Lucas 13

Ta lǝ Luwǝ Kunmindɨ kɨ Sigɨ (GQR) vs BKJ

Sair da comparação
1 Dɔkagilo’ə’tɨ non ə, de’gɨ madɨ rei eli Jeju eyina: Pilatɨ adɨ tɔli de’gɨ kɨ Galile’tɨ dɔkagilo’tɨ kɨ isɨ ujəi mosɨ kadikare adi Luwə.
1 Naquele mesmo tempo estavam presentes alguns que lhe falavam dos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Jeju el’de ene: Məri kadɨ de’gɨ kɨ Galile’tɨ kɨ ingəi nya kɨ to kɨ ətɨ ɓol be kin in tadɔ k’in ə in njeramajel’gɨ kɨ ngayn utəi ndəgɨ de’gɨ kɨ Galile’tɨ wa?
2 E, Jesus respondendo, disse-lhes: Pensais que esses galileus, porque padeceram tais coisas, eram mais pecadores que os demais galileus?
3 Jagɨ nan inɓe’gɨ kaa adɨ m’el’se, re mbəli panjiyə’se el ə a oyi pətɨ tigə tɔ.
3 Eu vos digo: Não; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Ke oyi kadɨ de’gɨ kɨ dɔgɨ gidə in jijoo kɨ ndogɨ bɔr kɨ Silowe osɨ dɔ’de’tɨ ə tɔl’de kin, majel lə’de utə ndəgɨ de’gɨ kɨ Jerujalem’tɨ pətɨ tigə wa?
4 Ou aqueles dezoito sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, pensais que foram maiores pecadores do que todos os homens que habitavam em Jerusalém?
5 Jagɨ! Inɓe’gɨ kaa adɨ m’el’se, re mbəli panjiyə’se el ə, a oyi pətɨ tigə tɔ.
5 Eu vos digo: Não; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Go ta’gɨ’tɨ kin, Jeju el kujita kin: «Dingəm kare aw kɨ kagɨ mbaykote kare kɨ man me ndɔɔ kagɨ nju’tɨ lə’ne. Ndɔ kare, re kadɨ ujə kanda ningə ingə el.
6 Ele também falava esta parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha; ele foi buscar fruto nela, e não o achou.
7 Be ə, el nje ra kulə me ndɔɔ nju’tɨ lə’ne ene: “Oo ɓal asɨ mutə nga ə m’sangɨ kadɨ m’ujə kandɨ mbay kam m’njɔ, nan m’ingə el. Majɨ kadɨ tugə kɔ, tadɔ ri ə a utɨ’n kum lo kare wa?”
7 Então, ele disse ao vinhateiro: Eis que há três anos eu venho buscar fruto nesta figueira e não o acho; corta-a. Por que ela ocupa inutilmente a terra?
8 Nje ra kulə me ndɔɔ nju’tɨ kakin el’ə ene: “Ɓe’m, majɨ kadɨ inyə adɨ ra ɓal kare ɓay. M’a m’ɔr ginn’ə ə m’ɓukɨ sin binyə nja’tɨ.
8 E, respondendo ele, disse-lhe: Senhor, deixa-a também este ano, até que eu cave em seu redor e a esterque;
9 Re ɓal kɨ a re kam ə andɨ ə, majɨ! A re andɨ el ə, a tugə kɔ mindɨ.”»
9 e, se der fruto, bem; se não, então depois tu a cortarás.
10 Jeju ndo nya de’gɨ ndɔ kɔrkon’tɨ, me kəykawnan’tɨ lə Juwipɨ’gɨ kare.
10 E ele ensinava em uma das sinagogas no shabat.
11 Dene kare kɨ ndil kɨ majel budɨ nja’a asɨ ɓal dɔgɨ gidə in jijoo isɨ səm’tɨ non. Ndil kakin dɔ’a ngonn adɨ lo kadɨ surə ta goto.
11 E eis que estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade fazia dezoito anos; e estava curvada, e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Lokɨ Jeju oo’ə ningə ɓar’a ə el’ə ene: «Dene in kɨ ta k’inyə ta dɔ rɔ koy njururu’tɨ lə’i.»
12 E, vendo-a Jesus, chamou-a a si, e disse-lhe: Mulher, tu estás liberta da tua enfermidade.
13 Jeju ində ji’ne dɔ’a’tɨ, ningə tanan’tɨ non par ə, dene ndajɨ ə in ra ta, ə ulə ngirə kadɨ ulə tɔjɨ dɔ Luwə’tɨ.
13 E ele impôs suas mãos sobre ela; e imediatamente ela se endireitou, e glorificava a Deus.
14 Ningə njekundɔ kəykawnan’tɨ lə Juwipɨ’gɨ kakin rɔ’a nəl’ə el tadɔ Jeju adɨ lapiya de ndɔ kɔrkon’tɨ, adɨ el bulə de’gɨ ene: Ndɔ ra kulə in mehen. Rei adɨ adi’se lapiya me ndɔ’gɨ’tɨ kin um ndɔ kɔrkon’tɨ el!
14 E o governante da sinagoga respondeu com indignação, porque Jesus havia curado no dia do shabat, e disse à multidão: Seis dias há em que o homem deve trabalhar; nestes, pois, vinde para serdes curados, e não no dia do shabat.
15 Burəɓe el’ə ene: In njekədikum de’gɨ! de kɨ ra dann’se’tɨ ə tutɨ mangɨ lə’ne eke koro lə’ne ndɔ kɔrkon’tɨ, lo kusɔ nya’tɨ aw si’ə lo kanyi mann’tɨ el wa?
15 O Senhor respondeu-lhe, e disse: Hipócritas! No shabat não solta da manjedoura cada um de vós o seu boi ou jumento, e não o leva para beber água?
16 Nga dene kam kɨ in ngonnkaw Abiraham, kɨ Satan uwə ginn tɔgɨ’tɨ lə’ne asɨ ɓal dɔgɨ gidə in jijoo be kin ə, kadɨ m’tut’ə m’ilə ta el tadɔ k’in kɨ in ndɔ kɔrkon wa?
16 E não devia esta mulher, sendo filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás havia prendido, ser solta desta prisão no dia do shabat?
17 Dɔkagilo’ə’tɨ kɨ Jeju isɨ elta kin ningə, rɔ njeban’gɨ li’ə sɔl’de ngayn. Nan rɔ bulə de’gɨ nəl’de ngayn tadɔ nya’gɨ kɨ majɨ majɨ kɨ Jeju isɨ ra.
17 E, dizendo ele estas coisas, todos os seus adversários ficaram envergonhados, e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Go’tɨ ningə Jeju ene: «Ri ə tanan kɨ Konɓe lə Luwə wa? Ri ə m’a m’un m’ɔjɨ’n wa?
18 Então ele disse: A que é semelhante o reino de Deus, e a que eu devo comparar?
19 To tanan kɨ kandɨ kagɨ madɨ kɨ a ɓari’ə mutardə kɨ de madɨ un duw me ndɔɔ’tɨ lə’ne. Kandɨ kagɨ kakin uwə ə tɔgɨ ningə təl kagɨ, adɨ yəl’gɨ uwəi lo kisɨ baji’ə’gɨ’tɨ.»
19 É semelhante a um grão de semente de mostarda que um homem, tomando-o, lançou na sua horta; e cresceu e fez-se grande árvore; e as aves do céu se aninharam em seus ramos.
20 Jeju təl el ɓay ene: «Ri ə m’a m’un m’ɔjɨ’n Konɓe lə Luwə wa?
20 E ele disse outra vez: A que eu compararei o reino de Deus?
21 To tanan kɨ hum kɨ dene madɨ un lɔy’n ndujɨ kɨ me keh mutə, kɨ ra adɨ ndujɨ kɨ lɔy ba pətɨ in kin be.»
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas da refeição, até ficar tudo fermentado.
22 Dɔ row kaw’a Jerujalem’tɨ, Jeju ndo nya de’gɨ ɓebo’gɨ’tɨ kɨ ngann ɓe’gɨ kɨ ində dana gangɨ səm’tɨ.
22 E ele percorria as cidades e as aldeias, ensinando e viajando em direção a Jerusalém.
23 De madɨ dəj’ə ene: «Burəɓe, de’gɨ nden ba par ə a aji wa?» Jeju el’de ene:
23 Então, disse-lhe um: Senhor, são poucos os que são salvos? E ele lhe disse:
24 «Uwəi tɔgɨ’se ba kadɨ uri kəy kɨ tarow kɨ mbəngirə, tadɔ adɨ m’el’se, de’gɨ ngayn a sangi kadɨ n’uri nan a asi el.
24 Esforçai-vos para entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não serão capazes.
25 Lokɨ ɓe nje kəy a ində taa ə a utɨ takəy. Ningə ingɨ kɨ nanyi taga, a uləi ngirə kində takəy eyina: “Burəɓe te takəy adɨ’je!”, ningə a el’de ene: “Ingɨ m’gər lo kɨ in səm’tɨ el.”
25 E uma vez que o dono da casa tiver levantado e fechado a porta, e vós começardes, de fora, a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos; ele respondendo, vos dirá: Eu não sei de onde vós sois;
26 Ningə a eli’ə eyina: “J’usɔ nya sə’i num, j’anyi sə’i num, ta ndo nya de’gɨ tambalo’gɨ’tɨ me ɓebo’gɨ’tɨ lə’je tɔ.”
26 então, começareis a dizer: Nós comemos e bebemos na tua presença, e tu ensinaste nas nossas ruas.
27 Ningə, a el’se ene: “M’gər lo kɨ in səm’tɨ el, ɔri rɔ’se kɔ rɔ’m’tɨ. Ingɨ pətɨ in njeramajel’gɨ.”
27 Mas ele vos responderá: Digo-vos que eu não sei de onde vós sois; apartai-vos de mim, todos vós trabalhadores da iniquidade.
28 Low’ə’tɨ kin, a nonyi ge, a ngori ngangɨ’se ge, lokɨ a oyi Abiraham ge, Isakɨ ge, Jakobɨ ge, kɨ njekeltakita Luwə’tɨ pətɨ me Konɓe’tɨ lə Luwə. Ningə ingɨ a ɓuki’se kɔ taga.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, e Isaque, e Jacó, e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.
29 De’gɨ a indəi lo kuwə kadɨ’tɨ ge, kɨ lo kurkadɨ’tɨ ge, manga ge, holo ge, kadɨ rei sii ta nyakusɔ’tɨ Konɓe’tɨ lə Luwə.
29 E eles virão do oriente, e do ocidente, e do norte, e do sul e assentar-se-ão no reino de Deus.
30 Nan, tokɨ rɔta’tɨ, nje kɨ madɨ kɨ in nje kɨ gogɨ a təli nje kɨ kete nje kɨ madɨ kɨ in nje kɨ kete a təli nje kɨ gogɨ.»
30 E eis que, há últimos que serão primeiros; e primeiros que serão últimos.
31 Dɔkagilo’ə’tɨ inɓe kin ə, Parisɨ’gɨ madɨ rei rɔ Jeju’tɨ eli’ə eyina: «Ɔtɨ kɔ rangɨ lo kin’tɨ, tadɔ Erodɨ ge tɔli.»
31 No mesmo dia vieram alguns fariseus e lhe disseram: Sai e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Jeju el’de ene: «Ai eli tal busɨ kam, tokɨ ɓone kɨ lo ti, m’njɨ m’tuwə ndil’gɨ kɨ majel ə m’njɨ madɨ de’gɨ lapiya tɔ. Ningə ndɔ kɨ nja mutə ə m’a tɔlta kulə lə’m.
32 E ele lhes disse: Ide e dizei àquela raposa: Eis que eu expulso demônios, e realizo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia serei aperfeiçoado.
33 Nan in gorow’ə’tɨ kadɨ m’un tarow lə’m me ndɔ’tɨ kɨ ɓone, ndɔ kɨ lo ti’tɨ kɨ ndɔ kɨ nja mutə, tadɔ in nya kɨ gorow’ə’tɨ el kadɨ njekeltakita Luwə’tɨ, oyi Jerujalem’tɨ el.
33 Todavia, eu devo caminhar hoje, amanhã e no dia seguinte; porque não pode um profeta perecer fora de Jerusalém.
34 «In de’gɨ kɨ Jerujalem’tɨ, in de’gɨ Jerujalem’tɨ, in kɨ nje tɔl de’gɨ kɨ njekeltakita Luwə’tɨ, in nje tilə de’gɨ kɨ Luwə ulə’de adɨ’se kɨ mbal tɔli’de. Nja bann ə m’ge kaw’se tokɨ konkunjə a kaw’n ngann’ne’gɨ ginn bagɨ’ne’tɨ kin be nan ɔdi el.
34 Ó Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os que a ti são enviados; quantas vezes eu quis ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta a sua ninhada debaixo das asas, e vós não quisestes!
35 Ningə kɨ ne kin, m’in Luwə m’a m’inyə kəykawnan lə Luwə lə’se kɔ. Tadɔ adɨ m’el’se madɨ oyi, a oyi m’in el nga, bitɨ ndɔ kɨ a eli eyina: “Njangɨ dɔ in dɔ de’tɨ kɨ a re me tɔ Burəɓe’tɨ.”»
35 Eis que a vossa casa vos é deixada desolada; e em verdade eu vos digo: Não me vereis até que venha o tempo em que direis: Bendito é o que vem em nome do ­Senhor!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.