Mateus 18
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs NTLH
1 U ya yo nɛ *Yesu ya panpaankaab baa' ki lá niire' wɔ ki ye: «Ŋmɛ yé unikpɛkpiɛk Uwien ya bɛl ni?»
1 Naquele momento os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Quem é o mais importante no
2 Nɛ u yin' kibuk kiba, ki taa' kɛ̀ ki sien' biʼsiik ni,
2 Jesus chamou uma criança, colocou-a na frente deles
3 nɛ ki ye: «N tɔkeh nɛ imɔ̀n nɛ, na cère' niʼtetem te tɛn mubumu yaam la, na ń kɔ *Uwien ya bɛl ni.
3 e disse:
4 Unil wà kɛ jiin' uʼba tingi ki te tɛn kibuk kiɛ nɔ te ma bo la, u ya daan nɛ yé unikpɛkpiɛk Uwien ya bɛl ni.
4 A pessoa mais importante no Reino do Céu é aquela que se humilha e fica igual a esta criança.
5 Wà kɛ teke' kibuk tɛn kiɛ nʼyel bo la, u teke' min nɛ.»
5 E aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará recebendo a mim.
6 «Ama ibaan yà teke' nni ki jin' nɔ, unil cère' iʼni uba tùre' Uwien ya sɛn la, bi bi taa' linɛ̀ciɛnl, ki jɔn' uʼtule ni, ki ture' wɔ ki wiɛ' miñunciɛnm ya lùɔl ni la, nì bi li tu udaan bo.
6 — Quanto a estes pequeninos que creem em mim , se alguém for culpado de um deles me abandonar, seria melhor para essa pessoa que ela fosse jogada no lugar mais fundo do mar, com uma pedra grande amarrada no pescoço.
7 Mibiikm yé nibonn nà bre uŋɛndun bo nɛ. Mibiikm lì li tuu ki te nɛ. Ama nì bre unil wà cèreh mibiikm bàareh nnɔ bo.
7 Ai do mundo por causa das coisas que fazem com que as pessoas me abandonem! Essas coisas têm de acontecer, mas ai do culpado!
8 «Aʼnuɔ bii aʼtaal nɛ cèreh a biih la, cere tù kí wiɛ kí jɛnde aʼba saan. A ŋmɔbe unuɔ uba bii litaal liba, ŋɔ ki laa' limiɛl là ŋa ŋmɔbe gbenm la, nì tu nin á li ŋmɔbe inuɔ ile nin itàan ile, ŋɔ kí kɔ umu wà ŋa ń kpiin ni.
8 — Se uma das suas mãos ou um dos seus pés faz com que você peque, corte-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna sem uma das mãos ou sem um dos pés do que ter as duas mãos e os dois pés e ser jogado no fogo eterno.
9 Aʼnunbu nɛ cèreh a biih la, lìkre bù kí wiɛ kí jɛnde aʼba saan. A ŋmɔbe bununbu buba, ki laa' limiɛl là ŋa ŋmɔbe gbenm la, nì tu nin á li ŋmɔbe inun ile, ŋɔ kí kɔ umu wà ŋa ń kpiin ni.»
9 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com um olho só do que ter os dois e ser jogado no fogo do inferno.
10 «Li bɛn mɛn ki la yin ibaan yiɛ ya uba fɛnm. N tɔkeh nɛ nɛ, *Uwien ya tondb bà gu bɛ nnɔ tuu ki tiɛn biʼbó nʼBaa wà te paaki bó ya nun bó nɛ.
10 — Cuidado, não desprezem nenhum destes pequeninos! Eu afirmo a vocês que os anjos deles estão sempre na presença do meu Pai, que está no céu.
11 [Unil ya Bijɛ baa' uŋɛndun wuu ni wɔ ń lá ŋmiɛn binib bà tùre' Uwien ya sɛn nɛ.]
11 [Porque o
12 «Unil ŋmɔbe ipe kobk, iʼni uba bole' la, ni maaleh ki teh u li tien mila? Wa ń cère ipe piwɛ nin iwɛ nnɔ kupekpaabaaku ni, kí jo kí tì nuun wà bole' nnɔ-ɔɔ?
12 — O que é que vocês acham que faz um homem que tem cem ovelhas, e uma delas se perde? Será que não deixa as noventa e nove pastando no monte e vai procurar a ovelha perdida?
13 N tɔkeh nɛ imɔ̀n nɛ, u tì laa' wɔ la, uʼyɛnm li sɔnge upebaab nnɔ bo, kí cɛn ipe piwɛ nin iwɛ yà ŋa bole' nnɔ bo.
13 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando ele a encontrar, ficará muito mais contente por causa dessa ovelha do que pelas noventa e nove que não se perderam.
14 Nnɔ nɛ, niʼBaa wà te paaki bó ŋa yíe ibaan yiɛ ya uba ń tùre.»
14 Assim também o Pai de vocês, que está no céu, não quer que nenhum destes pequeninos se perca.
15 «Aʼtɔ bii' ŋɛ la, ñikn kí jo kí tì lɛ wɔ niʼlele bo, kí tɔke wɔ uʼbiil. U cii' ki de' ŋɛ la, tigbɛr nnɔ gben' nínɔ.
15 — Se o seu irmão pecar contra você, vá e mostre-lhe o seu erro. Mas faça isso em particular, só entre vocês dois. Se essa pessoa ouvir o seu conselho, então você ganhou de volta o seu irmão.
16 U yìe', ka cii' ki de' ŋɛ la, ñikn kí taa unil uba bii bile, kí kpɔbn aʼba bó, kí tí ń jo uʼsaan kí tì lɛ wɔ, ŋɔ ní gben tigbɛr nnɔ, kimɛ nì kɛle' Uwien ya gbɔnku ni ki ye: ‹Bi ye bɛ ń gben tigbɛr tà kɛ la, bi li cenge bimɔ̀nkunb bile bii bita bó nɛ kí yaan kí gben tù.›
16 Mas, se não ouvir, leve com você uma ou duas pessoas, para fazer o que mandam as
17 Ama u yìe', ka cii' ki de' biʼmɔ la, taa tù kí tɔke *Kristo ya taanl yaab. U yìe', ka cii' ki de' biʼmɔ la, á liike wɔ tɛn unil wà ŋa bɛn Wien bii ulɛnpotekl.
17 Mas, se a pessoa que pecou não ouvir essas pessoas, então conte tudo à igreja. E, se ela não ouvir a igreja, trate-a como um pagão ou como um cobrador de impostos.
18 «N tɔkeh nɛ imɔ̀n nɛ, ni yìe' nibonn nà kɛ uŋɛndun wuu ni la, bi li yìe nɛ̀ paaki bó mɔ nɛ. Ni tuo' nibonn nà kɛ uŋɛndun wuu ni la, bi li tuo nɛ̀ paaki bó mɔ nɛ.
18 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o que vocês proibirem na terra será proibido no céu, e o que permitirem na terra será permitido no céu.
19 «N tí tɔkeh nɛ imɔ̀n nɛ, niʼni bile kpaan' buñɔbu uŋɛndun wuu ni, ki kàare' ki miɛ' nʼBaa wà te paaki bó nà kɛ la, u li de bɛ nɛ̀ nɛ.
19 — E afirmo a vocês que isto também é verdade: todas as vezes que dois de vocês que estão na terra pedirem a mesma coisa em oração, isso será feito pelo meu Pai, que está no céu.
20 Kimɛ binib bile bii bita taan' nà saan nʼyel bo la, n te biʼsiik ni.»
20 Porque, onde dois ou três estão juntos em meu nome, eu estou ali com eles.
21 Nɛn saan nɛ Piɛr baa' ki lá niire' wɔ ki ye: «Yonbdaan, nʼtɔ biih nni la, n li fère wɔ bolm miŋɛ nɛ? N li fère wɔ haali bolm milole nɛ-ɛɛ?»
21 Então Pedro chegou perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quantas vezes devo perdoar o meu irmão que peca contra mim? Sete vezes?
22 Nɛ *Yesu jiin' wɔ ki ye: «Na yé á fère wɔ bolm milole; fère wɔ haali pilolole bolm milole.
22 — Não! — respondeu Jesus. — Você não deve perdoar sete vezes, mas setenta e sete vezes.
23 «Nɛn bo, Uwien ya bɛl naan ubɛrciɛn wà yíe wɔ ń bɛnde uʼfaal kpɛ ma uʼtonsɔnb saan nnɔ nɛ.
23 Porque o
24 U cin' ma nnɔ, bi taa' ní uʼtonsɔnl uba nɛ, u kɔn' lifɛ̀nl ni uʼcɛnbaa saan ilike tibɔtɔr tibɔtɔr ta dindin.
24 Logo no começo trouxeram um que lhe devia milhões de moedas de prata.
25 Wa ŋmɔbe like kí pɛ̀ lifɛ̀nl nnɔ ma nnɔ, nɛ uʼcɛnbaa ye lifɛ̀nl nnɔ bo, bɛ ń taa wɔn nin uʼpo nin uʼbumu nin u ŋmɔbe tibont tà kɛ kí kuɔre, kí taa ilike ní.
25 Mas o empregado não tinha dinheiro para pagar. Então, para pagar a dívida, o seu patrão, o rei, ordenou que fossem vendidos como escravos o empregado, a sua esposa e os seus filhos e que fosse vendido também tudo o que ele possuía.
26 Nɛ utonsɔnl nnɔ gbaan' uʼcɛnbaa ya nintuɔli, ki gbáanh wɔ ki teh: ‹Nʼcɛnbaa, ñikn kí tien sukle. N li pɛ̀ ŋɛ n kɔn' lifɛ̀nl là ni aʼsaan nnɔ kɛ.›
26 Mas o empregado se ajoelhou diante do patrão e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu pagarei tudo ao senhor.”
27 Nɛ uʼcɛnbaa muɔ' wɔ micɛcɛkm cɛɛn, ki cɛ̀be' wɔ lifɛ̀nl nnɔ, nɛ ki taa' wɔ ki wiɛ'.
27 — O patrão teve pena dele, perdoou a dívida e deixou que ele fosse embora.
28 «Ama utonsɔnl nnɔ ñɛn' saali, ki laa' uʼtonsɔntɔ uba u ŋmɔbe uʼfɛ̀nl ilike kubɔtuɔku, nɛ u cuo' wɔ, ki sɛre' uʼtule ni, ki tɔke' wɔ ki ye: ‹Pɛ̀ nni a ŋmɔbe nʼfɛ̀nl là nnɔ kɛ.›
28 O empregado saiu e encontrou um dos seus companheiros de trabalho que lhe devia cem moedas de prata. Ele pegou esse companheiro pelo pescoço e começou a sacudi-lo, dizendo: “Pague o que me deve!”
29 Nɛ uʼtonsɔntɔ nnɔ gbaan' uʼnintuɔli, ki gbáanh wɔ ki teh: ‹Ñikn kí tien sukle. N li pɛ̀ ŋɛ.›
29 — Então o seu companheiro se ajoelhou e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu lhe pagarei tudo.”
30 Nɛ wa tuo', ki cuo' wɔ ki tì pɛkn', wɔ ń li te len haali nin uyo wà u li tì pɛ̀ lifɛ̀nl nnɔ.
30 — Mas ele não concordou. Pelo contrário, mandou pôr o outro na cadeia até que pagasse a dívida.
31 Uʼtonsɔntɔb laa' nì tien' ma, biʼyɛnm saa' ki gbien', nɛ bi jon' ki tì tɔke' biʼcɛnbaa nà kɛ tien'.
31 Quando os outros empregados viram o que havia acontecido, ficaram revoltados e foram contar tudo ao patrão.
32 Nɛn saan nɛ biʼcɛnbaa yin' wɔ, ki tɔke' wɔ ki ye: ‹Utonsɔnbiɛrɔ sin! A gbáan' nni ma nnɔ, nɛ n cɛ̀be' ŋɛ aʼfɛ̀nl kɛ.
32 Aí o patrão chamou aquele empregado e disse: “Empregado miserável! Você me pediu, e por isso eu perdoei tudo o que você me devia.
33 Aʼmɔ ŋa bi li muɔ aʼtonsɔntɔ micɛcɛkm tɛn n muɔ' ŋɛ ma bo-oo?›
33 Portanto, você deveria ter pena do seu companheiro, como eu tive pena de você.”
34 Uʼcɛnbaa ya benku ni ben' uʼbo, nɛ u cère' bi dɛre' uʼtub ki taa' wɔ ki tì pɛkn', wɔ ń li te len haali nin uyo wà u li tì pɛ̀ lifɛ̀nl nnɔ kɛ kí gben.
34 — O patrão ficou com muita raiva e mandou o empregado para a cadeia a fim de ser castigado até que pagasse toda a dívida.
35 «Niʼni wà kɛ ŋa fèreh uʼtɔ uʼbiil nin uʼfɛ̀l kɛ la, nʼBaa wà te paaki bó mɔ li dɛre uʼtub nnɔ nɛ.»
35 E Jesus terminou, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.