Marcos 3
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs NVT
1 *Saba uba ya daali nɛ *Yesu tí liɛbe' ki kɔn' *Sufmbɛ ya taanl ya duku ni. Ujɛ uba mɔ te len uʼnuɔ uba faan'.
1 Em outra ocasião, Jesus entrou na sinagoga e notou que havia ali um homem com uma das mãos deformada.
2 Nɛ bi sekndeh ki likeh u li cère ujɛ nnɔ ń faake *Saba ya daali bii wa ń cère wɔ ń faake, kimɛ bi là nuunh bi li dule nà bo kí biin wɔ nɛ.
2 Os inimigos de Jesus o observavam atentamente. Se ele curasse a mão do homem, planejavam acusá-lo, pois era sábado.
3 Nɛ *Yesu tɔke' ujɛ wà ya nuɔ faan' nnɔ ki ye: «fii kí sere siik ni.»
3 Jesus disse ao homem com a mão deformada: “Venha e fique diante de todos”.
4 Nɛ ki niire' bɛ ki ye: «*Saba ya daali la, unil ŋmɔbe usɛn wɔ ń tien nà mɔn bii nà bre nɛ? U ŋmɔbe usɛn wɔ ń ŋmiɛn unil bii wɔ ń ku wɔ nɛ?» Ba jiin' wɔ.
4 Em seguida, voltou-se para seus críticos e perguntou: “O que a lei permite fazer no sábado? O bem ou o mal? Salvar uma vida ou destruí-la?”. Eles ficaram em silêncio.
5 Nɛ u liike' bɛ ki gɔbre' ki bòn' nin ubenpiebe, uʼyɛnm saa' biʼyufaa bo, nɛ u tɔke' ujɛ wà ya nuɔ faan' nnɔ ki ye: «Tɛnde aʼnuɔ.» U tɛnde' uʼnuɔ nɛ u jire' uʼciɛm.
5 Jesus olhou para os que estavam ao seu redor, irado e muito triste pelo coração endurecido deles. Então disse ao homem: “Estenda a mão”. O homem estendeu a mão, e ela foi restaurada.
6 Nɛn saan nɛ *Farisiɛnmbɛ ñɛn', ki taan' ki kɛ̀le' i ya tàan bo nin Herod yaab bɛ ń gbiere kí liike bi li tien ma kí ku Yesu.
6 No mesmo instante, os fariseus saíram e se reuniram com os membros do partido de Herodes para tramar um modo de matá-lo.
7 Nɛ *Yesu nin uʼpanpaankaab siere' niʼsaan ki bure' miñunciɛnm bó, nɛ linigociɛnl paan' uʼbo. Linigol nnɔ ñɛn' ní Galile ya tinfɛnm ni nin Sude ya tinfɛnm ni
7 Jesus saiu para o mar com seus discípulos, e uma grande multidão os seguiu. Vinham de todas as partes da Galileia, da Judeia,
8 nin Yerusalɛm ni nin Idume ya tinfɛnm ni nin mitinfɛnm mà te Sudɛn ya kpenpuol nnɔ ni nin Tir nin Sidɔn ya tinfɛnm ni nɛ. Bi là yɛbe cɛɛn nɛ. Bi cii' *Yesu teh miyɔkm ya bont ma nnɔ nɛ cère' bi baa' uʼsaan.
8 de Jerusalém, da Idumeia, do leste do rio Jordão e até de lugares distantes ao norte, como Tiro e Sidom. A notícia de seus milagres havia se espalhado para longe, e um grande número de pessoas vinha vê-lo.
9 Nɛ u tɔke' uʼpanpaankaab ki ye bɛ ń taa buñɛrbu kí pùkn miñunm bo wɔ ń kɔ ŋɔ linigol nnɔ la pɛbe wɔ.
9 Jesus instruiu seus discípulos a prepararem um barco para evitar que a multidão o esmagasse.
10 Kimɛ u là cère' binib faake ki yɛbe ma nnɔ nɛ biwiɛnb kɛ kpiɛleh bɛ ń nɛ̀nde kí mɛ wɔ.
10 Havia curado muitos naquele dia, e os enfermos se empurravam para chegar até ele e tocá-lo.
11 Isɛnpol yà ŋaake binib nnɔ laa' wɔ la, ì cèreh bi gbaandeh uʼnintuɔli nɛ ki wuureh ki teh: «A yé Uwien ya Bijɛ nɛ.»
11 E, sempre que o viam, os espíritos impuros se atiravam no chão na frente dele e gritavam: “Você é o Filho de Deus!”.
12 Ama *Yesu tɛngeh isɛnpol nnɔ bo nɛ ki teh ì la cère binib ń bɛnde u yé udaan wà.
12 Jesus, porém, lhes dava ordens severas para que não revelassem quem ele era.
13 Ni ya puoli bó nɛ *Yesu don' lijuɔl bo, ki yin' u yíe binib bà nnɔ. Bi baa' uʼsaan,
13 Depois, Jesus subiu a um monte e chamou aqueles que ele desejava que o acompanhassem, e eles foram.
14 nɛ u gɛ̀nde' binib piik nin bile bɛ ń li tuu ki te uʼsaan, nɛ ki yin' bɛ uʼtondb. U gɛ̀nde' bɛ wɔ ń li sɔnh bɛ bi tì tɔkeh binib tigbɛmɔnmɔnt nɛ,
14 Escolheu doze e os chamou seus apóstolos, para que o seguissem e fossem enviados para anunciar sua mensagem,
15 kí li ŋmɔbe mituɔm ki ŋuɔh isɛnpol binib saan.
15 e lhes deu autoridade para expulsar demônios.
16 U gɛ̀nde' binib piik nin bile bà nnɔ ya yel sɔ: Simɔn, u baan' wɔ Piɛr
16 Estes foram os doze que ele escolheu: Simão, a quem ele chamou Pedro,
17 nin Sebede ya bijiɛb Saak nin uʼninjɛ San, u baan' bɛ Bowanɛrgɛs, niʼtingi si: «itɛtiɛn ya nib»
17 Tiago e João, filhos de Zebedeu, aos quais deu o nome de Boanerges, que significa “filhos do trovão”,
18 nin Andre nin Filip nin Batelemi nin Matie nin Toma nin Alfe ya bijɛ Saak nin Tade nin Simɔn wà ya nun mɔ́n uʼdu ya gbɛr bo
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Tadeu, Simão, o cananeu,
19 nin Sudas Iskariyɔt wà lá li kuɔre wɔ nnɔ.
19 Judas Iscariotes, que depois o traiu.
20 *Yesu kun' nɛ linigol tí taan' uʼsaan haali wɔn nin uʼpanpaankaab ŋa tì ŋmɔbe fɛnm bɛ ń ji jier mɔnɔn.
20 Certo dia, Jesus entrou numa casa, e as multidões começaram a se juntar outra vez. Logo, ele e seus discípulos não tinham tempo nem para comer.
21 Uʼden yaab cii' nì te nnɔ nɛ bi baa' bɛ ń taa wɔ. Kimɛ bi maaleh ki teh u waare' nɛ.
21 Quando os familiares de Jesus souberam o que estava acontecendo, tentaram impedi-lo de continuar. “Está fora de si”, diziam.
22 Tɔ, Yiko ya wɔnwɔknb bà ñɛn' Yerusalɛm bó ní nnɔ lienh ki teh Bɛlsebul nɛ ŋaake wɔ. Wɔn isɛnpol ya ciɛn nɛ dienh wɔ mituɔm u ŋuɔh isɛnpol binib saan.
22 Então os mestres da lei, que tinham vindo de Jerusalém, disseram: “Está possuído por Belzebu, príncipe dos demônios. É dele que recebe poder para expulsar demônios”.
23 Nɛ u yin' bɛ ki pɔn' bɛ mikpɛnjɛnm ki ye: «*Satan li tien mila kí ŋɔre wɔn *Satan?
23 Jesus os chamou e respondeu com uma comparação: “Como é possível Satanás expulsar Satanás?”, perguntou.
24 Libɛl liba ya nib bore' tɔb ki kɔnh biʼŋmiɛl ni la, libɛl nnɔ li juore fɛnm nɛ.
24 “Um reino dividido internamente será destruído.
25 Iden iba mɔ ya nib bore' tɔb ki kɔnh biʼŋmiɛl ni la, iden nnɔ li juore fɛnm nɛ.
25 Da mesma forma, uma família dividida contra si mesma se desintegrará.
26 Nɛn bo nɛ *Satan liɛbe' ki kɔnh nin uʼba la, u li gben kí juore fɛnm nɛ.
26 E, se Satanás está dividido e luta contra si mesmo, não pode se manter de pé; está acabado.
27 «Uba ŋa ń fre kí kɔ ufɛfaa den kí fie uʼbont ka ŋmɔbe tuɔm mà u li kpiɛ kí lòle wɔ kí yaan. U lòle' wɔ la, u ya yo nɛ u li fre kí kɔ uʼden kí fie uʼbont kɛ.
27 Quem tem poder para entrar na casa de um homem forte e saquear seus bens? Somente alguém ainda mais forte, alguém capaz de amarrá-lo e saquear sua casa.
28 N tɔkeh nɛ imɔ̀n nɛ, Uwien li fère binib biʼbiɛre kɛ, kí fère bɛ bi suke' wɔ isuk ì yɛbe ki kpɛ ma kɛ.
28 “Eu lhes digo a verdade: todo pecado e toda blasfêmia podem ser perdoados,
29 Ama, unil suke' *Mifuoñaanm mɛn la, Uwien ŋa ń fère wɔ, uʼbiɛre li juore uʼbo nɛ haali uyo wà ŋa ŋmɔbe gbenm.»
29 mas quem blasfemar contra o Espírito Santo jamais será perdoado. Esse é um pecado com consequências eternas.”
30 Bi tɔke' wɔ ki ye usɛnpol nɛ ŋaake wɔ ma nnɔ, nɛ cère' u len' nnɔ.
30 Ele disse isso porque afirmavam: “Está possuído por um espírito impuro”.
31 Tɔ, *Yesu ya naa nin uʼninjiɛb baa' ní ki lá te saali, nɛ ki sɔn' bɛ ń tì yin wɔ.
31 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo. Ficaram do lado de fora e mandaram alguém avisá-lo para sair e falar com eles.
32 Linigol kɛ ki guɔn' wɔ, nɛ bi tɔke' wɔ ki ye: «Aʼnaa nin aʼninjiɛb [nin aʼninsiɛb] te saali ki nuunh ŋɛ.»
32 Havia muitas pessoas sentadas ao seu redor, e alguém disse: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e o procuram”.
33 Nɛ u tɔke' bɛ ki ye: «Ŋmɛ nɛ yé nʼnaa? Bi lɛ yé nʼninjiɛb-i?»
33 Jesus respondeu: “Quem é minha mãe? Quem são meus irmãos?”.
34 Ki liike' ki bòn' binib bà kɛ ki guɔn' wɔ nnɔ nɛ ki ye: «Liike mɛn, nʼnaa nin nʼninjiɛb sɔ.
34 Então olhou para aqueles que estavam ao seu redor e disse: “Vejam, estes são minha mãe e meus irmãos.
35 Unil wà kɛ teh Uwien yíe nà la, wɔn nɛ yé nʼninjɛ, ki yé nʼninsɛ, ki yé nʼnaa.»
35 Quem faz a vontade de Deus é meu irmão, minha irmã e minha mãe”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.