Mateus 27
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs NTLH
1 Nì faa' kutɛnŋɛsɔnsɔnku, nɛ bitɔtuɔrciɛnb nin Sufmbɛ ya ciɛnb kɛ kɛ̀le' ki bonde' ki liike' bi li tien ma kí ku Yesu.
1 Assim que amanheceu, todos os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus fizeram os seus planos para conseguir que Jesus fosse morto.
2 Bi lòle' wɔ, nɛ ki taa' wɔ ki tì ŋukn' gobina Pilat.
2 Eles o amarraram, levaram e entregaram ao governador Pilatos.
3 Tɔ, Sudas wà kuɔre' *Yesu nnɔ laa' bi bun' *Yesu tibuur ki ye u kpɛ mikuum ma nnɔ, uʼyɛnm ŋaabe' ki gbien', nɛ u jiin' ilike ya kur pita nnɔ, wɔ ń tì de bitɔtuɔrciɛnb nin Sufmbɛ ya ciɛnb,
3 Quando Judas, o traidor, viu que Jesus havia sido condenado, sentiu remorso e foi devolver as trinta moedas de prata aos chefes dos sacerdotes e aos líderes judeus,
4 nɛ ki tɔke' bɛ ki ye: «N bii' nɛ. N kuɔre' unil wà ŋa ŋmɔbe biil nɛ.» Nɛ bi ye: «Na yé ti ya gbɛr, aʼyaar nínɔ.»
4 dizendo: — Eu pequei, entregando à morte um homem inocente. Eles responderam: — O que é que nós temos com isso? O problema é seu.
5 Nɛ u taa' ilike ya kur nnɔ ki wiɛ' Uwien ya duku ni, ki siere', nɛ ki jon' ki tì jɔn' uʼba.
5 Então Judas jogou o dinheiro para dentro do Templo e saiu. Depois foi e se enforcou.
6 Tɔ, bitɔtuɔrciɛnb gɛ̀ngɛ̀nde' ilike ya kur nnɔ, nɛ ki ye: «Nì yé misɛ̀m ya like nɛ. Tiʼyiko ŋa ń tuo tí taa yì kí kpìen Uwien ya duku ya liklɛkl ni.»
6 Os chefes dos sacerdotes pegaram o dinheiro e disseram: — Isto é dinheiro sujo de sangue, e é contra a nossa
7 Bi gbiere' ki liike' bi li tien yì ma, nɛ ki taa' yì ki dɛ' umaar ya kpàabu, bɛ ń li subeh bicɛnb.
7 Depois de conversarem sobre o assunto, resolveram usar o dinheiro para comprar o “Campo do Oleiro”, a fim de que servisse como cemitério para os não judeus.
8 Nɛn bo nɛ bi yih niʼsaan «Misɛ̀m ya kpàabu» haali nin fɛnfɛnnɔ.
8 Por isso aquele campo é chamado até hoje de “Campo de Sangue”.
9 Nì tien' *Uwien ya ñɔbonsɔknl Seremi là len' ma ki ye: «Bi taa' ilike ya kur pita nɛ; Israyɛl yaab là kpaan' udaan ya daaku ubiɛn wà nnɔ,
9 Assim aconteceu o que o profeta Jeremias tinha dito: “Eles pegaram as trinta moedas de prata, o preço que o povo de Israel tinha concordado em pagar por ele,
10 nɛ ki dɛ' umaar ya kpàabu. Yonbdaan là tɔke' nni ki ye nnɔ nɛ.»
10 e as usaram para comprar o campo do oleiro, como o Senhor me havia mandado fazer.”
11 *Yesu se gobina Pilat ya nun bó, nɛ u niire' wɔ ki ye: «Sin, a yé Sufmbɛ ya bɛr nɛ-ɛɛ?» Nɛ Yesu jiin' wɔ ki ye: «Sin nɛ ye nnɔ.»
11 Jesus estava em pé diante do Governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Bitɔtuɔrciɛnb nin Sufmbɛ ya ciɛnb biindeh Yesu, ama wa len' tuba.
12 Mas, quando foi acusado pelos chefes dos sacerdotes e pelos líderes judeus, Jesus não respondeu nada.
13 Nɛ Pilat tɔke' wɔ ki ye: «Ŋa ciih bi biindeh ŋɛ mibiinm mà kɛ ya bol-ii?»
13 Então Pilatos disse: — Você não está ouvindo as acusações que estão fazendo contra você?
14 Ama *Yesu ŋa jiin' wɔ ñɔbonl liba mɔnɔn. Nɛn nɛ cuo' wɔ miyɔkm cɛɛn.
14 Porém Jesus não disse nada, e o Governador ficou muito admirado com isso.
15 Sufmbɛ ya Pak ya nacenku kɛ nacenku ya yo la, Pilat tì ń ñɛn lipɛkl ya nil wà linigol yíe wɔ nɛ kí wiɛ.
15 Em toda Festa da Páscoa , Pilatos costumava soltar um dos presos, a pedido do povo.
16 U ya yo ki laa' unil uba te lipɛkl ni uʼyel kpére', bi yih wɔ *Yesu Barabas.
16 Naquela ocasião estava preso um homem muito conhecido, chamado Jesus Barrabás.
17 Linigol taan' ma nnɔ, nɛ Pilat niire' lɛ̀ ki ye: «Ni yíe ń ñɛn ŋmɛ lipɛkl ni? *Yesu Barabas bii *Yesu wà bi yih wɔ *Kristo nnɔ?»
17 Então, quando a multidão se reuniu, Pilatos perguntou: — Quem é que vocês querem que eu solte: Jesus Barrabás ou este Jesus, que é chamado de
18 Pilat niire' nnɔ, kimɛ u bɛn ki ye bitɔtuɔrciɛnb nin Sufmbɛ ya ciɛnb ŋmɔbe kinɛnk nɛ *Yesu bo. Nɛn nɛ cère' bi taa' wɔ ki lá ŋukn' wɔ.
18 Pilatos sabia muito bem que os líderes judeus haviam entregado Jesus porque tinham inveja dele.
19 Uyo wà Pilat kɛ ki buh *Yesu tibuur nnɔ, nɛ uʼpo sɔn' ki tɔke' wɔ ki ye: «La taa aʼgbɛr kí kuɔn ujɛ wà ŋa ŋmɔbe biil nɔ ya gbɛr ni. Kimɛ ujɛ bugbɛn bo, n dɛkn' tidɛknt kuñɔnku kuu tù wiɛbe nni cɛɛn.»
19 Enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, a sua esposa lhe mandou o seguinte recado: — Não tenha nada a ver com esse homem inocente porque esta noite, num sonho, eu sofri muito por causa dele.
20 Ama bitɔtuɔrciɛnb nin Sufmbɛ ya ciɛnb sure' linigol nnɔ ki ye lɛ ń tɔke Pilat wɔ ń wiɛ bɛ Barabas, kí ku Yesu.
20 Os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus convenceram a multidão a pedir ao governador Pilatos que soltasse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Nɛ Pilat tí niire' bɛ ki ye: «Bijɛb bile biɛ ni, ni yíe ń wiɛ u la?» Nɛ bi ye: «Wiɛ Barabas.»
21 Então o Governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? — Barrabás! — responderam eles.
22 Nɛ Pilat niire' bɛ ki ye: «Nnɔ la, *Yesu wà bi yih wɔ *Kristo nnɔ, n li tien wɔ mila?» Nɛ biʼkɛ ye: «Bɛ ń kpɛ wɔ udɔpɔnpɔn bo.»
22 Pilatos perguntou: — Que farei então com Jesus, que é chamado de Messias? — Crucifica! — responderam todos.
23 Nɛ u tí niire' bɛ ki ye: «U tɛ́n ki bii' li lɛ biil nɛ?» Nɛ bi tùɔreh ki wuureh ki gbiekeh ki teh: «Bɛ ń kpɛ wɔ udɔpɔnpɔn bo.»
23 Ele perguntou: — Que crime ele cometeu? Aí começaram a gritar bem alto: — Crucifica!
24 Pilat laa' wa ń fre kí tien niba, bi kpireh ki joh nɛ, nɛ u taa' miñunm, ki nire' biʼnun bó, nɛ ki ye: «Ma te ujɛ wuɔ ya kuum ni. Nì yé ni ya gbɛr nɛ.»
24 Então Pilatos viu que não conseguia nada e que o povo estava começando a se revoltar. Aí mandou trazer água, lavou as mãos diante da multidão e disse: — Eu não sou responsável pela morte deste homem. Isso é com vocês.
25 Nɛ biʼkɛ ye: «Cère uʼkuum ń li yé tinbi nin tiʼbumu ya gbɛr.»
25 E toda a multidão respondeu: — Que o castigo por esta morte caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Pilat wiɛ' bɛ Barabas, ki cère' uʼsojambɛ ñi' *Yesu inalɛbe, nɛ u taa' wɔ ki de' bɛ bɛ ń tì kpɛ wɔ udɔpɔnpɔn bo.
26 Então Pilatos soltou Barrabás, como eles haviam pedido. Depois mandou chicotear Jesus e o entregou para ser crucificado.
27 Tɔ, Pilat ya sojambɛ nnɔ taa' *Yesu ki kɔn' Pilat den uluo bo, nɛ ki taan' biʼcɛkl ya sojambɛ kɛ, ki guɔn' ki linde' wɔ,
27 Depois os soldados de Pilatos levaram Jesus para o Palácio do Governador e reuniram toda a tropa em volta dele.
28 ki gore' wɔ, nɛ ki taa' kuliɛrmɔ́nmɔ́nku kuba ki goln' wɔ,
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com uma capa vermelha.
29 ki taa' ikonkon ki lònlòn' uyukpɛkpiɛ ki kpɛle' uʼyul, ki taa' lilɛnbɛnl ki ŋukn' uʼnɔjie ni, nɛ ki gbaandeh uʼnun bó, ki lɛh wɔ ki teh: «Sufmbɛ ya bɛrɔ, ti fuondeh ŋɛ-a!»
29 Fizeram uma coroa de ramos cheios de espinhos, e a puseram na sua cabeça, e colocaram um bastão na sua mão direita. Aí começaram a se ajoelhar diante dele e a caçoar, dizendo: — Viva o Rei dos Judeus!
30 Nɛ ki cɛreh uʼbo tiñinsɛnt, ki taah lilɛnbɛnl nnɔ ki kpaakeh uʼyul bo.
30 Cuspiam nele, pegavam o bastão e batiam na sua cabeça.
31 Bi lɛ̀' wɔ ki tì gben', nɛ ki gore' kuliɛrmɔ́nmɔ́nku nnɔ, ki taa' uʼwɛngolkaar ki jiin' ki goln' wɔ, nɛ ki taa' wɔ ki bure' bɛ ń tì kpɛ udɔpɔnpɔn bo.
31 Depois de terem caçoado dele, tiraram a capa vermelha e o vestiram com as suas próprias roupas. Em seguida o levaram para o crucificarem.
32 Bi tì ñɛh udu ni ma nnɔ, nɛ ki cende' ujɛ uba bi yih wɔ Simɔn, u yé Sirɛnn ya du ya nil nɛ. Bi cuo' ujɛ bugbɛn ki wɔbn' wɔ, wɔ ń tuke *Yesu ya dɔpɔnpɔn.
32 Quando estavam saindo, os soldados encontraram um homem chamado Simão, da cidade de Cirene, e o obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Bi tì baa' niba saan, bi yih nɛ̀ Golgota, niʼtingi si: «Kuyukpɔbku ya Bùol.»
33 Eles chegaram a um lugar chamado Gólgota. (Gólgota quer dizer “Lugar da Caveira”.)
34 Nɛ ki taa' midaam mà cuuke' nà to kɛrkɛri ki de' Yesu, ki ye wɔ ń ñu. U lèn', nɛ ki yìe' ka ñun'.
34 Ali deram vinho misturado com fel para Jesus beber. Mas, depois que o provou, ele não quis beber.
35 Sojambɛ nnɔ kpɛ' wɔ udɔpɔnpɔn bo. Nɛ ki taa' uʼwɛngolkaar ki fùɔre' imúɔn ki gbiire' tù,
35 Em seguida os soldados o crucificaram e repartiram as suas roupas entre si, tirando a sorte com dados, para ver qual seria a parte de cada um.
36 nɛ ki kɛ niʼsaan ki gu wɔ.
36 Depois disso sentaram ali e ficaram guardando Jesus.
37 Bi là kɛle' nà cère' bi kpɛ' wɔ nnɔ ki tɛbn' uʼdɔpɔnpɔn bo uʼyul bó. Bi là kɛle' ki ye: «Sufmbɛ ya bɛr *Yesu sɔ nɔ.»
37 Puseram acima da sua cabeça uma tabuleta onde estava escrito como acusação contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos Judeus.”
38 Bi kpɛ' idukond ile mɔ uʼsaan idɔpɔnpɔn bo, bi kpɛ' uba uʼnɔjie bó, ki kpɛ' uʼtɔ uʼnɔgɛn bó.
38 Com Jesus, crucificaram também dois ladrões: um à sua direita e o outro à sua esquerda.
39 Binib bà gɛ̀breh niʼsaan nnɔ sukreh wɔ ki gònbeh iyul ki tɔkeh wɔ
39 Os que passavam por ali caçoavam dele, balançavam a cabeça e o insultavam,
40 ki teh: «Sin wà ye a li bere Uwien ya duku kí liɛbe kí mɛ kù iwien ita nnɔ, ŋmiɛn aʼba-a! A yé Uwien ya Bijɛ la, jiire ní udɔpɔnpɔn wuu bo-a!»
40 dizendo assim: — Ei, você que disse que era capaz de destruir o Templo e tornar a construí-lo em três dias! Se você é mesmo o Filho de Deus, desça da cruz e salve-se a si mesmo!
41 Nɛ bitɔtuɔrciɛnb nin Yiko ya wɔnwɔknb nin Sufmbɛ ya ciɛnb mɔ lɛh wɔ ki teh:
41 Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes judeus também caçoavam dele, dizendo:
42 «U ŋmiɛn' binitɔb nɛ, ka ń fre kí ŋmiɛn uʼba-a! U yé Israyɛl yaab ya bɛr la, wɔ ń jiire ní udɔpɔnpɔn wuu bo fɛnfɛnnɔ, ŋɔ tí teke wɔ kí ji.
42 — Ele salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo! Ele é o Rei de Israel, não é? Se descer agora mesmo da cruz, nós creremos nele!
43 U du Uwien bo nɛ, ki tɔke' ki ye u yé Uwien ya Bijɛ. Uwien yíe wɔ la, wɔ ń ŋmiɛn wɔ fɛnfɛnnɔ.»
43 Ele confiou em Deus e disse que era Filho de Deus. Vamos ver se Deus quer salvá-lo agora!
44 Nɛ idukond yà bi kpɛ' yɛ̀ uʼsaan idɔpɔnpɔn bo nnɔ mɔ sukreh wɔ nnɔ.
44 E até os ladrões que foram crucificados com Jesus também o insultavam.
45 Tɔ, kuwensiiku ya yo nɛ nì ci' ki bìike' utingbɛn kɛ bo ki tì baa' kutaajuɔku tikur tuta ya yo.
45 Ao meio-dia começou a escurecer, e toda a terra ficou três horas na escuridão.
46 Nì tuoh tikur tuta ya yo nɛ *Yesu wuure' ufaa bo ki ye: «Eli, Eli, lama sabaktani?» Niʼtingi si: «NʼWien, nʼWien, bɛ tien' a wiɛ' nni?»
46 Às três horas da tarde, Jesus gritou bem alto:
47 Binib bà se niʼsaan nnɔ ya biba ŋa cii' u wuure' ki ye bà mɔnmɔnm nɛ ki ye: «U lii yih Eli nɛ.»
47 Algumas pessoas que estavam ali ouviram isso e disseram: — Ele está chamando Elias.
48 Nɛ biʼni uba sɛn' i ya tàan bo ki jon' ki tì yuure' ticitɔnt, ki lá sèkn' midɛŋmiŋmiikm miba ni, ki taa' ki tuun' lilɛnbɛnl bo, ki tɛnde' ki kòle' uʼñɔbu ki ye wɔ ń muɔre.
48 Uma dessas pessoas correu e molhou uma esponja em vinho comum, pôs na ponta de um bastão e deu para Jesus beber.
49 Nɛ bà sìen nnɔ ye: «Dàan, tí liike *Eli li baa kí lá ŋmiɛn wɔ bii wa ń baa.»
49 Mas outros disseram: — Espere. Vamos ver se Elias vem salvá-lo!
50 Nɛn saan nɛ *Yesu tí wuure' ufaa bo, nɛ ki kpo'.
50 Aí Jesus deu outro grito forte e morreu.
51 U ya yo nɛ kukpɛlcɛkpɛkpiɛku kùa bore' Uwien ya duku ni bolm mile nnɔ kɛre' kuʼsiik ni paaki ki tì ci' tingi. Kitink jènge', itɛn yɛyɛkre',
51 Então a cortina do Templo se rasgou em dois pedaços, de cima até embaixo. A terra tremeu, e as rochas se partiram.
52 ikul bibiire', nɛ Uwien cère' binib bà là pɛ uʼsɛn bo ki kpo' nnɔ mɛkre' ki yɛbe.
52 Os túmulos se abriram, e muitas pessoas do povo de Deus que haviam morrido foram ressuscitadas
53 Bi ñɛn' ikul ni, nɛ *Yesu mɛkre' uyo wà bitɛnkpiib ni nnɔ, bi kɔn' Uwien ya du Yerusalɛm ni, ki cère' binib laa' bɛ ki yɛbe.
53 e saíram dos túmulos. E, depois da ressurreição de Jesus, entraram em Jerusalém, a Cidade Santa, onde muitos viram essas pessoas.
54 Sojambɛ kobk ya ciɛn nin sojambɛ bà te *Yesu saan ki gu wɔ nnɔ laa' kitink jènge' ma, ki laa' tibont tà kɛ tien' nnɔ, nɛ nì cuo' bɛ bujɛwaanbu ki gbien', nɛ bi ye: «Imɔ̀n, ujɛ wuɔ mɔnbe ki yé Uwien ya Bijɛ nɛ.»
54 O oficial do exército romano e os seus soldados, que estavam guardando Jesus, viram o terremoto e tudo o que aconteceu. Então ficaram com muito medo e disseram: — De fato, este homem era o Filho de Deus!
55 Bipiib biba mɔ là te niʼsaan ki yɛbe, ki se fɔnfɔkm ki likeh. Bi là ñɛn' haali Galile nɛ ki pɛ uʼbo ki toreh wɔ.
55 Algumas mulheres estavam ali, olhando de longe. Eram as que tinham acompanhado Jesus desde a Galileia e o haviam ajudado.
56 Biʼni biba si: Mari Madelɛnn nin Saak nin *Yosɛf ya naa Mari nin Sebede ya bijiɛb ya naa.
56 Entre elas estavam Maria Madalena; Maria, a mãe de Tiago e de José; e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Nì juɔre', nɛ ufàadaan uba baa' ní ki yé Arimate ya nil, bi yih wɔ *Yosɛf. U mɔ là yé *Yesu ya panpaankɛ nɛ.
57 Já era quase noite quando chegou da cidade de Arimateia um homem rico chamado José. Ele também era seguidor de Jesus.
58 U jon' Pilat saan ki tì tɔke' wɔ ki ye u tuo' la, wɔ ń cɛ̀be wɔ *Yesu ya gbɛnɛnt. Nɛ Pilat de' usɛn ki ye bɛ ń cɛ̀be wɔ tù.
58 José foi e pediu a Pilatos o corpo de Jesus. E Pilatos mandou que o entregassem a ele.
59 Nɛ *Yosɛf taa' *Yesu ya gbɛnɛnt, ki taa' kukpɛlcɛfɛ̀nku ki tɛntɛn' tù,
59 Então José pegou o corpo, enrolou num lençol novo de linho
60 ki taa' tù ki tì ble' ufɛle uba ni, ki binde' kutɛngbengbenku kuba, ki bìin' bufɛnañɔbu nɛ ki bure'. U là cère' bi cube' ufɛle nnɔ kujɔtɛnku kuba ya kɛle ni nɛ ki de' wɔn bugbɛn. Ba laan là sube' nil len.
60 e o colocou no seu próprio túmulo, que há pouco tempo havia sido cavado na rocha. Depois rolou uma grande pedra para fechar a entrada do túmulo e foi embora.
61 Mari Madelɛnn nin Maritɔ nnɔ mɔ là te niʼsaan, ki kɛ likul nnɔ ya nun bó.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente do túmulo.
62 Lidaali là bi bondeh *Saba ya daali nnɔ gɛ̀bre', nì faa' nɛ bitɔtuɔrciɛnb nin *Farisiɛnmbɛ taan' ki jon' Pilat saan,
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da sexta-feira, os chefes dos sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 ki tɔke' wɔ ki ye: «Cɛnbaa, ti tiɛre' ki ye utonnɛndaan nnɔ là fuobe ma nnɔ, u là ye u kpo' la, wienta daali u li mɛkre bitɛnkpiib ni.
63 e disseram: — Governador, nós lembramos que, quando ainda estava vivo, aquele mentiroso disse: “Depois de três dias eu serei ressuscitado.”
64 Nɛn bo, cère sojambɛ ń li gu uʼkul, ki tì baa' wienta daali, ŋɔ uʼpanpaankaab la baa kí lá suu kí ñɛn uʼgbɛnɛnt, kí tɔke binib kí ye u mɛkre' bitɛnkpiib ni nɛ. Bi tien' nnɔ la, ku ya tonnɛnfɔrkaaku li cɛn kukpiɛku.»
64 Portanto, mande vigiar bem o túmulo até o terceiro dia, para os discípulos dele não poderem roubar o corpo e depois dizerem ao povo que ele foi ressuscitado. Pois esta última mentira seria pior do que a primeira.
65 Nɛ Pilat ye: «Sojambɛ sɔ. Li joh mɛn ki tì cère bɛ ń li gu uʼkul ni yíe ma bo.»
65 Então Pilatos disse: — Levem estes soldados com vocês e guardem o túmulo o melhor que puderem.
66 Nɛ bi bure' ki tì pɔle' ki diɛke' litɛnl là bi likul nnɔ, ki cère' sojambɛ nnɔ gu.
66 Eles foram, puseram um selo de segurança na pedra e deixaram os soldados ali, guardando o túmulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.