Marcos 8
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs VC
1 I ya dɛn nɛ, linigociɛnl liba tí taan' *Yesu saan. Ba ŋmɔbe niba bɛ ń ji, nɛ u yin' uʼpanpaankaab ki tɔke' bɛ ki ye:
1 Naqueles dias, como fosse novamente numerosa a multidão, enão tivessem o que comer, Jesus convocou os discípulos e lhes disse:
2 «Linigol liɛ nɔ ŋmɔbe nni micɛcɛkm cɛɛn nɛ. Bi te nʼsaan ma wienta sɔ. Ba ji ŋmɔbe niba bɛ ń ji.
2 Tenho compaixão deste povo. Já há três dias perseveram comigo e não têm o que comer.
3 Biba ñɛn' ní fɔnfɔkm nɛ. N cɛ̀be' bɛ bi kunh ka jin' niba la, bi li tì dɔre usɛn ni.»
3 Se os despedir em jejum para suas casas, desfalecerão no caminho; e alguns deles vieram de longe!
4 Nɛ uʼpanpaankaab jiin' wɔ ki ye: «Ti te ñiɛn ŋa te nà saan nɛ. Ŋmɛ li fre kí lɛ tijier niɛ saan kí de binib biɛ kɛ bɛ ń ji kí gbo?»
4 Seus discípulos responderam-lhe: Como poderá alguém fartá-los de pão aqui no deserto?
5 Nɛ u niire' bɛ ki ye: «Ni ŋmɔbe kpɔnɔ uŋɛ?» Nɛ bi ye: «Ulole.»
5 Mas ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Sete, responderam.
6 Nɛ u tɔke' linigol nnɔ ki ye lɛ̀ ń kɛ̀le tingi ni, nɛ ki yuure' kpɔnɔ ulole nnɔ, ki faare' Uwien, ki kɔkuɔ' ki taa' ki de' uʼpanpaankaab, bɛ ń gbiire linigol nnɔ. Nɛ bi taa' ki gbiire' bɛ.
6 Mandou então que o povo se assentasse no chão. Tomando os sete pães, deu graças, partiu-os e entregou-os a seus discípulos, para que os distribuíssem e eles os distribuíram ao povo.
7 Bi ŋmɔbe mujɛnwawaamu muba mɔ. Nɛ u yuure' muʼmɔ, ki faare' Uwien, nɛ ki ye bɛ ń taa muʼmɔ kí gbiire linigol nnɔ.
7 Tinham também alguns peixinhos. Ele os abençoou e mandou também distribuí-los.
8 Biʼkɛ ŋmɔn' ki gbo', nɛ bi tantaan' tijenjent tà sìen' nnɔ, ki gbien' ikɛndɛn ilole.
8 Comeram e ficaram fartos, e dos pedaços que sobraram levantaram sete cestos.
9 Binib nnɔ là li baa tɛn itur inan. Nɛn saan nɛ u cɛ̀be' bɛ,
9 Ora, os que comeram eram cerca de quatro mil pessoas. Em seguida, Jesus os despediu.
10 nɛ wɔn nin uʼpanpaankaab kɔn' buñɛrbu i ya tàan bo ki bure' Dalmanuta ya tinfɛnm bó.
10 E embarcando depois com seus discípulos, foi para o território de Dalmanuta.
11 *Farisiɛnmbɛ baa' ki lá cin' ki niɛh nin *Yesu miniɛm. Bi yíe bɛ ń biike wɔ nɛ ki tɔke' wɔ ki ye wɔ ń tien miyɔkm ya bonn nà li wuɔn kí ye uʼtuɔm ñɛn' Uwien saan nɛ.
11 Vieram os fariseus e puseram-se a disputar com ele e pediram-lhe um sinal do céu, para pô-lo à prova.
12 *Yesu fuore' ki jiin', nɛ ki tɔke' bɛ ki ye: «Bɛ tien' fɛnfɛnnɔ ya nib biɛ nuunh bɛ ń lɛ miyɔkm ya bonn-i? N tɔkeh nɛ imɔ̀n nɛ, ba ń lɛ yɔkm ya bonn niba.»
12 Jesus, porém, suspirando no seu coração, disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo: jamais lhe será dado um sinal.
13 Nɛ ki siere' biʼsaan ki liɛbe' ki kɔn' buñɛrbu ki joh wɔ ń tì puore miñunciɛnm.
13 Deixou-os e seguiu de barca para a outra margem.
14 Tɔ, Yesu ya panpaankaab là sunde' ka tuke' kpɔnɔ. Kpɔnɔ uba kpein nɛ là te biʼsaan buñɛrbu ni.
14 Aconteceu que eles haviam esquecido de levar pães consigo. Na barca havia um único pão.
15 *Yesu kpɛkpɛ' biʼbo ki ye: «Li bɛn mɛn *Farisiɛnmbɛ nin Herod ya kpɔnɔ ya ñɔke bó.»
15 Jesus advertiu-os: Abri os olhos e acautelai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes!
16 Nɛ bi tɔkeh tɔb ki teh: «Ta tuke' kpɔnɔ ma nnɔ nɛ cère u len' nnɔ.»
16 E eles comentavam entre si que era por não terem pão.
17 *Yesu bɛnde' bi tɔkeh tɔb ki teh bà, nɛ ki niire' bɛ ki ye: «Bɛ tien' ni tɔkeh tɔb ki teh na tuke' kpɔnɔ? Na laan biɛ ki freh ki sekndeh tibont nɛ-ɛɛ? Bii na ciih tuʼtingi nɛ? Niʼyɛnm biɛ ki liibe nɛ-ɛɛ?
17 Jesus percebeu-o e disse-lhes: Por que discutis por não terdes pão? Ainda não tendes refletido nem compreendido? Tendes, pois, o coração insensível?
18 Ni ŋmɔbe inun, bɛ tien' na lɛnh-i? Ni ŋmɔbe itub, bɛ tien' na ciih-i? Na tiɛn,
18 Tendo olhos, não vedes? E tendo ouvidos, não ouvis? Não vos lembrais mais?
19 n là taa' kpɔnɔ uŋun ki kɔkuɔ', ki gbiire' binib itur iŋun ma nnɔ, ni là tantaan' nà sìen' nnɔ ki gbien' ikpɛncub ubiɛn wà nɛ-ɛɛ?» Nɛ bi ye: «Piik nin ile.»
19 Ao partir eu os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos recolhestes cheios de pedaços? Responderam-lhe: Doze.
20 Nɛ u liɛbe' ki niire' bɛ ki ye: «Na tiɛn n là taa' kpɔnɔ ulole ki kɔkuɔ', ki gbiire' binib itur inan ma nnɔ, ni là tantaan' tijenjent tà sìen' nnɔ ki gbien' ikɛndɛn ubiɛn wà nɛ-ɛɛ?» Nɛ bi ye: «Ilole.»
20 E quando eu parti os sete pães entre os quatro mil homens, quantos cestos de pedaços levantastes? Sete, responderam-lhe.
21 Nɛ u ye: «Na laan biɛ ki ciih tibont ya tingi nɛ-ɛɛ?»
21 Jesus disse-lhes: Como é que ainda não entendeis?...
22 Yesu nin uʼpanpaankaab tì baa' Bɛtsayida ya du ni, nɛ bi tuke' ujuɔn uba ki baa' *Yesu saan, ki gbáan' wɔ ki ye wɔ ń taa uʼnuɔ kí mɛ wɔ.
22 Chegando eles a Betsaida, trouxeram-lhe um cego e suplicaram-lhe que o tocasse.
23 *Yesu cuo' uʼnuɔ, nɛ ki dɛ̀re' wɔ ki ñɛn' udu ni, ki sii' tiñinsɛnt, ki sèkn ujuɔn nnɔ ya nun, ki taa' uʼnuɔ ki paan' uʼbo, ki niire' wɔ ki ye: «A lɛnh nibonn-ii?»
23 Jesus tomou o cego pela mão e levou-o para fora da aldeia. Pôs-lhe saliva nos olhos e, impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe: Vês alguma coisa?
24 U likre', nɛ ki ye: «N lɛnh binib ama bi naan isiin nɛ ki cuonh.»
24 O cego levantou os olhos e respondeu: Vejo os homens como árvores que andam.
25 Nɛ *Yesu liɛbe' ki taa' uʼnuɔ ki pi' uʼnun bó, u faake' nɛ ki tùɔre' ki ŋɛbe' inunbii ki caan' ki ji lɛnh tibont kɛ mɔnmɔnm.
25 Em seguida, Jesus lhe impôs as mãos nos olhos e ele começou a ver e ficou curado, de modo que via distintamente de longe.
26 Nɛ *Yesu tɔke' wɔ ki ye wɔ ń li kun ki la liɛbe udu nnɔ ni.
26 E mandou-o para casa, dizendo-lhe: Não entres nem mesmo na aldeia.
27 *Yesu nin uʼpanpaankaab siere' niʼsaan ki bure' iduwawaale yà te ka fɔke nin Sesare Filip ya tinfɛnm nnɔ bó. Bi joh ma nnɔ nɛ u niire' bɛ ki ye: «Binib lienh ki teh n yé ŋmɛ nɛ?»
27 Jesus saiu com os seus discípulos para as aldeias de Cesaréia de Filipe, e pelo caminho perguntou-lhes: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Nɛ bi jiin' wɔ ki ye: «Biba lienh ki teh a yé San wà siih binib Uwien ya ñunm nɛ. Bitɔb lienh ki teh a yé Eli nɛ. Bitɔb mɔ lienh ki teh a yé *Uwien ya ñɔbonsɔknb ya uba nɛ.»
28 Responderam-lhe os discípulos: João Batista; outros, Elias; outros, um dos profetas.
29 Nɛ u niire' bɛ ki ye: «Ninbi nín teh n yé ŋmɛ nɛ?» Nɛ Piɛr jiin' wɔ ki ye: «A yé Uwien ya Nigɛndkɛ Kristo nɛ.»
29 Então perguntou-lhes Jesus: E vós, quem dizeis que eu sou? Respondeu Pedro: Tu és o Cristo.
30 Nɛn saan nɛ *Yesu kpɛkpɛ' biʼbo ki ye bi la tɔke nil u yé udaan wà.
30 E ordenou-lhes severamente que a ninguém dissessem nada a respeito dele.
31 Ni ya puoli bó nɛ Yesu cin' ki tɔkeh uʼpanpaankaab ki teh: «Nì kpɛ Unil ya Bijɛ ń ji ijɛnd kí gbien nɛ. *Sufmbɛ ya ciɛnb nin bitɔtuɔrciɛnb nin *Yiko ya wɔnwɔknb li wiɛ uʼgbɛr, kí ku wɔ, nɛ wienta daali wɔ ń mɛkre bitɛnkpiib ni.»
31 E começou a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do homem padecesse muito, fosse rejeitado pelos anciãos, pelos sumos sacerdotes e pelos escribas, e fosse morto, mas ressuscitasse depois de três dias.
32 U tɔke' bɛ tigbɛr nnɔ tù wien nɛ. Nɛn saan nɛ Piɛr taa' wɔ ki jɛnde', ki tì kɔn' nin wɔ ki ye u la lienh ki teh nnɔ.
32 E falava-lhes abertamente dessas coisas. Pedro, tomando-o à parte, começou a repreendê-lo.
33 Ama *Yesu jiɛbe' ki liike' uʼpanpaankɛtɔb nɛ ki tiɛn' Piɛr bo ki ye: «Paare nʼpuoli, Satan. Kimɛ aʼyɛnmaale ŋa ñɛn' Uwien saan, ì yé binib yi nɛ.»
33 Mas, voltando-se ele, olhou para os seus discípulos e repreendeu a Pedro: Afasta-te de mim, Satanás, porque teus sentimentos não são os de Deus, mas os dos homens.
34 Nɛ ki yin' linigol nin uʼpanpaankaab ki tɔke' bɛ ki ye: «Unil yíe wɔ ń paan nʼbo la, u la tɔnge uʼba, wɔ ń li yuunh uʼdɔpɔnpɔn ki bukeh ki paakeh nʼbo.
34 Em seguida, convocando a multidão juntamente com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém me quer seguir, renuncie-se a si mesmo, tome a sua cruz e siga-me.
35 Kimɛ wà kɛ yíe wɔ ń fie uʼmiɛl la, wɔn nɛ li kpo kí juore fɛnm. Ama wà kɛ li tuo kí kpo min nin tigbɛmɔnmɔnt tuu bo nnɔ, wɔn nɛ li lɛ limiɛl.
35 Porque o que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas o que perder a sua vida por amor de mim e do Evangelho, salvá-la-á.
36 Unil laa' uŋɛndun wuu ni ya bont kɛ ŋɔ ki tì luo' limiɛl la, u laa' bɛ ya kpɛle nɛ?
36 Pois que aproveitará ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder a sua vida?
37 Unil li taa bà kí pɛ̀ kí teke uʼmiɛl-i?
37 Ou que dará o homem em troca da sua vida?
38 Unil ye min nin nʼgbɛr ŋmɔbe wɔ ifɛ fɛnfɛnnɔ ya nib bà ŋa cuube Uwien saan, ki yé bibiɛrdɛnb nnɔ saan la, udaan mɔ lá li ŋmɔbe nni ifɛ nɛ uyo wà Unil ya Bijɛ lá li baa ní nin Uwien ya tondb, wɔ ń li ŋmɔbe uʼBaa Uwien ya kpiɛke nnɔ.»
38 Porque, se nesta geração adúltera e pecadora alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai com os seus santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.