João 11

Ta lǝ Luwǝ Kunmindɨ kɨ Sigɨ (GQR) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Dingəm kare kɨ njemonyi in non, tɔ’a nan Lajar. Isɨ me ɓe’tɨ kɨ Betani kɨ in ngonnɓe lə Mari in kɨ ngonnkon’ne Martɨ.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 In darɔ Mari inɓe kin ə a ur hu kɨ ətɨ majɨ nja Burəɓe’tɨ num, bɔr nja’a kɨ bisɨ dɔ’ne num. Nga ningə in ngonnkon’a Lajar tɔ ə rɔ’a to’ə.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Konnann’a’gɨ kɨ joo kin uləi de madɨ ad’a aw el Jeju ene: «Burəɓe, njendigɨ lə’i basa mad’i in monyi.»
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Lokɨ Jeju oo ta kin ningə el ene: «Monyi lə Lajar kin a tɔl’ɔ el, nan in monyi kɨ re kadɨ tɔjɨ tɔgɨ Luwə, taa kadɨ de’gɨ uləi tɔjɨ dɔ’m’tɨ m’in Ngonn lə Luwə tɔ.»
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Jeju ndigɨ Martɨ in kɨ ngonnkon’a kɨ dene Mari, taa ndigɨ Lajar tɔ.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Jeju oo majɨ kadɨ Lajar in monyi, be kaa isɨ lo’tɨ kɨ sɨ’tɨ kin ba ndɔ joo ɓay.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Go’tɨ, el njendo’gɨ lə’ne ene: «Adɨ jɨ təli j’awi Jude’tɨ gogɨ.»
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Ə Njendo’gɨ li’ə eli’ə eyina: «Njendo de’gɨ, ndɔ ngayn el ne ɓay ə Juwipɨ’gɨ sangi kadɨ n’tiləi’nu kɨ mbal n’tɔli’nu kakin ə, ge kadɨ təl aw Jude’tɨ ɓay wa?»
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Jeju ilə’de’tɨ ene: «Ngann kadɨ in dɔgɨ gidə in joo me ndɔ’tɨ kɨ kare el wa? Ningə kin ə re de njiyə kada ə a osɨ el, tadɔ oo lo majɨ.
9 Jesus respondeu:
10 A re njiyə kondɔ ə a osɨ, tadɔ oo lo majɨ el.»
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Go ta’tɨ kin, Jeju ilə ta kɨ rangɨ dɔ’tɨ ene: «Madɨ’je Lajar to ɓi, ningə m’a m’aw kadɨ m’ndəl’ə.»
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Ə njendo’gɨ eli’ə eyina: «Burəɓe, re in ɓi ə to ə a ndəl ɓay.»
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Jeju elta lə koy Lajar, nan njendo’gɨ oyi tokɨ in ta lə ɓi kɨ kare.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Ə Jeju el’de ar njay ene: «Lajar oy.
14 Então Jesus disse claramente:
15 Nga ningə kɨ ɔjɨ dɔ’se, rɔ’m nəl’m ngayn kadɨ m’goto low’ə’tɨ, kadɨ to ingɨ uni me’se adi’m’in. Ningə kɨ ne kin, adɨ j’awi dɔ’a’tɨ.»
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Ə Tomasɨ kɨ isɨ ɓari’ə «Ndungə» el ndəgɨ njendo’gɨ ene: «J’in kaa adɨ j’awi si’ə to j’oyi si’ə.»
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Lokɨ Jeju re te Betani’tɨ, oo kadɨ duwi Lajar ra ndɔ sɔ nga.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Betani in ndəkba kɨ Jerujalem, asɨ kulə metər mutə be par,
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 adɨ Juwipɨ’gɨ ngayn rei rɔ Martɨ’tɨ in kɨ Mari kadɨ sɔli me’de ɔjɨ’n dɔ koy lə ngonnkon’de.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Lokɨ Martɨ oo kadɨ Jeju a re non, in aw tilə kum’ə, ningə Mari taa isɨ yan’ne nanga me kəy’tɨ.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Martɨ kɨ aw tilə kum Jeju, el Jeju ene: «Burəɓe, kin ə re in se’je ne ə re ngonnkon’m a oy el.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Nan kɨ ne inɓe kin kaa m’gər kadɨ nya’gɨ pətɨ kɨ dəjɨ Luwə ə a adi.»
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Ə Jeju el’ə ene: «Ngonnkon’i a ində lo koy’tɨ.»
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Ningə Martɨ il’ə’tɨ ene: «In kɨ rɔta’tɨ, m’gər kadɨ ndɔ kɨ njekoy’gɨ a indəi taa lo koy’tɨ dɔboy ndɔ’tɨ ə, Lajar a ində taa lo koy’tɨ tɔ.»
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Lo kin’tɨ, Jeju el’ə ene: «M’in nje kadɨ de’gɨ indəi taa lo koy’tɨ, kɨ nje kadɨ de’gɨ sii kɨ dɔ’de taa. De kɨ un me’ne, re oy mindɨ kaa, a təl isɨ kɨ dɔ’ne taa.
25 Então Jesus afirmou:
26 Nga ningə, de kɨ isɨ kɨ dɔ’ne taa, ə un me’ne ə, de’ə kin a oy el ratata. M’dəj’i ke un me’i dɔ ta’tɨ kin wa?»
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Ningə Martɨ il’ə’tɨ ene: «Oyo, Burəɓe, m’un me’m m’ad’i tokɨ in ə in Kirisitɨ, De kɨ Luwə mbət’ə, in ə in Ngonn lə Luwə, in ə in de kɨ majɨ kadɨ a re dɔnangɨ’tɨ.»
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Go ta’tɨ kɨ Martɨ el kin ə, ɔtɨ aw ɓar ngonnkon’ne kɨ dene Mari, el’ə ta nanga yɔgirɔ be ene: «Njendo de’gɨ ra non, ə isɨ dəj’i kadɨ aw.»
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Lokɨ Mari oo ta kin taa par ə ində taa kalangɨ aw kɨ rɔ Jeju’tɨ.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Jeju ur me ɓe’tɨ el ɓay, in lo’tɨ inɓe kɨ Martɨ aw ingə’tɨ kete kakin ɓay.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Juwipɨ’gɨ kɨ sii me kəy’tɨ kɨ Mari, isɨ sɔli me’ə, lokɨ oyi’ə ində taa kalangɨ, te taga, oyi ene isɨ aw kɨ dɔɓadɨ’tɨ kadɨ non wa, adɨ indəi taa awi go’ə’tɨ.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Lokɨ Mari aw te lo’tɨ kɨ Jeju ra’tɨ, ə oo Jeju ə, osɨ nanga nja’a’tɨ, ningə el’ə ene: «Burəɓe, kin ə re in se’je ne ə re ngonnkon’m a oy el.»
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Lokɨ Jeju oo kadɨ Mari isɨ non, taa Juwipɨ’gɨ kɨ in go’ə’tɨ kaa isɨ nonyi tɔ ningə, me’ə ur mad’a, taa ndil’ə isɨ nanga el tɔ.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Ə dəjɨ’de ene: «Iləi’ə ra be wa?» Ningə eli’ə eyina: «Burəɓe, re ə oo.»
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Lo kin’tɨ, Jeju non.
35 Jesus chorou.
36 Ə Juwipɨ’gɨ eli eyina: «Oyi tɔjɨ kɨ tɔjɨ ndigɨ kɨ ndig’ə kin.»
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Nan nje kɨ nungɨ eli eyina: «Te kum njekumtɔ, nga ra bann ə asɨ kadɨ ɔgɨ Lajar koy el tɔ wa?»
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Lo kin’tɨ, me Jeju təl ur mad’a kur kɨ rangɨ ɓay, adɨ ɔtɨ aw kɨ dɔɓadɨ’tɨ. Ningə in bolo mbal ə indəi mbal mad’a uti ta’a.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Jeju el’de ene: «Ɔri mbal kin kɔ», nan Martɨ kɨ konnann nje goto el Jeju ene: «Burəɓe, ra ndɔ sɔ nga, adɨ a ətɨ.»
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Ə Jeju el’ə ene: «M’el’i m’ene ri wa? M’el’i m’ene re un me’i ə a oo tɔjɨ lə Luwə.»
40 Jesus respondeu:
41 Lo kin’tɨ, ɔri mbal kɔ, ə Jeju un kum’ne kɨ taa ningə el ene: «Bai, m’ra’i oyo tokɨ oo dɔ ndu’m.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 M’gər kadɨ ta’gɨ kɨ m’njɨ m’el’i kin oo dɔ ndu’m dɔrɔ, nan m’elta kin be tadɔ bulə de’gɨ kɨ gugi gidɨ’m kin, kadɨ uni me’de adi m’in tokɨ in in ə ulə’m.»
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Go ta’tɨ kin ə, Jeju un ndu’ne kɨ taa elta kɨ tɔgɨ’ne ene: «Lajar, te taga!»
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Ningə nje goto Lajar ində lo te taga. Ji’ə’gɨ kɨ nja’a’gɨ in kɨ ra’gɨ kɨ ta ku, taa takum’ə in kɨ dolo kɨ ku tɔ. Ə Jeju el’de ene: «Tuti’ə, ə inyəi’ə adɨ aw.»
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Juwipɨ’gɨ ngayn kɨ rai rɔ Mari’tɨ, ə oyi nya kɨ Jeju ra, uni me’de adi Jeju.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Nan nje kɨ nan’gɨ awi ingəi Parisɨ’gɨ, eli’de nya kɨ Jeju ra.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Lo kin’tɨ, kibo’gɨ lə njekujənyamosɨ kadikare’gɨ kɨ Parisɨ’gɨ, ɔsi dɔ nje gangɨ ta’gɨ lə Juwipɨ’gɨ nan’tɨ, ningə dəji nan eyina: «In ri dana ə kadɨ jɨ rai wa? Dingəm kin ra nyakɔjɨ’gɨ ngayn!
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Kin ə re j’inyəi’ə adɨ ra nya’gɨ lə’ne kin kɨ non’ne’tɨ ə, de’gɨ pətɨ a uni me’de adi’ə, ningə de’gɨ kɨ Rɔm’tɨ a rei kadɨ tuji Kəy lə Luwə, taa a tuji ginn ɓe lə’je tɔ!»
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Ə Kayipɨ kɨ in kɨ kare dann nje kundɔ Juwipɨ’gɨ’tɨ, kɨ ɓal’a’tɨ non in kibo lə njekujənyamosɨ kadikare’gɨ, un ta el’de ene: «In gəri nya kare me nya’tɨ kɨ isɨ ra nya kin el!
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 In mərita majɨ oyi! In sotɨ ngayn tadɔ lə’se kadɨ ba kal de kare oy tadɔ lə ginn de’gɨ banyi banyi, ə ginn ɓe kɨ ta’a ba ingə tujɨ el.»
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Nga ningə in ta kɨ Kayipɨ inɓe ə el kɨ dɔ’ne el, nan tokɨ ɓal’a’tɨ non in kibo lə njekujənyamosɨ kadikare’gɨ, Luwə ində taa ta’a’tɨ adɨ iləmbər’ə kete tokɨ majɨ kadɨ Jeju a oy tadɔ lə ginn ɓe lə Juwipɨ’gɨ.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Ningə a oy tadɔ lə ginn ɓe lə Juwipɨ’gɨ par el, nan a oy kadɨ kaw’n ngann’gɨ lə Luwə kɨ sananyinan kɨ lo’gɨ dangɨ dangɨ kin kadɨ təli ginn de’gɨ kɨ kareba.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 In dɔ ndɔ’a’tɨ non kin, njekundɔ Juwipɨ’gɨ uni ndu’de kadɨ n’tɔli Jeju.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 In be ə, Jeju ində ngangɨ njiyə taga takum Juwipɨ’gɨ’tɨ. Ɔr rɔ’ne aw ndəkba kadɨ diləlo’tɨ, me ngonn ɓe’tɨ kɨ ɓari’ə Epirayim. Aw sɨ’tɨ non kɨ njendo’gɨ lə’ne.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Dɔkagilo ra nanyi lə Juwipɨ’gɨ kɨ ɓari’ə Pakɨ in ndəkba, adɨ de’gɨ ngayn awi Jerujalem’tɨ kete non’tɨ kadɨ to rai nya’gɨ kigo kujɨ’ə’tɨ lə’de in Juwipɨ’gɨ kadɨ ari rɔ’de non Luwə’tɨ.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 De’gɨ kakin in ginn Kəy’tɨ lə Luwə, ningə isɨ sangi Jeju, ə dəji nan ta dann’de’tɨ eyina: «Mərta lə’se in ri wa? Kadɨ a re lo ra nanyi’tɨ el wa?»
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Nya kare ə, kibo’gɨ lə njekujənyamosɨ kadikare’gɨ kɨ Parisɨ’gɨ uni ndu kadɨ re de madɨ oo lo kɨ Jeju in’tɨ ə, kadɨ el’de adɨ n’awi n’uwəi’ə.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.