Romanos 4
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs NVT
1 Tɔ, ti li ye ba kí taa kí jo tiʼyaajɛ *Abraham ya gbɛr bo? Wɔn nin uʼyul là laa' ba?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Nì bi yé uʼtùonmɔnmɔn nɛ cère' Uwien bù' wɔ ugbɛmɔ̀ndaan la, u bi ŋmɔbe u li jɛbn uʼba nà bo. Ama Uwien ya bùol na te nnɔ.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Kimɛ nì kɛle' *Uwien ya gbɔnku ni ki ye: «*Abraham teke' Uwien ki jin', nɛn bo nɛ Uwien bù' wɔ ugbɛmɔ̀ndaan.»
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Unil sɔn' lituonl ki teke' nibonn la, na yé paabu, nì ye uʼpaaku nɛ.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Unil wà ŋa nuunh Uwien ń juoke wɔ uʼtùon bo, ama ki teke' wɔn Uwien wà juokeh bibiɛrdɛnb nnɔ ki jin' la, uʼtekjim bo nɛ Uwien li bù wɔ ugbɛmɔ̀ndaan.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Nnɔ nɛ *Dafid mɔ là pokn' binib bà Uwien bù' bɛ bigbɛmɔ̀ndɛnb, ka tukn' biʼtùon nnɔ ya mɔnm bo. *Dafid là ye:
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 «Binib bà Uwien fère' bɛ biʼbiil, ki subn' biʼbiɛre bo nnɔ,
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Unil wà Yonbdaan ŋa ń tɔnge uʼbiɛre nnɔ uʼmɔnm te udaan bo.»
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Mimɔnm nnɔ te ki de' bà jiɛ' ipun baba nɛ bii mì te ki de' bà mɔ ŋa jiɛ' nɛ? Tí liɛbe ní *Abraham ya gbɛr bo. Ti ye u teke' Uwien ki jin' ma nnɔ nɛ cère' Uwien bù' wɔ ugbɛmɔ̀ndaan.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 U lɛ yo ba nɛ u bù' wɔ ugbɛmɔ̀ndaan-i? Uyo wà u jiɛ' uʼpunl nnɔ bii uyo wà wa laan là jiɛ' nɛ? Uyo wà wa laan là jiɛ' nnɔ nɛ.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Ni ya puoli bó nɛ Uwien cère' *Abraham jiɛ' uʼpunl. Upunjiɛ nnɔ nɛ yé kudìɛku kùa wɔngeh ki teh *Abraham ya tekjim bo nɛ Uwien bù' wɔ ugbɛmɔ̀ndaan ki laa' wa laan jiɛ' punl. Nɛn nɛ cère' *Abraham yé binib bà kɛ teke' Uwien ki jin' ka jiɛ' pun ya yaajɛ ŋɔ Uwien ń bù biʼmɔ bigbɛmɔ̀ndɛnb.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Binib bà jiɛ' ipun, ka pɛ upunjiɛ baba bo, ama ki tɛkn' *Abraham ya taal ni, ki teke' Uwien ki jin' tɛn *Abraham là teke' Uwien ki jin' ma, ki laa' wà laan jiɛ' punl nnɔ, u yé biʼmɔ ya yaajɛ nɛ.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Na yé *Abraham là bon' *yiko nɛ Uwien pùon' ki ye uŋɛndun li yé wɔn nin uʼyaabii ya faal, kimɛ mitekjim bo nɛ Uwien bù' wɔ ugbɛmɔ̀ndaan.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Nì yé Uwien bi pùon' ki ye uŋɛndun li yé bà boh *yiko nnɔ ya faal nɛ la, mitekjim ŋa ji bi li ŋmɔbe kpɛle, lipuonl nnɔ mɔ bi li juore fɛnm nɛ.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Kimɛ *yiko ya saam nɛ cèreh Uwien ya mutuol fih binib bo. Yiko ŋa te la, unil li saa wɔ-ɔɔ?
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Nɛn bo nɛ Uwien pùon' lipuonl mitekjim bo, ŋɔ lɛ̀ ń li yé bupaabu, kí li kpɛ *Abraham ya yaabii kɛ bo. Na yé lì li te kí de bà pɛ *yiko bo baba nɛ, lì li te ki de' bà mɔ teke' Uwien ki jin' tɛn *Abraham nnɔ nɛ. Kimɛ *Abraham yé tinbi bà kɛ teke' Uwien ki jin' nnɔ ya yaajɛ nɛ.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Tɛn nì kɛle' ma *Uwien ya gbɔnku ni ki ye: «N tien' ŋɛ inibol ligol ya yaajɛ.» *Abraham nɛ yé tiʼkɛ ya yaajɛ Uwien ya nun bó. Wɔn Uwien nɛ mɛkreh bitɛnkpiib, nɛ ki naanh tibont nin uʼñɔbon.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Nì là naan lipuonl nnɔ ŋa ń tien nɛ. Nin nɛn kɛ *Abraham tuu ki daan nɛ. U teke' Uwien ki jin' nɛ Uwien tien' wɔ inibol ligol ya yaajɛ. Tɛn nì kɛle' ma *Uwien ya gbɔnku ni ki ye: «Aʼyaabii li yɛbe ka ŋmɔbe fuul.»
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Nì là sìen' waamu nɛ wɔ ń lɛ ibin kobk, ki bɛnde' ki ye u nɛke mikuum, nɛ uʼpo Sara mɔ tonde' ki yé uŋɔl. Ama nin nɛn kɛ *Abraham ya dum ŋa kùore' waamu mɔnɔn.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 *Abraham ŋa maale' milele lipuonl nnɔ bo, uʼdum mɔ ŋa kùore', ama u tùɔreh ki faakreh mitekjim ni nɛ, ki kpiɛkreh Uwien,
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 ki cinbe ki bɛn ki ye Uwien pùon' nà nnɔ, u ŋmɔbe mituɔm mà u li fre kí tien nɛ̀.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Nɛn bo nɛ Uwien bù' wɔ ugbɛmɔ̀ndaan.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Nì kɛle' *Uwien ya gbɔnku ni ki ye: «Uwien bù' *Abraham ugbɛmɔ̀ndaan.» Na yé *Abraham baba bo nɛ nì kɛle' nnɔ.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Nì kɛle' tiʼmɔ bo nɛ. Ti teke' Uwien wà cère' Yonbdaan *Yesu mɛkre' bitɛnkpiib ni nnɔ ki jin', nɛ wɔn Uwien bù' tiʼmɔ bigbɛmɔ̀ndɛnb.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Uwien cère' wɔn *Yesu nɛ kpo' tiʼbiɛre bo, ki cère' u mɛkre' bitɛnkpiib ni, ŋɔ wɔn bo wɔ ń bù tɛ bigbɛmɔ̀ndɛnb.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.