Marcos 9
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs NVI
1 U tí tɔke' bɛ ki ye: «N tɔkeh nɛ imɔ̀n nɛ, ninbi bà se niɛ saan nɔ ya biba li lɛ Uwien ya bɛl we ní nin mituɔm nɛ kí yaan kí kpo.»
1 E lhes disse: "Garanto-lhes que alguns dos que aqui estão de modo nenhum experimentarão a morte, antes de verem o Reino de Deus vindo com poder".
2 Iwien iluob gɛ̀bre', nɛ *Yesu taa' Piɛr nin Saak nin San ki jɛnde' ki tì don' lijɔfɔfɔkrl liba bo biʼbaba. Uʼgbɛnɛnt lèbre' biʼnun bó,
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João e os levou a um alto monte, onde ficaram a sós. Ali ele foi transfigurado diante deles.
3 nɛ uʼwɛngolkaar pende' kponkpon, ki windeh tein. Uba ŋa te uŋɛndun wuu ni kí fre kí tien kukpɛlciɛku kù ń li pìen nnɔ.
3 Suas roupas se tornaram brancas, de um branco resplandecente, como nenhum lavandeiro no mundo seria capaz de branqueá-las.
4 Nɛ bi laa' Eli nin Moyis puɔ' uʼsaan bi tɔkeh tigbɛr.
4 E apareceram diante deles Elias e Moisés, os quais conversavam com Jesus.
5 Nɛn saan nɛ Piɛr tɔke' *Yesu ki ye: «Cɛnbaa, ti te niɛ saan ma nɔ, nì mɔn nɛ. Cère tí pɔ ininbon ita, sin liba, Moyis liba, Eli mɔ liba.»
5 Então Pedro disse a Jesus: "Mestre, é bom estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para ti, uma para Moisés e uma para Elias".
6 Piɛr ŋa bɛn u li len kí ye bà, kimɛ bujɛwaanbu cuo' wɔn nin bipanpaankɛtɔb nnɔ ki gbien'-a.
6 Ele não sabia o que dizer, pois estavam apavorados.
7 Kutɛwɔlgbɔnku kuba baa' ki pibn' biʼbo, nɛ bi cii' uniɛke uba bó kutɛwɔlgbɔnku nnɔ ni u ye: «NʼBijɛ sɔ nɔ, n yíe wɔ, li cengeh mɛn uʼbó.»
7 A seguir apareceu uma nuvem e os envolveu, e dela saiu uma voz, que disse: "Este é o meu Filho amado. Ouçam-no! "
8 I ya tàan bo nɛ bi jiɛbe' ki liike', ka ji laa' nitɔ, bi laa' *Yesu baba nɛ se biʼsaan.
8 Repentinamente, quando olharam ao redor, não viram mais ninguém, a não ser Jesus.
9 Bi jiinh lijuɔl nnɔ ya tingi ma nnɔ, nɛ *Yesu kpɛkpɛ' biʼbo ki ye bi la tɔke uba bi laa' nà nɔ kí tì baa uyo wà Unil ya Bijɛ li mɛkre bitɛnkpiib ni nnɔ.
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Nɛ bi tuo' u ye ma nnɔ, ama ki ji niireh tɔb ki teh u ye wɔ ń ye ba nɛ ki ye «kí mɛkre bitɛnkpiib ni?»
10 Eles guardaram o assunto apenas entre si, discutindo o que significaria "ressuscitar dos mortos".
11 Nɛ ki niire' wɔ ki ye: «Bɛ bo nɛ Yiko ya wɔnwɔknb lienh ki teh Eli li baa nɛ kí yaan Kristo ń baa ní?»
11 E lhe perguntaram: "Por que os mestres da lei dizem que é necessário que Elias venha primeiro? "
12 Nɛ u jiin' bɛ ki ye: «Eli li mɔnbe kí kpiɛ kí baa kí lá tùɔre tibont kɛ nɛ kí yaan. Ama nì nín tien' mila ki liɛbe' ki kɛle' *Uwien ya gbɔnku ni ki ye binib li jɛ̀nde Unil ya Bijɛ kí gbien, kí yuɔn wɔ?
12 Jesus respondeu: "De fato, Elias vem primeiro e restaura todas as coisas. Então, por que está escrito que é necessário que o Filho do homem sofra muito e seja rejeitado com desprezo?
13 N tɔkeh nɛ nɛ, Eli baa' ní ŋɔ. Nɛ bi tien' wɔ bi yíe ma bo. Bi tien' wɔ tɛn nì kɛle' ma uʼbo *Uwien ya gbɔnku ni nnɔ nɛ.»
13 Mas eu lhes digo: Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como está escrito a seu respeito".
14 Tɔ, *Yesu nin uʼpanpaankaab bita nnɔ tì baa' uʼpanpaankɛtɔb saan, nɛ ki laa' linigociɛnl se ki guɔn' bɛ. *Yiko ya wɔnwɔknb biba mɔ te, ki niɛh nin bɛ miniɛm.
14 Quando chegaram onde estavam os outros discípulos, viram uma grande multidão ao redor deles e os mestres da lei discutindo com eles.
15 Linigol nnɔ laa' *Yesu i ya tàan bo ma nnɔ, nɛ nì cuo' biʼkɛ miyɔkm cɛɛn. Nɛ bi sɛn' ki jon' ki tì fuonde' wɔ.
15 Logo que todo o povo viu Jesus, ficou muito surpreso e correu para saudá-lo.
16 Nɛ u niire' uʼpanpaankaab ki ye: «Ninbi nin bɛn niɛh bɛ bo?»
16 Perguntou Jesus: "O que vocês estão discutindo? "
17 Nɛ linigol nnɔ ni, ujɛ uba tɔke' wɔ ki ye: «Cɛnbaa, n tuke' nʼbuk nɛ ki baa' aʼsaan. Usɛnpol uba nɛ ŋaake kɛ̀, ki tien' kɛ̀ ulɛntɛb.
17 Um homem, no meio da multidão, respondeu: "Mestre, eu te trouxe o meu filho, que está com um espírito que o impede de falar.
18 U cuo' kɛ̀ nà saan la, u gbɔ̀breh kɛ̀ nɛ, nɛ kuñinsɛnjujuku puubeh kiʼñɔbu bó, kì ŋmɔnh iñin, kiʼgbɛnɛnt mɔ tɛreh. N gbáan' aʼpanpaankaab bɛ ń ŋɔre usɛnpol nnɔ, nɛ ba fre'.»
18 Onde quer que o apanhe, joga-o no chão. Ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi aos teus discípulos que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram".
19 Nɛ *Yesu tɔke' bɛ ki ye: «Ninbi fɛnfɛnnɔ ya nibɛ, na teke' Uwien ki jin'. N li wuɔke niʼsaan kí tì kpaan mila nɛ? N li ŋmɔbe sukle niʼbo kí tì kpaan mila nɛ?» Nɛ ki ye: «Taa mɛn kibuk nnɔ ní.»
19 Respondeu Jesus: "Ó geração incrédula, até quando estarei com vocês? Até quando terei que suportá-los? Tragam-me o menino".
20 Nɛ bi taa' kɛ̀ ki baa' uʼsaan. Usɛnpol nnɔ laa' *Yesu ma nnɔ nɛ ki cère' kiʼgbɛnɛnt ŋɔh pepebu, kì lu' ki bindeh, kuñinsɛnjujuku puubeh kiʼñɔbu bó.
20 Então, eles o trouxeram. Quando o espírito viu Jesus, imediatamente causou uma convulsão no menino. Este caiu no chão e começou a rolar, espumando pela boca.
21 Nɛ *Yesu niire' kiʼbaa ki ye: «Nì cin' kɛ̀ ma nì wuɔke'-aa?» Nɛ kiʼbaa ye: «Nì cin' kɛ̀ haali kiʼbuwaam ni nɛ.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: "Há quanto tempo ele está assim? " "Desde a infância", respondeu ele.
22 U sɔbe ki gbɔ̀breh kɛ̀ umu nin miñunm ni nɛ, ki nuunh wɔ ń ku kɛ̀. A li fre la, á muɔ tɛ micɛcɛkm kí tore tɛ.»
22 "Muitas vezes o tem lançado no fogo e na água para matá-lo. Mas, se podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos. "
23 Nɛ *Yesu ye: «Bɛ tien' a ye n li fre la? Wà teke' ki jin' ŋa ń gbɛle niba.»
23 "Se podes? ", disse Jesus. "Tudo é possível àquele que crê. "
24 Nɛ kibuk nnɔ ya baa wuure' i ya tàan bo ki ye: «N teke' ŋɛ ki jin', tore nni, kimɛ nʼtekjim nɛ pɔre' nni.»
24 Imediatamente o pai do menino exclamou: "Creio, ajuda-me a vencer a minha incredulidade! "
25 *Yesu laa' linigol nnɔ tiinh ki taakeh ní, nɛ u tiɛn' usɛnpol nnɔ bo ki ye: «Usɛnpol wà teh binib igbaanlɛntɛb nnɔ n tɔkeh ŋɛ nɛ, dàan kibuk kiɛ, ki la ji ń ŋɛkn kɛ̀ lidaali liba.»
25 Quando Jesus viu que uma multidão estava se ajuntando, repreendeu o espírito imundo, dizendo: "Espírito mudo e surdo, eu ordeno que o deixe e nunca mais entre nele".
26 Usɛnpol nnɔ wuure', nɛ ki cère' kibuk nnɔ ya gbɛnɛnt ŋɔh pepebu, nɛ ki dàan' kɛ̀. Kì dɔ ki naan utɛnkpii, nɛ binib bà yɛbe ye kì kpo'-a!
26 O espírito gritou, agitou-o violentamente e saiu. O menino ficou como morto, a ponto de muitos dizerem: "Ele morreu".
27 Ama *Yesu cuo' kiʼnuɔ ki fin' kɛ̀. Nɛ kì fii' ki sere'.
27 Mas Jesus tomou-o pela mão e o levantou, e ele ficou em pé.
28 *Yesu kun' ma nnɔ nɛ uʼpanpaankaab niire' wɔ biʼbaba bo ki ye: «Bɛ tien' tinbi ŋa fre' ki ŋɔre' usɛnpol nnɔ?»
28 Depois de Jesus ter entrado em casa, seus discípulos lhe perguntaram em particular: "Por que não conseguimos expulsá-lo? "
29 Nɛ u jiin' bɛ ki ye: «Yiɛ ya sɛnpol ya bol wɔn, ikaare baba ŋa ñí la, bonn ŋa te kí fre kí ŋɔre yɛ̀.»
29 Ele respondeu: "Essa espécie só sai pela oração e pelo jejum".
30 Yesu nin uʼpanpaankaab siere' niʼsaan, nɛ ki cuon' ki càare' Galile ya tinfɛnm. *Yesu ŋa yíe uba ń li bɛn u te nà saan,
30 Eles saíram daquele lugar e atravessaram a Galiléia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde eles estavam,
31 kimɛ u yíe wɔ ń wɔkn uʼpanpaankaab nɛ. U tɔke' bɛ ki ye: «Bi li taa Unil ya Bijɛ kí ŋukn binib, bɛ ń ku wɔ. Ama wienta daali u li mɛkre bitɛnkpiib ni.»
31 porque estava ensinando os seus discípulos. E lhes dizia: "O Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens. Eles o matarão, e três dias depois ele ressuscitará".
32 Uʼpanpaankaab ŋa cii' uʼlenm nnɔ ya tingi nɛ ka kaabe' bɛ ń niire wɔ mɔ.
32 Mas eles não entendiam o que ele queria dizer e tinham receio de perguntar-lhe.
33 Yesu nin uʼpanpaankaab tì baa' Kapɛrnawum ya du ni, nɛ ki kɔn' kuduku kuba ni. Bi te kuduku nnɔ ni ma nnɔ, nɛ u niire' bɛ ki ye: «Ni bi niɛh bɛ bo usɛn ni?»
33 E chegaram a Cafarnaum. Quando ele estava em casa, perguntou-lhes: "O que vocês estavam discutindo no caminho? "
34 Nɛ bi se ki ŋmin, kimɛ bi bi niɛh ticiɛnt bo nɛ usɛn ni.
34 Mas eles guardaram silêncio, porque no caminho haviam discutido sobre quem era o maior.
35 Nɛn saan nɛ u kɛ̀le' ki yin' uʼpanpaankaab piik nin bile nnɔ kɛ, nɛ ki tɔke' bɛ ki ye: «Unil yíe wɔ ń li yé usɛnlier la, wɔ ń tien uʼba biʼkɛ ya gbaarkɛ, kí li yé biʼkɛ ya tonsɔnl.»
35 Assentando-se, Jesus chamou os Doze e disse: "Se alguém quiser ser o primeiro, será o último, e servo de todos".
36 Nɛ ki taa' kibuk kiba ki sien' biʼsiik ni, ki yuure' kɛ̀ ki bibe', ki tɔke' bɛ ki ye:
36 E, tomando uma criança, colocou-a no meio deles. Pegando-a nos braços, disse-lhes:
37 «Wà kɛ teke' kibuk tɛn kiɛ nʼyel bo la, u teke' min nɛ. Wà kɛ teke' nni la, na yé u teke' min nɛ, u teke' wà sɔn' nni ní nnɔ nɛ.»
37 "Quem recebe uma destas crianças em meu nome, está me recebendo; e quem me recebe, não está apenas me recebendo, mas também àquele que me enviou".
38 Nɛn saan nɛ San tɔke' wɔ ki ye: «Cɛnbaa, ti laa' unil uba u ŋuɔh isɛnpol binib saan aʼyel bo. Wa pɛ tiʼbo ma nnɔ nɛ ti pien' wɔ.»
38 "Mestre", disse João, "vimos um homem expulsando demônios em teu nome e procuramos impedi-lo, porque ele não era um dos nossos. "
39 Nɛ *Yesu ye: «La ji ń pien wɔ mɛn, kimɛ nil ŋa ń fre kí tien miyɔkm ya bonn nʼyel bo ŋɔ kí pɔk kí len nʼbo nà bre i ya tàan bo.
39 "Não o impeçam", disse Jesus. "Ninguém que faça um milagre em meu nome, pode falar mal de mim logo em seguida,
40 Wà ŋa nɛn tɛ la, u se tiʼciɛk bó nɛ.
40 pois quem não é contra nós está a nosso favor.
41 N tɔkeh nɛ imɔ̀n nɛ, wà kɛ de' nɛ kiñunyibuok ki ye ni yé Kristo yaab ma nnɔ nɛ la, wa ń lúo uʼsuul fiebu.»
41 Eu lhes digo a verdade: Quem lhes der um copo de água em meu nome, por vocês pertencerem a Cristo, de modo nenhum perderá a sua recompensa. "
42 «Ama ibaan yà teke' nni ki jin' nɔ, unil cère' iʼni uba tùre' Uwien ya sɛn la, bi bi taa' linɛ̀ciɛnl, ki jɔn' uʼtule ni, ki ture' wɔ ki wiɛ' miñunciɛnm ni la, nì bi li tu udaan bo.
42 "Se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, seria melhor que fosse lançado no mar com uma grande pedra amarrada no pescoço.
43 Aʼnuɔ nɛ cèreh a biih la, cere wù. A ŋmɔbe unuɔ uba ŋɔ ki laa' limiɛl là ŋa ŋmɔbe gbenm la, nì tu nin á li ŋmɔbe inuɔ ile, ŋɔ kí kɔ umucɛnciɛn wà ŋa ń kpiin ni.
43 Se a sua mão o fizer tropeçar, corte-a. É melhor entrar na vida mutilado do que, tendo as duas mãos, ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga,
44 [Niʼsaan, ‹Mu ŋa ń kpiin. Ininbiɛb yà ŋmɔnh tigbɛnɛnt mɔ ŋa ń kpo.›]
44 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
45 Aʼtaal nɛ cèreh a biih la, cere lɛ̀. A ŋmɔbe litaal liba ŋɔ ki laa' limiɛl là ŋa ŋmɔbe gbenm la, nì tu nin á li ŋmɔbe itàan ile, ŋɔ kí kɔ umu wà ŋa ń kpiin ni. [
45 E se o seu pé o fizer tropeçar, corte-o. É melhor entrar na vida aleijado do que, tendo os dois pés, ser lançado no inferno.
46 Niʼsaan, ‹Mu ŋa ń kpiin. Ininbiɛb yà ŋmɔnh tigbɛnɛnt mɔ ŋa ń kpo.›]
46 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
47 Aʼnunbu nɛ cèreh a biih la, lìkre bù. A ŋmɔbe bununbu buba ki kɔn' Uwien ya bɛl ni la, nì tu nin á li ŋmɔbe inun ile, ŋɔ kí kɔ umu wà ŋa ń kpiin ni.
47 E se o seu olho o fizer tropeçar, arranque-o. É melhor entrar no Reino de Deus com um só olho do que, tendo os dois olhos, ser lançado no inferno,
48 Niʼsaan, ‹Mu ŋa ń kpiin. Ininbiɛb yà ŋmɔnh tigbɛnɛnt mɔ ŋa ń kpo.›
48 onde ‘o seu verme não morre, e o fogo não se apaga’.
49 «Umu nɛ li cère unil kɛ ń ŋmaake tɛn miyaam.
49 Cada um será salgado com fogo.
50 Miyaam yé nibonn nà mɔn nɛ. Ama mì saa' ka ji ŋmɛ la, niba ŋa te kí ji ń fre kí ŋmaake mɛ̀. Ní li ŋmɛ tɛn miyaam, kí li ŋmɛ nin tɔb.»
50 "O sal é bom, mas se deixar de ser salgado, como restaurar o seu sabor? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.