Marcos 10

Ta lǝ Luwǝ Kunmindɨ kɨ Sigɨ (GQR) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jeju in low’ə’tɨ non aw dɔnangɨ Jude’tɨ, gidɨ ba Jurden’tɨ. Bulə de’gɨ kawinan gugi gidə gugɨ ɓay. Kɨ go jibəl ra’a’tɨ lə Jeju, ulə ngirə ndo’de nya.
1 Jesus saiu daquele lugar e foi para a região da Judeia que fica no lado leste do rio Jordão. Uma grande multidão se ajuntou outra vez em volta dele, e ele ensinava todos, como era o seu costume.
2 Parisɨ’gɨ madɨ ɔti rei rɔ Jeju’tɨ, ningə kadɨ to iyəi kulə uwəi’ə’n’ə me ta’tɨ, dəji’ə eyina: «Ndukun lə’je adɨ tarow kadɨ dingəm tuwə’n ne’ne eke adɨ tarow el wa?»
2 Alguns fariseus , querendo conseguir uma prova contra ele, perguntaram: — De acordo com a nossa
3 Jeju dəjɨ’de ene: «Ndukun ri ə Mojɨ adɨ’se dɔ’tɨ wa?»
3 Jesus respondeu com esta pergunta:
4 Ingɨ təli eli’ə eyina: «Mojɨ ndɔkɨ adɨ tarow kadɨ dingəm tuwə ne’ne, nan k’in ə, kadɨ ad’a makitu gangɨ nan ji’ə’tɨ.»
4 Eles responderam: — Moisés permitiu ao homem dar à sua esposa um documento de divórcio e mandá-la embora.
5 Jeju təl el’de ene: «In tadɔ me ngan lə’se ə Mojɨ ndangɨ’n mbərkikində kin adɨ’se.
5 Então Jesus disse:
6 Nan lo kulə ngirə kində nya’gɨ’tɨ, Luwə ra dingəm kɨ dene.
6 Mas no começo, quando foram criadas todas as coisas, foi dito: “Deus os fez homem e mulher.
7 In be ə, dingəm a inyə baw’ne kɨ kon’ne, ningə a tinyəi nan kɨ ne’ne,
7 Por isso o homem deixa o seu pai e a sua mãe para se unir com a sua mulher,
8 təli darɔ kɨ kare. Lo kin’tɨ a in joo el nga, nan a in darɔ kɨ kareba.
8 e os dois se tornam uma só pessoa.” Assim, já não são duas pessoas, mas uma só.
9 Ningə nya kɨ Luwə dɔɔ nan’tɨ, majɨ kadɨ de gangɨ nan’tɨ el.»
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus uniu.
10 Lokɨ təli rei ɓe, njendo’gɨ li’ə dəji’ə ta dɔ’tɨ ɓay.
10 Quando já estavam em casa, os discípulos tornaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 Ə Jeju el’de ene: «Re de tuwə ne’ne, ə ta in kɨ rangɨ, in njekuwə marum par kɨ rɔ ne’ne’tɨ.
11 E Jesus respondeu:
12 A re in dene ə mbətɨ ngaw’ne ə ta dingəm kɨ rangɨ kaa, in njekuwə marum tɔ.»
12 E, se a mulher mandar o seu marido embora e casar com outro homem, ela também estará cometendo adultério.
13 De’gɨ rei kɨ ngann’gɨ kɨ du rɔ Jeju’tɨ kadɨ njangɨ dɔ’de, nan njendo’gɨ ndangi’de.
13 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos repreenderam aquelas pessoas.
14 Lokɨ Jeju oo kuləra njendo’gɨ lə’ne ningə, nəl’ə el adɨ el’de ene: «Inyəi ngann’gɨ kɨ du adɨ rei rɔ’m’tɨ, ononyi’se kadɨ ɔgi’de tarow, tadɔ Konɓe lə Luwə in yan de’gɨ kɨ toi to ngann’gɨ kɨ du be.
14 Quando viu isso, Jesus não gostou e disse:
15 Tokɨ rɔta’tɨ, adɨ m’el’se, de kɨ ndigɨ kadɨ Luwə onɓe dɔ’a’tɨ to ngonn kɨ du be el ə, a ur konɓe’tɨ lə Luwə el ratata.»
15 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
16 Go’tɨ, Jeju ɔy ngann’gɨ kɨ du kadɨ’ne’tɨ, ində ji’ne dɔ’de’tɨ, ə njangɨ dɔ’de.
16 Então Jesus abraçou as crianças e as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Lokɨ Jeju ɔtɨ osɨ dɔ row’tɨ ningə, dingəm madɨ kare anyi re osɨ nanga ɔsi məkəsi’ne non’a’tɨ, dəj’ə ene: «Njendo kɨ nje hal kɨ majɨ, in ri ə m’a m’ra ə m’a m’ingə’n kajɨ kɨ to bitɨ kɨ non’tɨ wa?»
17 Quando Jesus estava saindo de viagem, um homem veio correndo, ajoelhou-se na frente dele e perguntou: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
18 Jeju el’ə ene: «Tadɔ ri ə ɓarɨ’m de kɨ majɨ wa? De kare kɨ majɨ goto, nan Luwə kɨ kar’ne ba par ə in de kɨ majɨ.
18 Jesus respondeu:
19 In gər mbərkikində’gɨ lə Luwə kɨ ene: “A tɔl de el, a uwə marum el, a ɓogɨ el, a mannajɨ kɨ ngom dɔ mad’i’tɨ el, a ra nya kɨ majel kɨ de madɨ el, ɔsɨ kurə baw’i kɨ kon’i.”»
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, não tire nada dos outros, respeite o seu pai e a sua mãe.”
20 Dingəm kakin el’ə ene: «Njendo, m’ra nya’gɨ kin pətɨ, m’təl rɔ’m go’tɨ lo kulə ngirə basa’m’tɨ nu.»
20 — Mestre, desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos! — respondeu o homem.
21 Jeju gon dingəm kakin kɨ rɔnel, ningə el’ə ene: «Nya kare be ə nanyi kadɨ in ra. Aw, adɨ ndogi sə’i nya majɨ’gɨ lə’i pətɨ, lowə nar’a njendoo’gɨ, ningə a aw kɨ nyakingə ngayn me dɔran’tɨ, ə un go’m.»
21 Jesus olhou para ele com amor e disse:
22 Nan lokɨ dingəm kakin oo ta’gɨ kin ningə, kum’ə diw kururu, ə ɔtɨ aw kɨ rɔnel el, tadɔ in de kɨ aw kɨ nyakingə ngayn.
22 Quando o homem ouviu isso, fechou a cara; e, porque era muito rico, foi embora triste.
23 Jeju gon lo gugɨ dɔ’ne ningə el njendo’gɨ lə’ne ene: «A in nya kɨ ngan ngayn rɔ nje nyakingə’tɨ kadɨ ur me Konɓe lə Luwə!»
23 Jesus então olhou para os seus discípulos, que estavam em volta dele, e disse:
24 Ta lə Jeju kin ndɔjɨ’de, nan Jeju ra dɔ’tɨ gərərə ba ene: «Ngann’m’gɨ, in nya kɨ ngan ngayn kadɨ de ur Konɓe’tɨ lə Luwə.
24 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantados, mas Jesus continuou:
25 In nya kɨ ngan ngayn kadɨ jambal ur bolo konn kur nya’tɨ, nan a ngan ngayn utə in kin ɓay kadɨ njenyakingə ur me Konɓe’tɨ lə Luwə.»
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 Ta kin, ətɨ’de ɓol dɔ mad’a’tɨ ɓay, adɨ dəji nan dann’de’tɨ eyina: «Nga kin ə in be ningə, nan ə asɨ kadɨ ingə kajɨ wa?»
26 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantadíssimos e perguntavam uns aos outros: — Então, quem é que pode se salvar?
27 Jeju ində manjɨ’de ba ningə el’de ene: «Kɨ rɔ de’gɨ’tɨ lowə goto, nan kɨ rɔ Luwə’tɨ, lo ra’a to. Tadɔ kɨ rɔ Luwə’tɨ lo ra nya’gɨ pətɨ to.»
27 Jesus olhou para eles e disse:
28 Piyər ilə rɔ’ne el’ə ene: «Nga oo, j’in kɨ j’inyəi nya’gɨ lə’je pətɨ kɔ, ə j’un go’i kin.»
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 Jeju ilə’tɨ ene: «Tokɨ rɔta’tɨ adɨ, m’el’se, re de madɨ, inyə kəy lə’ne, konnann’gɨ kɨ ngannkon’ne’gɨ, kon’ne kɨ baw’ne, ngann’ne’gɨ eke dɔnangɨ lə’ne tadɔ lə’m, tadɔ Poyta kɨ majɨ ningə,
29 Jesus respondeu:
30 de’ə kin, kagilo kɨ ɓone, a ingə kəy’gɨ, konnann’gɨ kɨ ngannkon’gɨ, kon’gɨ, ngann’gɨ, kɨ lo ndɔɔ nja ɓu dɔ’tɨ, nan’tɨ kɨ kindəkumndoo dɔkagilo’tɨ kɨ ɓone, ta dɔkagilo’tɨ kɨ a re, a ingə kajɨ kɨ to bitɨ kɨ non’tɨ.
30 receberá muito mais, ainda nesta vida. Receberá cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos, terras e também perseguições. E no futuro receberá a vida eterna.
31 Nga ningə, de’gɨ ngayn kɨ kete, a təli kɨ gogɨ, ə de’gɨ ngayn kɨ gogɨ, a təli kɨ kete tɔ.»
31 Muitos que agora são os primeiros serão os últimos, e muitos que agora são os últimos serão os primeiros.
32 Jeju in kɨ njendo’gɨ lə’ne in dɔ row’tɨ isɨ awi kɨ Jerujalem’tɨ. Jeju njiyə non’de’tɨ non’de’tɨ. Lo kin’tɨ ɓol ra njendo’gɨ li’ə ngayn, taa nje njiyə go’de’tɨ kaa ɓol ra’de tɔ. Jeju təl ɓar njendo’gɨ kɨ dɔgɨ gidə in joo rɔ’ne’tɨ, ningə ulə ngirə kadɨ el’de nya’gɨ kɨ a ra’a Jerujalem’tɨ.
32 Jesus e os discípulos iam pela estrada, subindo para Jerusalém. Ele caminhava na frente, e os discípulos, espantados, iam atrás dele; as outras pessoas que iam com eles estavam com medo. Então Jesus chamou outra vez os discípulos para um lado e começou a falar sobre o que ia acontecer com ele. Jesus disse:
33 «Oyi, j’isi j’awi kɨ Jerujalem, ningə a uləi m’in m’in Ngonn de jɨ kibo’gɨ lə njekujənyamosɨ kadikare’gɨ kɨ njendo ndukun’gɨ. A gangɨ ta koy dɔ’m’tɨ ningə go’tɨ, a uləi m’in jɨ de’gɨ kɨ in Juwipɨ’gɨ el.
33 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
34 A kogi dɔ’a’tɨ num, a tuwi mann ta’de kum’ə’tɨ num, a tindəi’ə num, ningə a tɔli’ə tɔ. Nan ndɔ mutə go’tɨ ə a ində taa lo koy’tɨ.»
34 Estes vão zombar dele, cuspir nele, bater nele e matá-lo; mas três dias depois ele ressuscitará.
35 Go ta’gɨ’tɨ kin ningə, ngann lə Jebede, Jakɨ in kɨ Jan rei rɔ Jeju’tɨ ndəkba, eli’ə eyina: «Njendo, jɨ ndigɨ kadɨ in ra nya kɨ j’aw to dəj’i kam adi’je.»
35 Depois Tiago e João, filhos de Zebedeu, chegaram perto de Jesus e disseram: — Mestre, queremos lhe pedir um favor.
36 Jeju dəjɨ’de ene: «Ri ə in gei kadɨ m’ra madɨ’se wa?»
36 — O que vocês querem que eu faça para vocês? — perguntou Jesus.
37 Ningə, təli eli’ə eyina: «Re in ndigɨ dɔ’tɨ se’je ə, adɨ de kare isɨ dɔjikɔl’i’tɨ, ə in kɨ nungɨ isɨ dɔjigəl’i’tɨ tɔ, lokɨ a isɨ dɔ konɓe’tɨ ə de’gɨ a uləi tɔjɨ dɔ’i’tɨ kin.»
37 Eles responderam: — Quando o senhor sentar-se no trono do seu
38 Jeju el’de ene: «In gəri me nya dəjɨ lə’se kin el. Adɨ a asi kadɨ ingəi batəm kon kɨ m’aw to m’ingə kam kare mindɨ wa? Taa, kɔpɨ kɨ to kon ngayn kɨ m’aw to m’ingə kam a ingəi kare tɔ wa?»
38 Jesus respondeu:
39 Ningə eli eyina: «Oyo, j’a j’asɨ kare.» Ə Jeju el’de ene: «Tokɨ rɔta’tɨ, a ingəi kon kɨ m’aw to m’ingə kam kare, taa batəm kɨ to kon ngayn kɨ m’aw to m’ingə kam a ingəi kare tɔ.
39 Eles disseram: — Podemos. Então Jesus disse:
40 Nan ta kɨ ɔjidɔ kisi dɔjikɔl’m’tɨ eke dɔjigəl’m’tɨ; in ta lə’m kadɨ m’in ə madɨ’se el; lo’gɨ kin to tadɔ de’gɨ kɨ rai go’ə kete nu tadɔ lə’de.»
40 Mas eu não tenho o direito de escolher quem vai sentar à minha direita e à minha esquerda. Pois foi Deus quem preparou esses lugares e ele os dará a quem quiser.
41 Lokɨ ndəgɨ njendo’gɨ kɨ dɔgɨ oyi ta’gɨ kin ningə, rɔ’de nəl’de kɨ Jakɨ in kɨ Jan el.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar zangados com Tiago e João.
42 Be ə, Jeju ɓar’de pətɨ kɨ rɔ’ne’tɨ, el’de ene: «In gəri kadɨ nje’gɨ kɨ indəi’de to nje konɓe’gɨ dɔ ginn de’gɨ’tɨ kɨ dangɨ dangɨ kɨ dɔnangɨ’tɨ ne, sii uwəi’de ginn tɔgɨ’de’tɨ adi’de kon, taa de’gɨ kɨ njetɔɓar kaa, onyiɓe dɔ’de’tɨ ɓay tɔ.
42 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
43 Nan majɨ kadɨ to be dann’se’tɨ el. Re de madɨ dann’se’tɨ, ndigɨ kadɨ n’in kibo ningə, kadɨ təl nje ra kulə lə’se pətɨ.
43 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
44 Taa re de madɨ ndigɨ kadɨ n’in de kɨ dɔkete dann’se’tɨ ningə, kadɨ təl njekuləɓər lə’se pətɨ tɔ.
44 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de todos.
45 Tadɔ m’in Ngonn de kin, m’re kadɨ de’gɨ taa, rai kulə adi m’in el, nan kadɨ m’in ə m’ra kulə m’adɨ’de num taa m’adɨ rɔ’m kadɨ m’ugə’n dɔ bulə de’gɨ ngayn m’ilə’de taa num tɔ.»
45 Porque até o
46 Jeju in kɨ njendo’gɨ lə’ne rei tei Jeriko’tɨ. Lokɨ isɨ tei me ɓebo’tɨ kɨ taga kɨ bulə de’gɨ ngayn go’de’tɨ. Njekumtɔ kare kɨ tɔ’a nan Bartime, in ngonn lə Time, isɨ ngangɨ row’tɨ non isɨ kɔy nya.
46 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Jericó. Quando ele estava saindo da cidade, com os discípulos e uma grande multidão, encontrou um cego chamado Bartimeu, filho de Timeu. O cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
47 Lokɨ oo kadɨ in Jeju kɨ Najaretɨ’tɨ, ə isɨ ində dər ningə, un ndu’ne kɨ taa non ene: «Jeju kɨ Ngonnkaw Dabidɨ, oo kumtondoo lə’m.»
47 Quando ouviu alguém dizer que era Jesus de Nazaré que estava passando, o cego começou a gritar: — Jesus,
48 De’gɨ ngayn ndangi’ə kadɨ utɨ ta’ne, nan njekumtɔ un ndu’ne kɨ taa inɓe ɓay ene: «Ngonnkaw Dabidɨ, oo kumtondoo lə’m!»
48 Muitas pessoas o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca, mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
49 Lo kin’tɨ Jeju ra lokatɨ, ene: «Ɓari’ə adi’m’in.» Ningə ɓari njekumtɔ kakin, ə eli’ə eyina: «Uwə rɔ’i ba, ində taa, nan isɨ ɓar’i.»
49 Então Jesus parou e disse: Eles chamaram e lhe disseram: — Coragem! Levante-se porque ele está chamando você!
50 Lokɨ oo dɔ ta’gɨ kin ningə, bi ku lə’ne ilə kɔ, ə ində ratɨ aw rɔ Jeju’tɨ.
50 Então Bartimeu jogou a sua capa para um lado, levantou-se depressa e foi até o lugar onde Jesus estava.
51 Jeju dəj’ə ene: «Ri ə, ge kadɨ m’ra mad’i wa?» Njekumtɔ ilə’tɨ ene: «Njendo, m’ge kadɨ kum oo lo!»
51 — O que é que você quer que eu faça? — perguntou Jesus. — Mestre, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
52 Ə Jeju el’ə ene: «Aw! tadɔ kunme lə’i aj’i nga». Par ə, tanan’tɨ non kum’ə oo lo, adɨ un go Jeju dɔ row njiyə’tɨ.
52 — Vá; você está curado porque teve fé! — afirmou Jesus. No mesmo instante, Bartimeu começou a ver de novo e foi seguindo Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.