Romanos 4
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs VC
1 Tɔ, ti li ye ba kí taa kí jo tiʼyaajɛ *Abraham ya gbɛr bo? Wɔn nin uʼyul là laa' ba?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Nì bi yé uʼtùonmɔnmɔn nɛ cère' Uwien bù' wɔ ugbɛmɔ̀ndaan la, u bi ŋmɔbe u li jɛbn uʼba nà bo. Ama Uwien ya bùol na te nnɔ.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Kimɛ nì kɛle' *Uwien ya gbɔnku ni ki ye: «*Abraham teke' Uwien ki jin', nɛn bo nɛ Uwien bù' wɔ ugbɛmɔ̀ndaan.»
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Unil sɔn' lituonl ki teke' nibonn la, na yé paabu, nì ye uʼpaaku nɛ.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Unil wà ŋa nuunh Uwien ń juoke wɔ uʼtùon bo, ama ki teke' wɔn Uwien wà juokeh bibiɛrdɛnb nnɔ ki jin' la, uʼtekjim bo nɛ Uwien li bù wɔ ugbɛmɔ̀ndaan.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Nnɔ nɛ *Dafid mɔ là pokn' binib bà Uwien bù' bɛ bigbɛmɔ̀ndɛnb, ka tukn' biʼtùon nnɔ ya mɔnm bo. *Dafid là ye:
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 «Binib bà Uwien fère' bɛ biʼbiil, ki subn' biʼbiɛre bo nnɔ,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Unil wà Yonbdaan ŋa ń tɔnge uʼbiɛre nnɔ uʼmɔnm te udaan bo.»
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Mimɔnm nnɔ te ki de' bà jiɛ' ipun baba nɛ bii mì te ki de' bà mɔ ŋa jiɛ' nɛ? Tí liɛbe ní *Abraham ya gbɛr bo. Ti ye u teke' Uwien ki jin' ma nnɔ nɛ cère' Uwien bù' wɔ ugbɛmɔ̀ndaan.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 U lɛ yo ba nɛ u bù' wɔ ugbɛmɔ̀ndaan-i? Uyo wà u jiɛ' uʼpunl nnɔ bii uyo wà wa laan là jiɛ' nɛ? Uyo wà wa laan là jiɛ' nnɔ nɛ.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Ni ya puoli bó nɛ Uwien cère' *Abraham jiɛ' uʼpunl. Upunjiɛ nnɔ nɛ yé kudìɛku kùa wɔngeh ki teh *Abraham ya tekjim bo nɛ Uwien bù' wɔ ugbɛmɔ̀ndaan ki laa' wa laan jiɛ' punl. Nɛn nɛ cère' *Abraham yé binib bà kɛ teke' Uwien ki jin' ka jiɛ' pun ya yaajɛ ŋɔ Uwien ń bù biʼmɔ bigbɛmɔ̀ndɛnb.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Binib bà jiɛ' ipun, ka pɛ upunjiɛ baba bo, ama ki tɛkn' *Abraham ya taal ni, ki teke' Uwien ki jin' tɛn *Abraham là teke' Uwien ki jin' ma, ki laa' wà laan jiɛ' punl nnɔ, u yé biʼmɔ ya yaajɛ nɛ.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Na yé *Abraham là bon' *yiko nɛ Uwien pùon' ki ye uŋɛndun li yé wɔn nin uʼyaabii ya faal, kimɛ mitekjim bo nɛ Uwien bù' wɔ ugbɛmɔ̀ndaan.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Nì yé Uwien bi pùon' ki ye uŋɛndun li yé bà boh *yiko nnɔ ya faal nɛ la, mitekjim ŋa ji bi li ŋmɔbe kpɛle, lipuonl nnɔ mɔ bi li juore fɛnm nɛ.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Kimɛ *yiko ya saam nɛ cèreh Uwien ya mutuol fih binib bo. Yiko ŋa te la, unil li saa wɔ-ɔɔ?
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Nɛn bo nɛ Uwien pùon' lipuonl mitekjim bo, ŋɔ lɛ̀ ń li yé bupaabu, kí li kpɛ *Abraham ya yaabii kɛ bo. Na yé lì li te kí de bà pɛ *yiko bo baba nɛ, lì li te ki de' bà mɔ teke' Uwien ki jin' tɛn *Abraham nnɔ nɛ. Kimɛ *Abraham yé tinbi bà kɛ teke' Uwien ki jin' nnɔ ya yaajɛ nɛ.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Tɛn nì kɛle' ma *Uwien ya gbɔnku ni ki ye: «N tien' ŋɛ inibol ligol ya yaajɛ.» *Abraham nɛ yé tiʼkɛ ya yaajɛ Uwien ya nun bó. Wɔn Uwien nɛ mɛkreh bitɛnkpiib, nɛ ki naanh tibont nin uʼñɔbon.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Nì là naan lipuonl nnɔ ŋa ń tien nɛ. Nin nɛn kɛ *Abraham tuu ki daan nɛ. U teke' Uwien ki jin' nɛ Uwien tien' wɔ inibol ligol ya yaajɛ. Tɛn nì kɛle' ma *Uwien ya gbɔnku ni ki ye: «Aʼyaabii li yɛbe ka ŋmɔbe fuul.»
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Nì là sìen' waamu nɛ wɔ ń lɛ ibin kobk, ki bɛnde' ki ye u nɛke mikuum, nɛ uʼpo Sara mɔ tonde' ki yé uŋɔl. Ama nin nɛn kɛ *Abraham ya dum ŋa kùore' waamu mɔnɔn.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 *Abraham ŋa maale' milele lipuonl nnɔ bo, uʼdum mɔ ŋa kùore', ama u tùɔreh ki faakreh mitekjim ni nɛ, ki kpiɛkreh Uwien,
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 ki cinbe ki bɛn ki ye Uwien pùon' nà nnɔ, u ŋmɔbe mituɔm mà u li fre kí tien nɛ̀.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Nɛn bo nɛ Uwien bù' wɔ ugbɛmɔ̀ndaan.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Nì kɛle' *Uwien ya gbɔnku ni ki ye: «Uwien bù' *Abraham ugbɛmɔ̀ndaan.» Na yé *Abraham baba bo nɛ nì kɛle' nnɔ.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Nì kɛle' tiʼmɔ bo nɛ. Ti teke' Uwien wà cère' Yonbdaan *Yesu mɛkre' bitɛnkpiib ni nnɔ ki jin', nɛ wɔn Uwien bù' tiʼmɔ bigbɛmɔ̀ndɛnb.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Uwien cère' wɔn *Yesu nɛ kpo' tiʼbiɛre bo, ki cère' u mɛkre' bitɛnkpiib ni, ŋɔ wɔn bo wɔ ń bù tɛ bigbɛmɔ̀ndɛnb.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.