Mateus 21
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs NVT
1 *Yesu nin uʼpanpaankaab tì nɛke Yerusalɛm, ki tuo' Bɛtifaaje ya du, u te Olifi ya siin ya juɔl bó. Bi tì tuo' niʼsaan ma nnɔ, nɛ *Yesu sɔn' uʼpanpaankaab ni bile
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram a Betfagé, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 ki tɔke' bɛ ki ye: «Li joh mɛn udu wà te inun bó nɔ ni. Ni tì kɔn' uʼni la, ni li pɔk kí lɛ uŋuunñɔ uba lùo, uʼbuk se uʼsaan. Ní lore wɔ, kí taa wɔn nin uʼbuk kɛ ní.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão uma jumenta amarrada, com seu jumentinho ao lado. Desamarrem os animais e tragam-nos para mim.
3 Unil ye nɛ niba la, ní ye: ‹Yonbdaan nɛ ciɛke yì.› Bi li pɔk kí cère ní taa yì kí bure nɛ.»
3 Se alguém lhes perguntar o que estão fazendo, digam apenas: ‘O Senhor precisa deles’, e de imediato a pessoa deixará que vocês os levem.”
4 Nì tien' ŋɔ *Uwien ya ñɔbonsɔknl là len' nà nnɔ nɛ̀ ń tien. Nɛ u là ye:
4 Isso aconteceu para cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 «Tɔke mɛn Siyɔn yaab kí ye biʼbɛrciɛn we ní.
5 “Digam ao povo de Sião: ‘Vejam, seu Rei se aproxima. Ele é humilde e vem montado num jumento, num jumentinho, cria de jumenta’”.
6 Nɛ *Yesu ya panpaankaab bile nnɔ bure', ki tì tien' u len' ma nnɔ,
6 Os dois discípulos fizeram como Jesus havia ordenado.
7 ki tuke' uŋuunñɔ nin uʼbuk nnɔ ki baa' Yesu saan, nɛ ki taa' biʼliɛr ki paan' iʼbo, *Yesu jɛ̀ke'.
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho e puseram seus mantos sobre o jumentinho, e Jesus montou nele.
8 Binib ligol taah biʼliɛr ki pɛ̀reh usɛn ni. Bitɔb mɔ bɛreh tifɛr kí lá pɛ̀reh.
8 Grande parte da multidão estendeu seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros cortaram ramos das árvores e os espalharam pelo chão.
9 Nɛ linigol là le usɛn nin là pɛ puoli nnɔ wuureh ki teh: «Osana, *Dafid ya yaabil. Uwien ya mɔnm ń li te wà we ní Yonbdaan ya yel bo nnɔ bo. Osana, Uwien wà te paaki bó.»
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana, Bendito é o que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto céu!”.
10 Tɔ, *Yesu tì baa' Yerusalɛm ni ma nnɔ, nɛ udu nnɔ kɛ jènge', binib niireh ki teh: «U lɛ daan bɛ nɛ?»
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade estava em grande alvoroço. “Quem é este?”, perguntavam.
11 Nɛ linigol nnɔ ye: «U yé *Yesu *Uwien ya ñɔbonsɔknl wà ñɛn' Nasarɛt Galile ya tinfɛnm ni nnɔ nɛ.»
11 A multidão respondia: “É Jesus, o profeta de Nazaré, da Galileia”.
12 *Yesu kɔn' Uwien ya duku ya luo bo, nɛ ki ŋɔre' binib bà kuɔreh tiwɛnt nin bà daanh nnɔ kɛ ki ñɛn'. Ki tuture' bilikkpendb ya teb nin bà kuɔreh inɛnjel nnɔ mɔ ya biɛmu ki gbɔ̀be'.
12 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar todos que ali estavam comprando e vendendo animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
13 Nɛ ki tɔke' bɛ ki ye: «Nì kɛle' *Uwien ya gbɔnku ni
13 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
14 Nɛn saan nɛ ijùɔn nin iwɔ̀b bàareh *Yesu saan Uwien ya duku ya luo bo, nɛ u cèreh ì faakreh.
14 Os cegos e os coxos vieram a Jesus no templo, e ele os curou.
15 *Bitɔtuɔrciɛnb nin *Yiko ya wɔnwɔknb laa' *Yesu tien' miyɔkm ya bont tà nnɔ, ki cii' mubumu wuureh Uwien ya duku ya luo bo ki teh: «Osana, *Dafid ya yaabil» ma nnɔ, nɛ biʼbenku ni ben' uʼbo.
15 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei viram esses milagres maravilhosos e ouviram até as crianças no templo gritar “Hosana, Filho de Davi”, ficaram indignados.
16 Nɛ bi tɔke' wɔ ki ye: «Ŋa ciih mubumu muu lienh ki teh ba nɛ-ɛɛ?» Nɛ u ye: «N ciih. Na laan kaan' *Uwien ya gbɔnku ni nì kɛle' nà saan ki ye: ‹Uwien cère' mubumu nin mucɛnfɛndmu pɛ̀keh wɔ nnɔ nɛ-ɛɛ?› »
16 “Está ouvindo o que as crianças estão dizendo?”, perguntaram a Jesus. “Sim”, respondeu ele. “Vocês nunca leram as Escrituras? Elas dizem: ‘Ensinaste crianças e bebês a te dar louvor’.”
17 *Yesu len' nnɔ ma nnɔ, nɛ ki siere' ki dàan' bɛ, ki ñɛn' Yerusalɛm ni, ki jon' ki tì gɔn' Betani ya du ni.
17 Então ele voltou a Betânia, onde passou a noite.
18 Nì faa', *Yesu liɛbeh Yerusalɛm bó ma nnɔ, nɛ mikònm cuo' wɔ.
18 De manhã, enquanto voltava para Jerusalém, Jesus teve fome.
19 U laa' bukɛnkɛnbu buba se sɛngbaal, nɛ u jon' buʼsaan, ka laa' kɛnkɛn buʼbo. U laa' tifɛr baba nɛ buʼbo, nɛ ki tɔke' bù ki ye: «Ŋa ji li lùon bil fiebu.» Nɛ busubu nnɔ kuore' buʼkɛkɛ i ya tàan bo.
19 Encontrando uma figueira à beira do caminho, foi ver se havia figos, mas só encontrou folhas. Então, disse à figueira: “Nunca mais dê frutos!”. E, no mesmo instante, a figueira secou.
20 Uʼpanpaankaab laa' nnɔ ma nnɔ, nɛ nì cuo' bɛ miyɔkm cɛɛn. Nɛ bi ye: «O! Bɛ tien' busubu nnɔ pɔk ki kuore' nɔ nnɔ?»
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e perguntaram: “Como a figueira secou tão depressa?”.
21 Nɛ *Yesu ye: «N tɔkeh nɛ imɔ̀n nɛ, ni teke' Uwien ki jin', ka maaleh milele la, niʼmɔ li fre kí tien nnɔ. Na yé ni li tien nɛn baba nɛ. Ni tɔke' lijuɔl liɛ ki ye lɛ̀ ń fii kí tì lu miñunciɛnm ni la, nì li tien nnɔ nɛ.
21 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: se vocês tiverem fé e não duvidarem, poderão fazer o mesmo que fiz com esta figueira, e muito mais. Poderão até dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá.
22 Ni miɛ' Uwien nibonn nà kɛ niʼkaare ni, ki teke' ki jin' la, u li de nɛ nɛ̀.»
22 Se crerem, receberão qualquer coisa que pedirem em oração”.
23 *Yesu kɔn' Uwien ya duku ya luo bo, ki wɔknh binib Uwien ya gbɛr, nɛ bitɔtuɔrciɛnb nin Sufmbɛ ya ciɛnb nɛkn' wɔ ki niire' wɔ ki ye: «A ŋmɔbe usɛn á tien a teh nà nɔ-ɔɔ? Ŋmɛ nɛ de' ŋɛ u ya sɛn-i?»
23 Quando Jesus voltou ao templo e começou a ensinar, os principais sacerdotes e líderes do povo vieram até ele e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
24 Nɛ u tɔke' bɛ ki ye: «Nʼmɔ li niire nɛ iniire iba kpein nɛ. Ni fre' ki jiin' nni la, nʼmɔ li tɔke nɛ n ŋmɔbe usɛn wà ki teh n teh nà nɔ.
24 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
25 San là siih binib Uwien ya ñunm ma nnɔ, ŋmɛ là de' wɔ usɛn-i? Uwien bii binib-i?» Nɛn saan nɛ bi tɔkeh tɔb ki teh: «Ti ye Uwien nɛ de' wɔ usɛn la, u li niire tɛ kí ye bɛ tien' ta là teke' wɔ ki jin'-i?
25 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”. Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
26 Ti tí ye binib nɛ de' wɔ usɛn la, ti fɛnge linigol nnɔ mɔ, kimɛ biʼkɛ maaleh ki teh San là yé *Uwien ya ñɔbonsɔknl nɛ.»
26 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos atacados pela multidão, pois todos pensam que João era profeta”.
27 Nɛ bi jiin' wɔ ki ye: «Ta bɛn.» Nɛ *Yesu mɔ jiin' bɛ ki ye: «Nʼmɔ ŋa bɛn, ka ń tɔke nɛ n ŋmɔbe usɛn wà ki teh n teh nà nɔ mɔ.»
27 Por fim, responderam a Jesus: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas.”
28 *Yesu tí len' ki ye: «Maale mɛn kí liike n li tɔke nɛ nà nɔ ya tingi. Ujɛ uba nɛ là te ki ŋmɔbe bijiɛb bile, nɛ ki tɔke' uciɛn ki ye: ‹Nʼbukɛ, jo kí tì sɔn bukpàabu ni dinnɔ.› Nɛ u ye:
28 “O que acham disto? Um homem que tinha dois filhos disse ao mais velho: ‘Filho, vá trabalhar no vinhedo hoje’.
29 ‹Ma we.› Nì pukn' waamu, nɛ u lèbre' uʼyɛnmaale ki jon' ukpàabó.
29 O filho respondeu: ‘Não vou’, mas depois mudou de ideia e foi.
30 Nɛ ujɛ nnɔ jon' uwaal saan ki tɔke' mɔ ki ye: ‹Nʼbukɛ, jo kí tì sɔn bukpàabu ni dinnɔ.› Nɛ u ye: ‹Nʼbaa, n li jo,› nɛ ka jon'.»
30 Então o pai disse ao outro filho: ‘Vá você’, e ele respondeu: ‘Sim senhor, eu vou’, mas não foi.
31 Nɛ *Yesu niire' bɛ ki ye: «Mubumu mule nnɔ ni, ki lɛ tien' kiʼbaa yíe nà?» Nɛ bi jiin' ki ye: «Ukpiɛke nnɔ.» Nɛ u ye: «N tɔkeh nɛ imɔ̀n nɛ, *bilɛnpotekb nin ijɛnkpend li kpiɛ kí kɔ Uwien ya *bɛl ni nin nɛ.
31 “Qual dos dois obedeceu ao pai?” Eles responderam: “O primeiro”. Então Jesus explicou: “Eu lhes digo a verdade: cobradores de impostos e prostitutas entrarão no reino de Deus antes de vocês.
32 Kimɛ San baa' ní ki lá wuɔn' nɛ usɛn wà mɔn, nɛ na teke' wɔ ki jin'. Ama bilɛnpotekb nin ijɛnkpend nɛ teke' wɔ ki jin'. Nin ni laa' bi teke' wɔ ki jin' ma kɛ nnɔ na lèbre' niʼtetem, ní teke wɔ kí ji.»
32 Pois João veio e mostrou o caminho da justiça, mas vocês não creram nele, enquanto cobradores de impostos e prostitutas creram. E, mesmo depois de verem isso, vocês se recusaram a mudar de ideia e crer nele.”
33 «Li cengeh mɛn mikpɛnjɛntɔm. Udendaan uba nɛ là te ki ŋmɔbe bukpàabu, ki caan' bukpàabu nnɔ ni tisir tà bi taah tuʼbii ki ŋɛh fɛn nnɔ, nɛ ki bɛke' ki linde' bù, ki gbin' kubùoku kùa bi li ŋmɛngeh isibii nnɔ buʼni, ki caan' kininbɛntaak buʼni, ki taa' bù ki guun' bikpàab biba, nɛ ki bure' usɛn.
33 “Agora, ouçam outra parábola. O dono de uma propriedade plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
34 Uyo wà isibii nnɔ tì ben' nnɔ, nɛ u sɔn' uʼtonsɔnb bikpàab nnɔ saan, bɛ ń tì teke wɔn ukpɛdaan ya bó ní.
34 No tempo da colheita da uva, enviou seus servos a fim de receber sua parte da colheita.
35 Bitonsɔnb nnɔ tì baa' ma nnɔ, nɛ bikpàab nnɔ cuo' bɛ, ki ñi' uba, ki ku' utɔ, ki yèke' utɔ itɛn.
35 Os lavradores agarraram os servos, espancaram um deles, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 Nɛ ukpɛdaan nnɔ tí sɔn' bitonsɔntɔb bi yɛbe ki gɛ̀bre' bikpiɛkb nnɔ. Nɛ bikpàab nnɔ tí tì tien' biʼmɔ nnɔ.
36 Então o dono da propriedade enviou um grupo maior de servos para receber a parte dele, mas o resultado foi o mesmo.
37 Nɛ u fɔre' ki sɔn' uʼbijɛ biʼsaan, ki maaleh ki teh u yé uʼbijɛ ma nnɔ, bi li tì bo wɔ nɛ.
37 “Por fim, o dono enviou seu filho, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
38 Ama bikpàab nnɔ laa' uʼbijɛ we ní ma nnɔ, nɛ bi tɔke' tɔb ki ye: ‹Wɔn nɛ yé uʼfaajil, cère mɛn tí ku wɔ, ŋɔ lifaal nnɔ ń juore tiʼyaal.›
38 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
39 Nɛ bi cuo' wɔ, ki ñɛn' ukpɛgbɛ, ki tì ku' wɔ.»
39 Então o agarraram, o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram.
40 *Yesu niire' ki ye: «Tɔ, ukpɛdaan nnɔ lá baa' ní uyo wà la, u li tien bikpàab nnɔ mila?»
40 “Quando o dono da terra voltar, o que vocês acham que ele fará com aqueles lavradores?”, perguntou Jesus.
41 Nɛ bitɔtuɔrciɛnb nin Sufmbɛ ya ciɛnb nnɔ jiin' wɔ ki ye: «U li ku bibiɛrdɛnb bugbɛn mikubiɛrm nɛ, kí taa uʼkpàabu nnɔ kí de bikpɛtɔb bɛ ń li dienh wɔ isibii uyo wà u yíe.»
41 Os líderes religiosos responderam: “Ele os matará cruelmente e arrendará o vinhedo para outros, que lhe darão sua parte depois de cada colheita”.
42 Nɛ *Yesu ye: «Na kaan' *Uwien ya gbɔnku ni nì kɛle' nà saan ki ye:
42 Então Jesus disse: “Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular. Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?
43 «Nɛn nɛ cère' n tɔkeh nɛ ki teh Uwien li fie uʼbɛl niʼsaan, kí taa lɛ̀ kí de linibol là li teh u yíe nà.
43 Eu lhes digo que o reino de Deus lhes será tirado e entregue a um povo que produzirá os devidos frutos.
44 [Wà kɛ lu' litɛnl nnɔ bo la, u li kɔkuɔ nɛ. Litɛnl nnɔ lu' wà bo la, lì li mɛmɛre wɔ nɛ.]»
44 Quem tropeçar nesta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
45 Bitɔtuɔrciɛnb nin *Farisiɛnmbɛ cii' nnɔ ma nnɔ, nɛ ki bɛnde' ki ye *Yesu tɔkeh bi ya gbɛr nɛ.
45 Quando os principais sacerdotes e fariseus ouviram essa parábola, perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia.
46 Nɛ biʼnun mɔ́n bɛ ń cuo wɔ, ama bi fɛnge' linigol nnɔ, kimɛ linigol nnɔ tuo' ki ye *Yesu yé *Uwien ya ñɔbonsɔknl nɛ.
46 Queriam prendê-lo, mas tinham medo das multidões, pois elas o consideravam um profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.