Mateus 18

Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 U ya yo nɛ *Yesu ya panpaankaab baa' ki lá niire' wɔ ki ye: «Ŋmɛ yé unikpɛkpiɛk Uwien ya bɛl ni?»
1 Naquela hora chegaram-se a Jesus os discípulos e perguntaram: Quem é o maior no reino dos céus?
2 Nɛ u yin' kibuk kiba, ki taa' kɛ̀ ki sien' biʼsiik ni,
2 Jesus, chamando uma criança, colocou-a no meio deles,
3 nɛ ki ye: «N tɔkeh nɛ imɔ̀n nɛ, na cère' niʼtetem te tɛn mubumu yaam la, na ń kɔ *Uwien ya bɛl ni.
3 e disse: Em verdade vos digo que se não vos converterdes e não vos fizerdes como crianças, de modo algum entrareis no reino dos céus.
4 Unil wà kɛ jiin' uʼba tingi ki te tɛn kibuk kiɛ nɔ te ma bo la, u ya daan nɛ yé unikpɛkpiɛk Uwien ya bɛl ni.
4 Portanto, quem se tornar humilde como esta criança, esse é o maior no reino dos céus.
5 Wà kɛ teke' kibuk tɛn kiɛ nʼyel bo la, u teke' min nɛ.»
5 E qualquer que receber em meu nome uma criança tal como esta, a mim me recebe.
6 «Ama ibaan yà teke' nni ki jin' nɔ, unil cère' iʼni uba tùre' Uwien ya sɛn la, bi bi taa' linɛ̀ciɛnl, ki jɔn' uʼtule ni, ki ture' wɔ ki wiɛ' miñunciɛnm ya lùɔl ni la, nì bi li tu udaan bo.
6 Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e se submergisse na profundeza do mar.
7 Mibiikm yé nibonn nà bre uŋɛndun bo nɛ. Mibiikm lì li tuu ki te nɛ. Ama nì bre unil wà cèreh mibiikm bàareh nnɔ bo.
7 Ai do mundo, por causa dos tropeços! pois é inevitável que venham; mas ai do homem por quem o tropeço vier!
8 «Aʼnuɔ bii aʼtaal nɛ cèreh a biih la, cere tù kí wiɛ kí jɛnde aʼba saan. A ŋmɔbe unuɔ uba bii litaal liba, ŋɔ ki laa' limiɛl là ŋa ŋmɔbe gbenm la, nì tu nin á li ŋmɔbe inuɔ ile nin itàan ile, ŋɔ kí kɔ umu wà ŋa ń kpiin ni.
8 Se, pois, a tua mão ou o teu pé te fizer tropeçar, corta-o, lança-o de ti; melhor te é entrar na vida aleijado, ou coxo, do que, tendo duas mãos ou dois pés, ser lançado no fogo eterno.
9 Aʼnunbu nɛ cèreh a biih la, lìkre bù kí wiɛ kí jɛnde aʼba saan. A ŋmɔbe bununbu buba, ki laa' limiɛl là ŋa ŋmɔbe gbenm la, nì tu nin á li ŋmɔbe inun ile, ŋɔ kí kɔ umu wà ŋa ń kpiin ni.»
9 E, se teu olho te fizer tropeçar, arranca-o, e lança-o de ti; melhor te é entrar na vida com um só olho, do que tendo dois olhos, ser lançado no inferno de fogo.
10 «Li bɛn mɛn ki la yin ibaan yiɛ ya uba fɛnm. N tɔkeh nɛ nɛ, *Uwien ya tondb bà gu bɛ nnɔ tuu ki tiɛn biʼbó nʼBaa wà te paaki bó ya nun bó nɛ.
10 Vede, não desprezeis a nenhum destes pequeninos; pois eu vos digo que os seus anjos nos céus sempre vêm a face de meu Pai, que está nos céus.
11 [Unil ya Bijɛ baa' uŋɛndun wuu ni wɔ ń lá ŋmiɛn binib bà tùre' Uwien ya sɛn nɛ.]
11 {Porque o Filho do homem veio salvar o que se havia perdido.}
12 «Unil ŋmɔbe ipe kobk, iʼni uba bole' la, ni maaleh ki teh u li tien mila? Wa ń cère ipe piwɛ nin iwɛ nnɔ kupekpaabaaku ni, kí jo kí tì nuun wà bole' nnɔ-ɔɔ?
12 Que vos parece? Se alguém tiver cem ovelhas, e uma delas se extraviar, não deixará as noventa e nove nos montes para ir buscar a que se extraviou?
13 N tɔkeh nɛ imɔ̀n nɛ, u tì laa' wɔ la, uʼyɛnm li sɔnge upebaab nnɔ bo, kí cɛn ipe piwɛ nin iwɛ yà ŋa bole' nnɔ bo.
13 E, se acontecer achá-la, em verdade vos digo que maior prazer tem por esta do que pelas noventa e nove que não se extraviaram.
14 Nnɔ nɛ, niʼBaa wà te paaki bó ŋa yíe ibaan yiɛ ya uba ń tùre.»
14 Assim também não é da vontade de vosso Pai que está nos céus, que venha a perecer um só destes pequeninos.
15 «Aʼtɔ bii' ŋɛ la, ñikn kí jo kí tì lɛ wɔ niʼlele bo, kí tɔke wɔ uʼbiil. U cii' ki de' ŋɛ la, tigbɛr nnɔ gben' nínɔ.
15 Ora, se teu irmão pecar, vai, e repreende-o entre ti e ele só; se te ouvir, terás ganho teu irmão;
16 U yìe', ka cii' ki de' ŋɛ la, ñikn kí taa unil uba bii bile, kí kpɔbn aʼba bó, kí tí ń jo uʼsaan kí tì lɛ wɔ, ŋɔ ní gben tigbɛr nnɔ, kimɛ nì kɛle' Uwien ya gbɔnku ni ki ye: ‹Bi ye bɛ ń gben tigbɛr tà kɛ la, bi li cenge bimɔ̀nkunb bile bii bita bó nɛ kí yaan kí gben tù.›
16 mas se não te ouvir, leva ainda contigo um ou dois, para que pela boca de duas ou três testemunhas toda palavra seja confirmada.
17 Ama u yìe', ka cii' ki de' biʼmɔ la, taa tù kí tɔke *Kristo ya taanl yaab. U yìe', ka cii' ki de' biʼmɔ la, á liike wɔ tɛn unil wà ŋa bɛn Wien bii ulɛnpotekl.
17 Se recusar ouvi-los, dize-o à igreja; e, se também recusar ouvir a igreja, considera-o como gentio e publicano.
18 «N tɔkeh nɛ imɔ̀n nɛ, ni yìe' nibonn nà kɛ uŋɛndun wuu ni la, bi li yìe nɛ̀ paaki bó mɔ nɛ. Ni tuo' nibonn nà kɛ uŋɛndun wuu ni la, bi li tuo nɛ̀ paaki bó mɔ nɛ.
18 Em verdade vos digo: Tudo quanto ligardes na terra será ligado no céu; e tudo quanto desligardes na terra será desligado no céu.
19 «N tí tɔkeh nɛ imɔ̀n nɛ, niʼni bile kpaan' buñɔbu uŋɛndun wuu ni, ki kàare' ki miɛ' nʼBaa wà te paaki bó nà kɛ la, u li de bɛ nɛ̀ nɛ.
19 Ainda vos digo mais: Se dois de vós na terra concordarem acerca de qualquer coisa que pedirem, isso lhes será feito por meu Pai, que está nos céus.
20 Kimɛ binib bile bii bita taan' nà saan nʼyel bo la, n te biʼsiik ni.»
20 Pois onde se acham dois ou três reunidos em meu nome, aí estou eu no meio deles.
21 Nɛn saan nɛ Piɛr baa' ki lá niire' wɔ ki ye: «Yonbdaan, nʼtɔ biih nni la, n li fère wɔ bolm miŋɛ nɛ? N li fère wɔ haali bolm milole nɛ-ɛɛ?»
21 Então Pedro, aproximando-se dele, lhe perguntou: Senhor, até quantas vezes pecará meu irmão contra mim, e eu hei de perdoar? Até sete?
22 Nɛ *Yesu jiin' wɔ ki ye: «Na yé á fère wɔ bolm milole; fère wɔ haali pilolole bolm milole.
22 Respondeu-lhe Jesus: Não te digo que até sete; mas até setenta vezes sete.
23 «Nɛn bo, Uwien ya bɛl naan ubɛrciɛn wà yíe wɔ ń bɛnde uʼfaal kpɛ ma uʼtonsɔnb saan nnɔ nɛ.
23 Por isso o reino dos céus é comparado a um rei que quis tomar contas a seus servos;
24 U cin' ma nnɔ, bi taa' ní uʼtonsɔnl uba nɛ, u kɔn' lifɛ̀nl ni uʼcɛnbaa saan ilike tibɔtɔr tibɔtɔr ta dindin.
24 e, tendo começado a tomá-las, foi-lhe apresentado um que lhe devia dez mil talentos;
25 Wa ŋmɔbe like kí pɛ̀ lifɛ̀nl nnɔ ma nnɔ, nɛ uʼcɛnbaa ye lifɛ̀nl nnɔ bo, bɛ ń taa wɔn nin uʼpo nin uʼbumu nin u ŋmɔbe tibont tà kɛ kí kuɔre, kí taa ilike ní.
25 mas não tendo ele com que pagar, ordenou seu senhor que fossem vendidos, ele, sua mulher, seus filhos, e tudo o que tinha, e que se pagasse a dívida.
26 Nɛ utonsɔnl nnɔ gbaan' uʼcɛnbaa ya nintuɔli, ki gbáanh wɔ ki teh: ‹Nʼcɛnbaa, ñikn kí tien sukle. N li pɛ̀ ŋɛ n kɔn' lifɛ̀nl là ni aʼsaan nnɔ kɛ.›
26 Então aquele servo, prostrando-se, o reverenciava, dizendo: Senhor, tem paciência comigo, que tudo te pagarei.
27 Nɛ uʼcɛnbaa muɔ' wɔ micɛcɛkm cɛɛn, ki cɛ̀be' wɔ lifɛ̀nl nnɔ, nɛ ki taa' wɔ ki wiɛ'.
27 O senhor daquele servo, pois, movido de compaixão, soltou-o, e perdoou-lhe a dívida.
28 «Ama utonsɔnl nnɔ ñɛn' saali, ki laa' uʼtonsɔntɔ uba u ŋmɔbe uʼfɛ̀nl ilike kubɔtuɔku, nɛ u cuo' wɔ, ki sɛre' uʼtule ni, ki tɔke' wɔ ki ye: ‹Pɛ̀ nni a ŋmɔbe nʼfɛ̀nl là nnɔ kɛ.›
28 Saindo, porém, aquele servo, encontrou um dos seus conservos, que lhe devia cem denários; e, segurando-o, o sufocava, dizendo: Paga o que me deves.
29 Nɛ uʼtonsɔntɔ nnɔ gbaan' uʼnintuɔli, ki gbáanh wɔ ki teh: ‹Ñikn kí tien sukle. N li pɛ̀ ŋɛ.›
29 Então o seu companheiro, caindo-lhe aos pés, rogava-lhe, dizendo: Tem paciência comigo, que te pagarei.
30 Nɛ wa tuo', ki cuo' wɔ ki tì pɛkn', wɔ ń li te len haali nin uyo wà u li tì pɛ̀ lifɛ̀nl nnɔ.
30 Ele, porém, não quis; antes foi encerrá-lo na prisão, até que pagasse a dívida.
31 Uʼtonsɔntɔb laa' nì tien' ma, biʼyɛnm saa' ki gbien', nɛ bi jon' ki tì tɔke' biʼcɛnbaa nà kɛ tien'.
31 Vendo, pois, os seus conservos o que acontecera, contristaram-se grandemente, e foram revelar tudo isso ao seu senhor.
32 Nɛn saan nɛ biʼcɛnbaa yin' wɔ, ki tɔke' wɔ ki ye: ‹Utonsɔnbiɛrɔ sin! A gbáan' nni ma nnɔ, nɛ n cɛ̀be' ŋɛ aʼfɛ̀nl kɛ.
32 Então o seu senhor, chamando-o á sua presença, disse-lhe: Servo malvado, perdoei-te toda aquela dívida, porque me suplicaste;
33 Aʼmɔ ŋa bi li muɔ aʼtonsɔntɔ micɛcɛkm tɛn n muɔ' ŋɛ ma bo-oo?›
33 não devias tu também ter compaixão do teu companheiro, assim como eu tive compaixão de ti?
34 Uʼcɛnbaa ya benku ni ben' uʼbo, nɛ u cère' bi dɛre' uʼtub ki taa' wɔ ki tì pɛkn', wɔ ń li te len haali nin uyo wà u li tì pɛ̀ lifɛ̀nl nnɔ kɛ kí gben.
34 E, indignado, o seu senhor o entregou aos verdugos, até que pagasse tudo o que lhe devia.
35 «Niʼni wà kɛ ŋa fèreh uʼtɔ uʼbiil nin uʼfɛ̀l kɛ la, nʼBaa wà te paaki bó mɔ li dɛre uʼtub nnɔ nɛ.»
35 Assim vos fará meu Pai celestial, se de coração não perdoardes, cada um a seu irmão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.