Mateus 25
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs NAA
1 «Tɔ, Uwien ya bɛl li naan bijɛfɛ̀nb piik bà taa' biʼfr, bɛ ń tì tuobe wà ŋmɔbe upiikuɔn nnɔ usɛn bó nɛ.
1 — Então o Reino dos Céus será semelhante a dez virgens que, pegando as suas lamparinas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Biʼni biŋun yé ijɔr, nɛ biŋun mɔ yé biceknb.
2 Cinco delas eram imprudentes, e cinco, prudentes.
3 Ijɔr nnɔ taa' biʼfr, ka tuke kpɔm.
3 As imprudentes, ao pegar as suas lamparinas, não levaram óleo consigo,
4 Biceknb nnɔ taa' biʼfr, ki tuke mikpɔm mɔ ki kpaabe.
4 mas as prudentes, além das lamparinas, levaram óleo nas vasilhas.
5 Piicɛ nnɔ wuɔke' ma nnɔ, migùɔnm cuo' bɛ nɛ bi gùɔn'.
5 E, como o noivo estava demorando, todas ficaram sonolentas e adormeceram.
6 «Kuyɔku ya siik, nɛ bi cii' bi wuureh ufaa bo ki teh: ‹Liike mɛn, piicɛ nɛkn' ní ŋɔ. Ñɛ mɛn kí tuobe wɔ usɛn bó.›
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: “Eis o noivo! Saiam ao encontro dele!”
7 Nɛ bijɛfɛ̀nb piik nnɔ kɛ fìnde', ki bondeh biʼfr.
7 — Então todas aquelas virgens se levantaram e prepararam as suas lamparinas.
8 Nɛn saan nɛ ijɔr iŋun nnɔ tɔke' biceknb biŋun nnɔ ki ye: ‹Pu tɛ mɛn mikpɔm, tiʼfr benh yɛ̀ ń kpiin nɛ.›
8 E as imprudentes disseram às prudentes: “Deem a nós um pouco do óleo que vocês trouxeram, porque as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 Nɛ biceknb nnɔ ye: ‹Nì yé fɛnm! Tiʼkpɔm ŋa ń baa tinbi nin ninbi kɛ. Li joh mɛn bà kuɔreh mikpɔm saan kí tì dɛ.›
9 Mas as prudentes responderam: “Não! Porque então vai faltar tanto para nós como para vocês! Vão aos que o vendem e comprem óleo para vocês.”
10 Bi bure' bɛ ń tì dɛ, nɛ piicɛ baa' ní. Nɛ biceknb biŋun bà bonde' nnɔ paan' piicɛ nnɔ bo, ki kɔn' bi teh nà saan upiikuɔn nnɔ, nɛ bi pìin'.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam preparadas entraram com ele para a festa do casamento. E fechou-se a porta.
11 «Tɔ, ijɔr nnɔ mɔ lá baa' ní, nɛ ki ye: ‹Cɛnbaa, Cɛnbaa, pìire tí kɔ.›
11 Mais tarde, chegaram as virgens imprudentes, dizendo: “Senhor, senhor, abra a porta para nós!”
12 Nɛ u tɔke' bɛ ki ye: ‹N tɔkeh nɛ imɔ̀n nɛ, ma bɛn nɛ.›
12 Mas o noivo respondeu: “Em verdade lhes digo que não as conheço.”
13 «Nɛn bo, la gɔh mɛn! Kimɛ na bɛn lidaali là bii uyo wà nɛ.»
13 Portanto, vigiem, porque vocês não sabem o dia nem a hora.
14 «*Uwien ya bɛl tí naan ujɛ wà joh usɛn, ki yin' uʼtonsɔnb ki taa' uʼfaal ki de' bɛ nnɔ nɛ.
14 — Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 U taa' milikbim itur iŋun ki de' uba, ki taa' itur ile ki de' utɔ, ki taa' liturl liba ki de' utɔ mɔ. U de' biʼkɛ bi li fre kí sɔn ma bo nɛ, nɛ ki pɔk ki siere' ki bure'.
15 A um deu cinco talentos, a outro deu dois e a outro deu um, de acordo com a capacidade de cada um deles; e então partiu.
16 Wà teke' itur iŋun nnɔ, i ya tàan bo nɛ u tien' ukpenkpende, ki laa' kpɛle itur iŋun ki pukn'.
16 O servo que tinha recebido cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Wà teke' itur ile nnɔ mɔ tien' ukpenkpende ki laa' kpɛle itur ile ki pukn'.
17 Do mesmo modo, o que tinha recebido dois ganhou outros dois.
18 Ama wà teke' liturl liba nnɔ jon' ki tì gbin' kubùoku, nɛ ki taa' uʼcɛnbaa ya likbim nnɔ ki subn'.
18 Mas o servo que tinha recebido um talento, saindo, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 «Nì tete, nɛ bitonsɔnb nnɔ ya cɛnbaa lá liɛbe' ní, ki yíe wɔ ń bɛnde uʼfaal kpɛ ma biʼsaan.
19 — Depois de muito tempo, o senhor daqueles servos voltou e fez um ajuste de contas com eles.
20 Nɛ utonsɔnl wà là teke' itur iŋun nnɔ tuke' ní, itur iŋun ki pukn', ki lá tɔke' wɔ ki ye: ‹Cɛnbaa, a là de' nni itur iŋun nɛ. Liike, nʼmɔ tien' ukpenkpende ki laa' kpɛle itur iŋun ki pukn', yin sɔ.›
20 Aproximando-se o que tinha recebido cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: “O senhor me confiou cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.”
21 Nɛ uʼcɛnbaa ye: ‹Nì mɔn, a yé utonsɔnmɔnmɔn nɛ, ki sɔn' lituonl mɔnmɔnm. A tien' mɔnmɔnm tibont tà waa ni. N li tien ŋɛ tibont tà yɛbe ya ciɛn. Dɛn kí li poknh nin nni.›
21 O senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
22 Nɛ utonsɔnl wà là teke' itur ile nnɔ mɔ tuke' ní, ki lá tɔke' wɔ ki ye: ‹Cɛnbaa, a là de' nni itur ile nɛ. Liike, nʼmɔ tien' ukpenkpende ki laa' kpɛle itur ile ki pukn', yin sɔ.›
22 — E, aproximando-se também o que tinha recebido dois talentos, disse: “O senhor me confiou dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.”
23 Nɛ uʼcɛnbaa ye: ‹Nì mɔn, a yé utonsɔnmɔnmɔn nɛ, ki sɔn' lituonl mɔnmɔnm. A tien' mɔnmɔnm tibont tà waa ni. N li tien ŋɛ tibont tà yɛbe ya ciɛn. Dɛn kí li poknh nin nni.›
23 Então o senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
24 Nɛ utonsɔnl wà là teke' liturl liba nnɔ mɔ tuke' ní, ki lá tɔke' wɔ ki ye: ‹Cɛnbaa, n bɛn aʼbó aʼgbɛr faa nɛ. Ŋa bule' nà saan la, a ceh nɛn saan nɛ. Ŋa cokn' nà saan la, a woreh nɛn saan nɛ.
24 — Chegando, por fim, o que tinha recebido um talento, disse: “Sabendo que o senhor é um homem severo, que colhe onde não plantou e ajunta onde não espalhou,
25 Nɛn nɛ cère' n sɛn' bujɛwaanbu, ki taa' aʼlikbim, ki gbin' kubùoku ki subn'. Liike, aʼlikbim sɔ.›
25 fiquei com medo e escondi o seu talento na terra; aqui está o que é seu.”
26 Nɛ uʼcɛnbaa ye: ‹Utonsɔnbiɛrɔ sin, ukpaayuon sin, a len' ki ye a bɛn nʼbó, ki ye ma bule' nà saan la, n ceh nɛn saan nɛ, ma cokn' nà saan la, n woreh nɛn saan nɛ.
26 Mas o senhor respondeu: “Servo mau e preguiçoso! Você sabia que eu colho onde não plantei e ajunto onde não espalhei?
27 A bɛn nnɔ ma nnɔ, bɛ tien' ŋa nín taa' nʼlikbim ki tì ble' banki ŋɔ n lá baa ní la, ń lɛ nʼlikbim nin kpɛle kí pukn-i?›
27 Então você devia ter entregado o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.”
28 Nɛ ki ye: ‹Fie mɛn uʼturl liba nnɔ, kí taa kí pukn wà ŋmɔbe itur piik nnɔ.
28 — “Portanto, tirem dele o talento e deem ao que tem dez.
29 Kimɛ wà kɛ ŋmɔbe la, bi li pukn wɔn nɛ, wɔ ń li ŋmɔbe ki gbien'. Wà ŋa ŋmɔbe la, bi li tonde kí fie u ŋmɔbe nà waamu nnɔ mɔnɔn nɛ.
29 Porque a todo o que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Utonsɔnbiɛrɔ wuɔ wɔn, wa ŋmɔbe kpɛle; ñɛn wɔ mɛn kí tì wiɛ saali licinñunl ni. Nɛn saan nɛ u li te ki muɔh, ki ŋmɔnh iñɔgbɛn.› »
30 Quanto ao servo inútil, lancem-no para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.”
31 «*Unil ya Bijɛ li baa ní, ki li tɔke nin Uwien ya tondb kɛ. U ya yo nɛ u li ŋmɔbe ukpiɛke ki gbien', kí kɛ̀le uʼbɛrbiɛk bo tɛn ubɛrciɛn.
31 — Quando o Filho do Homem vier na sua majestade e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória.
32 Bi li taan uŋɛndun ya nib kɛ uʼnun bó, nɛ wɔ ń bore bɛ tɛn upekpaal boreh ipe nin iwɔ̀b ma bo,
32 Todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos:
33 kí taa ipe kí jon nʼnɔjie bó, kí taa iwɔ̀b kí jon uʼnɔgɛn bó.
33 porá as ovelhas à sua direita e os cabritos, à sua esquerda.
34 Nɛn saan nɛ ubɛrciɛn li tɔke bà te uʼnɔjie bó nnɔ kí ye: ‹Ninbi bà nʼBaa tien' nɛ uʼmɔnm nnɔ, dɛn mɛn kí lá ji libɛl là u là bonde' lɛ̀ ki ble' nɛ haali uŋɛndun ya cincinm nnɔ.
34 — Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, benditos de meu Pai! Venham herdar o Reino que está preparado para vocês desde a fundação do mundo.
35 Kimɛ mikònm là cuo' nni, nɛ ni de' nni tijier n jin'. Uñuñun là cuo' nni, nɛ ni de' nni miñunm n ñun'. N là yé ucaan, nɛ ni teke' nni.
35 Porque tive fome, e vocês me deram de comer; tive sede, e vocês me deram de beber; eu era forasteiro, e vocês me hospedaram;
36 N là te liñil, nɛ ni de' nni tiwɛngolkaar n gole'. N là bun, nɛ ni baa' ki lá fuonde' nni. N là te lipɛkl ni, nɛ ni baa' nʼsaan.›
36 eu estava nu, e vocês me vestiram; enfermo, e me visitaram; preso, e foram me ver.”
37 Nɛ binimɔ̀nb nnɔ li niire nni kí ye: ‹Yonbdaan, u lɛ yo ba nɛ ti là laa' ŋɛ mikònm ŋmɔbe ŋɛ, ti de' ŋɛ a jin'-i? Ki laa' ŋɛ uñuñun ŋmɔbe ŋɛ, ti de' ŋɛ a ñun'-i?
37 — Então os justos perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome e lhe demos de comer? Ou com sede e lhe demos de beber?
38 Ki laa' ŋɛ a yé ucaan, ti teke' ŋɛ? Ki laa' ŋɛ a te liñil, ti de' ŋɛ tiwɛngolkaar a gole'?
38 E quando foi que vimos o senhor como forasteiro e o hospedamos? Ou nu e o vestimos?
39 Ki laa' ŋɛ a bun bii a te lipɛkl ni, ti baa' ki lá fuonde' ŋɛ?›
39 E quando foi que vimos o senhor enfermo ou preso e fomos visitá-lo?”
40 Nɛ ubɛrciɛn li jiin bɛ kí ye: ‹N tɔkeh nɛ imɔ̀n nɛ, ni là tien' nnɔ ki de' nʼyaab ibaan nnɔ ma nnɔ, ni tien' ki de' min nɛ.›
40 — O Rei, respondendo, lhes dirá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o fizeram a um destes meus pequeninos irmãos, foi a mim que o fizeram.”
41 «Nɛ kí tɔke bà te nʼnɔgɛn bó nnɔ kí ye: ‹Ninbi bà Uwien wiɛ' nɛ miŋùum nnɔ, jɛnde mɛn nʼsaan, kí tì kɔ Uwien sɛ̀re' umu wà wa ń kpiin, ki ble' usɛnpol nin uʼtondb nnɔ ni.
41 — Então o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Kimɛ mikònm là cuo' nni, nɛ na de' nni jier n jin'. Uñuñun là cuo' nni, nɛ na de' nni ñunm n ñun'.
42 Porque tive fome, e vocês não me deram de comer; tive sede, e vocês não me deram de beber;
43 N là yé ucaan, nɛ na teke' nni. N là te liñil, nɛ na de' nni wɛngolkaar n gole'. N là bun bii n là te lipɛkl ni, nɛ na baa' ki lá fuonde' nni.›
43 sendo forasteiro, vocês não me hospedaram; estando nu, vocês não me vestiram; achando-me enfermo e preso, vocês não foram me ver.”
44 Nɛ biʼmɔ li niire nni kí ye: ‹Yonbdaan, u lɛ yo ba nɛ ti là laa' ŋɛ, mikònm ŋmɔbe ŋɛ bii uñuñun ŋmɔbe ŋɛ bii a yé ucaan bii a te liñil bii a bun bii a te lipɛkl ni, nɛ ta tore' ŋɛ?›
44 — E eles lhe perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não o socorremos?”
45 Nɛ n li jiin biʼmɔ kí ye: ‹N tɔkeh nɛ imɔ̀n nɛ, na là tore' nʼyaab ibaan nnɔ ma nnɔ, na tore' min nɛ.›
45 — Então o Rei responderá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o deixaram de fazer a um destes mais pequeninos, foi a mim que o deixaram de fazer.”
46 Bi li lɛ utudɛre wà ŋa ŋmɔbe gbenm. Ama binimɔ̀nb nnɔ bɛn li lɛ limiɛl là ŋa ŋmɔbe gbenm nɛ.»
46 E estes irão para o castigo eterno, porém os justos irão para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.