João 11
Ta lǝ Luwǝ Kunmindɨ kɨ Sigɨ (GQR) vs NAA
1 Dingəm kare kɨ njemonyi in non, tɔ’a nan Lajar. Isɨ me ɓe’tɨ kɨ Betani kɨ in ngonnɓe lə Mari in kɨ ngonnkon’ne Martɨ.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 In darɔ Mari inɓe kin ə a ur hu kɨ ətɨ majɨ nja Burəɓe’tɨ num, bɔr nja’a kɨ bisɨ dɔ’ne num. Nga ningə in ngonnkon’a Lajar tɔ ə rɔ’a to’ə.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Konnann’a’gɨ kɨ joo kin uləi de madɨ ad’a aw el Jeju ene: «Burəɓe, njendigɨ lə’i basa mad’i in monyi.»
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Lokɨ Jeju oo ta kin ningə el ene: «Monyi lə Lajar kin a tɔl’ɔ el, nan in monyi kɨ re kadɨ tɔjɨ tɔgɨ Luwə, taa kadɨ de’gɨ uləi tɔjɨ dɔ’m’tɨ m’in Ngonn lə Luwə tɔ.»
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Jeju ndigɨ Martɨ in kɨ ngonnkon’a kɨ dene Mari, taa ndigɨ Lajar tɔ.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Jeju oo majɨ kadɨ Lajar in monyi, be kaa isɨ lo’tɨ kɨ sɨ’tɨ kin ba ndɔ joo ɓay.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Go’tɨ, el njendo’gɨ lə’ne ene: «Adɨ jɨ təli j’awi Jude’tɨ gogɨ.»
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 Ə Njendo’gɨ li’ə eli’ə eyina: «Njendo de’gɨ, ndɔ ngayn el ne ɓay ə Juwipɨ’gɨ sangi kadɨ n’tiləi’nu kɨ mbal n’tɔli’nu kakin ə, ge kadɨ təl aw Jude’tɨ ɓay wa?»
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 Jeju ilə’de’tɨ ene: «Ngann kadɨ in dɔgɨ gidə in joo me ndɔ’tɨ kɨ kare el wa? Ningə kin ə re de njiyə kada ə a osɨ el, tadɔ oo lo majɨ.
9 Jesus respondeu:
10 A re njiyə kondɔ ə a osɨ, tadɔ oo lo majɨ el.»
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Go ta’tɨ kin, Jeju ilə ta kɨ rangɨ dɔ’tɨ ene: «Madɨ’je Lajar to ɓi, ningə m’a m’aw kadɨ m’ndəl’ə.»
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Ə njendo’gɨ eli’ə eyina: «Burəɓe, re in ɓi ə to ə a ndəl ɓay.»
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Jeju elta lə koy Lajar, nan njendo’gɨ oyi tokɨ in ta lə ɓi kɨ kare.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Ə Jeju el’de ar njay ene: «Lajar oy.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Nga ningə kɨ ɔjɨ dɔ’se, rɔ’m nəl’m ngayn kadɨ m’goto low’ə’tɨ, kadɨ to ingɨ uni me’se adi’m’in. Ningə kɨ ne kin, adɨ j’awi dɔ’a’tɨ.»
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 Ə Tomasɨ kɨ isɨ ɓari’ə «Ndungə» el ndəgɨ njendo’gɨ ene: «J’in kaa adɨ j’awi si’ə to j’oyi si’ə.»
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Lokɨ Jeju re te Betani’tɨ, oo kadɨ duwi Lajar ra ndɔ sɔ nga.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 Betani in ndəkba kɨ Jerujalem, asɨ kulə metər mutə be par,
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 adɨ Juwipɨ’gɨ ngayn rei rɔ Martɨ’tɨ in kɨ Mari kadɨ sɔli me’de ɔjɨ’n dɔ koy lə ngonnkon’de.
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Lokɨ Martɨ oo kadɨ Jeju a re non, in aw tilə kum’ə, ningə Mari taa isɨ yan’ne nanga me kəy’tɨ.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Martɨ kɨ aw tilə kum Jeju, el Jeju ene: «Burəɓe, kin ə re in se’je ne ə re ngonnkon’m a oy el.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Nan kɨ ne inɓe kin kaa m’gər kadɨ nya’gɨ pətɨ kɨ dəjɨ Luwə ə a adi.»
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 Ə Jeju el’ə ene: «Ngonnkon’i a ində lo koy’tɨ.»
23 Jesus disse a ela:
24 Ningə Martɨ il’ə’tɨ ene: «In kɨ rɔta’tɨ, m’gər kadɨ ndɔ kɨ njekoy’gɨ a indəi taa lo koy’tɨ dɔboy ndɔ’tɨ ə, Lajar a ində taa lo koy’tɨ tɔ.»
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Lo kin’tɨ, Jeju el’ə ene: «M’in nje kadɨ de’gɨ indəi taa lo koy’tɨ, kɨ nje kadɨ de’gɨ sii kɨ dɔ’de taa. De kɨ un me’ne, re oy mindɨ kaa, a təl isɨ kɨ dɔ’ne taa.
25 Então Jesus declarou:
26 Nga ningə, de kɨ isɨ kɨ dɔ’ne taa, ə un me’ne ə, de’ə kin a oy el ratata. M’dəj’i ke un me’i dɔ ta’tɨ kin wa?»
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Ningə Martɨ il’ə’tɨ ene: «Oyo, Burəɓe, m’un me’m m’ad’i tokɨ in ə in Kirisitɨ, De kɨ Luwə mbət’ə, in ə in Ngonn lə Luwə, in ə in de kɨ majɨ kadɨ a re dɔnangɨ’tɨ.»
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Go ta’tɨ kɨ Martɨ el kin ə, ɔtɨ aw ɓar ngonnkon’ne kɨ dene Mari, el’ə ta nanga yɔgirɔ be ene: «Njendo de’gɨ ra non, ə isɨ dəj’i kadɨ aw.»
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Lokɨ Mari oo ta kin taa par ə ində taa kalangɨ aw kɨ rɔ Jeju’tɨ.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Jeju ur me ɓe’tɨ el ɓay, in lo’tɨ inɓe kɨ Martɨ aw ingə’tɨ kete kakin ɓay.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Juwipɨ’gɨ kɨ sii me kəy’tɨ kɨ Mari, isɨ sɔli me’ə, lokɨ oyi’ə ində taa kalangɨ, te taga, oyi ene isɨ aw kɨ dɔɓadɨ’tɨ kadɨ non wa, adɨ indəi taa awi go’ə’tɨ.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Lokɨ Mari aw te lo’tɨ kɨ Jeju ra’tɨ, ə oo Jeju ə, osɨ nanga nja’a’tɨ, ningə el’ə ene: «Burəɓe, kin ə re in se’je ne ə re ngonnkon’m a oy el.»
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Lokɨ Jeju oo kadɨ Mari isɨ non, taa Juwipɨ’gɨ kɨ in go’ə’tɨ kaa isɨ nonyi tɔ ningə, me’ə ur mad’a, taa ndil’ə isɨ nanga el tɔ.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Ə dəjɨ’de ene: «Iləi’ə ra be wa?» Ningə eli’ə eyina: «Burəɓe, re ə oo.»
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Lo kin’tɨ, Jeju non.
35 Jesus chorou.
36 Ə Juwipɨ’gɨ eli eyina: «Oyi tɔjɨ kɨ tɔjɨ ndigɨ kɨ ndig’ə kin.»
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 Nan nje kɨ nungɨ eli eyina: «Te kum njekumtɔ, nga ra bann ə asɨ kadɨ ɔgɨ Lajar koy el tɔ wa?»
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Lo kin’tɨ, me Jeju təl ur mad’a kur kɨ rangɨ ɓay, adɨ ɔtɨ aw kɨ dɔɓadɨ’tɨ. Ningə in bolo mbal ə indəi mbal mad’a uti ta’a.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Jeju el’de ene: «Ɔri mbal kin kɔ», nan Martɨ kɨ konnann nje goto el Jeju ene: «Burəɓe, ra ndɔ sɔ nga, adɨ a ətɨ.»
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 Ə Jeju el’ə ene: «M’el’i m’ene ri wa? M’el’i m’ene re un me’i ə a oo tɔjɨ lə Luwə.»
40 Jesus respondeu:
41 Lo kin’tɨ, ɔri mbal kɔ, ə Jeju un kum’ne kɨ taa ningə el ene: «Bai, m’ra’i oyo tokɨ oo dɔ ndu’m.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 M’gər kadɨ ta’gɨ kɨ m’njɨ m’el’i kin oo dɔ ndu’m dɔrɔ, nan m’elta kin be tadɔ bulə de’gɨ kɨ gugi gidɨ’m kin, kadɨ uni me’de adi m’in tokɨ in in ə ulə’m.»
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Go ta’tɨ kin ə, Jeju un ndu’ne kɨ taa elta kɨ tɔgɨ’ne ene: «Lajar, te taga!»
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Ningə nje goto Lajar ində lo te taga. Ji’ə’gɨ kɨ nja’a’gɨ in kɨ ra’gɨ kɨ ta ku, taa takum’ə in kɨ dolo kɨ ku tɔ. Ə Jeju el’de ene: «Tuti’ə, ə inyəi’ə adɨ aw.»
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Juwipɨ’gɨ ngayn kɨ rai rɔ Mari’tɨ, ə oyi nya kɨ Jeju ra, uni me’de adi Jeju.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Nan nje kɨ nan’gɨ awi ingəi Parisɨ’gɨ, eli’de nya kɨ Jeju ra.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 Lo kin’tɨ, kibo’gɨ lə njekujənyamosɨ kadikare’gɨ kɨ Parisɨ’gɨ, ɔsi dɔ nje gangɨ ta’gɨ lə Juwipɨ’gɨ nan’tɨ, ningə dəji nan eyina: «In ri dana ə kadɨ jɨ rai wa? Dingəm kin ra nyakɔjɨ’gɨ ngayn!
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Kin ə re j’inyəi’ə adɨ ra nya’gɨ lə’ne kin kɨ non’ne’tɨ ə, de’gɨ pətɨ a uni me’de adi’ə, ningə de’gɨ kɨ Rɔm’tɨ a rei kadɨ tuji Kəy lə Luwə, taa a tuji ginn ɓe lə’je tɔ!»
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Ə Kayipɨ kɨ in kɨ kare dann nje kundɔ Juwipɨ’gɨ’tɨ, kɨ ɓal’a’tɨ non in kibo lə njekujənyamosɨ kadikare’gɨ, un ta el’de ene: «In gəri nya kare me nya’tɨ kɨ isɨ ra nya kin el!
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 In mərita majɨ oyi! In sotɨ ngayn tadɔ lə’se kadɨ ba kal de kare oy tadɔ lə ginn de’gɨ banyi banyi, ə ginn ɓe kɨ ta’a ba ingə tujɨ el.»
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Nga ningə in ta kɨ Kayipɨ inɓe ə el kɨ dɔ’ne el, nan tokɨ ɓal’a’tɨ non in kibo lə njekujənyamosɨ kadikare’gɨ, Luwə ində taa ta’a’tɨ adɨ iləmbər’ə kete tokɨ majɨ kadɨ Jeju a oy tadɔ lə ginn ɓe lə Juwipɨ’gɨ.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Ningə a oy tadɔ lə ginn ɓe lə Juwipɨ’gɨ par el, nan a oy kadɨ kaw’n ngann’gɨ lə Luwə kɨ sananyinan kɨ lo’gɨ dangɨ dangɨ kin kadɨ təli ginn de’gɨ kɨ kareba.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 In dɔ ndɔ’a’tɨ non kin, njekundɔ Juwipɨ’gɨ uni ndu’de kadɨ n’tɔli Jeju.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 In be ə, Jeju ində ngangɨ njiyə taga takum Juwipɨ’gɨ’tɨ. Ɔr rɔ’ne aw ndəkba kadɨ diləlo’tɨ, me ngonn ɓe’tɨ kɨ ɓari’ə Epirayim. Aw sɨ’tɨ non kɨ njendo’gɨ lə’ne.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Dɔkagilo ra nanyi lə Juwipɨ’gɨ kɨ ɓari’ə Pakɨ in ndəkba, adɨ de’gɨ ngayn awi Jerujalem’tɨ kete non’tɨ kadɨ to rai nya’gɨ kigo kujɨ’ə’tɨ lə’de in Juwipɨ’gɨ kadɨ ari rɔ’de non Luwə’tɨ.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 De’gɨ kakin in ginn Kəy’tɨ lə Luwə, ningə isɨ sangi Jeju, ə dəji nan ta dann’de’tɨ eyina: «Mərta lə’se in ri wa? Kadɨ a re lo ra nanyi’tɨ el wa?»
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 Nya kare ə, kibo’gɨ lə njekujənyamosɨ kadikare’gɨ kɨ Parisɨ’gɨ uni ndu kadɨ re de madɨ oo lo kɨ Jeju in’tɨ ə, kadɨ el’de adɨ n’awi n’uwəi’ə.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.