Mateus 14
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs ARC
1 U ya yo nɛ Galile ya bɛr Herod, cii' bi lienh *Yesu bó,
1 Naquele tempo, ouviu Herodes, o tetrarca, a fama de Jesus.
2 nɛ ki tɔke' uʼtonsɔnb ki ye: «San wà là siih binib Uwien ya ñunm nnɔ nɛ. U mɛkre' bitɛnkpiib ni nɛ. Nɛn nɛ cère' u ŋmɔbe mituɔm ki teh miyɔkm ya bont.»
2 E disse aos seus criados: Este é João Batista; ressuscitou dos mortos, e, por isso, estas maravilhas operam nele.
3 Tɔ, nà cère' Herod len' nnɔ si: u là sɔn' uʼsojambɛ bi tì cuo' San, ki lòle' wɔ tikudɔkr, ki pɛkn', ŋɔ nɛ̀ ń ŋmaake uʼninjɛ Filip ya po Herodiyad nɛ.
3 Porque Herodes tinha prendido João e tinha-o manietado e encerrado no cárcere por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe;
4 Kimɛ San là tɔke' Herod ki ye wa ŋmɔbe sɛn wɔ ń taa uʼninjɛ Filip ya po Herodiyad kí kuɔn.
4 porque João lhe dissera: Não te é lícito possuí-la.
5 San là len' nnɔ nɛ Herod yíe wɔ ń ku wɔ, ama ki ji fɛnge Sufmbɛ, kimɛ bi lienh ki teh San yé *Uwien ya ñɔbonsɔknl nɛ.
5 E, querendo matá-lo, temia o povo, porque o tinham como profeta.
6 Herod maa' uwien wà nnɔ gɔbre' ki baa', nɛ u tien' kunacenku. Herodiyad ya bisɛ baa' ki lá ŋɔn' kiciɛk Herod nin u yin' bà kunacenku nnɔ ya nun bó. Herod ya yɛnm sɔnge' uʼbo,
6 Festejando-se, porém, o dia natalício de Herodes, dançou a filha de Herodias diante dele e agradou a Herodes,
7 nɛ u pole' ki ye u miɛ' wɔ nà kɛ la, u li de wɔ.
7 pelo que prometeu, com juramento, dar-lhe tudo o que pedisse.
8 Nɛ uʼnaa sure' wɔ u tɔke' Herod ki ye: «N yíe á tùkre San wà siih binib Uwien ya ñunm nnɔ ya yul nɛ, kí kpìen kikɛnsɛnk ni kí de nni.»
8 E ela, instruída previamente por sua mãe, disse: Dá-me aqui num prato a cabeça de João Batista.
9 U len' nnɔ ma nnɔ, nɛ nì saa' ubɛr Herod ya yɛnm. Ama u pole' bicɛnb ya nun bó ma nnɔ, nɛn nɛ cère' wa yìe'.
9 E o rei afligiu-se, mas, por causa do juramento e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse.
10 Nɛn saan nɛ u sɔn' soja uba ki ye wɔ ń jo lipɛkl bó kí tì tùkre San ya yul ní.
10 E mandou degolar João no cárcere,
11 Soja nnɔ tuke' liʼyul nnɔ ní kikɛnsɛnk ni, ki lá de' ujɛfaan nnɔ. Nɛ uʼmɔ taa' ki tì de' uʼnaa.
11 e a sua cabeça foi trazida num prato e dada à jovem, e ela a levou a sua mãe.
12 San ya panpaankaab baa' ki lá yuure' uʼgbɛnɛnt ki tì sube', nɛ ki jon' ki tì tɔke' *Yesu tigbɛr nnɔ.
12 E chegaram os seus discípulos, e levaram o corpo, e o sepultaram, e foram anunciá-lo a Jesus.
13 *Yesu cii' nnɔ ma nnɔ, nɛ wɔn nin uʼpanpaankaab kɔn' buñɛrbu ki bure' biʼbaba nib ŋa te nà bó. Inigol cii' u bure', nɛ ki ñɛn' idu ni, ki cuon' ki paan' uʼbo.
13 E Jesus, ouvindo isso, retirou-se dali num barco, para um lugar deserto, apartado; e, sabendo- o o povo, seguiu-o a pé desde as cidades.
14 *Yesu ñɛn' buñɛrbu ni uyo wà nnɔ, nɛ ki laa' linigociɛnl liba. Nɛ ki muɔ' bɛ micɛcɛkm cɛɛn, ki buu' biʼni bà bun.
14 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão e, possuído de íntima compaixão para com ela, curou os seus enfermos.
15 Nì juɔre', nɛ uʼpanpaankaab baa' ki lá tɔke' wɔ ki ye: «Ti te ñiɛn ŋa te nà saan nɛ, nɛ nì gɛ̀bre' tijier ya ji yo ma nɔ, cère linigol liɛ lɛ̀ ń jo idu ni kí tì dɛ tijier kí ji.»
15 E, sendo chegada a tarde, os seus discípulos aproximaram-se dele, dizendo: O lugar é deserto, e a hora é já avançada; despede a multidão, para que vão pelas aldeias e comprem comida para si.
16 Nɛ u ye: «Na ciɛke bɛ ń jo, ninbi bugbɛn, de bɛ mɛn bɛ ń ji.»
16 Jesus, porém, lhes disse: Não é mister que vão; dai-lhes vós de comer.
17 Nɛ bi ye: «Ti ŋmɔbe kpɔnɔ uŋun nin ijɛn ile baba nɛ.»
17 Então, eles lhe disseram: Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Nɛ u ye: «Taa ní mɛn.»
18 E ele disse: Trazei-mos aqui.
19 Nɛ ki tɔke' linigol nnɔ ki ye lɛ̀ ń kɛ̀le timuɔr bo tingi ni. Nɛ ki yuure' kpɔnɔ uŋun nin ijɛn ile nnɔ, ki yaare' ki liike' paaki, ki faare' Uwien, ki kɔkuɔ', ki taa' ki de' uʼpanpaankaab, nɛ bi gbiire' linigol nnɔ.
19 Tendo mandado que a multidão se assentasse sobre a erva, tomou os cinco pães e os dois peixes, e, erguendo os olhos ao céu, os abençoou, e, partindo os pães, deu-os aos discípulos, e os discípulos, à multidão.
20 Biʼkɛ ŋmɔn' ki gbo', nɛ bi tantaan' kpɔnɔjen nin ijɛnjen yà sìen' nnɔ, ki gbien' ikpɛncub piik nin ile.
20 E comeram todos e saciaram-se, e levantaram dos pedaços que sobejaram doze cestos cheios.
21 Binib bà jin' tijier nnɔ, bijɛb là li baa tɛn itur iŋun. Ba kaan' piib nin bumu.
21 E os que comeram foram quase cinco mil homens, além das mulheres e crianças.
22 I ya tàan bo, nɛ *Yesu wɔbn' uʼpanpaankaab ki ye bɛ ń liɛbe kí kɔ buñɛrbu nnɔ kí liere wɔ usɛn, kí puore miñunciɛnm kí jo ligbaatɔl, ŋɔ wɔ ń cɛ̀be linigol nnɔ kí yaan.
22 E logo ordenou Jesus que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante, para a outra banda, enquanto despedia a multidão.
23 U cɛ̀be' lɛ̀, nɛ ki don' lijuɔl bo uʼbaba wɔ ń kàare. Nì tì biire' ki laa' u biɛ ki te lijuɔl nnɔ bo nɛ.
23 E, despedida a multidão, subiu ao monte para orar à parte. E, chegada já a tarde, estava ali só.
24 U ya yo ki laa' uʼpanpaankaab mɔ te buñɛrbu ni ki jɛnde' liwɛl ŋɔ. Kutafaaku fii' ki tobreh bɛ, iñungbegbel jèngeh buñɛrbu nnɔ.
24 E o barco estava já no meio do mar, açoitado pelas ondas, porque o vento era contrário.
25 Ikuojɛ muɔh uyo wà nnɔ, nɛ u cuonh miñunm bo, ki tuo biʼsaan.
25 Mas, à quarta vigília da noite, dirigiu-se Jesus para eles, caminhando por cima do mar.
26 Uʼpanpaankaab laa' u cuonh miñunm bo ma nnɔ, nɛ biʼfɛ̀l sɛn' cɛɛn. Bi maaleh ki teh nì yé ufɛnfɛnd nɛ, nɛ ki wuure' ijɛnwaanwuure.
26 E os discípulos, vendo-o caminhar sobre o mar, assustaram-se, dizendo: É um fantasma. E gritaram, com medo.
27 Nɛ u tɔke' bɛ i ya tàan bo ki ye: «Cuo mɛn niʼba. Min *Yesu nɛ. La sɛn mɛn jɛwaanbu.»
27 Jesus, porém, lhes falou logo, dizendo: Tende bom ânimo, sou eu; não temais.
28 Nɛ Piɛr ye: «Yonbdaan, nì mɔnbe ki yé sin nɛ la, cère nʼmɔ ń cuon miñunm bo kí baa aʼsaan.»
28 E respondeu-lhe Pedro e disse: Senhor, se és tu, manda-me ir ter contigo por cima das águas.
29 Nɛ *Yesu ye: «Dɛn.» Nɛ u ñɛn' buñɛrbu ni, ki cuonh miñunm bo ki joh *Yesu saan.
29 E ele disse: Vem. E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas para ir ter com Jesus.
30 Ama u laa' kutafaaku joh ki faa ma nnɔ, bujɛwaanbu cuo' wɔ, nɛ u cin' ki feleh ki kɔh miñunm ni, nɛ ki wuure' ki ye: «Yonbdaan, ŋmiɛn nni.»
30 Mas, sentindo o vento forte, teve medo; e, começando a ir para o fundo, clamou, dizendo: Senhor, salva-me.
31 *Yesu tɛnde' uʼnuɔ ki cuo' wɔ i ya tàan bo nɛ ki tɔke' wɔ ki ye: «Aʼtekjim nɛ pɔre' ŋɛ. Bɛ tien' a jieh?»
31 E logo Jesus, estendendo a mão, segurou-o e disse-lhe:
32 Biʼkɛ bile kɔn' buñɛrbu ni uyo wà nnɔ, nɛ kutafaaku nnɔ go.
32 E, quando subiram para o barco, acalmou o vento.
33 Nɛn saan nɛ bà te buñɛrbu ni nnɔ gbaan' *Yesu ya nintuɔli ki ye: «Imɔ̀n, a mɔnbe ki yé Uwien ya Bijɛ nɛ.»
33 Então, aproximaram-se os que estavam no barco e adoraram-no, dizendo: És verdadeiramente o Filho de Deus.
34 Bi tì baa' miñunciɛnm ya gbaatɔl, Genesarɛt ya tinfɛnm ni, nɛ ki ñɛn' buñɛrbu ni.
34 E, tendo passado para a outra banda, chegaram à terra de Genesaré.
35 Niʼsaan ya nib bɛnde' Yesu, nɛ ki sɔnkn' mitinfɛnm nnɔ ya nib kɛ, bi taa' biwiɛnb kɛ ki baa' uʼsaan,
35 E, quando os homens daquele lugar o conheceram, mandaram por todas aquelas terras em redor e trouxeram-lhe todos os que estavam enfermos.
36 ki gbáanh wɔ ki teh wɔ ń cère biwiɛnb ń mɛ uʼliɛrku ya ñɔgbɛn baba. Bà kɛ mɛ' uʼliɛrku ya ñɔgbɛn nnɔ kɛ faake' nɛ.
36 E rogavam-lhe que, ao menos, eles pudessem tocar a orla da sua veste; e todos os que a tocavam ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.