Lucas 13
Ta lǝ Luwǝ Kunmindɨ kɨ Sigɨ (GQR) vs NVT
1 Dɔkagilo’ə’tɨ non ə, de’gɨ madɨ rei eli Jeju eyina: Pilatɨ adɨ tɔli de’gɨ kɨ Galile’tɨ dɔkagilo’tɨ kɨ isɨ ujəi mosɨ kadikare adi Luwə.
1 Por essa época, Jesus foi informado de que Pilatos havia assassinado algumas pessoas da Galileia enquanto ofereciam sacrifícios.
2 Jeju el’de ene: Məri kadɨ de’gɨ kɨ Galile’tɨ kɨ ingəi nya kɨ to kɨ ətɨ ɓol be kin in tadɔ k’in ə in njeramajel’gɨ kɨ ngayn utəi ndəgɨ de’gɨ kɨ Galile’tɨ wa?
2 “Vocês pensam que esses galileus eram mais pecadores que todos os outros da Galileia?”, perguntou Jesus. “Foi por isso que sofreram?
3 Jagɨ nan inɓe’gɨ kaa adɨ m’el’se, re mbəli panjiyə’se el ə a oyi pətɨ tigə tɔ.
3 De maneira alguma! Mas, se não se arrependerem, vocês também morrerão.
4 Ke oyi kadɨ de’gɨ kɨ dɔgɨ gidə in jijoo kɨ ndogɨ bɔr kɨ Silowe osɨ dɔ’de’tɨ ə tɔl’de kin, majel lə’de utə ndəgɨ de’gɨ kɨ Jerujalem’tɨ pətɨ tigə wa?
4 E quanto aos dezoito que morreram quando a torre de Siloé caiu sobre eles? Eram mais pecadores que os demais de Jerusalém?
5 Jagɨ! Inɓe’gɨ kaa adɨ m’el’se, re mbəli panjiyə’se el ə, a oyi pətɨ tigə tɔ.
5 Não! E eu volto a lhes dizer: a menos que se arrependam, todos vocês também morrerão.”
6 Go ta’gɨ’tɨ kin, Jeju el kujita kin: «Dingəm kare aw kɨ kagɨ mbaykote kare kɨ man me ndɔɔ kagɨ nju’tɨ lə’ne. Ndɔ kare, re kadɨ ujə kanda ningə ingə el.
6 Então Jesus contou a seguinte parábola: “Um homem tinha uma figueira em seu vinhedo e foi várias vezes procurar frutos nela, sem sucesso.
7 Be ə, el nje ra kulə me ndɔɔ nju’tɨ lə’ne ene: “Oo ɓal asɨ mutə nga ə m’sangɨ kadɨ m’ujə kandɨ mbay kam m’njɔ, nan m’ingə el. Majɨ kadɨ tugə kɔ, tadɔ ri ə a utɨ’n kum lo kare wa?”
7 Por fim, disse ao jardineiro: ‘Esperei três anos e não encontrei um figo sequer. Corte a figueira, pois só está ocupando espaço no pomar’.
8 Nje ra kulə me ndɔɔ nju’tɨ kakin el’ə ene: “Ɓe’m, majɨ kadɨ inyə adɨ ra ɓal kare ɓay. M’a m’ɔr ginn’ə ə m’ɓukɨ sin binyə nja’tɨ.
8 “O jardineiro respondeu: ‘Senhor, deixe-a mais um ano, e eu cuidarei dela e a adubarei.
9 Re ɓal kɨ a re kam ə andɨ ə, majɨ! A re andɨ el ə, a tugə kɔ mindɨ.”»
9 Se der figos no próximo ano, ótimo; se não, mande cortá-la’”.
10 Jeju ndo nya de’gɨ ndɔ kɔrkon’tɨ, me kəykawnan’tɨ lə Juwipɨ’gɨ kare.
10 Certo sábado, quando Jesus ensinava numa sinagoga,
11 Dene kare kɨ ndil kɨ majel budɨ nja’a asɨ ɓal dɔgɨ gidə in jijoo isɨ səm’tɨ non. Ndil kakin dɔ’a ngonn adɨ lo kadɨ surə ta goto.
11 apareceu uma mulher enferma por causa de um espírito impuro. Andava encurvada havia dezoito anos e não conseguia se endireitar.
12 Lokɨ Jeju oo’ə ningə ɓar’a ə el’ə ene: «Dene in kɨ ta k’inyə ta dɔ rɔ koy njururu’tɨ lə’i.»
12 Ao vê-la, Jesus a chamou para perto e disse: “Mulher, você está curada de sua doença!”.
13 Jeju ində ji’ne dɔ’a’tɨ, ningə tanan’tɨ non par ə, dene ndajɨ ə in ra ta, ə ulə ngirə kadɨ ulə tɔjɨ dɔ Luwə’tɨ.
13 Então ele a tocou e, no mesmo instante, ela conseguiu se endireitar e começou a louvar a Deus.
14 Ningə njekundɔ kəykawnan’tɨ lə Juwipɨ’gɨ kakin rɔ’a nəl’ə el tadɔ Jeju adɨ lapiya de ndɔ kɔrkon’tɨ, adɨ el bulə de’gɨ ene: Ndɔ ra kulə in mehen. Rei adɨ adi’se lapiya me ndɔ’gɨ’tɨ kin um ndɔ kɔrkon’tɨ el!
14 O chefe da sinagoga ficou indignado porque Jesus a tinha curado no sábado. “Há seis dias na semana para trabalhar”, disse ele à multidão. “Venham nesses dias para serem curados, e não no sábado.”
15 Burəɓe el’ə ene: In njekədikum de’gɨ! de kɨ ra dann’se’tɨ ə tutɨ mangɨ lə’ne eke koro lə’ne ndɔ kɔrkon’tɨ, lo kusɔ nya’tɨ aw si’ə lo kanyi mann’tɨ el wa?
15 O Senhor, porém, respondeu: “Hipócritas! Todos vocês trabalham no sábado! Acaso não desamarram no sábado o boi ou o jumento do estábulo e o levam dali para lhe dar água?
16 Nga dene kam kɨ in ngonnkaw Abiraham, kɨ Satan uwə ginn tɔgɨ’tɨ lə’ne asɨ ɓal dɔgɨ gidə in jijoo be kin ə, kadɨ m’tut’ə m’ilə ta el tadɔ k’in kɨ in ndɔ kɔrkon wa?
16 Esta mulher, uma filha de Abraão, foi mantida presa por Satanás durante dezoito anos. Não deveria ela ser liberta, mesmo que seja no sábado?”.
17 Dɔkagilo’ə’tɨ kɨ Jeju isɨ elta kin ningə, rɔ njeban’gɨ li’ə sɔl’de ngayn. Nan rɔ bulə de’gɨ nəl’de ngayn tadɔ nya’gɨ kɨ majɨ majɨ kɨ Jeju isɨ ra.
17 As palavras de Jesus envergonharam seus adversários, mas todo o povo se alegrava com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 Go’tɨ ningə Jeju ene: «Ri ə tanan kɨ Konɓe lə Luwə wa? Ri ə m’a m’un m’ɔjɨ’n wa?
18 Então Jesus disse: “Com que se parece o reino de Deus? Com o que posso compará-lo?
19 To tanan kɨ kandɨ kagɨ madɨ kɨ a ɓari’ə mutardə kɨ de madɨ un duw me ndɔɔ’tɨ lə’ne. Kandɨ kagɨ kakin uwə ə tɔgɨ ningə təl kagɨ, adɨ yəl’gɨ uwəi lo kisɨ baji’ə’gɨ’tɨ.»
19 É como a semente de mostarda que alguém plantou na horta. Ela cresce e se torna uma árvore, e os pássaros fazem ninhos em seus galhos”.
20 Jeju təl el ɓay ene: «Ri ə m’a m’un m’ɔjɨ’n Konɓe lə Luwə wa?
20 Disse também: “Com que mais se parece o reino de Deus?
21 To tanan kɨ hum kɨ dene madɨ un lɔy’n ndujɨ kɨ me keh mutə, kɨ ra adɨ ndujɨ kɨ lɔy ba pətɨ in kin be.»
21 É como o fermento que uma mulher usa para fazer pão. Embora ela coloque apenas uma pequena quantidade de fermento em três medidas de farinha, toda a massa fica fermentada”.
22 Dɔ row kaw’a Jerujalem’tɨ, Jeju ndo nya de’gɨ ɓebo’gɨ’tɨ kɨ ngann ɓe’gɨ kɨ ində dana gangɨ səm’tɨ.
22 Jesus foi pelas cidades e povoados ensinando ao longo do caminho, em direção a Jerusalém.
23 De madɨ dəj’ə ene: «Burəɓe, de’gɨ nden ba par ə a aji wa?» Jeju el’de ene:
23 Alguém lhe perguntou: “Senhor, só alguns poucos serão salvos?”. Ele respondeu:
24 «Uwəi tɔgɨ’se ba kadɨ uri kəy kɨ tarow kɨ mbəngirə, tadɔ adɨ m’el’se, de’gɨ ngayn a sangi kadɨ n’uri nan a asi el.
24 “Esforcem-se para entrar pela porta estreita, pois muitos tentarão entrar, mas não conseguirão.
25 Lokɨ ɓe nje kəy a ində taa ə a utɨ takəy. Ningə ingɨ kɨ nanyi taga, a uləi ngirə kində takəy eyina: “Burəɓe te takəy adɨ’je!”, ningə a el’de ene: “Ingɨ m’gər lo kɨ in səm’tɨ el.”
25 Quando o dono da casa tiver trancado a porta, será tarde demais. Vocês ficarão do lado de fora, batendo e pedindo: ‘Senhor, abra a porta para nós!’. Mas ele responderá: ‘Não os conheço, nem sei de onde são’.
26 Ningə a eli’ə eyina: “J’usɔ nya sə’i num, j’anyi sə’i num, ta ndo nya de’gɨ tambalo’gɨ’tɨ me ɓebo’gɨ’tɨ lə’je tɔ.”
26 Então vocês dirão: ‘Nós comemos e bebemos com o senhor, e o senhor ensinou em nossas ruas’.
27 Ningə, a el’se ene: “M’gər lo kɨ in səm’tɨ el, ɔri rɔ’se kɔ rɔ’m’tɨ. Ingɨ pətɨ in njeramajel’gɨ.”
27 E ele responderá: ‘Não os conheço nem sei de onde são. Afastem-se de mim, todos vocês que praticam o mal!’.
28 Low’ə’tɨ kin, a nonyi ge, a ngori ngangɨ’se ge, lokɨ a oyi Abiraham ge, Isakɨ ge, Jakobɨ ge, kɨ njekeltakita Luwə’tɨ pətɨ me Konɓe’tɨ lə Luwə. Ningə ingɨ a ɓuki’se kɔ taga.
28 “Haverá choro e ranger de dentes, pois verão Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no reino de Deus, mas vocês serão lançados fora.
29 De’gɨ a indəi lo kuwə kadɨ’tɨ ge, kɨ lo kurkadɨ’tɨ ge, manga ge, holo ge, kadɨ rei sii ta nyakusɔ’tɨ Konɓe’tɨ lə Luwə.
29 E virão pessoas de toda parte, do leste e do oeste, do norte e do sul, para ocupar seus lugares à mesa no reino de Deus.
30 Nan, tokɨ rɔta’tɨ, nje kɨ madɨ kɨ in nje kɨ gogɨ a təli nje kɨ kete nje kɨ madɨ kɨ in nje kɨ kete a təli nje kɨ gogɨ.»
30 E prestem atenção: alguns últimos serão os primeiros, e alguns primeiros serão os últimos”.
31 Dɔkagilo’ə’tɨ inɓe kin ə, Parisɨ’gɨ madɨ rei rɔ Jeju’tɨ eli’ə eyina: «Ɔtɨ kɔ rangɨ lo kin’tɨ, tadɔ Erodɨ ge tɔli.»
31 Naquele momento, alguns fariseus lhe disseram: “Vá embora daqui, pois Herodes Antipas quer matá-lo!”.
32 Jeju el’de ene: «Ai eli tal busɨ kam, tokɨ ɓone kɨ lo ti, m’njɨ m’tuwə ndil’gɨ kɨ majel ə m’njɨ madɨ de’gɨ lapiya tɔ. Ningə ndɔ kɨ nja mutə ə m’a tɔlta kulə lə’m.
32 Jesus respondeu: “Vão dizer àquela raposa que continuarei a expulsar demônios e a curar hoje e amanhã; e, no terceiro dia, realizarei meu propósito.
33 Nan in gorow’ə’tɨ kadɨ m’un tarow lə’m me ndɔ’tɨ kɨ ɓone, ndɔ kɨ lo ti’tɨ kɨ ndɔ kɨ nja mutə, tadɔ in nya kɨ gorow’ə’tɨ el kadɨ njekeltakita Luwə’tɨ, oyi Jerujalem’tɨ el.
33 Sim, hoje, amanhã e depois de amanhã, devo seguir meu caminho. Pois nenhum profeta de Deus deve ser morto fora de Jerusalém!
34 «In de’gɨ kɨ Jerujalem’tɨ, in de’gɨ Jerujalem’tɨ, in kɨ nje tɔl de’gɨ kɨ njekeltakita Luwə’tɨ, in nje tilə de’gɨ kɨ Luwə ulə’de adɨ’se kɨ mbal tɔli’de. Nja bann ə m’ge kaw’se tokɨ konkunjə a kaw’n ngann’ne’gɨ ginn bagɨ’ne’tɨ kin be nan ɔdi el.
34 “Jerusalém, Jerusalém, cidade que mata profetas e apedreja os mensageiros de Deus! Quantas vezes eu quis juntar seus filhos como a galinha protege os pintinhos sob as asas, mas você não deixou.
35 Ningə kɨ ne kin, m’in Luwə m’a m’inyə kəykawnan lə Luwə lə’se kɔ. Tadɔ adɨ m’el’se madɨ oyi, a oyi m’in el nga, bitɨ ndɔ kɨ a eli eyina: “Njangɨ dɔ in dɔ de’tɨ kɨ a re me tɔ Burəɓe’tɨ.”»
35 E, agora, sua casa foi abandonada, e você nunca mais me verá, até que diga: ‘Bendito é o que vem em nome do Senhor!’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.