Mateus 25
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs ARC
1 «Tɔ, Uwien ya bɛl li naan bijɛfɛ̀nb piik bà taa' biʼfr, bɛ ń tì tuobe wà ŋmɔbe upiikuɔn nnɔ usɛn bó nɛ.
1 Então, o Reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram ao encontro do esposo.
2 Biʼni biŋun yé ijɔr, nɛ biŋun mɔ yé biceknb.
2 E cinco delas eram prudentes, e cinco, loucas.
3 Ijɔr nnɔ taa' biʼfr, ka tuke kpɔm.
3 As loucas, tomando as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo.
4 Biceknb nnɔ taa' biʼfr, ki tuke mikpɔm mɔ ki kpaabe.
4 Mas as prudentes levaram azeite em suas vasilhas, com as suas lâmpadas.
5 Piicɛ nnɔ wuɔke' ma nnɔ, migùɔnm cuo' bɛ nɛ bi gùɔn'.
5 E, tardando o esposo, tosquenejaram todas e adormeceram.
6 «Kuyɔku ya siik, nɛ bi cii' bi wuureh ufaa bo ki teh: ‹Liike mɛn, piicɛ nɛkn' ní ŋɔ. Ñɛ mɛn kí tuobe wɔ usɛn bó.›
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um clamor: Aí vem o esposo! Saí-lhe ao encontro!
7 Nɛ bijɛfɛ̀nb piik nnɔ kɛ fìnde', ki bondeh biʼfr.
7 Então, todas aquelas virgens se levantaram e prepararam as suas lâmpadas.
8 Nɛn saan nɛ ijɔr iŋun nnɔ tɔke' biceknb biŋun nnɔ ki ye: ‹Pu tɛ mɛn mikpɔm, tiʼfr benh yɛ̀ ń kpiin nɛ.›
8 E as loucas disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas se apagam.
9 Nɛ biceknb nnɔ ye: ‹Nì yé fɛnm! Tiʼkpɔm ŋa ń baa tinbi nin ninbi kɛ. Li joh mɛn bà kuɔreh mikpɔm saan kí tì dɛ.›
9 Mas as prudentes responderam, dizendo:
10 Bi bure' bɛ ń tì dɛ, nɛ piicɛ baa' ní. Nɛ biceknb biŋun bà bonde' nnɔ paan' piicɛ nnɔ bo, ki kɔn' bi teh nà saan upiikuɔn nnɔ, nɛ bi pìin'.
10 E, tendo elas ido comprá-lo, chegou o esposo, e as que estavam preparadas entraram com ele para as bodas, e fechou-se a porta.
11 «Tɔ, ijɔr nnɔ mɔ lá baa' ní, nɛ ki ye: ‹Cɛnbaa, Cɛnbaa, pìire tí kɔ.›
11 E, depois, chegaram também as outras virgens, dizendo: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 Nɛ u tɔke' bɛ ki ye: ‹N tɔkeh nɛ imɔ̀n nɛ, ma bɛn nɛ.›
12 E ele, respondendo, disse: Em verdade vos digo que vos não conheço.
13 «Nɛn bo, la gɔh mɛn! Kimɛ na bɛn lidaali là bii uyo wà nɛ.»
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o Dia nem a hora em que o Filho do Homem há de vir.
14 «*Uwien ya bɛl tí naan ujɛ wà joh usɛn, ki yin' uʼtonsɔnb ki taa' uʼfaal ki de' bɛ nnɔ nɛ.
14 Porque isto é também como um homem que, partindo para fora da terra, chamou os seus servos, e entregou-lhes os seus bens,
15 U taa' milikbim itur iŋun ki de' uba, ki taa' itur ile ki de' utɔ, ki taa' liturl liba ki de' utɔ mɔ. U de' biʼkɛ bi li fre kí sɔn ma bo nɛ, nɛ ki pɔk ki siere' ki bure'.
15 e a um deu cinco talentos, e a outro, dois, e a outro, um, a cada um segundo a sua capacidade, e ausentou-se logo para longe.
16 Wà teke' itur iŋun nnɔ, i ya tàan bo nɛ u tien' ukpenkpende, ki laa' kpɛle itur iŋun ki pukn'.
16 E, tendo ele partido, o que recebera cinco talentos negociou com eles e granjeou outros cinco talentos.
17 Wà teke' itur ile nnɔ mɔ tien' ukpenkpende ki laa' kpɛle itur ile ki pukn'.
17 Da mesma sorte, o que
18 Ama wà teke' liturl liba nnɔ jon' ki tì gbin' kubùoku, nɛ ki taa' uʼcɛnbaa ya likbim nnɔ ki subn'.
18 Mas o que recebera um foi, e cavou na terra, e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 «Nì tete, nɛ bitonsɔnb nnɔ ya cɛnbaa lá liɛbe' ní, ki yíe wɔ ń bɛnde uʼfaal kpɛ ma biʼsaan.
19 E, muito tempo depois, veio o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Nɛ utonsɔnl wà là teke' itur iŋun nnɔ tuke' ní, itur iŋun ki pukn', ki lá tɔke' wɔ ki ye: ‹Cɛnbaa, a là de' nni itur iŋun nɛ. Liike, nʼmɔ tien' ukpenkpende ki laa' kpɛle itur iŋun ki pukn', yin sɔ.›
20 Então, aproximou-se o que recebera cinco talentos e trouxe-lhe outros cinco talentos, dizendo: Senhor, entregaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei com eles.
21 Nɛ uʼcɛnbaa ye: ‹Nì mɔn, a yé utonsɔnmɔnmɔn nɛ, ki sɔn' lituonl mɔnmɔnm. A tien' mɔnmɔnm tibont tà waa ni. N li tien ŋɛ tibont tà yɛbe ya ciɛn. Dɛn kí li poknh nin nni.›
21 E o seu senhor lhe disse: Bem Sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 Nɛ utonsɔnl wà là teke' itur ile nnɔ mɔ tuke' ní, ki lá tɔke' wɔ ki ye: ‹Cɛnbaa, a là de' nni itur ile nɛ. Liike, nʼmɔ tien' ukpenkpende ki laa' kpɛle itur ile ki pukn', yin sɔ.›
22 E, chegando também o que tinha recebido dois talentos, disse: Senhor, entregaste-me dois talentos; eis que com eles ganhei outros dois talentos.
23 Nɛ uʼcɛnbaa ye: ‹Nì mɔn, a yé utonsɔnmɔnmɔn nɛ, ki sɔn' lituonl mɔnmɔnm. A tien' mɔnmɔnm tibont tà waa ni. N li tien ŋɛ tibont tà yɛbe ya ciɛn. Dɛn kí li poknh nin nni.›
23 Disse-lhe o seu senhor: Bem
24 Nɛ utonsɔnl wà là teke' liturl liba nnɔ mɔ tuke' ní, ki lá tɔke' wɔ ki ye: ‹Cɛnbaa, n bɛn aʼbó aʼgbɛr faa nɛ. Ŋa bule' nà saan la, a ceh nɛn saan nɛ. Ŋa cokn' nà saan la, a woreh nɛn saan nɛ.
24 Mas, chegando também o que recebera um talento disse: Senhor, eu conhecia-te, que és um homem duro, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste;
25 Nɛn nɛ cère' n sɛn' bujɛwaanbu, ki taa' aʼlikbim, ki gbin' kubùoku ki subn'. Liike, aʼlikbim sɔ.›
25 e, atemorizado, escondi na terra o teu talento; aqui tens o
26 Nɛ uʼcɛnbaa ye: ‹Utonsɔnbiɛrɔ sin, ukpaayuon sin, a len' ki ye a bɛn nʼbó, ki ye ma bule' nà saan la, n ceh nɛn saan nɛ, ma cokn' nà saan la, n woreh nɛn saan nɛ.
26 Respondendo, porém, o seu senhor, disse-lhe: Mau e negligente servo; sabes que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei;
27 A bɛn nnɔ ma nnɔ, bɛ tien' ŋa nín taa' nʼlikbim ki tì ble' banki ŋɔ n lá baa ní la, ń lɛ nʼlikbim nin kpɛle kí pukn-i?›
27 devias, então, ter dado o meu dinheiro aos banqueiros, e, quando eu viesse, receberia o que é meu com os juros.
28 Nɛ ki ye: ‹Fie mɛn uʼturl liba nnɔ, kí taa kí pukn wà ŋmɔbe itur piik nnɔ.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem os dez talentos.
29 Kimɛ wà kɛ ŋmɔbe la, bi li pukn wɔn nɛ, wɔ ń li ŋmɔbe ki gbien'. Wà ŋa ŋmɔbe la, bi li tonde kí fie u ŋmɔbe nà waamu nnɔ mɔnɔn nɛ.
29 Porque a qualquer que tiver será dado, e terá em abundância; mas ao que não tiver, até o que tem ser-lhe-á tirado.
30 Utonsɔnbiɛrɔ wuɔ wɔn, wa ŋmɔbe kpɛle; ñɛn wɔ mɛn kí tì wiɛ saali licinñunl ni. Nɛn saan nɛ u li te ki muɔh, ki ŋmɔnh iñɔgbɛn.› »
30 Lançai, pois, o servo inútil nas trevas exteriores; ali, haverá pranto e ranger de dentes.
31 «*Unil ya Bijɛ li baa ní, ki li tɔke nin Uwien ya tondb kɛ. U ya yo nɛ u li ŋmɔbe ukpiɛke ki gbien', kí kɛ̀le uʼbɛrbiɛk bo tɛn ubɛrciɛn.
31 E, quando o Filho do Homem vier em sua glória, e todos os santos anjos, com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 Bi li taan uŋɛndun ya nib kɛ uʼnun bó, nɛ wɔ ń bore bɛ tɛn upekpaal boreh ipe nin iwɔ̀b ma bo,
32 e todas as nações serão reunidas diante dele, e apartará uns dos outros, como o pastor aparta dos bodes as ovelhas.
33 kí taa ipe kí jon nʼnɔjie bó, kí taa iwɔ̀b kí jon uʼnɔgɛn bó.
33 E porá as ovelhas à sua direita, mas os bodes à esquerda.
34 Nɛn saan nɛ ubɛrciɛn li tɔke bà te uʼnɔjie bó nnɔ kí ye: ‹Ninbi bà nʼBaa tien' nɛ uʼmɔnm nnɔ, dɛn mɛn kí lá ji libɛl là u là bonde' lɛ̀ ki ble' nɛ haali uŋɛndun ya cincinm nnɔ.
34 Então, dirá o Rei aos que Vinde, benditos de meu Pai, possuí por herança o Reino que vos está preparado desde a fundação do mundo;
35 Kimɛ mikònm là cuo' nni, nɛ ni de' nni tijier n jin'. Uñuñun là cuo' nni, nɛ ni de' nni miñunm n ñun'. N là yé ucaan, nɛ ni teke' nni.
35 porque tive fome, e destes-me de comer; tive sede, e destes-me de beber; era estrangeiro, e hospedastes-me;
36 N là te liñil, nɛ ni de' nni tiwɛngolkaar n gole'. N là bun, nɛ ni baa' ki lá fuonde' nni. N là te lipɛkl ni, nɛ ni baa' nʼsaan.›
36 e vestistes-me; adoeci, e visitastes-me; estive na prisão, e fostes ver-me.
37 Nɛ binimɔ̀nb nnɔ li niire nni kí ye: ‹Yonbdaan, u lɛ yo ba nɛ ti là laa' ŋɛ mikònm ŋmɔbe ŋɛ, ti de' ŋɛ a jin'-i? Ki laa' ŋɛ uñuñun ŋmɔbe ŋɛ, ti de' ŋɛ a ñun'-i?
37 Então, os justos lhe responderão, dizendo: Senhor, quando te vimos com fome e
38 Ki laa' ŋɛ a yé ucaan, ti teke' ŋɛ? Ki laa' ŋɛ a te liñil, ti de' ŋɛ tiwɛngolkaar a gole'?
38 E, quando te vimos estrangeiro e
39 Ki laa' ŋɛ a bun bii a te lipɛkl ni, ti baa' ki lá fuonde' ŋɛ?›
39 E, quando te vimos enfermo ou na prisão e fomos ver-te?
40 Nɛ ubɛrciɛn li jiin bɛ kí ye: ‹N tɔkeh nɛ imɔ̀n nɛ, ni là tien' nnɔ ki de' nʼyaab ibaan nnɔ ma nnɔ, ni tien' ki de' min nɛ.›
40 E, respondendo o Rei, lhes dirá: Em verdade vos digo que, quando o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim
41 «Nɛ kí tɔke bà te nʼnɔgɛn bó nnɔ kí ye: ‹Ninbi bà Uwien wiɛ' nɛ miŋùum nnɔ, jɛnde mɛn nʼsaan, kí tì kɔ Uwien sɛ̀re' umu wà wa ń kpiin, ki ble' usɛnpol nin uʼtondb nnɔ ni.
41 Então, dirá também Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos;
42 Kimɛ mikònm là cuo' nni, nɛ na de' nni jier n jin'. Uñuñun là cuo' nni, nɛ na de' nni ñunm n ñun'.
42 porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 N là yé ucaan, nɛ na teke' nni. N là te liñil, nɛ na de' nni wɛngolkaar n gole'. N là bun bii n là te lipɛkl ni, nɛ na baa' ki lá fuonde' nni.›
43 sendo estrangeiro, não me recolhestes;
44 Nɛ biʼmɔ li niire nni kí ye: ‹Yonbdaan, u lɛ yo ba nɛ ti là laa' ŋɛ, mikònm ŋmɔbe ŋɛ bii uñuñun ŋmɔbe ŋɛ bii a yé ucaan bii a te liñil bii a bun bii a te lipɛkl ni, nɛ ta tore' ŋɛ?›
44 Então, eles também lhe responderão, dizendo: Senhor, quando te vimos com fome, ou com sede, ou estrangeiro, ou nu, ou enfermo, ou na prisão e não te servimos?
45 Nɛ n li jiin biʼmɔ kí ye: ‹N tɔkeh nɛ imɔ̀n nɛ, na là tore' nʼyaab ibaan nnɔ ma nnɔ, na tore' min nɛ.›
45 Então, lhes responderá, dizendo: Em verdade vos digo que, quando a um destes pequeninos
46 Bi li lɛ utudɛre wà ŋa ŋmɔbe gbenm. Ama binimɔ̀nb nnɔ bɛn li lɛ limiɛl là ŋa ŋmɔbe gbenm nɛ.»
46 E irão estes para o tormento eterno, mas os justos, para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.