Marcos 9

Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 U tí tɔke' bɛ ki ye: «N tɔkeh nɛ imɔ̀n nɛ, ninbi bà se niɛ saan nɔ ya biba li lɛ Uwien ya bɛl we ní nin mituɔm nɛ kí yaan kí kpo.»
1 Jesus prosseguiu: “Eu lhes digo a verdade: alguns que estão aqui neste momento não morrerão antes de ver o reino de Deus vindo com grande poder!”.
2 Iwien iluob gɛ̀bre', nɛ *Yesu taa' Piɛr nin Saak nin San ki jɛnde' ki tì don' lijɔfɔfɔkrl liba bo biʼbaba. Uʼgbɛnɛnt lèbre' biʼnun bó,
2 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro, Tiago e João até um monte alto, para estarem a sós. Ali, diante de seus olhos, a aparência de Jesus foi transformada.
3 nɛ uʼwɛngolkaar pende' kponkpon, ki windeh tein. Uba ŋa te uŋɛndun wuu ni kí fre kí tien kukpɛlciɛku kù ń li pìen nnɔ.
3 Suas roupas ficaram brancas e resplandecentes, muito mais claras do que qualquer lavandeiro seria capaz de deixá-las.
4 Nɛ bi laa' Eli nin Moyis puɔ' uʼsaan bi tɔkeh tigbɛr.
4 Então Elias e Moisés apareceram e começaram a falar com Jesus.
5 Nɛn saan nɛ Piɛr tɔke' *Yesu ki ye: «Cɛnbaa, ti te niɛ saan ma nɔ, nì mɔn nɛ. Cère tí pɔ ininbon ita, sin liba, Moyis liba, Eli mɔ liba.»
5 Pedro exclamou: “Rabi, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
6 Piɛr ŋa bɛn u li len kí ye bà, kimɛ bujɛwaanbu cuo' wɔn nin bipanpaankɛtɔb nnɔ ki gbien'-a.
6 Disse isso porque não sabia o que mais falar, pois estavam todos apavorados.
7 Kutɛwɔlgbɔnku kuba baa' ki pibn' biʼbo, nɛ bi cii' uniɛke uba bó kutɛwɔlgbɔnku nnɔ ni u ye: «NʼBijɛ sɔ nɔ, n yíe wɔ, li cengeh mɛn uʼbó.»
7 Então uma nuvem os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado. Ouçam-no!”.
8 I ya tàan bo nɛ bi jiɛbe' ki liike', ka ji laa' nitɔ, bi laa' *Yesu baba nɛ se biʼsaan.
8 De repente, quando olharam em volta, só Jesus estava com eles.
9 Bi jiinh lijuɔl nnɔ ya tingi ma nnɔ, nɛ *Yesu kpɛkpɛ' biʼbo ki ye bi la tɔke uba bi laa' nà nɔ kí tì baa uyo wà Unil ya Bijɛ li mɛkre bitɛnkpiib ni nnɔ.
9 Enquanto desciam o monte, Jesus ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Nɛ bi tuo' u ye ma nnɔ, ama ki ji niireh tɔb ki teh u ye wɔ ń ye ba nɛ ki ye «kí mɛkre bitɛnkpiib ni?»
10 Eles guardaram segredo, mas conversavam entre si com frequência sobre o que ele queria dizer com “ressuscitar dos mortos”.
11 Nɛ ki niire' wɔ ki ye: «Bɛ bo nɛ Yiko ya wɔnwɔknb lienh ki teh Eli li baa nɛ kí yaan Kristo ń baa ní?»
11 Então eles perguntaram a Jesus: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
12 Nɛ u jiin' bɛ ki ye: «Eli li mɔnbe kí kpiɛ kí baa kí lá tùɔre tibont kɛ nɛ kí yaan. Ama nì nín tien' mila ki liɛbe' ki kɛle' *Uwien ya gbɔnku ni ki ye binib li jɛ̀nde Unil ya Bijɛ kí gbien, kí yuɔn wɔ?
12 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem primeiro para restaurar tudo. Então por que as Escrituras dizem que é necessário o Filho do Homem sofrer muito e ser tratado com desprezo?
13 N tɔkeh nɛ nɛ, Eli baa' ní ŋɔ. Nɛ bi tien' wɔ bi yíe ma bo. Bi tien' wɔ tɛn nì kɛle' ma uʼbo *Uwien ya gbɔnku ni nnɔ nɛ.»
13 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio e eles preferiram maltratá-lo, conforme as Escrituras haviam previsto”.
14 Tɔ, *Yesu nin uʼpanpaankaab bita nnɔ tì baa' uʼpanpaankɛtɔb saan, nɛ ki laa' linigociɛnl se ki guɔn' bɛ. *Yiko ya wɔnwɔknb biba mɔ te, ki niɛh nin bɛ miniɛm.
14 Ao voltarem para junto dos outros discípulos, viram que estavam cercados por uma grande multidão e que alguns mestres da lei discutiam com eles.
15 Linigol nnɔ laa' *Yesu i ya tàan bo ma nnɔ, nɛ nì cuo' biʼkɛ miyɔkm cɛɛn. Nɛ bi sɛn' ki jon' ki tì fuonde' wɔ.
15 Quando a multidão viu Jesus, ficou muito admirada e correu para cumprimentá-lo.
16 Nɛ u niire' uʼpanpaankaab ki ye: «Ninbi nin bɛn niɛh bɛ bo?»
16 “Sobre o que discutem?”, perguntou Jesus.
17 Nɛ linigol nnɔ ni, ujɛ uba tɔke' wɔ ki ye: «Cɛnbaa, n tuke' nʼbuk nɛ ki baa' aʼsaan. Usɛnpol uba nɛ ŋaake kɛ̀, ki tien' kɛ̀ ulɛntɛb.
17 Um dos homens na multidão respondeu: “Mestre, eu lhe trouxe meu filho, que está possuído por um espírito impuro que não o deixa falar.
18 U cuo' kɛ̀ nà saan la, u gbɔ̀breh kɛ̀ nɛ, nɛ kuñinsɛnjujuku puubeh kiʼñɔbu bó, kì ŋmɔnh iñin, kiʼgbɛnɛnt mɔ tɛreh. N gbáan' aʼpanpaankaab bɛ ń ŋɔre usɛnpol nnɔ, nɛ ba fre'.»
18 Sempre que o espírito se apodera dele, joga-o no chão, e ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi a seus discípulos que expulsassem o espírito impuro, mas eles não conseguiram”.
19 Nɛ *Yesu tɔke' bɛ ki ye: «Ninbi fɛnfɛnnɔ ya nibɛ, na teke' Uwien ki jin'. N li wuɔke niʼsaan kí tì kpaan mila nɛ? N li ŋmɔbe sukle niʼbo kí tì kpaan mila nɛ?» Nɛ ki ye: «Taa mɛn kibuk nnɔ ní.»
19 Jesus lhes disse: “Geração incrédula! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
20 Nɛ bi taa' kɛ̀ ki baa' uʼsaan. Usɛnpol nnɔ laa' *Yesu ma nnɔ nɛ ki cère' kiʼgbɛnɛnt ŋɔh pepebu, kì lu' ki bindeh, kuñinsɛnjujuku puubeh kiʼñɔbu bó.
20 Então o trouxeram. Quando o espírito impuro viu Jesus, causou uma convulsão intensa no menino e ele caiu no chão, contorcendo-se e espumando pela boca.
21 Nɛ *Yesu niire' kiʼbaa ki ye: «Nì cin' kɛ̀ ma nì wuɔke'-aa?» Nɛ kiʼbaa ye: «Nì cin' kɛ̀ haali kiʼbuwaam ni nɛ.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: “Há quanto tempo isso acontece com ele?”. “Desde que ele era pequeno”, respondeu o pai.
22 U sɔbe ki gbɔ̀breh kɛ̀ umu nin miñunm ni nɛ, ki nuunh wɔ ń ku kɛ̀. A li fre la, á muɔ tɛ micɛcɛkm kí tore tɛ.»
22 “Muitas vezes o espírito o lança no fogo ou na água e tenta matá-lo. Tenha misericórdia de nós e ajude-nos, se puder.”
23 Nɛ *Yesu ye: «Bɛ tien' a ye n li fre la? Wà teke' ki jin' ŋa ń gbɛle niba.»
23 “Se puder?”, perguntou Jesus. “Tudo é possível para aquele que crê.”
24 Nɛ kibuk nnɔ ya baa wuure' i ya tàan bo ki ye: «N teke' ŋɛ ki jin', tore nni, kimɛ nʼtekjim nɛ pɔre' nni.»
24 No mesmo instante, o pai respondeu: “Eu creio, mas ajude-me a superar minha incredulidade”.
25 *Yesu laa' linigol nnɔ tiinh ki taakeh ní, nɛ u tiɛn' usɛnpol nnɔ bo ki ye: «Usɛnpol wà teh binib igbaanlɛntɛb nnɔ n tɔkeh ŋɛ nɛ, dàan kibuk kiɛ, ki la ji ń ŋɛkn kɛ̀ lidaali liba.»
25 Quando Jesus viu que a multidão aumentava, repreendeu o espírito impuro, dizendo: “Espírito que impede este menino de ouvir e falar, ordeno que saia e nunca mais entre nele!”.
26 Usɛnpol nnɔ wuure', nɛ ki cère' kibuk nnɔ ya gbɛnɛnt ŋɔh pepebu, nɛ ki dàan' kɛ̀. Kì dɔ ki naan utɛnkpii, nɛ binib bà yɛbe ye kì kpo'-a!
26 O espírito gritou, causou outra convulsão intensa no menino e saiu dele. O menino parecia morto. Um murmúrio correu pela multidão: “Ele morreu”.
27 Ama *Yesu cuo' kiʼnuɔ ki fin' kɛ̀. Nɛ kì fii' ki sere'.
27 Mas Jesus o tomou pela mão e o ajudou a se levantar, e ele ficou em pé.
28 *Yesu kun' ma nnɔ nɛ uʼpanpaankaab niire' wɔ biʼbaba bo ki ye: «Bɛ tien' tinbi ŋa fre' ki ŋɔre' usɛnpol nnɔ?»
28 Depois, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles perguntaram: “Por que não conseguimos expulsar aquele espírito impuro?”.
29 Nɛ u jiin' bɛ ki ye: «Yiɛ ya sɛnpol ya bol wɔn, ikaare baba ŋa ñí la, bonn ŋa te kí fre kí ŋɔre yɛ̀.»
29 Jesus respondeu: “Essa espécie só sai com oração”.
30 Yesu nin uʼpanpaankaab siere' niʼsaan, nɛ ki cuon' ki càare' Galile ya tinfɛnm. *Yesu ŋa yíe uba ń li bɛn u te nà saan,
30 Ao deixarem aquela região, viajaram pela Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse que ele estava lá,
31 kimɛ u yíe wɔ ń wɔkn uʼpanpaankaab nɛ. U tɔke' bɛ ki ye: «Bi li taa Unil ya Bijɛ kí ŋukn binib, bɛ ń ku wɔ. Ama wienta daali u li mɛkre bitɛnkpiib ni.»
31 pois queria ensinar a seus discípulos. Ele lhes dizia: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas. Será morto, mas três dias depois ressuscitará”.
32 Uʼpanpaankaab ŋa cii' uʼlenm nnɔ ya tingi nɛ ka kaabe' bɛ ń niire wɔ mɔ.
32 Eles, porém, não entendiam essas coisas e tinham medo de lhe perguntar.
33 Yesu nin uʼpanpaankaab tì baa' Kapɛrnawum ya du ni, nɛ ki kɔn' kuduku kuba ni. Bi te kuduku nnɔ ni ma nnɔ, nɛ u niire' bɛ ki ye: «Ni bi niɛh bɛ bo usɛn ni?»
33 Depois que chegaram a Cafarnaum e se acomodaram numa casa, Jesus perguntou a seus discípulos: “Sobre o que vocês discutiam no caminho?”.
34 Nɛ bi se ki ŋmin, kimɛ bi bi niɛh ticiɛnt bo nɛ usɛn ni.
34 Eles não responderam, pois tinham discutido sobre qual deles era o maior.
35 Nɛn saan nɛ u kɛ̀le' ki yin' uʼpanpaankaab piik nin bile nnɔ kɛ, nɛ ki tɔke' bɛ ki ye: «Unil yíe wɔ ń li yé usɛnlier la, wɔ ń tien uʼba biʼkɛ ya gbaarkɛ, kí li yé biʼkɛ ya tonsɔnl.»
35 Jesus se sentou, chamou os Doze e disse: “Quem quiser ser o primeiro, que se torne o último e seja servo de todos”.
36 Nɛ ki taa' kibuk kiba ki sien' biʼsiik ni, ki yuure' kɛ̀ ki bibe', ki tɔke' bɛ ki ye:
36 Então colocou uma criança no meio deles, tomou-a nos braços e disse:
37 «Wà kɛ teke' kibuk tɛn kiɛ nʼyel bo la, u teke' min nɛ. Wà kɛ teke' nni la, na yé u teke' min nɛ, u teke' wà sɔn' nni ní nnɔ nɛ.»
37 “Quem recebe uma criança pequena como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe não recebe apenas a mim, mas também ao Pai, que me enviou”.
38 Nɛn saan nɛ San tɔke' wɔ ki ye: «Cɛnbaa, ti laa' unil uba u ŋuɔh isɛnpol binib saan aʼyel bo. Wa pɛ tiʼbo ma nnɔ nɛ ti pien' wɔ.»
38 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
39 Nɛ *Yesu ye: «La ji ń pien wɔ mɛn, kimɛ nil ŋa ń fre kí tien miyɔkm ya bonn nʼyel bo ŋɔ kí pɔk kí len nʼbo nà bre i ya tàan bo.
39 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Ninguém que faça milagres em meu nome falará mal de mim a seguir.
40 Wà ŋa nɛn tɛ la, u se tiʼciɛk bó nɛ.
40 Quem não é contra nós é a favor de nós.
41 N tɔkeh nɛ imɔ̀n nɛ, wà kɛ de' nɛ kiñunyibuok ki ye ni yé Kristo yaab ma nnɔ nɛ la, wa ń lúo uʼsuul fiebu.»
41 Eu lhes digo a verdade: se alguém lhes der um simples copo de água porque vocês são seguidores do Cristo, essa pessoa certamente será recompensada.
42 «Ama ibaan yà teke' nni ki jin' nɔ, unil cère' iʼni uba tùre' Uwien ya sɛn la, bi bi taa' linɛ̀ciɛnl, ki jɔn' uʼtule ni, ki ture' wɔ ki wiɛ' miñunciɛnm ni la, nì bi li tu udaan bo.
42 “Mas, se alguém fizer um destes pequeninos que confiam em mim cair em pecado, seria melhor que lhe amarrassem ao pescoço uma grande pedra de moinho e fosse jogado ao mar.
43 Aʼnuɔ nɛ cèreh a biih la, cere wù. A ŋmɔbe unuɔ uba ŋɔ ki laa' limiɛl là ŋa ŋmɔbe gbenm la, nì tu nin á li ŋmɔbe inuɔ ile, ŋɔ kí kɔ umucɛnciɛn wà ŋa ń kpiin ni.
43 Se sua mão o leva a pecar, corte-a fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas uma das mãos que ser lançado no fogo inextinguível do inferno com as duas mãos.
44 [Niʼsaan, ‹Mu ŋa ń kpiin. Ininbiɛb yà ŋmɔnh tigbɛnɛnt mɔ ŋa ń kpo.›]
44 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
45 Aʼtaal nɛ cèreh a biih la, cere lɛ̀. A ŋmɔbe litaal liba ŋɔ ki laa' limiɛl là ŋa ŋmɔbe gbenm la, nì tu nin á li ŋmɔbe itàan ile, ŋɔ kí kɔ umu wà ŋa ń kpiin ni. [
45 Se seu pé o leva a pecar, corte-o fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas um pé que ser lançado no inferno com os dois pés.
46 Niʼsaan, ‹Mu ŋa ń kpiin. Ininbiɛb yà ŋmɔnh tigbɛnɛnt mɔ ŋa ń kpo.›]
46 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
47 Aʼnunbu nɛ cèreh a biih la, lìkre bù. A ŋmɔbe bununbu buba ki kɔn' Uwien ya bɛl ni la, nì tu nin á li ŋmɔbe inun ile, ŋɔ kí kɔ umu wà ŋa ń kpiin ni.
47 E, se seu olho o leva a pecar, lance-o fora. É melhor entrar no reino de Deus com apenas um dos olhos que ter os dois olhos e ser lançado no inferno.
48 Niʼsaan, ‹Mu ŋa ń kpiin. Ininbiɛb yà ŋmɔnh tigbɛnɛnt mɔ ŋa ń kpo.›
48 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
49 «Umu nɛ li cère unil kɛ ń ŋmaake tɛn miyaam.
49 “Pois cada um será provado com fogo.
50 Miyaam yé nibonn nà mɔn nɛ. Ama mì saa' ka ji ŋmɛ la, niba ŋa te kí ji ń fre kí ŋmaake mɛ̀. Ní li ŋmɛ tɛn miyaam, kí li ŋmɛ nin tɔb.»
50 O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez? Tenham entre vocês as qualidades do bom sal e vivam em paz uns com os outros.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.