Mateus 14
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs BKJ
1 U ya yo nɛ Galile ya bɛr Herod, cii' bi lienh *Yesu bó,
1 Nesse tempo Herodes, o tetrarca, ouvindo a fama de Jesus,
2 nɛ ki tɔke' uʼtonsɔnb ki ye: «San wà là siih binib Uwien ya ñunm nnɔ nɛ. U mɛkre' bitɛnkpiib ni nɛ. Nɛn nɛ cère' u ŋmɔbe mituɔm ki teh miyɔkm ya bont.»
2 disse aos seus servos: Este é João, o Batista; ele está ressuscitado dos mortos, e por isso obras poderosas atuam nele.
3 Tɔ, nà cère' Herod len' nnɔ si: u là sɔn' uʼsojambɛ bi tì cuo' San, ki lòle' wɔ tikudɔkr, ki pɛkn', ŋɔ nɛ̀ ń ŋmaake uʼninjɛ Filip ya po Herodiyad nɛ.
3 Pois Herodes, havendo prendido a João, o amarrou, e o colocou na prisão, por causa de Herodias, esposa de seu irmão Filipe.
4 Kimɛ San là tɔke' Herod ki ye wa ŋmɔbe sɛn wɔ ń taa uʼninjɛ Filip ya po Herodiyad kí kuɔn.
4 Porque João lhe dizia: Não te é lícito possuí-la.
5 San là len' nnɔ nɛ Herod yíe wɔ ń ku wɔ, ama ki ji fɛnge Sufmbɛ, kimɛ bi lienh ki teh San yé *Uwien ya ñɔbonsɔknl nɛ.
5 E querendo matá-lo, temia o povo; porque eles o consideravam um profeta.
6 Herod maa' uwien wà nnɔ gɔbre' ki baa', nɛ u tien' kunacenku. Herodiyad ya bisɛ baa' ki lá ŋɔn' kiciɛk Herod nin u yin' bà kunacenku nnɔ ya nun bó. Herod ya yɛnm sɔnge' uʼbo,
6 Celebrando-se, porém, o aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante deles, e agradou a Herodes.
7 nɛ u pole' ki ye u miɛ' wɔ nà kɛ la, u li de wɔ.
7 Perante isso prometeu, com juramento, dar-lhe tudo o que pedisse.
8 Nɛ uʼnaa sure' wɔ u tɔke' Herod ki ye: «N yíe á tùkre San wà siih binib Uwien ya ñunm nnɔ ya yul nɛ, kí kpìen kikɛnsɛnk ni kí de nni.»
8 E ela, tendo sido anteriormente instruída por sua mãe, disse: Dá-me aqui, em um prato, a cabeça de João, o Batista.
9 U len' nnɔ ma nnɔ, nɛ nì saa' ubɛr Herod ya yɛnm. Ama u pole' bicɛnb ya nun bó ma nnɔ, nɛn nɛ cère' wa yìe'.
9 E o rei se arrependeu; contudo, por causa do juramento, e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse.
10 Nɛn saan nɛ u sɔn' soja uba ki ye wɔ ń jo lipɛkl bó kí tì tùkre San ya yul ní.
10 E ele mandou decapitar João na prisão.
11 Soja nnɔ tuke' liʼyul nnɔ ní kikɛnsɛnk ni, ki lá de' ujɛfaan nnɔ. Nɛ uʼmɔ taa' ki tì de' uʼnaa.
11 E a sua cabeça foi trazida em um prato, e dada à moça, e ela a levou para a sua mãe.
12 San ya panpaankaab baa' ki lá yuure' uʼgbɛnɛnt ki tì sube', nɛ ki jon' ki tì tɔke' *Yesu tigbɛr nnɔ.
12 E vieram os seus discípulos, levaram e enterraram o corpo, e foram dizer a Jesus.
13 *Yesu cii' nnɔ ma nnɔ, nɛ wɔn nin uʼpanpaankaab kɔn' buñɛrbu ki bure' biʼbaba nib ŋa te nà bó. Inigol cii' u bure', nɛ ki ñɛn' idu ni, ki cuon' ki paan' uʼbo.
13 Ouvindo Jesus isso, partiu dali em um barco, para um lugar deserto, à parte; e, ouvindo isto as multidões, seguiram-no a pé desde as cidades.
14 *Yesu ñɛn' buñɛrbu ni uyo wà nnɔ, nɛ ki laa' linigociɛnl liba. Nɛ ki muɔ' bɛ micɛcɛkm cɛɛn, ki buu' biʼni bà bun.
14 E, Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e movido de compaixão por eles, curou os seus enfermos.
15 Nì juɔre', nɛ uʼpanpaankaab baa' ki lá tɔke' wɔ ki ye: «Ti te ñiɛn ŋa te nà saan nɛ, nɛ nì gɛ̀bre' tijier ya ji yo ma nɔ, cère linigol liɛ lɛ̀ ń jo idu ni kí tì dɛ tijier kí ji.»
15 E, chegada a tarde, os seus discípulos aproximaram-se dele, dizendo: O lugar é deserto, e a hora já é passada; despede a multidão, para que indo às aldeias, comprem mantimentos.
16 Nɛ u ye: «Na ciɛke bɛ ń jo, ninbi bugbɛn, de bɛ mɛn bɛ ń ji.»
16 Mas Jesus lhes disse: Eles não precisam partir; dai-lhes vós de comer.
17 Nɛ bi ye: «Ti ŋmɔbe kpɔnɔ uŋun nin ijɛn ile baba nɛ.»
17 E eles lhe disseram: Nós não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Nɛ u ye: «Taa ní mɛn.»
18 Ele disse: Traga-os aqui para mim.
19 Nɛ ki tɔke' linigol nnɔ ki ye lɛ̀ ń kɛ̀le timuɔr bo tingi ni. Nɛ ki yuure' kpɔnɔ uŋun nin ijɛn ile nnɔ, ki yaare' ki liike' paaki, ki faare' Uwien, ki kɔkuɔ', ki taa' ki de' uʼpanpaankaab, nɛ bi gbiire' linigol nnɔ.
19 E, ordenando a multidão para que se assentasse sobre a relva, tomou os cinco pães e os dois peixes, e, erguendo os olhos ao céu, ele os abençoou, e partindo os pães, deu-os aos seus discípulos, e os discípulos à multidão.
20 Biʼkɛ ŋmɔn' ki gbo', nɛ bi tantaan' kpɔnɔjen nin ijɛnjen yà sìen' nnɔ, ki gbien' ikpɛncub piik nin ile.
20 E todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobraram tomaram doze cestos cheios.
21 Binib bà jin' tijier nnɔ, bijɛb là li baa tɛn itur iŋun. Ba kaan' piib nin bumu.
21 E os que haviam comido eram cerca de cinco mil homens, além de mulheres e crianças.
22 I ya tàan bo, nɛ *Yesu wɔbn' uʼpanpaankaab ki ye bɛ ń liɛbe kí kɔ buñɛrbu nnɔ kí liere wɔ usɛn, kí puore miñunciɛnm kí jo ligbaatɔl, ŋɔ wɔ ń cɛ̀be linigol nnɔ kí yaan.
22 E logo Jesus compeliu os seus discípulos a entrar no barco, e passar adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia a multidão.
23 U cɛ̀be' lɛ̀, nɛ ki don' lijuɔl bo uʼbaba wɔ ń kàare. Nì tì biire' ki laa' u biɛ ki te lijuɔl nnɔ bo nɛ.
23 E, despedida a multidão, ele subiu para o monte, para orar à parte. E vindo a noite, ele estava ali sozinho.
24 U ya yo ki laa' uʼpanpaankaab mɔ te buñɛrbu ni ki jɛnde' liwɛl ŋɔ. Kutafaaku fii' ki tobreh bɛ, iñungbegbel jèngeh buñɛrbu nnɔ.
24 O barco, porém, estava já no meio do mar, agitado pelas ondas; porque o vento era contrário.
25 Ikuojɛ muɔh uyo wà nnɔ, nɛ u cuonh miñunm bo, ki tuo biʼsaan.
25 Mas, à quarta vigília da noite, Jesus foi até eles, andando sobre o mar.
26 Uʼpanpaankaab laa' u cuonh miñunm bo ma nnɔ, nɛ biʼfɛ̀l sɛn' cɛɛn. Bi maaleh ki teh nì yé ufɛnfɛnd nɛ, nɛ ki wuure' ijɛnwaanwuure.
26 E quando os discípulos o viram andando sobre o mar, eles perturbaram-se, dizendo: É um espírito; e gritaram de medo.
27 Nɛ u tɔke' bɛ i ya tàan bo ki ye: «Cuo mɛn niʼba. Min *Yesu nɛ. La sɛn mɛn jɛwaanbu.»
27 Mas imediatamente Jesus falou com eles, dizendo: Tende bom ânimo, sou eu, não temais.
28 Nɛ Piɛr ye: «Yonbdaan, nì mɔnbe ki yé sin nɛ la, cère nʼmɔ ń cuon miñunm bo kí baa aʼsaan.»
28 E Pedro respondeu, e disse: Senhor, se és tu, manda-me ir ter contigo sobre as águas.
29 Nɛ *Yesu ye: «Dɛn.» Nɛ u ñɛn' buñɛrbu ni, ki cuonh miñunm bo ki joh *Yesu saan.
29 E ele disse: Vem. E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas para ir até Jesus.
30 Ama u laa' kutafaaku joh ki faa ma nnɔ, bujɛwaanbu cuo' wɔ, nɛ u cin' ki feleh ki kɔh miñunm ni, nɛ ki wuure' ki ye: «Yonbdaan, ŋmiɛn nni.»
30 Mas ele vendo que o vento era forte, teve medo; e, começando a submergir, clamou, dizendo: Senhor, salva-me!
31 *Yesu tɛnde' uʼnuɔ ki cuo' wɔ i ya tàan bo nɛ ki tɔke' wɔ ki ye: «Aʼtekjim nɛ pɔre' ŋɛ. Bɛ tien' a jieh?»
31 E imediatamente Jesus, estendendo a sua mão, segurou-o, e disse-lhe: Oh pequena fé, por que tu duvidaste?
32 Biʼkɛ bile kɔn' buñɛrbu ni uyo wà nnɔ, nɛ kutafaaku nnɔ go.
32 E quando eles entraram no barco, o vento cessou.
33 Nɛn saan nɛ bà te buñɛrbu ni nnɔ gbaan' *Yesu ya nintuɔli ki ye: «Imɔ̀n, a mɔnbe ki yé Uwien ya Bijɛ nɛ.»
33 Então os que estavam no barco, vindo, o adoraram, dizendo: Verdadeiramente tu és o Filho de Deus.
34 Bi tì baa' miñunciɛnm ya gbaatɔl, Genesarɛt ya tinfɛnm ni, nɛ ki ñɛn' buñɛrbu ni.
34 Ora, terminada a travessia, eles chegaram à terra de Genesaré.
35 Niʼsaan ya nib bɛnde' Yesu, nɛ ki sɔnkn' mitinfɛnm nnɔ ya nib kɛ, bi taa' biwiɛnb kɛ ki baa' uʼsaan,
35 E, quando os homens daquele lugar o reconheceram, eles enviaram por toda aquela região em redor, e trouxeram-lhe todos os que estavam enfermos;
36 ki gbáanh wɔ ki teh wɔ ń cère biwiɛnb ń mɛ uʼliɛrku ya ñɔgbɛn baba. Bà kɛ mɛ' uʼliɛrku ya ñɔgbɛn nnɔ kɛ faake' nɛ.
36 e pediram-lhe que ao menos eles pudessem tocar a orla da sua veste, e todos quantos a tocavam ficavam perfeitamente sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.