓebo’tɨ kɨ rangɨ, takum de’gɨ’tɨ jaja el nga. Be ə, isɨ gidɨ ɓe’tɨ, diləlo’tɨ, ningə de’gɨ in kɨ lo’gɨ kɨ dangɨ dangɨ, rei rɔ’a’tɨ.
45 Mas ele, saindo dali, começou a proclamar muitas coisas, e divulgar o assunto, de modo que Jesus já não podia entrar publicamente na cidade, mas permanecia fora, em lugares desertos; e vinham até ele de todas as partes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.