Lucas 16
Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs VC
1 *Yesu tɔke' uʼpanpaankaab ki ye: «Ufàadaan uba nɛ là te ki ŋmɔbe utonsɔnl uba u likeh uʼbont kɛ. Bi linde' uʼpuoli bó ki lá tɔke' uʼcɛnbaa ki ye u ñɛ̀ndeh uʼfaal nɛ.
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 Nɛ uʼcɛnbaa yin' wɔ ki lá niire' wɔ ki ye: ‹N ciih bi lienh aʼbo bɛ ya gbɛr sɔ? Wuɔn nni a tentien' nʼbont ma bo, kimɛ ŋa ji li yé nʼtonsɔnl.›
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 Nɛ utonsɔnl nnɔ maale' uʼyɛnm ni ki ye: ‹Nʼcɛnbaa li ñɛn nni lituonl ni ma, n li tien mila? Ma ŋmɔbe tuɔm ń ko kpàar-a! Ki ye n li miɛh mɔ la, nì ŋmɔbe nni ifɛ nɛ.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 Tɔ, n bɛn n li tien ma ŋɔ nʼcɛnbaa ñɛn' nni lituonl ni la, biba ń teke nni biʼden.›
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 Nɛ ki yih bà ŋmɔbe uʼcɛnbaa ya fɛ̀nl nnɔ uba uba, nɛ ki niire' ukpiɛk ki ye: ‹A ŋmɔbe nʼcɛnbaa ya fɛ̀nl iŋɛ?›
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 Nɛ u ye: ‹Mikpɔm tikucinwawaart kobk.› Nɛ u tɔke' wɔ ki ye: ‹Taa aʼfɛ̀nl ya gbɔnku ní kí kɛ̀le tonm, kí kɛle tikucinwawaart piŋun.›
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 Nɛ ki niire' utɔ ki ye: ‹Sin, aʼmɔ ŋmɔbe uʼfɛ̀nl iŋɛ?› Nɛ u ye: ‹Iji tibɔtɔcɛnciɛnt kobk.› Nɛ u tɔke' uʼmɔ ki ye: ‹Taa aʼfɛ̀nl ya gbɔnku kí kɛle tibɔtɔcɛnciɛnt piniin.›
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 Utonsɔnl wà ŋa ŋmɔbe gbɛmɔ̀nt nnɔ ya cɛnbaa cii' nnɔ ma nnɔ, nɛ ki pɛ̀ke' wɔ ki ye u ŋmɔbe miyɛnfuom nɛ ki tien' nnɔ. Kimɛ uŋɛndun wuu ya nib ŋmɔbe miyɛnfuom biʼtɔb bo ki cɛn' bà yé Uwien yaab.
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 «N tɔkeh nɛ nɛ, ní li taah uŋɛndun wuu ni ya faal là lɛreh binib, ki coh binib kujɔtieku, ŋɔ lì lá gben' la, Uwien ń teke nɛ uʼden yà tuu ki te ni.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 Wà yé unimɔ̀n nibonwawaann ni la, u li yé unimɔ̀n nɛ niboncɛnciɛnn mɔ ni. Wà ŋa yé nimɔ̀n bonwawaann ni la, wa ń li yé nimɔ̀n boncɛnciɛnn mɔ ni.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 Na yé nimɔ̀nb uŋɛndun wuu ya faal ni la, ŋmɛ ji li de nɛ lifaamɔ̀nl-i?
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Na likeh utɔ ya bont mɔnmɔnm la, ŋmɛ ji li de nɛ niʼyaar-i?
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 «Utonsɔnl uba ŋa ń fre kí li pɛ cɛnbaambɛ bile bo. U li nɛn uba nɛ, kí li yíe utɔ. U li se uba ya ciɛk bó nɛ, kí li likeh utɔ fɛnm. Na ń fre kí li pɛ Uwien bo ki liɛbe' ki pɛ ilike mɔ bo.»
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 *Farisiɛnmbɛ cii' *Yesu len' tigbɛr tà kɛ nnɔ nɛ ki lɛh wɔ, kimɛ bi yíe ilike ki gbien'.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 Nɛ u tɔke' bɛ ki ye: «Ninbi, ni yé binib bà yih niʼba binimɔ̀nb nɛ binib ya nun bó, ama Uwien bɛn niʼfɛ̀l ni te ma bo, kimɛ binib likeh nà tɛn nì yé nibonmɔ̀nn la, nì yé fɛnm nɛ Uwien ya nun bó.
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 «Uwien de' Moyis *yiko wà nnɔ, binib là pɛ wɔn nin *Uwien ya ñɔbonsɔknb ya gbɛr bo nɛ ki tì baa' San ya yo. Kí ñɛ u ya yo nɛ bi tɔke' binib Uwien ya bɛl ya gbɛmɔnmɔnt, nɛ unil kɛ mɔ̀h ki nuunh wɔ ń kɔ liʼni nin ufaa.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 Nin nɛn kɛ ŋɔ nì faa nin Yiko ya gbɛyɔyɔl liba mɔnɔn ń juore fɛnm ki cɛn' kutaaku nin kitink ya gbenm.
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 «Ujɛ wà kɛ wiɛ' uʼpo ki tí kuɔn' upiitɔ la, u tien' linaŋmaal nɛ. Upii ya cɛ wiɛ' wɔ, ujɛtɔ kuɔn' wɔ la, ujɛ nnɔ mɔ tien' linaŋmaal nɛ.»
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 «Ufàadaan uba nɛ là te, ki guoh tiwɛnmɔnmɔnt tà ŋmɔbe kudaaku, ki teh tinacent idaan kɛ, ki jinh nà ŋmɛ, ki poknh.
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Ucɛcɛkdaan uba mɔ là dɔ ufàadaan nnɔ ya nañɔjɛbu saan inɛl yèyèke' wɔ niʼkɛ saan, bi yih wɔ Lasaar.
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 U yíe wɔ ń ji ijieyɔyɔl yà ñɛh ufàadaan nnɔ ya tebl bo ki luh nnɔ mɔnɔn ka ń lɛ. Isɛngbɛle nɛ bàareh ki lá liɛreh uʼnɛl nnɔ.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 Nì tete nɛ ucɛcɛkdaan nnɔ lá kpo'. Nɛ Uwien ya tondb baa' ki lá yuure' wɔ ki don' paaki bó *Abraham saan. Ufàadaan nnɔ mɔ lá kpo', nɛ bi sube' wɔ.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 U te kutɛnkpiiku ni ki jɛ̀ndeh, nɛ ki lá yaare' ki laa' *Abraham fɔnfɔkm, ki laa' Lasaar mɔ te uʼsaan.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Nɛ u wuure' ki ye: ‹Nʼbaa *Abraham, muɔ nni micɛcɛkm, kí sɔn Lasaar wɔ ń tì taa uʼnɔbijom, kí tuun miñunm ni kí lá sèkn nʼlɛnl, kimɛ n jɛ̀ndeh umu wuu ni ki gbiekeh nɛ.›
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 Nɛ *Abraham tɔke' wɔ ki ye: ‹Nʼbukɛ, tiɛre kí ye a là fuobe ma nnɔ, a là te liwiel ni nɛ, nɛ Lasaar te ijɛnd ni. Fɛnfɛnnɔ Lasaar ji te uyɛnsɔnge ni nɛ niɛ saan, nɛ sin te ijɛnd ni.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 Nitɔnn mɔ si: kubùoku kùa ñɔ ka ŋmɔbe biɛn nɛ te tinbi nin ninbi ya siik ni, ŋɔ unil yíe wɔ ń ñɛ tiʼsaan kí jo niʼbó la, u la fre, uba mɔ ŋa ń fre kí ñɛ niʼsaan kí baa tiʼbùol.›
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 Nɛ ufàadaan nnɔ tɔke' *Abraham ki ye: ‹Wee, nʼbaa, nì te nnɔ la, n gbáanh ŋɛ nɛ, sɔn Lasaar wɔ ń jo nʼbaa den
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 kimɛ nʼninjiɛb biŋun sìen' niʼbó. Wɔ ń tì gbiere bɛ, ŋɔ bi la baa niɛ saan, ki mɔ ń lá li jɛ̀ndeh.›
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 Nɛ *Abraham tɔke' wɔ ki ye: ‹Bi ŋmɔbe Uwien de' Moyis *yiko wà nnɔ nin *Uwien ya ñɔbonsɔknb ya gbɛr. Bɛ ń li pɛ *yiko nnɔ bo, kí li cengeh tigbɛr nnɔ teh bà.›
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 Nɛ u ye: ‹Nʼbaa *Abraham, na te nnɔ, ba ń cii, ama unil ñɛn' kutɛnkpiiku ni ki jon' biʼsaan la, bi li lèbre biʼtetem.›
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 Nɛ *Abraham tɔke' wɔ ki ye: ‹Ba paan' Uwien de' Moyis *yiko wà nnɔ bo, ka cenge' *Uwien ya ñɔbonsɔknb ya gbɛr la, unil mɛkre' bitɛnkpiib ni mɔnɔn la, ba ń tuo kí lèbre biʼtetem.› »
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.