Mateus 27

Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nì faa' kutɛnŋɛsɔnsɔnku, nɛ bitɔtuɔrciɛnb nin Sufmbɛ ya ciɛnb kɛ kɛ̀le' ki bonde' ki liike' bi li tien ma kí ku Yesu.
1 De manhã cedo, os principais sacerdotes e líderes do povo se reuniram outra vez para planejar uma maneira de levar Jesus à morte.
2 Bi lòle' wɔ, nɛ ki taa' wɔ ki tì ŋukn' gobina Pilat.
2 Então o amarraram, o levaram e o entregaram a Pilatos, o governador romano.
3 Tɔ, Sudas wà kuɔre' *Yesu nnɔ laa' bi bun' *Yesu tibuur ki ye u kpɛ mikuum ma nnɔ, uʼyɛnm ŋaabe' ki gbien', nɛ u jiin' ilike ya kur pita nnɔ, wɔ ń tì de bitɔtuɔrciɛnb nin Sufmbɛ ya ciɛnb,
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus tinha sido condenado à morte, encheu-se de remorso e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e líderes do povo,
4 nɛ ki tɔke' bɛ ki ye: «N bii' nɛ. N kuɔre' unil wà ŋa ŋmɔbe biil nɛ.» Nɛ bi ye: «Na yé ti ya gbɛr, aʼyaar nínɔ.»
4 dizendo: “Pequei, pois traí um homem inocente”. “Que nos importa?”, retrucaram eles. “Isso é problema seu.”
5 Nɛ u taa' ilike ya kur nnɔ ki wiɛ' Uwien ya duku ni, ki siere', nɛ ki jon' ki tì jɔn' uʼba.
5 Então Judas jogou as moedas de prata no templo, saiu e se enforcou.
6 Tɔ, bitɔtuɔrciɛnb gɛ̀ngɛ̀nde' ilike ya kur nnɔ, nɛ ki ye: «Nì yé misɛ̀m ya like nɛ. Tiʼyiko ŋa ń tuo tí taa yì kí kpìen Uwien ya duku ya liklɛkl ni.»
6 Os principais sacerdotes juntaram as moedas e disseram: “Não seria certo colocar este dinheiro no tesouro do templo, pois é dinheiro manchado de sangue”.
7 Bi gbiere' ki liike' bi li tien yì ma, nɛ ki taa' yì ki dɛ' umaar ya kpàabu, bɛ ń li subeh bicɛnb.
7 Então resolveram comprar o campo do oleiro e transformá-lo num cemitério para estrangeiros.
8 Nɛn bo nɛ bi yih niʼsaan «Misɛ̀m ya kpàabu» haali nin fɛnfɛnnɔ.
8 Por isso, até hoje ele se chama Campo de Sangue.
9 Nì tien' *Uwien ya ñɔbonsɔknl Seremi là len' ma ki ye: «Bi taa' ilike ya kur pita nɛ; Israyɛl yaab là kpaan' udaan ya daaku ubiɛn wà nnɔ,
9 Cumpriu-se, assim, a profecia de Jeremias que diz: “Tomaram as trinta peças de prata, preço pelo qual ele foi avaliado pelo povo de Israel,
10 nɛ ki dɛ' umaar ya kpàabu. Yonbdaan là tɔke' nni ki ye nnɔ nɛ.»
10 e compraram o campo do oleiro, conforme o Senhor ordenou”.
11 *Yesu se gobina Pilat ya nun bó, nɛ u niire' wɔ ki ye: «Sin, a yé Sufmbɛ ya bɛr nɛ-ɛɛ?» Nɛ Yesu jiin' wɔ ki ye: «Sin nɛ ye nnɔ.»
11 Agora Jesus estava diante de Pilatos, o governador romano, que lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
12 Bitɔtuɔrciɛnb nin Sufmbɛ ya ciɛnb biindeh Yesu, ama wa len' tuba.
12 No entanto, quando os principais sacerdotes e os líderes do povo fizeram acusações contra ele, Jesus permaneceu calado.
13 Nɛ Pilat tɔke' wɔ ki ye: «Ŋa ciih bi biindeh ŋɛ mibiinm mà kɛ ya bol-ii?»
13 Então Pilatos perguntou: “Você não ouve essas acusações que fazem contra você?”.
14 Ama *Yesu ŋa jiin' wɔ ñɔbonl liba mɔnɔn. Nɛn nɛ cuo' wɔ miyɔkm cɛɛn.
14 Mas, para surpresa do governador, Jesus nada disse.
15 Sufmbɛ ya Pak ya nacenku kɛ nacenku ya yo la, Pilat tì ń ñɛn lipɛkl ya nil wà linigol yíe wɔ nɛ kí wiɛ.
15 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume do governador libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
16 U ya yo ki laa' unil uba te lipɛkl ni uʼyel kpére', bi yih wɔ *Yesu Barabas.
16 Nesse ano, havia um prisioneiro, famoso por sua maldade, chamado Barrabás.
17 Linigol taan' ma nnɔ, nɛ Pilat niire' lɛ̀ ki ye: «Ni yíe ń ñɛn ŋmɛ lipɛkl ni? *Yesu Barabas bii *Yesu wà bi yih wɔ *Kristo nnɔ?»
17 Quando a multidão se reuniu diante de Pilatos naquela manhã, ele perguntou: “Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?”.
18 Pilat niire' nnɔ, kimɛ u bɛn ki ye bitɔtuɔrciɛnb nin Sufmbɛ ya ciɛnb ŋmɔbe kinɛnk nɛ *Yesu bo. Nɛn nɛ cère' bi taa' wɔ ki lá ŋukn' wɔ.
18 Pois ele sabia muito bem que os líderes religiosos judeus tinham prendido Jesus por inveja.
19 Uyo wà Pilat kɛ ki buh *Yesu tibuur nnɔ, nɛ uʼpo sɔn' ki tɔke' wɔ ki ye: «La taa aʼgbɛr kí kuɔn ujɛ wà ŋa ŋmɔbe biil nɔ ya gbɛr ni. Kimɛ ujɛ bugbɛn bo, n dɛkn' tidɛknt kuñɔnku kuu tù wiɛbe nni cɛɛn.»
19 Nesse momento, enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, sua esposa lhe mandou o seguinte recado: “Deixe esse homem inocente em paz. Na noite passada, tive um sonho a respeito dele e fiquei muito perturbada”.
20 Ama bitɔtuɔrciɛnb nin Sufmbɛ ya ciɛnb sure' linigol nnɔ ki ye lɛ ń tɔke Pilat wɔ ń wiɛ bɛ Barabas, kí ku Yesu.
20 Enquanto isso, os principais sacerdotes e os líderes do povo convenceram a multidão a pedir que Barrabás fosse solto e Jesus executado.
21 Nɛ Pilat tí niire' bɛ ki ye: «Bijɛb bile biɛ ni, ni yíe ń wiɛ u la?» Nɛ bi ye: «Wiɛ Barabas.»
21 Então o governador perguntou outra vez: “Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte?”. A multidão gritou em resposta: “Barrabás!”.
22 Nɛ Pilat niire' bɛ ki ye: «Nnɔ la, *Yesu wà bi yih wɔ *Kristo nnɔ, n li tien wɔ mila?» Nɛ biʼkɛ ye: «Bɛ ń kpɛ wɔ udɔpɔnpɔn bo.»
22 Pilatos perguntou: “E o que farei com Jesus, chamado Cristo?”. “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
23 Nɛ u tí niire' bɛ ki ye: «U tɛ́n ki bii' li lɛ biil nɛ?» Nɛ bi tùɔreh ki wuureh ki gbiekeh ki teh: «Bɛ ń kpɛ wɔ udɔpɔnpɔn bo.»
23 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
24 Pilat laa' wa ń fre kí tien niba, bi kpireh ki joh nɛ, nɛ u taa' miñunm, ki nire' biʼnun bó, nɛ ki ye: «Ma te ujɛ wuɔ ya kuum ni. Nì yé ni ya gbɛr nɛ.»
24 Pilatos viu que de nada adiantava insistir e que um tumulto se iniciava. Assim, mandou buscar uma bacia com água, lavou as mãos diante da multidão e disse: “Estou inocente do sangue deste homem. A responsabilidade é de vocês”.
25 Nɛ biʼkɛ ye: «Cère uʼkuum ń li yé tinbi nin tiʼbumu ya gbɛr.»
25 Todo o povo gritou em resposta: “Que nós e nossos descendentes sejamos responsabilizados pela morte dele!”.
26 Pilat wiɛ' bɛ Barabas, ki cère' uʼsojambɛ ñi' *Yesu inalɛbe, nɛ u taa' wɔ ki de' bɛ bɛ ń tì kpɛ wɔ udɔpɔnpɔn bo.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Tɔ, Pilat ya sojambɛ nnɔ taa' *Yesu ki kɔn' Pilat den uluo bo, nɛ ki taan' biʼcɛkl ya sojambɛ kɛ, ki guɔn' ki linde' wɔ,
27 Alguns dos soldados do governador levaram Jesus ao quartel e chamaram todo o regimento.
28 ki gore' wɔ, nɛ ki taa' kuliɛrmɔ́nmɔ́nku kuba ki goln' wɔ,
28 Tiraram as roupas de Jesus e puseram nele um manto vermelho.
29 ki taa' ikonkon ki lònlòn' uyukpɛkpiɛ ki kpɛle' uʼyul, ki taa' lilɛnbɛnl ki ŋukn' uʼnɔjie ni, nɛ ki gbaandeh uʼnun bó, ki lɛh wɔ ki teh: «Sufmbɛ ya bɛrɔ, ti fuondeh ŋɛ-a!»
29 Teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Em sua mão direita, puseram um caniço, como se fosse um cetro. Ajoelhavam-se diante dele e zombavam: “Salve, rei dos judeus!”.
30 Nɛ ki cɛreh uʼbo tiñinsɛnt, ki taah lilɛnbɛnl nnɔ ki kpaakeh uʼyul bo.
30 Cuspiam nele, tomavam-lhe o caniço da mão e com ele batiam em sua cabeça.
31 Bi lɛ̀' wɔ ki tì gben', nɛ ki gore' kuliɛrmɔ́nmɔ́nku nnɔ, ki taa' uʼwɛngolkaar ki jiin' ki goln' wɔ, nɛ ki taa' wɔ ki bure' bɛ ń tì kpɛ udɔpɔnpɔn bo.
31 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto e o vestiram novamente com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Bi tì ñɛh udu ni ma nnɔ, nɛ ki cende' ujɛ uba bi yih wɔ Simɔn, u yé Sirɛnn ya du ya nil nɛ. Bi cuo' ujɛ bugbɛn ki wɔbn' wɔ, wɔ ń tuke *Yesu ya dɔpɔnpɔn.
32 No caminho, encontraram um homem chamado Simão, de Cirene, e os soldados o obrigaram a carregar a cruz.
33 Bi tì baa' niba saan, bi yih nɛ̀ Golgota, niʼtingi si: «Kuyukpɔbku ya Bùol.»
33 Então saíram para um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
34 Nɛ ki taa' midaam mà cuuke' nà to kɛrkɛri ki de' Yesu, ki ye wɔ ń ñu. U lèn', nɛ ki yìe' ka ñun'.
34 Os soldados lhe deram para beber vinho misturado com fel, mas, quando Jesus o provou, recusou-se a beber.
35 Sojambɛ nnɔ kpɛ' wɔ udɔpɔnpɔn bo. Nɛ ki taa' uʼwɛngolkaar ki fùɔre' imúɔn ki gbiire' tù,
35 Depois de pregá-lo na cruz, os soldados tiraram sortes para dividir suas roupas.
36 nɛ ki kɛ niʼsaan ki gu wɔ.
36 Então, sentaram-se em redor e montaram guarda.
37 Bi là kɛle' nà cère' bi kpɛ' wɔ nnɔ ki tɛbn' uʼdɔpɔnpɔn bo uʼyul bó. Bi là kɛle' ki ye: «Sufmbɛ ya bɛr *Yesu sɔ nɔ.»
37 Acima de sua cabeça estava presa uma tabuleta com a acusação feita contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos judeus”.
38 Bi kpɛ' idukond ile mɔ uʼsaan idɔpɔnpɔn bo, bi kpɛ' uba uʼnɔjie bó, ki kpɛ' uʼtɔ uʼnɔgɛn bó.
38 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Binib bà gɛ̀breh niʼsaan nnɔ sukreh wɔ ki gònbeh iyul ki tɔkeh wɔ
39 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça, em zombaria:
40 ki teh: «Sin wà ye a li bere Uwien ya duku kí liɛbe kí mɛ kù iwien ita nnɔ, ŋmiɛn aʼba-a! A yé Uwien ya Bijɛ la, jiire ní udɔpɔnpɔn wuu bo-a!»
40 “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias. Pois bem, se é o Filho de Deus, salve a si mesmo e desça da cruz!”.
41 Nɛ bitɔtuɔrciɛnb nin Yiko ya wɔnwɔknb nin Sufmbɛ ya ciɛnb mɔ lɛh wɔ ki teh:
41 Os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo também zombavam de Jesus.
42 «U ŋmiɛn' binitɔb nɛ, ka ń fre kí ŋmiɛn uʼba-a! U yé Israyɛl yaab ya bɛr la, wɔ ń jiire ní udɔpɔnpɔn wuu bo fɛnfɛnnɔ, ŋɔ tí teke wɔ kí ji.
42 “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam. “Quer dizer que ele é o rei de Israel? Que desça da cruz agora mesmo e creremos nele!
43 U du Uwien bo nɛ, ki tɔke' ki ye u yé Uwien ya Bijɛ. Uwien yíe wɔ la, wɔ ń ŋmiɛn wɔ fɛnfɛnnɔ.»
43 Ele confiou em Deus, então que Deus o salve agora, se quiser. Pois ele disse: ‘Eu sou o Filho de Deus’.”
44 Nɛ idukond yà bi kpɛ' yɛ̀ uʼsaan idɔpɔnpɔn bo nnɔ mɔ sukreh wɔ nnɔ.
44 Até os criminosos que tinham sido crucificados com ele o insultavam da mesma forma.
45 Tɔ, kuwensiiku ya yo nɛ nì ci' ki bìike' utingbɛn kɛ bo ki tì baa' kutaajuɔku tikur tuta ya yo.
45 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
46 Nì tuoh tikur tuta ya yo nɛ *Yesu wuure' ufaa bo ki ye: «Eli, Eli, lama sabaktani?» Niʼtingi si: «NʼWien, nʼWien, bɛ tien' a wiɛ' nni?»
46 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eli, Eli, lamá sabactâni ?”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
47 Binib bà se niʼsaan nnɔ ya biba ŋa cii' u wuure' ki ye bà mɔnmɔnm nɛ ki ye: «U lii yih Eli nɛ.»
47 Alguns dos que estavam ali pensaram que ele chamava o profeta Elias.
48 Nɛ biʼni uba sɛn' i ya tàan bo ki jon' ki tì yuure' ticitɔnt, ki lá sèkn' midɛŋmiŋmiikm miba ni, ki taa' ki tuun' lilɛnbɛnl bo, ki tɛnde' ki kòle' uʼñɔbu ki ye wɔ ń muɔre.
48 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse.
49 Nɛ bà sìen nnɔ ye: «Dàan, tí liike *Eli li baa kí lá ŋmiɛn wɔ bii wa ń baa.»
49 Os outros, porém, disseram: “Esperem! Vamos ver se Elias vem salvá-lo”.
50 Nɛn saan nɛ *Yesu tí wuure' ufaa bo, nɛ ki kpo'.
50 Então Jesus clamou em alta voz novamente e entregou seu espírito.
51 U ya yo nɛ kukpɛlcɛkpɛkpiɛku kùa bore' Uwien ya duku ni bolm mile nnɔ kɛre' kuʼsiik ni paaki ki tì ci' tingi. Kitink jènge', itɛn yɛyɛkre',
51 Naquele momento, a cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo. A terra estremeceu, rochas se partiram
52 ikul bibiire', nɛ Uwien cère' binib bà là pɛ uʼsɛn bo ki kpo' nnɔ mɛkre' ki yɛbe.
52 e sepulturas se abriram. Muitos do povo santo que haviam morrido ressuscitaram.
53 Bi ñɛn' ikul ni, nɛ *Yesu mɛkre' uyo wà bitɛnkpiib ni nnɔ, bi kɔn' Uwien ya du Yerusalɛm ni, ki cère' binib laa' bɛ ki yɛbe.
53 Saíram do cemitério depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa de Jerusalém e apareceram a muita gente.
54 Sojambɛ kobk ya ciɛn nin sojambɛ bà te *Yesu saan ki gu wɔ nnɔ laa' kitink jènge' ma, ki laa' tibont tà kɛ tien' nnɔ, nɛ nì cuo' bɛ bujɛwaanbu ki gbien', nɛ bi ye: «Imɔ̀n, ujɛ wuɔ mɔnbe ki yé Uwien ya Bijɛ nɛ.»
54 O oficial romano e os outros soldados que vigiavam Jesus ficaram aterrorizados com o terremoto e com tudo que havia acontecido, e disseram: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
55 Bipiib biba mɔ là te niʼsaan ki yɛbe, ki se fɔnfɔkm ki likeh. Bi là ñɛn' haali Galile nɛ ki pɛ uʼbo ki toreh wɔ.
55 Muitas mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus para servi-lo olhavam de longe.
56 Biʼni biba si: Mari Madelɛnn nin Saak nin *Yosɛf ya naa Mari nin Sebede ya bijiɛb ya naa.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Nì juɔre', nɛ ufàadaan uba baa' ní ki yé Arimate ya nil, bi yih wɔ *Yosɛf. U mɔ là yé *Yesu ya panpaankɛ nɛ.
57 Ao entardecer, José, um homem rico de Arimateia que tinha se tornado seguidor de Jesus,
58 U jon' Pilat saan ki tì tɔke' wɔ ki ye u tuo' la, wɔ ń cɛ̀be wɔ *Yesu ya gbɛnɛnt. Nɛ Pilat de' usɛn ki ye bɛ ń cɛ̀be wɔ tù.
58 foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Pilatos ordenou que lhe entregassem o corpo.
59 Nɛ *Yosɛf taa' *Yesu ya gbɛnɛnt, ki taa' kukpɛlcɛfɛ̀nku ki tɛntɛn' tù,
59 José tomou o corpo e o envolveu num lençol limpo, feito de linho,
60 ki taa' tù ki tì ble' ufɛle uba ni, ki binde' kutɛngbengbenku kuba, ki bìin' bufɛnañɔbu nɛ ki bure'. U là cère' bi cube' ufɛle nnɔ kujɔtɛnku kuba ya kɛle ni nɛ ki de' wɔn bugbɛn. Ba laan là sube' nil len.
60 e o colocou num túmulo novo, de sua propriedade, escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo e foi embora.
61 Mari Madelɛnn nin Maritɔ nnɔ mɔ là te niʼsaan, ki kɛ likul nnɔ ya nun bó.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente ao túmulo.
62 Lidaali là bi bondeh *Saba ya daali nnɔ gɛ̀bre', nì faa' nɛ bitɔtuɔrciɛnb nin *Farisiɛnmbɛ taan' ki jon' Pilat saan,
62 No dia seguinte, no sábado, os principais sacerdotes e os fariseus foram a Pilatos
63 ki tɔke' wɔ ki ye: «Cɛnbaa, ti tiɛre' ki ye utonnɛndaan nnɔ là fuobe ma nnɔ, u là ye u kpo' la, wienta daali u li mɛkre bitɛnkpiib ni.
63 e disseram: “Senhor, lembramos que, quando ainda vivia, aquele mentiroso disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 Nɛn bo, cère sojambɛ ń li gu uʼkul, ki tì baa' wienta daali, ŋɔ uʼpanpaankaab la baa kí lá suu kí ñɛn uʼgbɛnɛnt, kí tɔke binib kí ye u mɛkre' bitɛnkpiib ni nɛ. Bi tien' nnɔ la, ku ya tonnɛnfɔrkaaku li cɛn kukpiɛku.»
64 Por isso, pedimos que lacre o túmulo até o terceiro dia. Isso impedirá que seus discípulos roubem o corpo e depois digam a todos que ele ressuscitou. Se isso acontecer, estaremos em pior situação que antes”.
65 Nɛ Pilat ye: «Sojambɛ sɔ. Li joh mɛn ki tì cère bɛ ń li gu uʼkul ni yíe ma bo.»
65 Pilatos respondeu: “Levem soldados e guardem o túmulo como acharem melhor”.
66 Nɛ bi bure' ki tì pɔle' ki diɛke' litɛnl là bi likul nnɔ, ki cère' sojambɛ nnɔ gu.
66 Então eles lacraram o túmulo e puseram guardas para protegê-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.