Marcos 1

Ta lǝ Luwǝ Kunmindɨ kɨ Sigɨ (GQR) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Poyta kɨ majɨ kɨ ɔjidɔ Jeju Kirisitɨ, kɨ Ngonn lə Luwə, ə kulə ngirə to kin.
1 Princípio do evangelho de Jesus Cristo, Filho de Deus.
2 Ndangi me makitu’tɨ lə njekeltakita Luwə’tɨ, Ejay, eyina:
2 Como está escrito no profeta Isaías: Eis que eu envio o meu anjo ante a tua face, o qual preparará o teu caminho diante de ti.
3 Ndu de madɨ ɓar diləlo’tɨ ene:
3 Voz do que clama no deserto: Preparai o caminho do Senhor, endireitai as suas veredas.
4 Jan Batisɨ te diləlo’tɨ, el de’gɨ ene: «Inyəi gorow njiyə’se’gɨ kɨ majel kɔ, adɨ rai’se batəm, kadɨ Luwə inyə’n go majel’gɨ lə’se kɔ.»
4 Apareceu João batizando no deserto e pregando o batismo de arrependimento, para remissão de pecados.
5 De’gɨ pətɨ kɨ dɔnangɨ Jude’tɨ kɨ ɓebo Jerujalem’tɨ, rei rɔ Jan’tɨ, tɔrindu’de dɔ majel’gɨ’tɨ lə’de, adɨ Jan ra’de batəm me ba Jurden’tɨ.
5 E toda a província da Judeia e todos os habitantes de Jerusalém iam ter com ele; e todos eram batizados por ele no rio Jordão, confessando os seus pecados.
6 Ku kɨ Jan ulə rɔ’ne’tɨ, in kɨ ra kɨ bin jambal, ningə dɔ me’ne kɨ ndar tɔ. Nyakusɔ’a in giwiri’gɨ kɨ təjɨ.
6 E João andava vestido de pelos de camelo e com um cinto de couro em redor de seus lombos, e comia gafanhotos e mel silvestre,
7 Jan el bulə de’gɨ ene: «De madɨ kɨ nje tɔgɨ kɨ ətɨ ɓol, kɨ utə’m sanyi, a re go’m’tɨ non. In de kɨ kulə sa li’ə kaa m’asɨ kulə dɔ’m bo m’tutɨ el.
7 e pregava, dizendo: Após mim vem aquele que é mais forte do que eu, do qual não sou digno de, abaixando-me, desatar a correia das sandálias.
8 M’in, m’ra’se batəm me mann’tɨ, nan in a ra’se batəm, me Ndil Luwə’tɨ.»
8 Eu, em verdade, tenho-vos batizado com água; ele, porém, vos batizará com o Espírito Santo.
9 Dɔkagilo’ə’tɨ kin, Jeju in Najaretɨ’tɨ, kɨ in ngonn ɓekon kɨ Galile’tɨ, re adɨ Jan ra’a batəm, me ba Jurden’tɨ.
9 E aconteceu, naqueles dias, que Jesus, tendo ido de Nazaré, da Galileia, foi batizado por João, no rio Jordão.
10 Lokɨ Jeju isɨ te me mann’tɨ, oo dɔran til, ningə oo Ndil Luwə, risɨ to dər dum be re isɨ dɔ’a’tɨ.
10 E, logo que saiu da água, viu os céus abertos e o Espírito, que, como pomba, descia sobre ele.
11 Ningə, ndu ta madɨ te dɔran’tɨ, ene: «In Ngonn’m, m’ndig’ə, kɨ in nya rɔnel lə’m kibo ngayn.»
11 E ouviu-se uma voz dos céus, que dizia: Tu és o meu Filho amado, em quem me comprazo.
12 Kalangɨ ba go’tɨ, Ndil Luwə ɔsɨ Jeju aw si’ə diləlo’tɨ.
12 E logo o Espírito o impeliu para o deserto.
13 Jeju ra ndɔ dɔsɔ diləlo’tɨ. *Satan re rɔ’a’tɨ, nan’a. Jeju in nan’tɨ kɨ da’gɨ kɨ mu, malayka’gɨ rai si’ə.
13 E ali esteve no deserto quarenta dias, tentado por Satanás. E vivia entre as feras, e os anjos o serviam.
14 Go kuwə’tɨ kɨ uwəi Jan dangay’tɨ, Jeju aw Galile’tɨ, iləmbər Poyta kɨ majɨ lə Luwə ene:
14 E, depois que João foi entregue à prisão, veio Jesus para a Galileia, pregando o evangelho do Reino de Deus
15 «Dɔkagilo kɨ Luwə ɔjɨ kaa re nga, ningə Konɓe lə Luwə kaa, in ndəkba rɔ’se’tɨ tɔ. Inyəi gorow njiyə’se’gɨ kɨ majel kɔ, ə uni me’se adi Poyta kɨ majɨ.»
15 e dizendo: O tempo está cumprido, e o Reino de Deus está próximo. Arrependei-vos e crede no evangelho.
16 Ndɔ kare, Jeju a dər kadɨ babo’tɨ kɨ Galile ningə, oo Simon in kɨ ngonnkon’ne Andire kɨ in njekuwə kanjɨ’gɨ, ra iləi bandɨ me mann’tɨ.
16 E, andando junto ao mar da Galileia, viu Simão e André, seu irmão, que lançavam a rede ao mar, pois eram pescadores.
17 Jeju el’de ene: «Rei go’m’tɨ adɨ m’ndo’se, kadɨ in təli nje sangɨ de’gɨ adɨ m’in kadɨ ingəi kajɨ.»
17 E Jesus lhes disse: Vinde após mim, e eu farei que sejais pescadores de homens.
18 Kalangɨ ba, inyəi bandɨ’gɨ lə’de, ə awi uni go’ə.
18 E, deixando logo as suas redes, o seguiram.
19 Jeju ɔtɨ nden kete ningə, oo Jakɨ in kɨ Jan kɨ in ngann lə Jebede, sii me to’tɨ, isɨ rai go bandɨ’gɨ lə’de.
19 E, passando dali um pouco mais adiante, viu Tiago, filho de Zebedeu, e João, seu irmão, que estavam no barco consertando as redes,
20 Kalangɨ ba, Jeju ɓar’de, ningə inyəi baw’de Jebede kɨ nje ra si’ə kulə’gɨ, me to’tɨ, ə ai kɨ Jeju.
20 e logo os chamou. E eles, deixando o seu pai Zebedeu no barco com os empregados, foram após ele.
21 Jeju in kɨ njendo’gɨ lə’ne awi Kapernayim’tɨ. Jeju ur kəykawnan’tɨ lə *Juwipɨ’gɨ kɨ ndɔ kɔrkon lə’de, ningə ulə ngirə ndo nya.
21 Entraram em Cafarnaum, e, logo no sábado, indo ele à sinagoga, ali ensinava.
22 Nyando li’ə, ətɨ de’gɨ kɨ isɨ oyi dɔ’a ɓol kɨ dum, tadɔ ndo nya kɨ tɔgɨ kɨ ingə rɔ Luwə’tɨ, um ndo nya to njendo ndukun’gɨ lə Luwə el.
22 E maravilharam-se da sua doutrina, porque os ensinava como tendo autoridade e não como os escribas.
23 Ningə, de madɨ kare kɨ ndil kɨ majel ra’a, isɨ me kəykawnan’tɨ lə Juwipɨ’gɨ non, non kɨ ndu’ne kibo ene:
23 E estava na sinagoga deles um homem com um espírito imundo, o qual exclamou, dizendo:
24 «Jeju kɨ Najaretɨ, ri ə, ge rɔ’je’tɨ wa? In re kadɨ tujɨ’je wa? M’gər’i majɨ: in kɨ Kar njay lə Luwə.»
24 Ah! Que temos contigo, Jesus Nazareno? Vieste destruir-nos? Bem sei quem és: o Santo de Deus.
25 Jeju ndangɨ ndil kɨ majel kɨ tɔgɨ’ne ene: «Utɨ ta’i, ə in te kɔ rɔ dingəm’tɨ kam.»
25 E repreendeu-o Jesus, dizendo: Cala-te e sai dele.
26 Lo kin’tɨ, ndil kɨ majel, ndajɨ dingəm rururu, kɨ tɔgɨ’ne, ningə te rɔ’a’tɨ kɨ non ta’ne’tɨ.
26 Então, o espírito imundo, agitando-o e clamando com grande voz, saiu dele.
27 Nya kin ətɨ de’gɨ ɓol, adɨ dəji nan ta dann’de’tɨ eyina: «Ri ə ra nya be wa? Oyi nyando kɨ sigɨ, kɨ aw kɨ tɔgɨ’ne ngayn kin! Ningə, ndil’gɨ kɨ majel kaa, ulə’de ginn tɔgɨ’ne’tɨ, adɨ təli rɔ’de go ndu’ə’tɨ ɓay tɔ.»
27 E todos se admiraram, a ponto de perguntarem entre si, dizendo: Que é isto? Que nova doutrina é esta? Pois com autoridade ordena aos espíritos imundos, e eles lhe obedecem!
28 In be ə, de’gɨ sananyinan kɨ tɔɓar lə Jeju, dɔnangɨ kɨ Galile’tɨ kalangɨ ba.
28 E logo correu a sua fama por toda a província da Galileia.
29 Lokɨ tei kəykawnan’tɨ lə Juwipɨ’gɨ kakin ningə, Jeju in kɨ Jakɨ kɨ Jan num, awi me kəy’tɨ lə Simon in kɨ Andire.
29 E logo, saindo da sinagoga, foram à casa de Simão e de André, com Tiago e João.
30 Məm Simon kɨ dene, rɔ’a on por rigɨ rigɨ adɨ to nanga. Be ə, lokɨ Jeju ur me kəy’tɨ ningə, kalangɨ ba, eli’ə ta rɔto li’ə.
30 E a sogra de Simão estava deitada, com febre; e logo lhe falaram dela.
31 Jeju re rɔ’a’tɨ, uwə ji’ə, un’ə kɨ taa, ningə, rɔ’a kɨ kete tingə ngayn kakin, təl sɔl, adɨ ingə lapiya nga. Go’tɨ, ra nyakusɔ adɨ’de.
31 Então, chegando-se a ela, tomou-a pela mão e levantou-a; e a febre a deixou, e servia-os.
32 Lokɨ lo sɔl, go kadɨ kur’tɨ, de’gɨ rei kɨ njemonyi’gɨ kɨ de’gɨ pətɨ kɨ ndil’gɨ kɨ majel, rai’de, rɔ Jeju’tɨ.
32 E, tendo chegado a tarde, quando já estava se pondo o sol, trouxeram-lhe todos os que se achavam enfermos e os endemoninhados.
33 De’gɨ pətɨ kɨ me ɓebo’tɨ kawinan kɨ takəy’tɨ, takəy’tɨ.
33 E toda a cidade se ajuntou à porta.
34 Jeju adɨ lapiya de’gɨ ngayn kɨ monyi kɨ dangɨ dangɨ ra’de, ta tuwə ndil’gɨ kɨ majel ngayn dɔ’de’tɨ kɔ tɔ. Ningə, adɨ tarow, ndil’gɨ kɨ majel kadɨ eli ta’a el, tadɔ gəri’ə ɓətɨ.
34 E curou muitos que se achavam enfermos de diversas enfermidades e expulsou muitos demônios, porém não deixava falar os demônios, porque o conheciam.
35 Taginnlo’tɨ, lokɨ lo tujə el ɓay, Jeju ində taa, te me kəy’tɨ aw diləlo’tɨ, ningə low’ə’tɨ non, ulə ngirə kelta kɨ Baw’ne.
35 E, levantando-se de manhã muito cedo, estando ainda escuro, saiu, e foi para um lugar deserto, e ali orava.
36 Simon in kɨ ndəgɨ de’gɨ kɨ in si’ə, awi sangi Jeju.
36 E seguiram-no Simão e os que com ele estavam.
37 Lokɨ ingəi’ə ningə, eli’ə eyina: «De’gɨ pətɨ ra sangi nu».
37 E, achando-o, lhe disseram: Todos te buscam.
38 Jeju el’de ene: «Adɨ j’awi ngann ɓe’gɨ’tɨ, kɨ kadɨ’tɨ kin nga, tadɔ, majɨ kadɨ m’iləmbər Poyta kɨ majɨ nu tɔ. Tadɔ, m’re kadɨ m’ra kulə kin.»
38 E ele lhes disse: Vamos às aldeias vizinhas, para que eu ali também pregue, porque para isso vim.
39 In be ə, Jeju njiyə dɔnangɨ Galile’tɨ ba pətɨ, ndo ta me kəykawnan’gɨ’tɨ lə Juwipɨ’gɨ, ningə tuwə ndil’gɨ kɨ majel tɔ.
39 E pregava nas sinagogas deles, por toda a Galileia, e expulsava os demônios.
40 Njebanjɨ ɔtɨ re rɔ Jeju’tɨ, ɔsɨ məkəsi’ne nanga non’a’tɨ, ningə non dɔ’a’tɨ ene: «Re in ndigɨ ə, asɨ kadɨ banjɨ lə’m ur adɨ rɔ’m ar njay.»
40 E aproximou-se dele um leproso, que, rogando-lhe e pondo-se de joelhos diante dele, lhe dizia: Se queres, bem podes limpar-me.
41 Jeju oo kumtondoo li’ə, adɨ ulə ji’ne ɔdɨ’n’ə, ningə, el’ə ene: «M’ndigɨ, ə kadɨ banjɨ lə’i ur adɨ rɔ’i ar njay.»
41 E Jesus, movido de grande compaixão, estendeu a mão, e tocou-o, e disse-lhe: Quero, sê limpo!
42 Tanan’tɨ non banjɨ li’ə ur, adɨ rɔ’a ar njay.
42 E, tendo ele dito isso, logo a lepra desapareceu, e ficou limpo.
43 Ningə kete ɓay ta kadɨ Jeju inyə’ə adɨ aw, ndəj’ə kɨ tɔgɨ’ne ngayn,
43 E, advertindo-o severamente, logo o despediu.
44 ə el’ə ene: «Ononyi kadɨ el ta’a de madɨ, ə aw ɔjɨ rɔ’i njekujənyamosɨ kadikare, ningə adɨ nya kar rɔ njay tokɨ ndukun lə *Mojɨ dəjɨ’n. Ra be kadɨ gəri tokɨ banjɨ lə’i ur adɨ ingə lapiya.»
44 E disse-lhe: Olha, não digas nada a ninguém; porém vai, mostra-te ao sacerdote e oferece pela tua purificação o que Moisés determinou, para lhes servir de testemunho.
45 Nan lokɨ dingəm kakin ɔtɨ aw ningə, iləmbər dɔ nya’tɨ kɨ Jeju ra si’ə kin, adɨ de’gɨ pətɨ oyi. Nya kin ra adɨ Jeju asɨ kadɨ ur me ɓebo’tɨ kɨ rangɨ, takum de’gɨ’tɨ jaja el nga. Be ə, isɨ gidɨ ɓe’tɨ, diləlo’tɨ, ningə de’gɨ in kɨ lo’gɨ kɨ dangɨ dangɨ, rei rɔ’a’tɨ.
45 Mas, tendo ele saído, começou a apregoar muitas coisas e a divulgar o que acontecera; de sorte que Jesus já não podia entrar publicamente na cidade, mas conservava-se fora em lugares desertos; e de todas as partes iam ter com ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.