Lucas 5
Ta lǝ Luwǝ Kunmindɨ kɨ Sigɨ (GQR) vs BKJ
1 Ndɔ kare, lokɨ Jeju in sanyi el kɨ kadɨ babo’tɨ kɨ Genejaretɨ’tɨ. Bulə de’gɨ uwəi nan: a gugi gidə kadɨ n’oyi ta lə Luwə.
1 E aconteceu que, apertando-o a multidão para ouvir a palavra de Deus, ele estava junto ao lago de Genesaré,
2 Lo kin’tɨ, Jeju oo to’gɨ joo kɨ sii ngangɨ ba’tɨ. In to’gɨ kɨ mbaw’gɨ kɨ me’tɨ indəi’de ə ai to togi bandɨ’gɨ lə’de.
2 e viu dois barcos parados junto ao lago; mas os pescadores tinham descido deles, e estavam lavando suas redes.
3 Jeju ala me to’tɨ kɨ kare kɨ in yan Simon, ningə el Simon ad’a inyə ngangɨ ba ə aw kɨ dana nden. Go’tɨ, Jeju isɨ nanga me to’tɨ ndo nya bulə de’gɨ.
3 E, ele entrou em um dos barcos, que era de Simão, e lhe pediu que o afastasse um pouco da terra. E sentando-se, ensinava do barco a multidão.
4 Lokɨ elta tigə ningə, el Simon ene: «Aw kɨ dana lo’tɨ kɨ mann ur’tɨ, ə iləi bandɨ’gɨ lə’se uwəi kanjɨ’gɨ»
4 E, quando ele terminou de falar, disse a Simão: Velejai para o profundo, e lançai as redes para um arrastão.
5 Simon təl el’ə ene: «Burəɓe, j’ilə bandɨ kondɔ’tɨ bitɨ lo ti, nan kanjɨ kare kaa j’ingə el. Nan tokɨ in in ə dəjɨ’m, m’a m’ilə bandɨ tokɨ el’m.»
5 E, respondendo Simão, disse-lhe: Mestre, nós trabalhamos a noite toda, e nada apanhamos; porém, por meio da tua palavra, eu lançarei a rede.
6 Lokɨ iləi bandɨ’gɨ lə’de, ɔyi kanjɨ kɔy kɨ ətɨ ɓol, adɨ bandɨ’gɨ lə’de kaa ge gangɨ.
6 E, fazendo assim, eles pegaram uma grande quantidade de peixes; e a rede se rompia.
7 Lo kin’tɨ, dəji madɨ’de’gɨ kɨ in me to’tɨ kɨ nungɨ kadɨ rei rai se’de. Madɨ’de’gɨ rei, adɨ ɔyi kanjɨ kakin rosɨ to’gɨ kɨ joo. Kanjɨ rosɨ to’gɨ adɨ to’gɨ ai to nduyi mann.
7 E eles acenaram aos seus companheiros, que estavam no outro barco, para virem ajudá-los. E eles vieram, e encheram ambos os barcos, a ponto de começarem a afundar.
8 Lokɨ Simon Piyər oo nya kin, osɨ, ɔsɨ məkəsi’ne nanga non Jeju’tɨ el’ə ene: «Burəɓe, ɔsɨ rɔ’i ngərəngɨ rɔ’m’tɨ, tadɔ m’in njeramajel.»
8 E vendo isso Simão Pedro, caiu de joelhos diante de Jesus, dizendo: Afasta-te de mim, Senhor, porque eu sou um homem pecador.
9 Simon kɨ mad’a’gɨ kɨ in si’ə, ɓol ra’de ɔjɨ go kanjɨ kɨ ɔyi me bandɨ’tɨ əti ɓol ngayn.
9 Pois ele estava admirado, e todos os que estavam com ele, diante do arrastão de peixes que tinham feito.
10 Jakɨ kɨ Jan kɨ ngann lə Jebede kɨ in madɨ nan kɨ Simon kaa ɓol ra’de tɔ. Jeju el Simon ene: «Adɨ ɓol rai el, kaw kɨ kete non, in de’gɨ nga ə a sangɨ’de.»
10 E assim também estavam Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram sócios de Simão. E disse Jesus a Simão: Não temas; de agora em diante tu pescarás homens.
11 Lo kin’tɨ, təli rei kɨ to’gɨ ngangɨ ba’tɨ, ningə inyəi nya’gɨ pətɨ ə uni go Jeju.
11 E, levando os seus barcos para terra, eles abandonaram tudo, e o seguiram.
12 Ndɔ kɨ rangɨ, Jeju in me ɓebo’tɨ kare, ningə dingəm kare kɨ banjɨ rosɨ rɔ’a te non re. Lokɨ oo Jeju ningə, osɨ kɨ takum’ne nanga non’a’tɨ, non kɨ dɔ’a’tɨ ene: «Burəɓe re in ndigɨ ə a adɨ banjɨ lə’m ur, kadɨ rɔ’m ar njay.»
12 E aconteceu que, estando ele em uma daquelas cidades, eis que um homem cheio de lepra, vendo a Jesus, caiu sobre a sua face, e pediu-lhe, dizendo: Senhor, se tu quiseres, podes purificar-me.
13 Jeju ulə ji’ne ɔdɨ’n’ə ningə el’ə ene: «M’ndigɨ ə, kadɨ banjɨ lə’i ur adɨ rɔ’i ar njay.» Ningə tanan’tɨ non par ə banjɨ ur adɨ rɔ’a ar njay.
13 E ele colocou a sua mão e tocou-o, dizendo: Eu quero, seja purificado. E imediatamente a lepra o deixou.
14 Go’tɨ, Jeju ad’a ndu’ne ene: «Ononyi kadɨ elta’a de madɨ ə aw ɔjɨ rɔ’i njekujənyamosɨ kadikare, ningə adɨ kadikare kujənyamosɨ kar rɔ tokɨ ndukun lə Mojɨ dəjɨ’n. Ra be kadɨ gəri tokɨ banjɨ lə’i ur adɨ ingə lapiya.»
14 E ele ordenou-lhe para que não contasse a nenhum homem: Mas vai, mostra-te ao sacerdote, e oferece pela tua purificação, conforme Moisés ordenou, como testemunho para eles.
15 Tɔɓar lə Jeju sanan kɨ lo lo adɨ de’gɨ rei kadɨ n’oyi ta li’ə ge kadɨ ajɨ’n’de dɔ monyi’gɨ’tɨ lə’de ge.
15 A sua fama, porém, se propagava ainda mais; e grandes multidões se ajuntavam para ouvi-lo, e para serem por ele curadas de suas enfermidades.
16 Nan Jeju ɔr rɔ’ne aw lo’gɨ’tɨ kɨ to dilə tadɔ kelta kɨ Luwə.
16 E ele retirava-se para os desertos e orava.
17 Ndɔ kare Jeju isɨ ndo nya de’gɨ ningə, *Parisɨ’gɨ kɨ njendo ndukun’gɨ lə Luwə sii dann de’gɨ’tɨ non tɔ. De’gɨ in kɨ ngann ɓe’gɨ pətɨ kɨ dɔnangɨ Galile’tɨ, kɨ dɔnangɨ Jude, kɨ ɓebo Jerujalem. Burəɓe ɔjɨ tɔgɨ’ne me kajɨ nje monyi’gɨ’tɨ.
17 E aconteceu que, em um certo dia, enquanto ele estava ensinando, estavam ali assentados fariseus e doutores da lei, que tinham vindo de todas as aldeias da Galileia, e da Judeia, e de Jerusalém; e o poder do Senhor estava presente para curá-los.
18 Lo kin’tɨ, de’gɨ madɨ oti de kare kɨ rɔ’a oy njururu me nya kotɨ njemonyi’gɨ’tɨ rei si’ə rɔ Jeju’tɨ. Sangi row kadɨ n’awi si’ə kəy n’iləi’ə non Jeju’tɨ.
18 E eis que uns homens traziam em uma maca um homem paralítico; e eles buscavam meios de levá-lo, e colocá-lo diante dele.
19 Nan gəri row kɨ kadɨ awi si’ə el, tadɔ de’gɨ in ngayn. Be ə, alai taa, rai bolo dɔ kəy’tɨ ningə, tuyi njemonyi kɨ nya kotɨ njemonyi’gɨ kɨ kulə, iləi’ə dann bulə de’gɨ’tɨ non Jeju’tɨ.
19 E, eles não encontrando um caminho pelo qual o pudessem levá-lo por causa da multidão, subiram ao telhado, e desceram-no por entre as telhas com a sua maca para o meio, diante de Jesus.
20 Lokɨ Jeju oo kunme lə’de ningə, el dingəm ene: «Majel’gɨ lə’i in kɨ k’inyə go kɔ.»
20 E, ele vendo a fé deles, disse-lhe: Homem, os teus pecados te foram perdoados.
21 Njendo ndukun’gɨ lə Luwə kɨ Parisɨ’gɨ iləi rɔ’de mərita ningə eli eyina: «De’ə kam in nan ə elta kɨ mal dɔ Luwə’tɨ be wa? Luwə kɨ kar’ne ba par ə asɨ k’inyə go majel’gɨ lə de’gɨ kɔ. De kɨ rangɨ goto.»
21 E os escribas e os fariseus começaram a arrazoar, dizendo: Quem é este que diz blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão Deus?
22 Jeju gər mərta’gɨ lə’de kɨ me’de’tɨ adɨ el’de ene: «Tadɔ ri ə isɨ mərita kɨ be kin me’se’tɨ wa?
22 Mas quando Jesus percebeu seus pensamentos, ele respondendo, disse-lhes: Que arrazoais em vossos corações?
23 Nya kɨ ra ə ngan ngayn el wa? Kel de kin kene: “Majel’gɨ lə’i in kɨ k’inyə go kɔ” ə ngan ngayn el eke kel’ə kene “Ində taa ə njiyə ə ngan ngayn el wa?”
23 O que é mais fácil dizer: Os teus pecados foram perdoados; ou dizer: Levanta-te, e anda?
24 Re in be ə, m’a m’ɔjɨ’se kadɨ in gəri tokɨ m’in Ngonn De, m’aw kɨ tɔgɨ dɔnangɨ’tɨ ne, kadɨ m’inyə’n go majel’gɨ lə de’gɨ kɔ.» Ningə, Jeju el njerɔkoy njururu ene: «Ində taa, un tuwə lə’i, ə aw ɓe.»
24 Mas para que possais saber que o Filho do homem tem poder sobre a terra para perdoar pecados (ele disse ao paralítico), digo-te: Levanta-te, toma a tua maca, e vai para tua casa.
25 Tanan’tɨ non, dingəm kakin ində taa takum de’gɨ’tɨ pətɨ, un tirə kɨ kete to’tɨ, ə te aw ɓe kɨ kulə tɔjɨ dɔ Luwə’tɨ ta’ne’tɨ.
25 E imediatamente, levantando-se diante deles, e tomando o leito em que estivera deitado, partiu para sua própria casa, glorificando a Deus.
26 De’gɨ pətɨ, nya kin ətɨ’de ɓol adɨ uləi tɔjɨ dɔ Luwə’tɨ. Ɓol rosɨ me’de adɨ eli eyina: «J’oo nya kɨ mbah ɓone.»
26 E todos ficaram perplexos, e glorificaram a Deus, e ficaram cheios de temor, dizendo: Hoje nós vimos coisas estranhas.
27 Go’tɨ Jeju te ningə nyɨ oo de kare kɨ njetalambo kadɨ nje konɓe’gɨ kɨ ɓari’ə Lebi isɨ me kəy taa lambo’tɨ. Lokɨ oo Lebi ningə el’ə ene: «Un go’m.»
27 E, depois dessas coisas, ele saiu, e viu um publicano, de nome Levi, sentado na coletoria; e disse-lhe: Segue-me.
28 Ningə Lebi inyə nya’gɨ pətɨ ə ində taa un go Jeju.
28 E ele, deixando tudo, levantou-se e o seguiu.
29 Go’tɨ, Lebi ra nyakusɔ kibo ngayn me kəy’tɨ lə’ne ɓarɨ’n Jeju. Lo nyakusɔ’tɨ kin, njetalambo’gɨ kɨ ndəgɨ de’gɨ kɨ rangɨ in se’de nan’tɨ non.
29 E fez Levi uma grande festa em sua própria casa; e ali havia uma grande companhia de publicanos e outros que estavam sentados com ele.
30 Parisɨ’gɨ kɨ njendo ndukun’gɨ lə’de ɓarita, eli njendo’gɨ li’ə eyina: «Ra bann ə isɨ sɔi nya ge anyinan nya ge kɨ njetalambo’gɨ kɨ ndəgɨ njeramajel’gɨ wa?»
30 Mas os escribas deles, e os fariseus, murmuravam contra os seus discípulos, dizendo: Por que comeis e bebeis com publicanos e pecadores?
31 Jeju un ta el’de ene: «In de’gɨ kɨ njemonyi’gɨ ə a sangi de kɨ njera de monyi, um in nje rɔ ngan’gɨ ə a sangi de kɨ njera de monyi el.
31 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Os sãos não necessitam de médico, mas aqueles que estão enfermos.
32 Ningə, m’re tadɔ ɓar de’gɨ kɨ dana el, nan m’re tadɔ ɓar de’gɨ kɨ njeramajel’gɨ yo kadɨ inyəi gorow njiyə’de kɨ majel.»
32 Eu não vim para chamar os justos, mas pecadores ao arrependimento.
33 Nje kɨ madɨ’gɨ eli Jeju eyina: «Taa taa, njendo’gɨ lə Jan Batisɨ in kɨ njendo’gɨ lə Parisɨ’gɨ isɨ ɔgɨ rɔ’de nyakusɔ taa isɨ elita kɨ Luwə tɔ, ə nje kɨ yan’i’gɨ isɨ sɔi nya ge, anyinan mann ge.»
33 E lhe disseram: Por que jejuam os discípulos de João muitas vezes, e fazem orações, e semelhante os discípulos dos fariseus, mas os teus comem e bebem?
34 Ə Jeju el’de ene: «Ke de’gɨ kɨ ɓari’de lo nyakusɔ tanan’tɨ a ɔgɨ rɔ’de nyakusɔ kɨ mann kanyi wa? Dɔkagilo kɨ nje taa dene isɨ’n se’de nan’tɨ kin, asi kɔgɨ rɔ’de nyakusɔ el.»
34 E ele lhes respondeu: Podeis fazer com que os convidados das núpcias jejuem, enquanto o noivo está com eles?
35 Ndɔ’gɨ a re non kadɨ a uni’ə ta’de’tɨ ningə to, a ɔgɨ rɔ’de nyakusɔ.
35 Mas dias virão em que lhes será tirado o noivo, e então, naqueles dias, eles jejuarão.
36 Jeju el’de kujita kare ene: «De a gangɨ ta ku kɨ sigɨ kadɨ ilə’n kum in kɨ kɔkɔ el. Re in be ə, ku kɨ sigɨ in kɨ gangɨ kɔ, ningə ta ku kɨ sigɨ kakin uwəi nan kɨ kɨ kɔkɔ el ɓay tɔ, adɨ joo pətɨ təl nya kɨ tujɨ.
36 E ele também citou uma parábola para eles: Nenhum homem põe um pedaço de uma roupa nova sobre uma velha; do contrário a nova rasga a ambos. E o pedaço que foi tirado da nova não combina com a velha.
37 Taa de a un yiwi kandɨ nju kɨ in el ɓay utɨ me mbu ndar’gɨ’tɨ kɨ kɔkɔ el. Re in be ningə, lokɨ yiwi a in ningə mbu ndar’gɨ a nduwi, kadɨ yiwi lo kɔ. Ningə mbu ndar’gɨ təli nya kɨ tujɨ kɔ.
37 E nenhum homem põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo romperá os odres e se derramará, e os odres se perderão.
38 Be ə, re yiwi kandɨ nju in el ɓay ningə, majɨ kadɨ mbu ndar’gɨ in kɨ sigɨ taa.
38 Mas vinho novo deve ser posto em odres novos, e ambos são preservados.
39 Lokɨ de anyi yiwi kandɨ nju kɨ in mayinu ningə, a ge in kɨ in ngɔsine ɓay el nga. Tadɔ de’gɨ eli eyina: “Yiwi kɨ in mayinu ə majɨ”.»
39 E nenhum homem tendo bebido o vinho velho quer logo o novo; porque ele diz: O velho é melhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.