Lucas 20

Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Lidaali liba nɛ *Yesu te Uwien ya duku ya luo bo, ki wɔknh binib Uwien ya gbɛr, ki tɔkeh bɛ tigbɛmɔnmɔnt, nɛ bitɔtuɔrciɛnb nin *Yiko ya wɔnwɔknb nin *Sufmbɛ ya ciɛnb baa',
1 Certo dia, Jesus estava no pátio do Templo ensinando o povo e anunciando o evangelho . Então chegaram ali alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei, junto com alguns líderes do povo,
2 ki lá niire' wɔ ki ye: «Tɔke tɛ, a ŋmɔbe usɛn a tien' a teh nà nɔ-ɔɔ? Ŋmɛ nɛ de' ŋɛ u ya sɛn-i?»
2 e perguntaram: — Diga para nós: com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
3 Nɛ u jiin' bɛ ki ye: «Nʼmɔ li niire nɛ iniire iba nɛ. Tɔke nni mɛn.
3 Jesus respondeu:
4 San là siih binib Uwien ya ñunm ma nnɔ, ŋmɛ là de' wɔ usɛn-i? Uwien bii binib nɛ?»
4 Quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
5 Nɛn saan nɛ bi tɔkeh tɔb ki teh: «Ti ye Uwien nɛ de' wɔ usɛn la, u li niire tɛ kí ye: ‹Bɛ tien' ta là teke' wɔ ki jin'-i?›
5 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — O que é que vamos dizer? Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
6 Ti tí ye binib nɛ de' wɔ usɛn la, linigol liɛ li yèke tɛ itɛn kí ku tɛ, kimɛ biʼkɛ tuo' ki ye San là yé *Uwien ya ñɔbonsɔknl nɛ.»
6 Mas, se dissermos que foram pessoas, esta multidão vai nos apedrejar, pois eles acham que João era profeta .
7 Nɛ bi jiin' *Yesu ki ye ba bɛn wà là de' San usɛn.
7 Por isso responderam: — Nós não sabemos quem deu autoridade a João para batizar.
8 Nɛ uʼmɔ ye: «Nʼmɔ ŋa bɛn, ka ń tɔke nɛ wà de' nni usɛn ń tien n teh nà nɔ mɔ.»
8 Jesus disse:
9 Ni ya puoli bó nɛ u pɔn' binib mikpɛnjɛnm ki ye: «Ujɛ uba nɛ là ŋmɔbe bukpàabu, ki caan' bukpàabu nnɔ ni tisir tà bi taah tuʼbii ki ŋɛh fɛn nnɔ, ki taa' bù ki guun' bikpàab biba, nɛ ki bure' usɛn, ki tì wuɔke' niʼbó.
9 Depois Jesus contou esta parábola para o povo:
10 Uyo wà isibii nnɔ tì ben' nnɔ, nɛ u sɔn' utonsɔnl uba bikpàab nnɔ saan bɛ ń tì de wɔ u ya bó ní. Ama bikpàab nnɔ tì ñi' wɔ, ki ŋɔre' wɔ u bure' inɔpien.
10 Quando chegou o tempo da colheita, ele mandou um empregado para receber a sua parte. Mas os lavradores bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
11 Nɛ u tí sɔn' utonsɔntɔ, bi tí ñi' uʼmɔ, ki suke' wɔ, ki ŋɔre' uʼmɔ u bure' inɔpien.
11 O dono mandou outro empregado, mas eles também bateram nele, depois o trataram de modo vergonhoso e o mandaram de volta sem nada.
12 Nɛ u tí liɛbe' ki sɔn' nta, bi tí ñi' uʼmɔ ki bunbunge' wɔ, nɛ ki ŋɔre' wɔ.
12 Então ele enviou um terceiro empregado, mas os lavradores também bateram nele e o expulsaram.
13 Nɛ ukpɛdaan nnɔ ye: ‹N li tien mila? N li sɔn nʼbijɛ wà n yíe wɔ nɛ. Nba la, bi li tì bo wɔn.›
13 Aí o dono da plantação pensou: “O que vou fazer? Já sei: vou mandar o meu filho querido. Tenho certeza de que vão respeitá-lo.”
14 Ama bikpàab nnɔ laa' uʼbijɛ nnɔ we ní ma nnɔ, nɛ bi tɔke' tɔb ki ye: ‹Wɔn nɛ yé uʼfaajil, cère mɛn tí ku wɔ ŋɔ lifaal nnɔ ń juore tiʼyaal.›
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
15 Nɛ bi ñɛn' wɔ ukpɛgbɛ, ki tì ku' wɔ.
15 — Então eles jogaram o filho para fora da plantação e o mataram. Aí Jesus perguntou:
16 U li baa kí lá ku bikpàab nnɔ, nɛ kí taa bukpàabu nnɔ kí guun bikpɛtɔb.»
16 Ele virá, matará aqueles homens e dará a plantação a outros lavradores. Então as pessoas que estavam ouvindo disseram: — Que Deus não permita que isso aconteça!
17 *Yesu caan' biʼbo inun nɛ ki ye: «Na te nnɔ la, nà kɛle' *Uwien ya gbɔnku ni ki ye:
17 Mas Jesus olhou bem para eles e disse:
18 Wà kɛ lu' litɛnl nnɔ bo la, u li kɔkuɔ nɛ. Litɛnl nnɔ lu' wà mɔ bo la, lì li mɛmɛre wɔ nɛ.
18 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
19 *Yiko ya wɔnwɔknb nin bitɔtuɔrciɛnb bɛnde' ki ye *Yesu pɔn' bɛn nɛ mikpɛnjɛnm nnɔ. Nɛn bo nɛ bi nun mɔ́n bɛ ń cuo wɔ i ya tàan bo, nɛ ki fɛnge' linigol nnɔ.
19 Os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes sabiam que era contra eles que Jesus havia contado essa parábola e queriam prendê-lo ali mesmo, porém tinham medo do povo.
20 U ya yo nɛ bi cin' ki pingeh Yesu, nɛ ki sɔn' bifinfiinb biba uʼsaan, bɛ ń li teh tɛn bi yé binimɔ̀nb nɛ ki yíe bɛ ń cenge uʼgbɛr, ŋɔ kí dule uʼlenm bo kí cuo wɔ, kí ŋukn udu nnɔ ya gobina. Wɔn nɛ ŋmɔbe mituɔm udu nnɔ bo.
20 Então começaram a vigiar Jesus. Pagaram alguns homens para fazerem perguntas a ele. Eles deviam fingir que eram sinceros e procurar conseguir alguma prova contra Jesus. Assim os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes teriam uma desculpa para o prender e entregar nas mãos do Governador romano.
21 Nɛ bi baa' ki lá niire' wɔ ki ye: «Cɛnbaa, ti bɛn ki ye a lienh nà nin a wɔknh binib nà kɛ nnɔ cuube nɛ, ki bɛn ki ye ŋa boh uba ki cɛn' utɔ, ki wɔknh mɔnmɔnm binib li tien ma kí li pɛ Uwien ya sɛn bo.
21 Esses homens perguntaram: — Mestre, sabemos que aquilo que o senhor diz e ensina é certo. Sabemos também que o senhor não julga pela aparência e ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige.
22 Tɔke tɛ, ti ŋmɔbe usɛn tí li pɛ̀h lɛnpo ki dienh ubɛrciɛn Sesa bii ta ŋmɔbe?»
22 Diga: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
23 Ama *Yesu bɛn biʼcekn nɛ ki tɔke' bɛ ki ye:
23 Mas Jesus percebeu a má intenção deles e disse:
24 «Wuɔn nni mɛn milikbim miba.» Bi wuɔn' wɔ, nɛ u niire' bɛ ki ye: «Ŋmɛ si kunɛnnɛnku nin liyel là te miʼbo nɔ?» Nɛ bi ye: «Ubɛrciɛn Sesa.»
24 — Tragam aqui uma moeda. De quem são o nome e a cara que estão gravados nela? — São do Imperador! — responderam eles.
25 Nɛ u tɔke' bɛ ki ye: «Taa mɛn nà yé Sesa yaann kí de Sesa, kí taa nà mɔ yé Uwien yaann kí de Uwien.»
25 Então Jesus disse:
26 Ba fre' ki laa' bi li dule nà bo kí cuo *Yesu uʼlenm ni binib ya nun bó. Uʼlenm ni, u jiin' biʼniire ma bo nnɔ cuo' bɛ miyɔkm, nɛ ba ji ye niba.
26 Eles não puderam conseguir nenhuma prova contra Jesus diante do povo. Por isso ficaram calados, admirados com a resposta dele.
27 Saduseyɛnmbɛ biba mɔ nɛkn' Yesu. Bɛn nɛ lienh ki teh bitɛnkpiib ŋa ń mɛkre nnɔ. Bi niire' wɔ
27 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus
28 ki ye: «Cɛnbaa, Moyis là kɛle' yiko ki de' tɛ ki ye: ‹Unil ya ninjɛ kpo' ki cère' uʼpo, ka ŋmɔbe buk la, wɔ ń kere ukpopii nnɔ, kí maa mubumu kí de uʼninjɛ wà kpo' nnɔ.›
28 e disseram: — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte
29 Tɔ, ninjiɛb bilole biba nɛ là te, nɛ ukpiɛk lá kuɔn' upii, ki kpo', ka maa' buk.
29 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
30 Nɛ ulie kere' ukpopii nnɔ, ki mɔ kpo', ka maa' buk.
30 Então o segundo casou com a viúva,
31 Nta mɔ tien' nnɔ, ki mɔ kpo', ka maa' buk. Bi teteh nnɔ nɛ jɛb bilole nnɔ kɛ tì kuɔn' upii nnɔ ki bòn', ki kpo', ka maa' buk.
31 e depois, o terceiro. E assim a mesma coisa aconteceu com os sete irmãos, isto é, todos morreram sem deixar filhos.
32 Upii nnɔ mɔ tì fɔre' ki kpo'.
32 Depois a mulher também morreu.
33 Tɔ, bitɛnkpiib lá mɛkre' uyo wà la, ŋmɛ li si upii nnɔ? Kimɛ biʼkɛ bilole kuɔn' wɔ ki tì bòn' nɛ.»
33 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
34 Nɛ *Yesu tɔke' bɛ ki ye: «Uŋɛndun wuu ni nɛ bijɛb kuɔndeh bipiib, bipiib kunh ticɛr.
34 Jesus respondeu:
35 Ama binib bà Uwien ye bi kpɛ bɛ ń mɛkre bitɛnkpiib ni, kí li yé uŋɛndun wà we ní yaab nnɔ; wun ni jɛb ŋa ń kuɔn piib, bipiib mɔ ŋa ń kun cɛr.
35 Mas as pessoas que merecem alcançar a ressurreição e a vida futura não vão casar lá,
36 Ba ji li kpo, kimɛ bi li te tɛn Uwien ya tondb nɛ. Bi li mɛkre ma nnɔ, bi li yé Uwien ya bumu nɛ.
36 pois serão como os anjos e não poderão morrer. Serão filhos de Deus porque ressuscitaram.
37 Moyis mɔnɔn là wuɔn' tɛ nì wien ki ye bà kpo' li mɛkre. U laa' nà saan kufɛtuku kuba kù teknh umu ka wih nnɔ, u yin' Yonbdaan ki ye *Abraham nin *Isaak nin Sakɔb ya Wien nɛ.
37 E Moisés mostra claramente que os mortos serão ressuscitados. Quando fala do espinheiro que estava em fogo, ele escreve que o Senhor é “o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.”
38 Uwien ŋa yé tɛnkpiib ya Wien, u yé bà fuobe ya Wien nɛ, kimɛ wɔn bo biʼkɛ fuobe nɛ.»
38 Isso mostra que Deus é Deus dos vivos e não dos mortos, pois para ele todos estão vivos.
39 Nɛ *Yiko ya wɔnwɔknb biba tɔke' *Yesu ki ye: «Cɛnbaa, a len' mɔnmɔnm.»
39 Aí alguns mestres da Lei disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Nɛ uba ŋa ji kaabe' wɔ ń niire wɔ niire niba bo.
40 E não tinham coragem de lhe fazer mais perguntas.
41 Nɛ *Yesu niire' bɛ ki ye: «Nì tien' mila, binib lienh ki teh Uwien ya Nigɛndkɛ Kristo yé *Dafid ya yaabil-i?
41 Em seguida Jesus perguntou a eles:
42 Kimɛ *Dafid bugbɛn là len' Uwien ya yuon ya gbɔnku ni ki ye:
42 Pois o próprio Davi diz assim no livro de Salmos:
43 kí tì baa uyo wà n li cère á tɛ aʼnɛnnɛndb bo litaal.›
43 até que eu ponha os seus inimigos
44 *Dafid yih *Uwien ya Nigɛndkɛ Kristo uʼYonbdaan la, u ji tien' mila ki liɛbe' ki yé uʼyaabil mɔ?»
44 Se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
45 Linigol nnɔ cengeh *Yesu ya gbɛr, nɛ u tɔke' uʼpanpaankaab ki ye:
45 O povo todo estava escutando, e Jesus disse aos discípulos:
46 «Li bɛn mɛn *Yiko ya wɔnwɔknb bó. Bi yíe bɛ ń li guoh tiliɛrgbengt nɛ ki gaakeh, ki yíe binib ń li gbaandeh ki fuondeh bɛ mudaamu ni, ki yíe bɛ ń li kaah binikpɛkpiɛkb ya kànkàan itáan ya dur nin tinacent ni.
46 — Cuidado com os
47 Bɛn nɛ jinh ki pendeh bikpopiib, ki kàareh nì wuɔkreh ŋɔ binib ń ye bi yé binimɔ̀nb. Uwien li dɛre biʼtub kí gbien kí cɛn binitɔb.»
47 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçar, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.