Mateus 21

Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 *Yesu nin uʼpanpaankaab tì nɛke Yerusalɛm, ki tuo' Bɛtifaaje ya du, u te Olifi ya siin ya juɔl bó. Bi tì tuo' niʼsaan ma nnɔ, nɛ *Yesu sɔn' uʼpanpaankaab ni bile
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 ki tɔke' bɛ ki ye: «Li joh mɛn udu wà te inun bó nɔ ni. Ni tì kɔn' uʼni la, ni li pɔk kí lɛ uŋuunñɔ uba lùo, uʼbuk se uʼsaan. Ní lore wɔ, kí taa wɔn nin uʼbuk kɛ ní.
2 Ide à aldeia que aí está diante de vós e logo achareis presa uma jumenta e, com ela, um jumentinho. Desprendei-a e trazei-mos.
3 Unil ye nɛ niba la, ní ye: ‹Yonbdaan nɛ ciɛke yì.› Bi li pɔk kí cère ní taa yì kí bure nɛ.»
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei-lhe que o Senhor precisa deles. E logo os enviará.
4 Nì tien' ŋɔ *Uwien ya ñɔbonsɔknl là len' nà nnɔ nɛ̀ ń tien. Nɛ u là ye:
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por intermédio do profeta:
5 «Tɔke mɛn Siyɔn yaab kí ye biʼbɛrciɛn we ní.
5 Dizei à filha de Sião: Eis aí te vem o teu Rei, humilde, montado em jumento, num jumentinho, cria de animal de carga.
6 Nɛ *Yesu ya panpaankaab bile nnɔ bure', ki tì tien' u len' ma nnɔ,
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes ordenara,
7 ki tuke' uŋuunñɔ nin uʼbuk nnɔ ki baa' Yesu saan, nɛ ki taa' biʼliɛr ki paan' iʼbo, *Yesu jɛ̀ke'.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então, puseram em cima deles as suas vestes, e sobre elas Jesus montou.
8 Binib ligol taah biʼliɛr ki pɛ̀reh usɛn ni. Bitɔb mɔ bɛreh tifɛr kí lá pɛ̀reh.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pela estrada.
9 Nɛ linigol là le usɛn nin là pɛ puoli nnɔ wuureh ki teh: «Osana, *Dafid ya yaabil. Uwien ya mɔnm ń li te wà we ní Yonbdaan ya yel bo nnɔ bo. Osana, Uwien wà te paaki bó.»
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam: Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!
10 Tɔ, *Yesu tì baa' Yerusalɛm ni ma nnɔ, nɛ udu nnɔ kɛ jènge', binib niireh ki teh: «U lɛ daan bɛ nɛ?»
10 E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, e perguntavam: Quem é este?
11 Nɛ linigol nnɔ ye: «U yé *Yesu *Uwien ya ñɔbonsɔknl wà ñɛn' Nasarɛt Galile ya tinfɛnm ni nnɔ nɛ.»
11 E as multidões clamavam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 *Yesu kɔn' Uwien ya duku ya luo bo, nɛ ki ŋɔre' binib bà kuɔreh tiwɛnt nin bà daanh nnɔ kɛ ki ñɛn'. Ki tuture' bilikkpendb ya teb nin bà kuɔreh inɛnjel nnɔ mɔ ya biɛmu ki gbɔ̀be'.
12 Tendo Jesus entrado no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam; também derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Nɛ ki tɔke' bɛ ki ye: «Nì kɛle' *Uwien ya gbɔnku ni
13 E disse-lhes: Está escrito:
14 Nɛn saan nɛ ijùɔn nin iwɔ̀b bàareh *Yesu saan Uwien ya duku ya luo bo, nɛ u cèreh ì faakreh.
14 Vieram a ele, no templo, cegos e coxos, e ele os curou.
15 *Bitɔtuɔrciɛnb nin *Yiko ya wɔnwɔknb laa' *Yesu tien' miyɔkm ya bont tà nnɔ, ki cii' mubumu wuureh Uwien ya duku ya luo bo ki teh: «Osana, *Dafid ya yaabil» ma nnɔ, nɛ biʼbenku ni ben' uʼbo.
15 Mas, vendo os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que Jesus fazia e os meninos clamando: Hosana ao Filho de Davi!, indignaram-se e perguntaram-lhe:
16 Nɛ bi tɔke' wɔ ki ye: «Ŋa ciih mubumu muu lienh ki teh ba nɛ-ɛɛ?» Nɛ u ye: «N ciih. Na laan kaan' *Uwien ya gbɔnku ni nì kɛle' nà saan ki ye: ‹Uwien cère' mubumu nin mucɛnfɛndmu pɛ̀keh wɔ nnɔ nɛ-ɛɛ?› »
16 Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes:
17 *Yesu len' nnɔ ma nnɔ, nɛ ki siere' ki dàan' bɛ, ki ñɛn' Yerusalɛm ni, ki jon' ki tì gɔn' Betani ya du ni.
17 E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia, onde pernoitou.
18 Nì faa', *Yesu liɛbeh Yerusalɛm bó ma nnɔ, nɛ mikònm cuo' wɔ.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, teve fome;
19 U laa' bukɛnkɛnbu buba se sɛngbaal, nɛ u jon' buʼsaan, ka laa' kɛnkɛn buʼbo. U laa' tifɛr baba nɛ buʼbo, nɛ ki tɔke' bù ki ye: «Ŋa ji li lùon bil fiebu.» Nɛ busubu nnɔ kuore' buʼkɛkɛ i ya tàan bo.
19 e, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela; e, não tendo achado senão folhas, disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti! E a figueira secou imediatamente.
20 Uʼpanpaankaab laa' nnɔ ma nnɔ, nɛ nì cuo' bɛ miyɔkm cɛɛn. Nɛ bi ye: «O! Bɛ tien' busubu nnɔ pɔk ki kuore' nɔ nnɔ?»
20 Vendo isto os discípulos, admiraram-se e exclamaram: Como secou depressa a figueira!
21 Nɛ *Yesu ye: «N tɔkeh nɛ imɔ̀n nɛ, ni teke' Uwien ki jin', ka maaleh milele la, niʼmɔ li fre kí tien nnɔ. Na yé ni li tien nɛn baba nɛ. Ni tɔke' lijuɔl liɛ ki ye lɛ̀ ń fii kí tì lu miñunciɛnm ni la, nì li tien nnɔ nɛ.
21 Jesus, porém, lhes respondeu: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não somente fareis o que foi feito à figueira, mas até mesmo, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, tal sucederá;
22 Ni miɛ' Uwien nibonn nà kɛ niʼkaare ni, ki teke' ki jin' la, u li de nɛ nɛ̀.»
22 e tudo quanto pedirdes em oração, crendo, recebereis.
23 *Yesu kɔn' Uwien ya duku ya luo bo, ki wɔknh binib Uwien ya gbɛr, nɛ bitɔtuɔrciɛnb nin Sufmbɛ ya ciɛnb nɛkn' wɔ ki niire' wɔ ki ye: «A ŋmɔbe usɛn á tien a teh nà nɔ-ɔɔ? Ŋmɛ nɛ de' ŋɛ u ya sɛn-i?»
23 Tendo Jesus chegado ao templo, estando já ensinando, acercaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, perguntando: Com que autoridade fazes estas coisas? E quem te deu essa autoridade?
24 Nɛ u tɔke' bɛ ki ye: «Nʼmɔ li niire nɛ iniire iba kpein nɛ. Ni fre' ki jiin' nni la, nʼmɔ li tɔke nɛ n ŋmɔbe usɛn wà ki teh n teh nà nɔ.
24 E Jesus lhes respondeu: Eu também vos farei uma pergunta; se me responderdes, também eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 San là siih binib Uwien ya ñunm ma nnɔ, ŋmɛ là de' wɔ usɛn-i? Uwien bii binib-i?» Nɛn saan nɛ bi tɔkeh tɔb ki teh: «Ti ye Uwien nɛ de' wɔ usɛn la, u li niire tɛ kí ye bɛ tien' ta là teke' wɔ ki jin'-i?
25 Donde era o batismo de João, do céu ou dos homens? E discorriam entre si: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que não acreditastes nele?
26 Ti tí ye binib nɛ de' wɔ usɛn la, ti fɛnge linigol nnɔ mɔ, kimɛ biʼkɛ maaleh ki teh San là yé *Uwien ya ñɔbonsɔknl nɛ.»
26 E, se dissermos: dos homens, é para temer o povo, porque todos consideram João como profeta.
27 Nɛ bi jiin' wɔ ki ye: «Ta bɛn.» Nɛ *Yesu mɔ jiin' bɛ ki ye: «Nʼmɔ ŋa bɛn, ka ń tɔke nɛ n ŋmɔbe usɛn wà ki teh n teh nà nɔ mɔ.»
27 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E ele, por sua vez: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 *Yesu tí len' ki ye: «Maale mɛn kí liike n li tɔke nɛ nà nɔ ya tingi. Ujɛ uba nɛ là te ki ŋmɔbe bijiɛb bile, nɛ ki tɔke' uciɛn ki ye: ‹Nʼbukɛ, jo kí tì sɔn bukpàabu ni dinnɔ.› Nɛ u ye:
28 E que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai hoje trabalhar na vinha.
29 ‹Ma we.› Nì pukn' waamu, nɛ u lèbre' uʼyɛnmaale ki jon' ukpàabó.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; porém não foi.
30 Nɛ ujɛ nnɔ jon' uwaal saan ki tɔke' mɔ ki ye: ‹Nʼbukɛ, jo kí tì sɔn bukpàabu ni dinnɔ.› Nɛ u ye: ‹Nʼbaa, n li jo,› nɛ ka jon'.»
30 Dirigindo-se ao segundo, disse-lhe a mesma coisa. Mas este respondeu: Não quero; depois, arrependido, foi.
31 Nɛ *Yesu niire' bɛ ki ye: «Mubumu mule nnɔ ni, ki lɛ tien' kiʼbaa yíe nà?» Nɛ bi jiin' ki ye: «Ukpiɛke nnɔ.» Nɛ u ye: «N tɔkeh nɛ imɔ̀n nɛ, *bilɛnpotekb nin ijɛnkpend li kpiɛ kí kɔ Uwien ya *bɛl ni nin nɛ.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram: O segundo. Declarou-lhes Jesus: Em verdade vos digo que publicanos e meretrizes vos precedem no reino de Deus.
32 Kimɛ San baa' ní ki lá wuɔn' nɛ usɛn wà mɔn, nɛ na teke' wɔ ki jin'. Ama bilɛnpotekb nin ijɛnkpend nɛ teke' wɔ ki jin'. Nin ni laa' bi teke' wɔ ki jin' ma kɛ nnɔ na lèbre' niʼtetem, ní teke wɔ kí ji.»
32 Porque João veio a vós outros no caminho da justiça, e não acreditastes nele; ao passo que publicanos e meretrizes creram. Vós, porém, mesmo vendo isto, não vos arrependestes, afinal, para acreditardes nele.
33 «Li cengeh mɛn mikpɛnjɛntɔm. Udendaan uba nɛ là te ki ŋmɔbe bukpàabu, ki caan' bukpàabu nnɔ ni tisir tà bi taah tuʼbii ki ŋɛh fɛn nnɔ, nɛ ki bɛke' ki linde' bù, ki gbin' kubùoku kùa bi li ŋmɛngeh isibii nnɔ buʼni, ki caan' kininbɛntaak buʼni, ki taa' bù ki guun' bikpàab biba, nɛ ki bure' usɛn.
33 Atentai noutra parábola. Havia um homem, dono de casa, que plantou uma vinha. Cercou-a de uma sebe, construiu nela um lagar, edificou-lhe uma torre e arrendou-a a uns lavradores. Depois, se ausentou do país.
34 Uyo wà isibii nnɔ tì ben' nnɔ, nɛ u sɔn' uʼtonsɔnb bikpàab nnɔ saan, bɛ ń tì teke wɔn ukpɛdaan ya bó ní.
34 Ao tempo da colheita, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que lhe tocavam.
35 Bitonsɔnb nnɔ tì baa' ma nnɔ, nɛ bikpàab nnɔ cuo' bɛ, ki ñi' uba, ki ku' utɔ, ki yèke' utɔ itɛn.
35 E os lavradores, agarrando os servos, espancaram a um, mataram a outro e a outro apedrejaram.
36 Nɛ ukpɛdaan nnɔ tí sɔn' bitonsɔntɔb bi yɛbe ki gɛ̀bre' bikpiɛkb nnɔ. Nɛ bikpàab nnɔ tí tì tien' biʼmɔ nnɔ.
36 Enviou ainda outros servos em maior número; e trataram-nos da mesma sorte.
37 Nɛ u fɔre' ki sɔn' uʼbijɛ biʼsaan, ki maaleh ki teh u yé uʼbijɛ ma nnɔ, bi li tì bo wɔ nɛ.
37 E, por último, enviou-lhes o seu próprio filho, dizendo: A meu filho respeitarão.
38 Ama bikpàab nnɔ laa' uʼbijɛ we ní ma nnɔ, nɛ bi tɔke' tɔb ki ye: ‹Wɔn nɛ yé uʼfaajil, cère mɛn tí ku wɔ, ŋɔ lifaal nnɔ ń juore tiʼyaal.›
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo e apoderemo-nos da sua herança.
39 Nɛ bi cuo' wɔ, ki ñɛn' ukpɛgbɛ, ki tì ku' wɔ.»
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 *Yesu niire' ki ye: «Tɔ, ukpɛdaan nnɔ lá baa' ní uyo wà la, u li tien bikpàab nnɔ mila?»
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Nɛ bitɔtuɔrciɛnb nin Sufmbɛ ya ciɛnb nnɔ jiin' wɔ ki ye: «U li ku bibiɛrdɛnb bugbɛn mikubiɛrm nɛ, kí taa uʼkpàabu nnɔ kí de bikpɛtɔb bɛ ń li dienh wɔ isibii uyo wà u yíe.»
41 Responderam-lhe: Fará perecer horrivelmente a estes malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe remetam os frutos nos seus devidos tempos.
42 Nɛ *Yesu ye: «Na kaan' *Uwien ya gbɔnku ni nì kɛle' nà saan ki ye:
42 Perguntou-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras:
43 «Nɛn nɛ cère' n tɔkeh nɛ ki teh Uwien li fie uʼbɛl niʼsaan, kí taa lɛ̀ kí de linibol là li teh u yíe nà.
43 Portanto, vos digo que o reino de Deus vos será tirado e será entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 [Wà kɛ lu' litɛnl nnɔ bo la, u li kɔkuɔ nɛ. Litɛnl nnɔ lu' wà bo la, lì li mɛmɛre wɔ nɛ.]»
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Bitɔtuɔrciɛnb nin *Farisiɛnmbɛ cii' nnɔ ma nnɔ, nɛ ki bɛnde' ki ye *Yesu tɔkeh bi ya gbɛr nɛ.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que era a respeito deles que Jesus falava;
46 Nɛ biʼnun mɔ́n bɛ ń cuo wɔ, ama bi fɛnge' linigol nnɔ, kimɛ linigol nnɔ tuo' ki ye *Yesu yé *Uwien ya ñɔbonsɔknl nɛ.
46 e, conquanto buscassem prendê-lo, temeram as multidões, porque estas o consideravam como profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.