Lucas 20

Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Lidaali liba nɛ *Yesu te Uwien ya duku ya luo bo, ki wɔknh binib Uwien ya gbɛr, ki tɔkeh bɛ tigbɛmɔnmɔnt, nɛ bitɔtuɔrciɛnb nin *Yiko ya wɔnwɔknb nin *Sufmbɛ ya ciɛnb baa',
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 ki lá niire' wɔ ki ye: «Tɔke tɛ, a ŋmɔbe usɛn a tien' a teh nà nɔ-ɔɔ? Ŋmɛ nɛ de' ŋɛ u ya sɛn-i?»
2 e o arguiram nestes termos: Dize-nos: com que autoridade fazes estas coisas? Ou quem te deu esta autoridade?
3 Nɛ u jiin' bɛ ki ye: «Nʼmɔ li niire nɛ iniire iba nɛ. Tɔke nni mɛn.
3 Respondeu-lhes: Também eu vos farei uma pergunta; dizei-me:
4 San là siih binib Uwien ya ñunm ma nnɔ, ŋmɛ là de' wɔ usɛn-i? Uwien bii binib nɛ?»
4 o batismo de João era dos céus ou dos homens?
5 Nɛn saan nɛ bi tɔkeh tɔb ki teh: «Ti ye Uwien nɛ de' wɔ usɛn la, u li niire tɛ kí ye: ‹Bɛ tien' ta là teke' wɔ ki jin'-i?›
5 Então, eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não acreditastes nele?
6 Ti tí ye binib nɛ de' wɔ usɛn la, linigol liɛ li yèke tɛ itɛn kí ku tɛ, kimɛ biʼkɛ tuo' ki ye San là yé *Uwien ya ñɔbonsɔknl nɛ.»
6 Mas, se dissermos: dos homens, o povo todo nos apedrejará; porque está convicto de ser João um profeta.
7 Nɛ bi jiin' *Yesu ki ye ba bɛn wà là de' San usɛn.
7 Por fim, responderam que não sabiam.
8 Nɛ uʼmɔ ye: «Nʼmɔ ŋa bɛn, ka ń tɔke nɛ wà de' nni usɛn ń tien n teh nà nɔ mɔ.»
8 Então, Jesus lhes replicou: Pois nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Ni ya puoli bó nɛ u pɔn' binib mikpɛnjɛnm ki ye: «Ujɛ uba nɛ là ŋmɔbe bukpàabu, ki caan' bukpàabu nnɔ ni tisir tà bi taah tuʼbii ki ŋɛh fɛn nnɔ, ki taa' bù ki guun' bikpàab biba, nɛ ki bure' usɛn, ki tì wuɔke' niʼbó.
9 A seguir, passou Jesus a proferir ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, arrendou-a a lavradores e ausentou-se do país por prazo considerável.
10 Uyo wà isibii nnɔ tì ben' nnɔ, nɛ u sɔn' utonsɔnl uba bikpàab nnɔ saan bɛ ń tì de wɔ u ya bó ní. Ama bikpàab nnɔ tì ñi' wɔ, ki ŋɔre' wɔ u bure' inɔpien.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha; os lavradores, porém, depois de o espancarem, o despacharam vazio.
11 Nɛ u tí sɔn' utonsɔntɔ, bi tí ñi' uʼmɔ, ki suke' wɔ, ki ŋɔre' uʼmɔ u bure' inɔpien.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo; mas eles também a este espancaram e, depois de o ultrajarem, o despacharam vazio.
12 Nɛ u tí liɛbe' ki sɔn' nta, bi tí ñi' uʼmɔ ki bunbunge' wɔ, nɛ ki ŋɔre' wɔ.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de o ferirem, expulsaram.
13 Nɛ ukpɛdaan nnɔ ye: ‹N li tien mila? N li sɔn nʼbijɛ wà n yíe wɔ nɛ. Nba la, bi li tì bo wɔn.›
13 Então, disse o dono da vinha: Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Ama bikpàab nnɔ laa' uʼbijɛ nnɔ we ní ma nnɔ, nɛ bi tɔke' tɔb ki ye: ‹Wɔn nɛ yé uʼfaajil, cère mɛn tí ku wɔ ŋɔ lifaal nnɔ ń juore tiʼyaal.›
14 Vendo-o, porém, os lavradores, arrazoavam entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança venha a ser nossa.
15 Nɛ bi ñɛn' wɔ ukpɛgbɛ, ki tì ku' wɔ.
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 U li baa kí lá ku bikpàab nnɔ, nɛ kí taa bukpàabu nnɔ kí guun bikpɛtɔb.»
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros. Ao ouvirem isto, disseram: Tal não aconteça!
17 *Yesu caan' biʼbo inun nɛ ki ye: «Na te nnɔ la, nà kɛle' *Uwien ya gbɔnku ni ki ye:
17 Mas Jesus, fitando-os, disse: Que quer dizer, pois, o que está escrito:
18 Wà kɛ lu' litɛnl nnɔ bo la, u li kɔkuɔ nɛ. Litɛnl nnɔ lu' wà mɔ bo la, lì li mɛmɛre wɔ nɛ.
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 *Yiko ya wɔnwɔknb nin bitɔtuɔrciɛnb bɛnde' ki ye *Yesu pɔn' bɛn nɛ mikpɛnjɛnm nnɔ. Nɛn bo nɛ bi nun mɔ́n bɛ ń cuo wɔ i ya tàan bo, nɛ ki fɛnge' linigol nnɔ.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam lançar-lhe as mãos, pois perceberam que, em referência a eles, dissera esta parábola; mas temiam o povo.
20 U ya yo nɛ bi cin' ki pingeh Yesu, nɛ ki sɔn' bifinfiinb biba uʼsaan, bɛ ń li teh tɛn bi yé binimɔ̀nb nɛ ki yíe bɛ ń cenge uʼgbɛr, ŋɔ kí dule uʼlenm bo kí cuo wɔ, kí ŋukn udu nnɔ ya gobina. Wɔn nɛ ŋmɔbe mituɔm udu nnɔ bo.
20 Observando-o, subornaram emissários que se fingiam de justos para verem se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Nɛ bi baa' ki lá niire' wɔ ki ye: «Cɛnbaa, ti bɛn ki ye a lienh nà nin a wɔknh binib nà kɛ nnɔ cuube nɛ, ki bɛn ki ye ŋa boh uba ki cɛn' utɔ, ki wɔknh mɔnmɔnm binib li tien ma kí li pɛ Uwien ya sɛn bo.
21 Então, o consultaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente e não te deixas levar de respeitos humanos, porém ensinas o caminho de Deus segundo a verdade;
22 Tɔke tɛ, ti ŋmɔbe usɛn tí li pɛ̀h lɛnpo ki dienh ubɛrciɛn Sesa bii ta ŋmɔbe?»
22 é lícito pagar tributo a César ou não?
23 Ama *Yesu bɛn biʼcekn nɛ ki tɔke' bɛ ki ye:
23 Mas Jesus, percebendo-lhes o ardil, respondeu:
24 «Wuɔn nni mɛn milikbim miba.» Bi wuɔn' wɔ, nɛ u niire' bɛ ki ye: «Ŋmɛ si kunɛnnɛnku nin liyel là te miʼbo nɔ?» Nɛ bi ye: «Ubɛrciɛn Sesa.»
24 Mostrai-me um denário. De quem é a efígie e a inscrição? Prontamente disseram: De César. Então, lhes recomendou Jesus:
25 Nɛ u tɔke' bɛ ki ye: «Taa mɛn nà yé Sesa yaann kí de Sesa, kí taa nà mɔ yé Uwien yaann kí de Uwien.»
25 Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Ba fre' ki laa' bi li dule nà bo kí cuo *Yesu uʼlenm ni binib ya nun bó. Uʼlenm ni, u jiin' biʼniire ma bo nnɔ cuo' bɛ miyɔkm, nɛ ba ji ye niba.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Saduseyɛnmbɛ biba mɔ nɛkn' Yesu. Bɛn nɛ lienh ki teh bitɛnkpiib ŋa ń mɛkre nnɔ. Bi niire' wɔ
27 Chegando alguns dos saduceus, homens que dizem não haver ressurreição,
28 ki ye: «Cɛnbaa, Moyis là kɛle' yiko ki de' tɛ ki ye: ‹Unil ya ninjɛ kpo' ki cère' uʼpo, ka ŋmɔbe buk la, wɔ ń kere ukpopii nnɔ, kí maa mubumu kí de uʼninjɛ wà kpo' nnɔ.›
28 perguntaram-lhe: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém, sendo aquele casado e não deixando filhos, seu irmão deve casar com a viúva e suscitar descendência ao falecido.
29 Tɔ, ninjiɛb bilole biba nɛ là te, nɛ ukpiɛk lá kuɔn' upii, ki kpo', ka maa' buk.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Nɛ ulie kere' ukpopii nnɔ, ki mɔ kpo', ka maa' buk.
30 o segundo e o terceiro também desposaram a viúva;
31 Nta mɔ tien' nnɔ, ki mɔ kpo', ka maa' buk. Bi teteh nnɔ nɛ jɛb bilole nnɔ kɛ tì kuɔn' upii nnɔ ki bòn', ki kpo', ka maa' buk.
31 igualmente os sete não tiveram filhos e morreram.
32 Upii nnɔ mɔ tì fɔre' ki kpo'.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Tɔ, bitɛnkpiib lá mɛkre' uyo wà la, ŋmɛ li si upii nnɔ? Kimɛ biʼkɛ bilole kuɔn' wɔ ki tì bòn' nɛ.»
33 Esta mulher, pois, no dia da ressurreição, de qual deles será esposa? Porque os sete a desposaram.
34 Nɛ *Yesu tɔke' bɛ ki ye: «Uŋɛndun wuu ni nɛ bijɛb kuɔndeh bipiib, bipiib kunh ticɛr.
34 Então, lhes acrescentou Jesus: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento;
35 Ama binib bà Uwien ye bi kpɛ bɛ ń mɛkre bitɛnkpiib ni, kí li yé uŋɛndun wà we ní yaab nnɔ; wun ni jɛb ŋa ń kuɔn piib, bipiib mɔ ŋa ń kun cɛr.
35 mas os que são havidos por dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Ba ji li kpo, kimɛ bi li te tɛn Uwien ya tondb nɛ. Bi li mɛkre ma nnɔ, bi li yé Uwien ya bumu nɛ.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Moyis mɔnɔn là wuɔn' tɛ nì wien ki ye bà kpo' li mɛkre. U laa' nà saan kufɛtuku kuba kù teknh umu ka wih nnɔ, u yin' Yonbdaan ki ye *Abraham nin *Isaak nin Sakɔb ya Wien nɛ.
37 E que os mortos hão de ressuscitar, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando chama ao Senhor o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Uwien ŋa yé tɛnkpiib ya Wien, u yé bà fuobe ya Wien nɛ, kimɛ wɔn bo biʼkɛ fuobe nɛ.»
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Nɛ *Yiko ya wɔnwɔknb biba tɔke' *Yesu ki ye: «Cɛnbaa, a len' mɔnmɔnm.»
39 Então, disseram alguns dos escribas: Mestre, respondeste bem!
40 Nɛ uba ŋa ji kaabe' wɔ ń niire wɔ niire niba bo.
40 Dali por diante, não ousaram mais interrogá-lo.
41 Nɛ *Yesu niire' bɛ ki ye: «Nì tien' mila, binib lienh ki teh Uwien ya Nigɛndkɛ Kristo yé *Dafid ya yaabil-i?
41 Mas Jesus lhes perguntou: Como podem dizer que o Cristo é filho de Davi?
42 Kimɛ *Dafid bugbɛn là len' Uwien ya yuon ya gbɔnku ni ki ye:
42 Visto como o próprio Davi afirma no livro dos Salmos:
43 kí tì baa uyo wà n li cère á tɛ aʼnɛnnɛndb bo litaal.›
43 até que eu ponha os teus inimigos por estrado dos teus pés.
44 *Dafid yih *Uwien ya Nigɛndkɛ Kristo uʼYonbdaan la, u ji tien' mila ki liɛbe' ki yé uʼyaabil mɔ?»
44 Assim, pois, Davi lhe chama Senhor, e como pode ser ele seu filho?
45 Linigol nnɔ cengeh *Yesu ya gbɛr, nɛ u tɔke' uʼpanpaankaab ki ye:
45 Ouvindo-o todo o povo, recomendou Jesus a seus discípulos:
46 «Li bɛn mɛn *Yiko ya wɔnwɔknb bó. Bi yíe bɛ ń li guoh tiliɛrgbengt nɛ ki gaakeh, ki yíe binib ń li gbaandeh ki fuondeh bɛ mudaamu ni, ki yíe bɛ ń li kaah binikpɛkpiɛkb ya kànkàan itáan ya dur nin tinacent ni.
46 Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Bɛn nɛ jinh ki pendeh bikpopiib, ki kàareh nì wuɔkreh ŋɔ binib ń ye bi yé binimɔ̀nb. Uwien li dɛre biʼtub kí gbien kí cɛn binitɔb.»
47 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.