Lucas 16

Uwien ya Jɔtiefɛ̀nku ya gbɔnku (GNGNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 *Yesu tɔke' uʼpanpaankaab ki ye: «Ufàadaan uba nɛ là te ki ŋmɔbe utonsɔnl uba u likeh uʼbont kɛ. Bi linde' uʼpuoli bó ki lá tɔke' uʼcɛnbaa ki ye u ñɛ̀ndeh uʼfaal nɛ.
1 Disse Jesus também aos discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador; e este lhe foi denunciado como quem estava a defraudar os seus bens.
2 Nɛ uʼcɛnbaa yin' wɔ ki lá niire' wɔ ki ye: ‹N ciih bi lienh aʼbo bɛ ya gbɛr sɔ? Wuɔn nni a tentien' nʼbont ma bo, kimɛ ŋa ji li yé nʼtonsɔnl.›
2 Então, mandando-o chamar, lhe disse: Que é isto que ouço a teu respeito? Presta contas da tua administração, porque já não podes mais continuar nela.
3 Nɛ utonsɔnl nnɔ maale' uʼyɛnm ni ki ye: ‹Nʼcɛnbaa li ñɛn nni lituonl ni ma, n li tien mila? Ma ŋmɔbe tuɔm ń ko kpàar-a! Ki ye n li miɛh mɔ la, nì ŋmɔbe nni ifɛ nɛ.
3 Disse o administrador consigo mesmo: Que farei, pois o meu senhor me tira a administração? Trabalhar na terra não posso; também de mendigar tenho vergonha.
4 Tɔ, n bɛn n li tien ma ŋɔ nʼcɛnbaa ñɛn' nni lituonl ni la, biba ń teke nni biʼden.›
4 Eu sei o que farei, para que, quando for demitido da administração, me recebam em suas casas.
5 Nɛ ki yih bà ŋmɔbe uʼcɛnbaa ya fɛ̀nl nnɔ uba uba, nɛ ki niire' ukpiɛk ki ye: ‹A ŋmɔbe nʼcɛnbaa ya fɛ̀nl iŋɛ?›
5 Tendo chamado cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu patrão?
6 Nɛ u ye: ‹Mikpɔm tikucinwawaart kobk.› Nɛ u tɔke' wɔ ki ye: ‹Taa aʼfɛ̀nl ya gbɔnku ní kí kɛ̀le tonm, kí kɛle tikucinwawaart piŋun.›
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Então, disse: Toma a tua conta, assenta-te depressa e escreve cinquenta.
7 Nɛ ki niire' utɔ ki ye: ‹Sin, aʼmɔ ŋmɔbe uʼfɛ̀nl iŋɛ?› Nɛ u ye: ‹Iji tibɔtɔcɛnciɛnt kobk.› Nɛ u tɔke' uʼmɔ ki ye: ‹Taa aʼfɛ̀nl ya gbɔnku kí kɛle tibɔtɔcɛnciɛnt piniin.›
7 Depois, perguntou a outro: Tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. Disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Utonsɔnl wà ŋa ŋmɔbe gbɛmɔ̀nt nnɔ ya cɛnbaa cii' nnɔ ma nnɔ, nɛ ki pɛ̀ke' wɔ ki ye u ŋmɔbe miyɛnfuom nɛ ki tien' nnɔ. Kimɛ uŋɛndun wuu ya nib ŋmɔbe miyɛnfuom biʼtɔb bo ki cɛn' bà yé Uwien yaab.
8 E elogiou o senhor o administrador infiel porque se houvera atiladamente, porque os filhos do mundo são mais hábeis na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 «N tɔkeh nɛ nɛ, ní li taah uŋɛndun wuu ni ya faal là lɛreh binib, ki coh binib kujɔtieku, ŋɔ lì lá gben' la, Uwien ń teke nɛ uʼden yà tuu ki te ni.
9 E eu vos recomendo: das riquezas de origem iníqua fazei amigos; para que, quando aquelas vos faltarem, esses amigos vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 Wà yé unimɔ̀n nibonwawaann ni la, u li yé unimɔ̀n nɛ niboncɛnciɛnn mɔ ni. Wà ŋa yé nimɔ̀n bonwawaann ni la, wa ń li yé nimɔ̀n boncɛnciɛnn mɔ ni.
10 Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Na yé nimɔ̀nb uŋɛndun wuu ya faal ni la, ŋmɛ ji li de nɛ lifaamɔ̀nl-i?
11 Se, pois, não vos tornastes fiéis na aplicação das riquezas de origem injusta, quem vos confiará a verdadeira riqueza?
12 Na likeh utɔ ya bont mɔnmɔnm la, ŋmɛ ji li de nɛ niʼyaar-i?
12 Se não vos tornastes fiéis na aplicação do alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 «Utonsɔnl uba ŋa ń fre kí li pɛ cɛnbaambɛ bile bo. U li nɛn uba nɛ, kí li yíe utɔ. U li se uba ya ciɛk bó nɛ, kí li likeh utɔ fɛnm. Na ń fre kí li pɛ Uwien bo ki liɛbe' ki pɛ ilike mɔ bo.»
13 Ninguém pode servir a dois senhores; porque ou há de aborrecer-se de um e amar ao outro ou se devotará a um e desprezará ao outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 *Farisiɛnmbɛ cii' *Yesu len' tigbɛr tà kɛ nnɔ nɛ ki lɛh wɔ, kimɛ bi yíe ilike ki gbien'.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e o ridiculizavam.
15 Nɛ u tɔke' bɛ ki ye: «Ninbi, ni yé binib bà yih niʼba binimɔ̀nb nɛ binib ya nun bó, ama Uwien bɛn niʼfɛ̀l ni te ma bo, kimɛ binib likeh nà tɛn nì yé nibonmɔ̀nn la, nì yé fɛnm nɛ Uwien ya nun bó.
15 Mas Jesus lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; pois aquilo que é elevado entre homens é abominação diante de Deus.
16 «Uwien de' Moyis *yiko wà nnɔ, binib là pɛ wɔn nin *Uwien ya ñɔbonsɔknb ya gbɛr bo nɛ ki tì baa' San ya yo. Kí ñɛ u ya yo nɛ bi tɔke' binib Uwien ya bɛl ya gbɛmɔnmɔnt, nɛ unil kɛ mɔ̀h ki nuunh wɔ ń kɔ liʼni nin ufaa.
16 A Lei e os Profetas vigoraram até João; desde esse tempo, vem sendo anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem se esforça por entrar nele.
17 Nin nɛn kɛ ŋɔ nì faa nin Yiko ya gbɛyɔyɔl liba mɔnɔn ń juore fɛnm ki cɛn' kutaaku nin kitink ya gbenm.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 «Ujɛ wà kɛ wiɛ' uʼpo ki tí kuɔn' upiitɔ la, u tien' linaŋmaal nɛ. Upii ya cɛ wiɛ' wɔ, ujɛtɔ kuɔn' wɔ la, ujɛ nnɔ mɔ tien' linaŋmaal nɛ.»
18 Quem repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 «Ufàadaan uba nɛ là te, ki guoh tiwɛnmɔnmɔnt tà ŋmɔbe kudaaku, ki teh tinacent idaan kɛ, ki jinh nà ŋmɛ, ki poknh.
19 Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que, todos os dias, se regalava esplendidamente.
20 Ucɛcɛkdaan uba mɔ là dɔ ufàadaan nnɔ ya nañɔjɛbu saan inɛl yèyèke' wɔ niʼkɛ saan, bi yih wɔ Lasaar.
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de chagas, que jazia à porta daquele;
21 U yíe wɔ ń ji ijieyɔyɔl yà ñɛh ufàadaan nnɔ ya tebl bo ki luh nnɔ mɔnɔn ka ń lɛ. Isɛngbɛle nɛ bàareh ki lá liɛreh uʼnɛl nnɔ.
21 e desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico; e até os cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Nì tete nɛ ucɛcɛkdaan nnɔ lá kpo'. Nɛ Uwien ya tondb baa' ki lá yuure' wɔ ki don' paaki bó *Abraham saan. Ufàadaan nnɔ mɔ lá kpo', nɛ bi sube' wɔ.
22 Aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico e foi sepultado.
23 U te kutɛnkpiiku ni ki jɛ̀ndeh, nɛ ki lá yaare' ki laa' *Abraham fɔnfɔkm, ki laa' Lasaar mɔ te uʼsaan.
23 No inferno, estando em tormentos, levantou os olhos e viu ao longe a Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Nɛ u wuure' ki ye: ‹Nʼbaa *Abraham, muɔ nni micɛcɛkm, kí sɔn Lasaar wɔ ń tì taa uʼnɔbijom, kí tuun miñunm ni kí lá sèkn nʼlɛnl, kimɛ n jɛ̀ndeh umu wuu ni ki gbiekeh nɛ.›
24 Então, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim! E manda a Lázaro que molhe em água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Nɛ *Abraham tɔke' wɔ ki ye: ‹Nʼbukɛ, tiɛre kí ye a là fuobe ma nnɔ, a là te liwiel ni nɛ, nɛ Lasaar te ijɛnd ni. Fɛnfɛnnɔ Lasaar ji te uyɛnsɔnge ni nɛ niɛ saan, nɛ sin te ijɛnd ni.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro igualmente, os males; agora, porém, aqui, ele está consolado; tu, em tormentos.
26 Nitɔnn mɔ si: kubùoku kùa ñɔ ka ŋmɔbe biɛn nɛ te tinbi nin ninbi ya siik ni, ŋɔ unil yíe wɔ ń ñɛ tiʼsaan kí jo niʼbó la, u la fre, uba mɔ ŋa ń fre kí ñɛ niʼsaan kí baa tiʼbùol.›
26 E, além de tudo, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que querem passar daqui para vós outros não podem, nem os de lá passar para nós.
27 Nɛ ufàadaan nnɔ tɔke' *Abraham ki ye: ‹Wee, nʼbaa, nì te nnɔ la, n gbáanh ŋɛ nɛ, sɔn Lasaar wɔ ń jo nʼbaa den
27 Então, replicou: Pai, eu te imploro que o mandes à minha casa paterna,
28 kimɛ nʼninjiɛb biŋun sìen' niʼbó. Wɔ ń tì gbiere bɛ, ŋɔ bi la baa niɛ saan, ki mɔ ń lá li jɛ̀ndeh.›
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de não virem também para este lugar de tormento.
29 Nɛ *Abraham tɔke' wɔ ki ye: ‹Bi ŋmɔbe Uwien de' Moyis *yiko wà nnɔ nin *Uwien ya ñɔbonsɔknb ya gbɛr. Bɛ ń li pɛ *yiko nnɔ bo, kí li cengeh tigbɛr nnɔ teh bà.›
29 Respondeu Abraão: Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.
30 Nɛ u ye: ‹Nʼbaa *Abraham, na te nnɔ, ba ń cii, ama unil ñɛn' kutɛnkpiiku ni ki jon' biʼsaan la, bi li lèbre biʼtetem.›
30 Mas ele insistiu: Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for ter com eles, arrepender-se-ão.
31 Nɛ *Abraham tɔke' wɔ ki ye: ‹Ba paan' Uwien de' Moyis *yiko wà nnɔ bo, ka cenge' *Uwien ya ñɔbonsɔknb ya gbɛr la, unil mɛkre' bitɛnkpiib ni mɔnɔn la, ba ń tuo kí lèbre biʼtetem.› »
31 Abraão, porém, lhe respondeu: Se não ouvem a Moisés e aos Profetas, tampouco se deixarão persuadir, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.