Lucas 19

Ta lǝ Luwǝ Kunmindɨ kɨ Sigɨ (GQR) vs BKJ

Sair da comparação
1 Lokɨ Jeju ur me ɓe’tɨ kɨ Jeriko ə isɨ ində dər ningə,
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 dingəm kɨ njenyakingə kare kɨ tɔ’a nan Jaka, kɨ in kɨ boi lə njetalambo’gɨ isɨ non.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 Dingəm kin sangɨ kadɨ n’oo ke Jeju in nan dana wa, nan lo kadɨ oo Jeju goto, tadɔ bulə de’gɨ, taa in de kɨ gɔjɨ tɔ.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Be ə, anyi ngodɨ kete, aw ala dɔ kagɨ mbaykote’tɨ, kadɨ n’oo Jeju kɨ a dər kɨ row kɨ low’ə’tɨ kin.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Lokɨ Jeju re te low’ə’tɨ kakin ningə, un kum’ne kɨ taa, el Jaka ene: «Jaka, ur nanga ne kalangɨ, tadɔ m’in m’a m’njɨ me kəy’tɨ lə’i ɓone.»
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Lo kin’tɨ, Jaka ur nanga kalangɨ, uwə Jeju rɔ’ne’tɨ kɨ rɔnel.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 De’gɨ pətɨ kɨ oyi nya kin, ɓarita dɔ Jeju’tɨ eli eyina: «Aw isɨ ɓe lə njeramajel.»
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Nan Jaka ra taa, el Burəɓe ene: «Burəɓe, m’a m’adɨ nusɨ nyakingə lə’m njendoo’gɨ. A kin ə re m’taa nya lə’de kɨ aldɔ majɨ ə, m’a m’təl m’ugə ɓang’a gogɨ nja sɔ.»
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Lo kin’tɨ Jeju ene: «Ɓone Njekajɨ de’gɨ ur me kəy’tɨ lə’i, tadɔ in kaa in ngonn kaw Abiraham tɔ.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Tadɔ kɨ rɔta’tɨ, Ngonn de re kadɨ sangɨ de’gɨ kɨ nanyinan, ajɨ’de.»
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Lokɨ de’gɨ uri mbi’de sii oyi ta kɨ Jeju isɨ el’de ba ɓay ningə, Jeju un kujita kare ta’ne’tɨ kadɨ el’de. Jeju in ndəkba kɨ Jerujalem adɨ de’gɨ oyi kadɨ konɓe lə Luwə a ɔdɨ rɔ’ne low’ə’tɨ non.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 El’de ene: «Dingəm kare kɨ oji’ə me majɨ’tɨ isɨ aw ɓe madɨ’tɨ kɨ sanyi kadɨ indəi jɔgɨ konɓe dɔ’a’tɨ ɓay taa to təl.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Be ə, kete ɓay taa kadɨ aw, ɓar njekulə’gɨ lə’ne dɔgɨ, adɨ de kɨ ra dann’de’tɨ mbal ɔr kare, ningə el’de ene: “Tai, təli ji’se bitɨ kadɨ m’təl m’re m’ingə’n’se.”
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Nan de’gɨ kɨ me ɓe’tɨ li’ə mbəti go’ə’tɨ, in ginn’ə’tɨ kan, ə uləi de’gɨ go’ə’tɨ eli eyina: “Jɨ ndigɨ el kadɨ de kin re isɨ ngar dɔ’je’tɨ.”
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Be kaa, indəi jɔgɨ ngar dɔ’a’tɨ. Be ə, lokɨ təl re ɓe ningə, ɓar nje ra kulə’gɨ lə’ne kɨ adɨ’de nar kakin kadɨ n’oo ke in ri ə rai wa.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 De kɨ dɔkete re, ningə el ene: “Ɓe’m, nar ɔr kɨ kare kɨ adɨ’m kaa, nyɨ m’ingə dɔgɨ dɔ’tɨ kin.”
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Ə ngar el ene: “Majɨ ngayn, in njekulə kɨ majɨ. Ningə tokɨ ra’n nya kɨ low’ə’tɨ me kində kum go nya’tɨ kɨ nden be, m’indəi nje konɓe dɔ ɓebo’gɨ’tɨ kɨ dɔgɨ.”
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 De kɨ nja joo re, ningə el ene: “Ɓe’m, nar ɔr kɨ kare kɨ adɨ’m kaa, nyɨ m’ingə mi dɔ’tɨ kin.”
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Ə ngar el’ə ko ta inɓe kakin ene: “In isɨ to nje konɓe dɔ ɓebo’gɨ’tɨ mi.”
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 In kɨ rangɨ re ningə el ene: “Ɓe’m, oo nar ɔr lə’i kɨ kare kɨ adɨ kaa nyɨ to kin, m’aw m’ngəm ta ku’tɨ dangɨ m’ad’a to.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 Tadɔ m’ɓol’i, in de kɨ ngan ngayn: nya kɨ ində el kaa un num, nya kɨ duw el kaa ujə num.”
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 Lo kin’tɨ ngar el’ə ene: “In njekulə kɨ majel. Ningə m’a m’gangɨ ta dɔ’i’tɨ kɨ ta kɨ te ta’i’tɨ inɓe. In gər majɨ kadɨ m’in de kɨ ngan ngayn: nya kɨ m’ində el kaa m’un num, nya kɨ m’duw el kaa m’ujə num.
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 Nga ra bann be ə re a ində nar lə’m lo ngəm nar’tɨ el wa? Re ində lo ngəm nar’tɨ ə, m’təl m’re kin ə m’a m’ingə mann’a dɔ’tɨ.”
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 Go’tɨ ngar el de’gɨ kɨ rai low’ə’tɨ non ene: “Tai nar ɔr kɨ kare kɨ ji’ə’tɨ kin adi in kɨ awɨ’n dɔgɨ kin.”
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 Ə de’gɨ eli ngar eyina: “In kam aw kɨ nar ɔr dɔgɨ nga.”
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 Nan ngar el’de ene: “M’el’se tokɨ, de kɨ aw kɨ nya, a adi’ə dɔ’tɨ, nan de kɨ awɨ’n el, in kɨ nden inɓe kɨ awɨ’n kin kaa a tai ji’ə’tɨ ɓay.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Ningə njeban’gɨ lə’m, kɨ mbeti kadɨ m’in ngar dɔ’de’tɨ, rei se’de, tɔli’de takum’tɨ ne.”»
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Go ta’gɨ’tɨ kin, Jeju gangɨ kete non bulə de’gɨ, un row kɨ kaw kɨ Jerujalem.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Lokɨ Jeju re te ndəkba kɨ ɓe kɨ Betipaje in kɨ ɓe kɨ Betani, kɨ kaw kɨ kadɨ mbal’gɨ’tɨ kɨ ɓari’de mbal kagɨ Buni’gɨ kin ningə, ulə njendo’gɨ joo.
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 El’de ene: «Awi me ngonn ɓe’tɨ kɨ ra non’se’tɨ kam. Lokɨ a uri kɨ me ɓe’tɨ, a ingəi ngonn koro kɨ dɔ’i’ə adɨ ra. In ngonn koro kɨ de ala gidə’tɨ nja kare el ɓay. Tuti’ə, in rei si’ə adi’m’in.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 Ə re de madɨ dəjɨ’se ene: “Tadɔ ri ə isɨ tuti ngonn koro kin wa?” Ə a eli’ə eyina: Tadɔ “Burəɓe ə ge’ə.”»
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Nje kɨ Jeju ulə’de kakin awi ningə nyɨ, ingəi nya’gɨ inɓe tokɨ Jeju el’n’de.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Be ə, tuti ngonn koro kakin ningə, ɓe nje koro’gɨ dəji’de eyina: «Tadɔ ri ə tuti ngonn koro kin wa?»
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 Ningə njendo’gɨ iləi’de’tɨ eyina: «Burəɓe ə ge’de.»
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Lokɨ rei kɨ ngonn koro kakin adi Jeju ningə, lɔwi ku’gɨ lə’de gidə’tɨ ə adi Jeju ala isɨ dɔ’tɨ.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Kɔtɨ inɓe kɨ isɨ ɔti aw kete kete kin ningə, de’gɨ mbalayi ku’gɨ lə’de dɔ row njiyə’tɨ.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Lokɨ Jeju isɨ re ndəkba kɨ Jerujalem’tɨ kɨ row kɨ in kɨ dɔ mbal kagɨ Buni’gɨ’tɨ kin ningə, bulə njendo’gɨ li’ə pətɨ, rɔ’de nəl’de ngayn adɨ uni ndu’de kɨ taa, piti Luwə tadɔ nyakɔjɨ’gɨ pətɨ kɨ ra adɨ oyi kɨ kum’de.
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 Piti Luwə eyina:
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do ­Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Parisɨ’gɨ madɨ kɨ in dann bulə de’gɨ’tɨ eli Jeju eyina: «Burəɓe, ndangɨ njendo’gɨ lə’i adɨ uti ta’de.»
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Ə Jeju el’de ene: «M’el’se m’adɨ oyi, re ingɨ uti ta’de kaa, gajɨ mbal’gɨ a singəi səkitə.»
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Lokɨ Jeju ində dɔ ɓe kɨ Jerujalem ndəkba ə un kum’ne oo’n’ə ningə mann non re kum’ə’tɨ.
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 Mann non re kum’ə’tɨ adɨ el ene: «Kin ə re dɔkagilo’gɨ kɨ, ɓone kin, in kaa in gər row lapiya kin ə re a in sotɨ sə’i, nan kum’i te dɔ’tɨ el.
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Ndɔ’gɨ kɨ ngan a rei non kadɨ njeban’gɨ lə’i a uləi nan gugi dɔ’i, a iləi nan kɨ ta tɔ row’gɨ pətɨ, a uti nu nguy lo kadɨ a te goto.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 A budi’nu nanga mur mur kɨ de’gɨ lə’i. Mbal madɨ kɨ kadɨ de a inyə adɨ isɨ dɔ mad’a’tɨ goto. Tadɔ kum’i te dɔ dɔkagilo’tɨ kɨ Luwə re’n kadɨ ra’n sə’i kin el.»
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Go’tɨ, Jeju aw ur natɨ Kəy’tɨ lə Luwə, ilə rɔ’ne tuwə njelaw nya’gɨ səm’tɨ kɔ.
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 Ningə el’de ene: «Ndangi me makitu’tɨ lə Luwə eyina: “Kəy lə’m a in kəy kelta kɨ Luwə, nan ingɨ, təli’ə lokiyərɔ’tɨ lə njeɓogɨ’gɨ yo.”»
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Ndɔ’gɨ pətɨ, Jeju ndo de’gɨ nya me Kəy’tɨ lə Luwə. Lo kin’tɨ, kibo’gɨ lə njekujənyamosɨ kadikare’gɨ kɨ njendo ndukun’gɨ, kɨ njekundɔ de’gɨ me ɓe, sangi row kadɨ n’tɔli Jeju,
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 nan gəri row’ə el, tadɔ bulə de’gɨ indəi mbi’de majɨ ngayn go ta’tɨ li’ə.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.