Mateus 20

Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 «Uwien ya bɛl naan ufàadaan wà fii' kutɛnŋɛsɔnsɔnku wɔ ń tì nuun paatieb bɛ ń lá sɔn uʼkpàabu ni ya tuonl nɛ.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que saiu de madrugada a contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 U laa' biba, nɛ ki tɔke' bɛ ki ye: ‹N li pɛ̀ nɛ liwentunl ya paaku nɛ›. Bi tuo' nɛ u wuɔn' bɛ uʼkpàabu.
2 Ajustou com os trabalhadores o salário de um denário por dia, e mandou-os para a sua vinha.
3 Uwien pende', nɛ u jon' kidaak bó ki tì laa' bitɔb se kiʼni, ka ŋmɔbe tuonl.
3 Cerca da hora terceira saiu, e viu que estavam outros, ociosos, na praça,
4 Nɛ u tɔke' bɛ ki ye: ‹Niʼmɔ ń jo kí tì sɔn nʼkpàabu ni. Ni sɔn ki kpaan' ma bo la, n li pɛ̀ nɛ nnɔ nɛ›,
4 e disse-lhes: Ide também vós para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram.
5 nɛ bi bure'. Liwenyul, nɛ u tí liɛbe' kidaak bó, ki tì laa' bitɔb mɔ se kiʼni, nɛ u tɔke' biʼmɔ nnɔ. Uwien dere', nɛ u tí liɛbe' kidaak bó, ki tí tì tien' nnɔ.
5 Outra vez saiu, cerca da hora sexta e da nona, e fez o mesmo.
6 Uwien mɔ́ndeh uyo wà nnɔ, nɛ u tí liɛbe' kidaak bó, ki tí tì laa' bitɔb mɔ tí se kiʼni, nɛ u tɔke' bɛ ki ye: ‹Bɛ tien' nɛ ni tun' ki se nɔ nnɔ ka sɔnh niba?›
6 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
7 Nɛ bi ye: ‹Ta laa' wà li de tɛ tuonl nɛ› Nɛ u ye: ‹Niʼmɔ ń li joh kí tì sɔn nʼkpàabu ni.›
7 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
8 «Uwien lu' ma nnɔ, nɛ ufàadaan nnɔ tɔke' uʼtonsɔnb ya ciɛn ki ye: ‹Yin paatieb nnɔ ní kí lá pɛ̀ bɛ biʼpaaku. Cin kí li paanh bà paan' puoli bó ní nnɔ kí tì fɔre bà liere' usɛn.›
8 Ao anoitecer, disse o senhor da vinha ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o salário, começando pelos últimos até os primeiros.
9 Bà baa' liwenmɔ́nl nnɔ baa' bɛ ń lá teke biʼpaaku, nɛ u pɛ̀n' wà kɛ liwentunl ya paaku.
9 Chegando, pois, os que tinham ido cerca da hora undécima, receberam um denário cada um.
10 Bà liere' usɛn nnɔ mɔ baa' bɛ ń lá teke biʼpaaku ki maaleh ki teh bi li lɛ kí gɛ̀bre puoli bó yaab nnɔ nɛ. Nɛ u pɛ̀n' biʼmɔ wà kɛ liwentunl ya paaku.
10 Vindo, então, os primeiros, pensaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo receberam um denário cada um.
11 Bi teke' biʼpaaku ma nnɔ, nɛ ki kɔnh nin ufàadaan nnɔ
11 E ao recebê-lo, murmuravam contra o proprietário, dizendo:
12 ki teh: ‹Bà paan' puoli bó nnɔ sɔn' kukurku kuba kpein nɛ. Tinbi ya gbɛn nɛ ben' liwentunŋmɛnl. Kutòntònku nii' tɛ. Nɛ a cère' tinbi nin bɛn ya paaku kpɛ-a!›
12 Estes últimos trabalharam somente uma hora, e os igualastes a nós, que suportamos a fadiga do dia inteiro e o forte calor.
13 Nɛ ufàadaan nnɔ tɔke' biʼni uba ki ye: ‹Nʼjɔ, ma jin' ŋɛ. A bi tuo' ki ye a li teke liwentunl ya paaku nɛ. Na te nnɔ-ɔɔ?
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não ajustaste comigo um denário?
14 Teke aʼlike kí li kunh. N yíe ń de puoli bó yaab tɛn n de' ŋɛ ma bo nɛ.
14 Toma o que é teu, e vai-te; eu quero dar a este último tanto como a ti.
15 Ma ŋmɔbe sɛn ń taa nʼlike kí tien n yíe ma bo-oo? N ŋmɔbe tinimɔ̀nt ma nnɔ nɛ cère' a ŋmɔbe iponponbe-ee?› »
15 Não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 Tɔ, *Yesu tɔke' ki ye: «Nnɔ nɛ puoli bó yaab lá li liere usɛn, nɛ bisɛnlierb mɔ lá li paan puoli bó.»
16 Assim os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 *Yesu yíe wɔ ń dùo Yerusalɛm bó, nɛ ki taa' uʼpanpaankaab piik nin bile nnɔ, ki ñɛn' ugbɛ. Bi joh ma nnɔ nɛ u tɔkeh bɛ ki teh:
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e no caminho lhes disse:
18 «Li cengeh mɛn, ti doh Yerusalɛm bó nɛ. Ti tì baa' la, bi li taa Unil ya Bijɛ kí ŋukn bitɔtuɔrciɛnb nin *Yiko ya wɔnwɔknb, bɛ ń bu wɔ tibuur, kí ye u kpɛ bɛ ń ku wɔ,
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas, e eles o condenarão à morte,
19 nɛ kí taa wɔ kí ŋukn bà ŋa yé Sufmbɛ, bɛ ń lɛ̀ wɔ, kí ñì wɔ inalɛbe, kí yaan kí kpɛ wɔ udɔpɔnpɔn bo, nɛ wienta daali wɔ ń mɛkre bitɛnkpiib ni.»
19 e o entregarão aos gentios para que dele escarneçam, e o açoitem e crucifiquem; e ao terceiro dia ressuscitará.
20 Nɛn saan nɛ Sebede ya bijiɛb bile ya naa taa' bɛ ní *Yesu saan, ki lá gbaan' uʼnintuɔli, ki ye wɔ ń pu wɔ nibonn niba.
20 Aproximou-se dele, então, a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, ajoelhando-se e fazendo-lhe um pedido.
21 Nɛ u niire' wɔ ki ye: «A yíe ba?» Nɛ u ye: «A lá jin' aʼbɛl la, á cère nʼbijiɛb bile biɛ ń li kɛ aʼsaan. Uba ń li kɛ aʼnɔjie bó, utɔ mɔ aʼnɔgɛn bó.»
21 Perguntou-lhe Jesus: Que queres? Ela lhe respondeu: Concede que estes meus dois filhos se sentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 Nɛ *Yesu jiin' bɛ ki ye: «Na bɛn ni miɛh nni nibonn nà. Ni li fre kí ji n li ji ijɛnd yà nnɔ-ɔɔ?» Nɛ bi ye: «Ti li fre.»
22 Jesus, porém, replicou: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 Nɛ u ye: «Imɔ̀n, ni li ji n li ji ijɛnd yà nnɔ. Ama binib bà li kɛ̀le nʼnɔjie bó nin nʼnɔgɛn bó nnɔ wɔn na yé min nɛ li gɛ̀nde bɛ. NʼBaa nɛ li de mifɛnm nnɔ u bonde' mɛ̀ ki ble' binib bà nnɔ.»
23 Então lhes disse: O meu cálice certamente haveis de beber; mas o sentar-se à minha direita e à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles para quem está preparado por meu Pai.
24 Nɛ uʼpanpaankaab piik bà sìen' nnɔ cii' Sebede ya bijiɛb nnɔ tɔke' *Yesu ki ye bà, nɛ biʼbenku ni ben' biʼbo.
24 E ouvindo isso os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Nɛ *Yesu yin' bɛ ki tɔke' bɛ ki ye: «Ni bɛn nì te ma uŋɛndun wuu ni. Bà yé idu ya bɛrb nnɔ wɔbndeh iʼnib nɛ, nɛ bà ŋmɔbe ticiɛnt nnɔ wɔngeh bɛ biʼtuɔm kpɛ ma bo.
25 Jesus, pois, chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os governadores dos gentios os dominam, e os seus grandes exercem autoridades sobre eles.
26 Na ń li te nnɔ ninbi ni. Niʼni wà yíe wɔ ń li yé uciɛn la, wɔ ń tien uʼba niʼtonsɔnl.
26 Não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
27 Wà yíe wɔ ń li yé usɛnlier la, wɔ ń tien uʼba uʼyonb.
27 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será vosso servo;
28 Kimɛ *Unil ya Bijɛ ŋa baa' uŋɛndun wuu ni bɛ ń sɔn kí de wɔ. U baa' wɔn nɛ ń sɔn kí de binib, kí kpo ŋɔ kí dɛ binib bà yɛbe kí wiɛ.»
28 assim como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 *Yesu nin uʼpanpaankaab ñɛh Seriko ya du ni uyo wà nnɔ nɛ linigociɛnl paan' biʼbo.
29 Saindo eles de Jericó, seguiu-o uma grande multidão;
30 Ijùɔn ile kɛ sɛngbaal ki cii' bi ye *Yesu nɛ gɛ̀breh, nɛ ì wuureh ki teh: «Yonbdaan, *Dafid ya yaabile, muɔ tɛ micɛcɛkm.»
30 e eis que dois cegos, sentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
31 Nɛ linigol nnɔ tɛngeh iʼbo ki teh yɛ̀ ń ŋmile, ama ì tùɔreh ki wuureh nɛ ki teh: «Yonbdaan, *Dafid ya yaabile, muɔ tɛ micɛcɛkm.»
31 E a multidão os repreendeu, para que se calassem; eles, porém, clamaram ainda mais alto, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
32 Nɛ *Yesu sere' ki yin' ijùɔn nnɔ, nɛ ki niire' yɛ̀ ki ye: «Ni yíe ń tien bà kí de nɛ?»
32 E Jesus, parando, chamou-os e perguntou: Que quereis que vos faça?
33 Nɛ ì ye: «Yonbdaan, ti yíe tí likre nɛ.»
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 *Yesu muɔ' yɛ̀ micɛcɛkm cɛɛn, ki mɛ' iʼnun, nɛ ì likre' i ya tàan bo, ki paan' uʼbo.
34 E Jesus, movido de compaixão, tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista, e o seguiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.