Marcos 8

Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 I ya dɛn nɛ, linigociɛnl liba tí taan' *Yesu saan. Ba ŋmɔbe niba bɛ ń ji, nɛ u yin' uʼpanpaankaab ki tɔke' bɛ ki ye:
1 Naqueles dias, havendo mui grande multidão e não tendo o que comer, Jesus chamou a si os seus discípulos e disse-lhes:
2 «Linigol liɛ nɔ ŋmɔbe nni micɛcɛkm cɛɛn nɛ. Bi te nʼsaan ma wienta sɔ. Ba ji ŋmɔbe niba bɛ ń ji.
2 Tenho compaixão da multidão, porque há já três dias que estão comigo e não têm o que comer.
3 Biba ñɛn' ní fɔnfɔkm nɛ. N cɛ̀be' bɛ bi kunh ka jin' niba la, bi li tì dɔre usɛn ni.»
3 E, se os deixar ir em jejum para casa, desfalecerão no caminho, porque alguns deles vieram de longe.
4 Nɛ uʼpanpaankaab jiin' wɔ ki ye: «Ti te ñiɛn ŋa te nà saan nɛ. Ŋmɛ li fre kí lɛ tijier niɛ saan kí de binib biɛ kɛ bɛ ń ji kí gbo?»
4 E os seus discípulos responderam-lhe: Donde poderá alguém satisfazê-los de pão aqui no deserto?
5 Nɛ u niire' bɛ ki ye: «Ni ŋmɔbe kpɔnɔ uŋɛ?» Nɛ bi ye: «Ulole.»
5 E perguntou-lhes: Quantos pães tendes? E disseram-lhe: Sete.
6 Nɛ u tɔke' linigol nnɔ ki ye lɛ̀ ń kɛ̀le tingi ni, nɛ ki yuure' kpɔnɔ ulole nnɔ, ki faare' Uwien, ki kɔkuɔ' ki taa' ki de' uʼpanpaankaab, bɛ ń gbiire linigol nnɔ. Nɛ bi taa' ki gbiire' bɛ.
6 E ordenou à multidão que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães e tendo dado graças, partiu- os e deu-os aos seus discípulos, para que os pusessem diante deles; e puseram- nos diante da multidão.
7 Bi ŋmɔbe mujɛnwawaamu muba mɔ. Nɛ u yuure' muʼmɔ, ki faare' Uwien, nɛ ki ye bɛ ń taa muʼmɔ kí gbiire linigol nnɔ.
7 Tinham também uns poucos peixinhos; e, tendo dado graças, ordenou que também lhos pusessem diante.
8 Biʼkɛ ŋmɔn' ki gbo', nɛ bi tantaan' tijenjent tà sìen' nnɔ, ki gbien' ikɛndɛn ilole.
8 E comeram e saciaram-se; e, dos pedaços que sobejaram, levantaram sete cestos.
9 Binib nnɔ là li baa tɛn itur inan. Nɛn saan nɛ u cɛ̀be' bɛ,
9 E os que comeram eram quase quatro mil; e despediu-os.
10 nɛ wɔn nin uʼpanpaankaab kɔn' buñɛrbu i ya tàan bo ki bure' Dalmanuta ya tinfɛnm bó.
10 E, entrando logo no barco com os seus discípulos, foi para as regiões de Dalmanuta.
11 *Farisiɛnmbɛ baa' ki lá cin' ki niɛh nin *Yesu miniɛm. Bi yíe bɛ ń biike wɔ nɛ ki tɔke' wɔ ki ye wɔ ń tien miyɔkm ya bonn nà li wuɔn kí ye uʼtuɔm ñɛn' Uwien saan nɛ.
11 E saíram os fariseus e começaram a disputar com ele, pedindo-lhe, para o tentarem, um sinal do céu.
12 *Yesu fuore' ki jiin', nɛ ki tɔke' bɛ ki ye: «Bɛ tien' fɛnfɛnnɔ ya nib biɛ nuunh bɛ ń lɛ miyɔkm ya bonn-i? N tɔkeh nɛ imɔ̀n nɛ, ba ń lɛ yɔkm ya bonn niba.»
12 E, suspirando profundamente em seu espírito, disse: Por que pede esta geração
13 Nɛ ki siere' biʼsaan ki liɛbe' ki kɔn' buñɛrbu ki joh wɔ ń tì puore miñunciɛnm.
13 E, deixando-os, tornou a entrar no barco e foi para o outro lado.
14 Tɔ, Yesu ya panpaankaab là sunde' ka tuke' kpɔnɔ. Kpɔnɔ uba kpein nɛ là te biʼsaan buñɛrbu ni.
14 E eles se esqueceram de levar pão e no barco não tinham consigo senão um pão.
15 *Yesu kpɛkpɛ' biʼbo ki ye: «Li bɛn mɛn *Farisiɛnmbɛ nin Herod ya kpɔnɔ ya ñɔke bó.»
15 E ordenou-lhes, dizendo: Olhai, guardai-vos do fermento dos fariseus e
16 Nɛ bi tɔkeh tɔb ki teh: «Ta tuke' kpɔnɔ ma nnɔ nɛ cère u len' nnɔ.»
16 E arrazoavam entre si, dizendo: É porque não temos pão.
17 *Yesu bɛnde' bi tɔkeh tɔb ki teh bà, nɛ ki niire' bɛ ki ye: «Bɛ tien' ni tɔkeh tɔb ki teh na tuke' kpɔnɔ? Na laan biɛ ki freh ki sekndeh tibont nɛ-ɛɛ? Bii na ciih tuʼtingi nɛ? Niʼyɛnm biɛ ki liibe nɛ-ɛɛ?
17 E Jesus, conhecendo isso, disse-lhes: Para que arrazoais, que não tendes pão? Não considerastes, nem compreendestes ainda? Tendes ainda o vosso coração endurecido?
18 Ni ŋmɔbe inun, bɛ tien' na lɛnh-i? Ni ŋmɔbe itub, bɛ tien' na ciih-i? Na tiɛn,
18 Tendo olhos, não vedes? E, tendo ouvidos, não ouvis? E não vos lembrais
19 n là taa' kpɔnɔ uŋun ki kɔkuɔ', ki gbiire' binib itur iŋun ma nnɔ, ni là tantaan' nà sìen' nnɔ ki gbien' ikpɛncub ubiɛn wà nɛ-ɛɛ?» Nɛ bi ye: «Piik nin ile.»
19 quando parti os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços levantastes? Disseram-lhe: Doze.
20 Nɛ u liɛbe' ki niire' bɛ ki ye: «Na tiɛn n là taa' kpɔnɔ ulole ki kɔkuɔ', ki gbiire' binib itur inan ma nnɔ, ni là tantaan' tijenjent tà sìen' nnɔ ki gbien' ikɛndɛn ubiɛn wà nɛ-ɛɛ?» Nɛ bi ye: «Ilole.»
20 E, quando E disseram-lhe: Sete.
21 Nɛ u ye: «Na laan biɛ ki ciih tibont ya tingi nɛ-ɛɛ?»
21 E ele lhes disse: Como não entendeis ainda?
22 Yesu nin uʼpanpaankaab tì baa' Bɛtsayida ya du ni, nɛ bi tuke' ujuɔn uba ki baa' *Yesu saan, ki gbáan' wɔ ki ye wɔ ń taa uʼnuɔ kí mɛ wɔ.
22 E chegou a Betsaida; e trouxeram-lhe um cego e rogaram-lhe que lhe tocasse.
23 *Yesu cuo' uʼnuɔ, nɛ ki dɛ̀re' wɔ ki ñɛn' udu ni, ki sii' tiñinsɛnt, ki sèkn ujuɔn nnɔ ya nun, ki taa' uʼnuɔ ki paan' uʼbo, ki niire' wɔ ki ye: «A lɛnh nibonn-ii?»
23 E, tomando o cego pela mão, levou-o para fora da aldeia; e, cuspindo-lhe nos olhos e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe se via alguma coisa.
24 U likre', nɛ ki ye: «N lɛnh binib ama bi naan isiin nɛ ki cuonh.»
24 E, levantando ele os olhos, disse: Vejo os homens, pois os vejo como árvores que andam.
25 Nɛ *Yesu liɛbe' ki taa' uʼnuɔ ki pi' uʼnun bó, u faake' nɛ ki tùɔre' ki ŋɛbe' inunbii ki caan' ki ji lɛnh tibont kɛ mɔnmɔnm.
25 Depois, tornou a pôr-lhe as mãos nos olhos, e ele, olhando firmemente, ficou restabelecido e já via ao longe e distintamente a todos.
26 Nɛ *Yesu tɔke' wɔ ki ye wɔ ń li kun ki la liɛbe udu nnɔ ni.
26 E mandou-o para sua casa, dizendo: Não entres na aldeia.
27 *Yesu nin uʼpanpaankaab siere' niʼsaan ki bure' iduwawaale yà te ka fɔke nin Sesare Filip ya tinfɛnm nnɔ bó. Bi joh ma nnɔ nɛ u niire' bɛ ki ye: «Binib lienh ki teh n yé ŋmɛ nɛ?»
27 E saiu Jesus e os seus discípulos para as aldeias de Cesareia de Filipe; e, no caminho, perguntou aos seus discípulos, dizendo: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Nɛ bi jiin' wɔ ki ye: «Biba lienh ki teh a yé San wà siih binib Uwien ya ñunm nɛ. Bitɔb lienh ki teh a yé Eli nɛ. Bitɔb mɔ lienh ki teh a yé *Uwien ya ñɔbonsɔknb ya uba nɛ.»
28 E eles responderam: João Batista; e outros, Elias; mas outros, um dos profetas.
29 Nɛ u niire' bɛ ki ye: «Ninbi nín teh n yé ŋmɛ nɛ?» Nɛ Piɛr jiin' wɔ ki ye: «A yé Uwien ya Nigɛndkɛ Kristo nɛ.»
29 E ele lhes disse: Mas vós quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Nɛn saan nɛ *Yesu kpɛkpɛ' biʼbo ki ye bi la tɔke nil u yé udaan wà.
30 E admoestou-os, para que a ninguém dissessem aquilo dele.
31 Ni ya puoli bó nɛ Yesu cin' ki tɔkeh uʼpanpaankaab ki teh: «Nì kpɛ Unil ya Bijɛ ń ji ijɛnd kí gbien nɛ. *Sufmbɛ ya ciɛnb nin bitɔtuɔrciɛnb nin *Yiko ya wɔnwɔknb li wiɛ uʼgbɛr, kí ku wɔ, nɛ wienta daali wɔ ń mɛkre bitɛnkpiib ni.»
31 E começou a ensinar-lhes que importava que o Filho do Homem padecesse muito, e que fosse rejeitado pelos anciãos, e pelos príncipes dos sacerdotes, e pelos escribas, e que fosse morto, mas que, depois de três dias, ressuscitaria.
32 U tɔke' bɛ tigbɛr nnɔ tù wien nɛ. Nɛn saan nɛ Piɛr taa' wɔ ki jɛnde', ki tì kɔn' nin wɔ ki ye u la lienh ki teh nnɔ.
32 E dizia abertamente estas palavras. E Pedro o tomou à parte e começou a repreendê-lo.
33 Ama *Yesu jiɛbe' ki liike' uʼpanpaankɛtɔb nɛ ki tiɛn' Piɛr bo ki ye: «Paare nʼpuoli, Satan. Kimɛ aʼyɛnmaale ŋa ñɛn' Uwien saan, ì yé binib yi nɛ.»
33 Mas ele, virando-se e olhando para os seus discípulos, repreendeu a Pedro, dizendo: Retira-te de diante de mim, Satanás; porque não compreendes as
34 Nɛ ki yin' linigol nin uʼpanpaankaab ki tɔke' bɛ ki ye: «Unil yíe wɔ ń paan nʼbo la, u la tɔnge uʼba, wɔ ń li yuunh uʼdɔpɔnpɔn ki bukeh ki paakeh nʼbo.
34 E, chamando a si a multidão, com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quiser vir após mim, negue-se
35 Kimɛ wà kɛ yíe wɔ ń fie uʼmiɛl la, wɔn nɛ li kpo kí juore fɛnm. Ama wà kɛ li tuo kí kpo min nin tigbɛmɔnmɔnt tuu bo nnɔ, wɔn nɛ li lɛ limiɛl.
35 Porque qualquer que quiser salvar a sua vida perdê-la-á, mas qualquer que perder a sua vida por amor de mim e do evangelho, esse a salvará.
36 Unil laa' uŋɛndun wuu ni ya bont kɛ ŋɔ ki tì luo' limiɛl la, u laa' bɛ ya kpɛle nɛ?
36 Pois que aproveitaria ao homem ganhar todo o mundo e perder a sua alma?
37 Unil li taa bà kí pɛ̀ kí teke uʼmiɛl-i?
37 Ou que daria o homem pelo resgate da sua alma?
38 Unil ye min nin nʼgbɛr ŋmɔbe wɔ ifɛ fɛnfɛnnɔ ya nib bà ŋa cuube Uwien saan, ki yé bibiɛrdɛnb nnɔ saan la, udaan mɔ lá li ŋmɔbe nni ifɛ nɛ uyo wà Unil ya Bijɛ lá li baa ní nin Uwien ya tondb, wɔ ń li ŋmɔbe uʼBaa Uwien ya kpiɛke nnɔ.»
38 Porquanto qualquer que, entre esta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai, com os santos anjos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.